Emotiestenen

Gisteren en vandaag ben ik lekker bezig geweest met schilderen en het uitwerken van de schetsen die ik afgelopen week heb gemaakt. Ons huis ziet er niet uit (want de kinderen zijn helemaal opgegaan in hun creatieve spel en betrekken daarbij alles wat los en vast zit), maar ik ben blij met de stappen die ik heb gezet. Eindelijk komt er eenheid in stijl en in thema. Eindelijk lukt het me om tot een geheel te komen.
Vandaag is ook mijn eerste setje emotie-stenen een feit geworden. Emotiestenen kunnen gebruikt worden ter ondersteuning van coachingsessies, bijvoorbeeld. Of op scholen om de kinderen houvast te geven.
*blij*

Energiestenen

Vandaag weer een heerlijk dagje geschilderd en een nieuw item aan de collectie toegevoegd. Wat een fantastisch werk om te mogen doen! Morgen komen spulletjes binnen om aan de slag te gaan met handlettering en dan komen er mooie, handgeschreven briefjes bij de kleine steentjes. Leuk als cadeautje voor iemand die je een ster vindt, die je lief vindt, of waarvan je vindt dat het een juweeltje is.

Beurtelings schoven ook de kinderen aan en het is mooi om te zien hoe snel hun kwaliteiten vooruit gaan. Ze leren steeds netter om te gaan met de materialen, kiezen bewuster kleuren, zijn steeds geconcentreerder bezig.  Maar bovenal hebben ze heel veel plezier en dat is het allerbelangrijkste!
Dochterlief specialiseert zich in “energiestenen”, zoals ze het zelf noemt. Zoonlief volgt vooral zijn eigen interesses: auto’s, sterren, dieren, een paddestoel… 🙂
De verkoop gaat vaak zo vlug dat er niet eens tijd is om foto’s te maken en de stenen aan te bieden in het winkeltje. Maar we blijven ons best doen 😉

 

Thuiswerken in kleur

Het leuke van thuiswerken, met de kinderen er bij, is dat er steeds nieuwe dingen ontstaan met de spullen die rondslingeren. Het is heel organisch, levend en kleurrijk.
Ik bouw met het speelgoed van de jongste (ik ben verliefd op de kleuren, de vormen, het materiaal) en de middelste ziet dan mijn raamslinger van de zon en wil er ook een maken. Dat kan, want ik had mijn spullen toch niet opgeruimd. Het lege glas op tafel inspireert om een proefje te doen met water, olie, ranja en twee dopjes. En ach, er waren nog wat m&m’s over van het verjaardagsfeest, dus dat proefje kon er ook nog wel bij 🙂
Ik droom wel eens over een opgeruimd huis, een plek waar ik mijn spulletjes gemakkelijk kwijt kan en weer kan pakken. Maar in de praktijk slingert er altijd wel wat rond. Soms enigszins geordend, soms alles door elkaar. Zo ligt op dit moment de eettafel vol met pegdolls, vilt, stukjes papier, stenen, verf… en zo kan ik nog wel even doorgaan. Alles wordt gebruikt en inspireert me. Zou ik een eigen atelier hebben, dan ben ik bang dat het alleen nog een grotere bende op gaat leveren. Chaos hoort nu eenmaal bij mij, bij ons als gezin.
Vanavond ga ik weer dromen over hoe ik in de vakantie ga zorgen dat alles netjes word (de zolder eindelijk weer aanpakken, de werkkamer reorganiseren), nu duik ik weer lekker tussen mijn wolletjes, viltjes en verfjes 🙂

Werkplek

Vandaag lekker bezig geweest met een nieuwe tekening.
Wat heerlijk om weer al mijn krijtjes ter beschikking te hebben en me te omringen met kleur en zachtheid. Ik werd er echt enorm blij van en ik mis het eigenlijk niet om een atelier te hebben. De eettafel is een fijne plek om te werken en de kinderen krijgen een duidelijk beeld van wat ik doe. Niet alleen het eindresultaat, maar ook het proces EN het opruimen 😉

De tekening is te koop voor € 25,-
Het is softpastel en gouache op gerecycled papier –  110gr/m2 – 24×32 cm

Natuurgeesten – de vier elementen

Gisteren ben ik begonnen aan een uitdaging: het maken van een serie. Ik vind dat altijd lastig en raak ergens in het proces de motivatie kwijt. De tekeningen worden minder mooi, of komen gewoon niet af.
Het was hoog tijd om daar iets aan te doen, die drempel over te gaan en me verder te ontwikkelen. En het is gelukt!
Ik laat het verder aan jullie over om te bepalen hoe goed het is gelukt qua tekeningen, ik ben al heel blij met de vorderingen op persoonlijk vlak 🙂
De kinderen spelen gewoon om me heen, terwijl ik aan het werk ben. Die genieten van het prachtige weer, van het samen zijn met vriendjes en vriendinnetjes en dochterlief verheugd zich op het feit dat ze mijn krijtjes krijgt wanneer ik dood ben (naar haar zeggen, dan 😉 ).
En ze zien op deze manier een beetje wat “werken” is. De opbrengst van de tekeningen wordt namelijk gespaard om iets voor de kinderen te kopen wat ze al langere tijd willen. Ze zien dat er best veel tekeningen nodig zijn voor het cadeau bij elkaar gespaard is en dat het dus niet zo vanzelfsprekend is om zomaar te kopen wat je wilt. Zoonlief denkt na over dingen waar hij geld mee zou kunnen verdienen. Ik ben benieuwd met wat voor plannen hij komt 🙂

Seizoenstafel update

Vanmorgen heerlijk bezig geweest in de tuin. Het zonnetje scheen en de kinderen hielpen heel goed mee. Nog niet alle herfst- en wintertaferelen zijn weg, maar de tuin is toch al een heel eind lente-klaar 🙂 Ik heb er niet aan gedacht om foto’s te maken van onze prachtige krokussen en narcissen, dus jullie zullen me op mijn woord moeten geloven dat de tuin volop in groei en bloei is.
Op de een of andere manier is de seizoenstafel verbonden met onze tuin. Dus ook die is onder handen genomen en toont veel tekenen van de lente 🙂  Inclusief twijgjes uit eigen tuin!

35 kabouters and counting..

Gisteren even flink doorgewerkt en de 35 kabouters voor de traktatie zijn af 😀
Woehoeee!!!!
Het is een gezellige boel geworden en er zijn al plannen aan het ontstaan voor…
Dat hou ik nog even geheim 😉 En nee, ik ga echt niet 35 paddenstoelen maken.


Nu aan de slag met “vrij werk”. Lekker experimenteren zonder vooropgezet plan. Ik heb nog kleine stukjes vilt  – lees: snippers –  over en ik vind het leuk om ook daar nog iets mee te doen.
Aan de andere kant heb ik op Pinterest ook hele leuke dingen gezien, dus misschien dat ik daar ook nog wat mee ga doen.

Misschien vraag je je af waar de kinderen intussen mee bezig zijn?
Die hebben besloten dat ons huis een flat is, met heel veel huisjes en kamers. Ze hebben de meditatiekussens in gebruik als een soort vlot, danwel brug (hangt van het moment af). Verder is er een supermarkt, een kapsalon, een vakantiehuis, een parkeergarage, een kamer om te overleggen wat de plannen zijn, een trap vol knuffeldieren… en volgens mij nog wel meer (ik krijg niet alles mee). Tussendoor wordt lego-Elsa ontvoert, ontdekt door een politie-drone die gaat piepen en gered door hele stoere lego-politie. Anna is trouwens een heeeeeele stoute boef. Ze ontsnapt steeds uit de gevangenis, zorgt er voor dat Elsa struikelt en moet dan natuurlijk weer achter slot en grendel. Dat je dat maar weet.

Raamtekeningen

Bij de kerstzegels van dit jaar kreeg ik krijtstiften. Nu wilde ik die stiften al een hele tijd heel graag, maar kwam het er niet van om ze te kopen. Mede doordat ik er aan twijfelde of het wel echt iets zou zijn. Ideaal dus, dat ik ze nu kreeg bij iets wat ik toch nodig had (en nog een extra bonus dat ik twee setjes kreeg, dus we kunnen nog even vooruit).
Mijn eerste gedachte was om zelf op mijn gemak aan de slag te gaan met versieren en er iets bijzonders van te maken. Na twee keer een kwartiertje sjabloontjes inkleuren en een gebrek aan verdere inspiratie, was ik er echter alweer klaar mee en vond ik het een super idee om mijn kinderen aan het werk te zetten. In eerste instantie wilde ik dat ze echt hun best zouden doen op iets kerstmissigs, maar al gauw heb ik dat ook maar los gelaten. Ze mogen lekker tekenen waar ze zin in hebben en ook vriendjes en vriendinnetjes mogen hun creativiteit ongebreideld inzetten. (Nou ja, alleen op het raam en met de krijtstiften. De muren moeten ze met rust laten 😉 )
Het resultaat is een gezellig rommeltje op de ramen, met hier en daar wat winterse elementen.  Maar vooral: hele blije kinderen die weer een nieuwe techniek onder de knie hebben. Als ze zo door gaan, komt het met de kunstzinnigheid helemaal goed. We hebben er een leuk ritueel bij!

Joep

Het is eigenlijk niet echt een kinderkunstwerkje en tegelijkertijd is het een van de drie mooiste kunstwerken die ik in mijn leven heb gemaakt en nooit zal verbeteren: mijn zoontje Joep. De nieuwste medewerker van dit blog 🙂

2 juni j.l. is hij geboren en wat een cadeautje. Zoals iedere moeder wel zal herkennen, schieten woorden tekort. Ik zal dus ook maar geen poging wagen (er zijn betere schrijvers dan ik, die het wel eens geprobeerd hebben. Kijk bijvoorbeeld maar eens op lentezoet.nl ).
Vandaag voelde ik weer veel dankbaarheid en veel liefde. Niet alleen voor Joep, maar ook voor zijn geweldige broer en zus. Zij hebben ruimte gemaakt in hun hart voor een broertje en geven hem zoveel liefde. Ik kan niet anders dan onmetelijk trots zijn op mijn drie geweldige kinderkunstenaartjes.

De kunstwerken die Joep maakt –  in zijn luier – zal ik jullie besparen. Over een tijdje volgen vast wat appetijtelijker werkjes 😉

Samen tekenen

Mijn dochter begint steeds herkenbaarder te tekenen. Toen ze 2 was, had ze al af en toe uitzonderlijke tekeningen, maar die verdwenen dan weer onder een berg strepen, vlekken of ze werden gewoonweg kapot gescheurd (niet uit frustratie, scheuren was gewoon leuk om te doen). En hoe leg je vast dat ze eerst begint met een bloot lijfje en er vervolgens kleren overheen tekent?
Ongeveer een maand geleden verschenen de prachtigste bloemen op papier in een geheel eigen stijl. Ik voelde me geïnspireerd en wilde ze graag natekenen. Door tijdgebrek en vergeetachtigheid, kwam het er alleen niet zo van.
Twee weken later kwamen er prinsessen op papier. Nu kon ik het echt niet meer laten en schoof bij dochterlief aan tafel.
Het is heerlijk om samen te tekenen en te kleuren. Bij elkaar te zitten en ideetjes van elkaar over te nemen. Ik leer haar tekeningen tot in detail kennen en begrijp beter wat ze er mee wil zeggen (Die scheve armen? Perspectief! Die zwarte versiersels? Schminck!). En oh wee als ik het verkeerd nateken!
Zij leert van mij stukje bij beetje techniek: schaduw, kleuren mengen en haar eigen lichaam als voorbeeld gebruiken (want tot hoe ver komen die armen als je staat, aan welke kant zit de duim, hoe zien je ogen er precies uit).
Ik vind het mooi om te zien hoe kritisch ze kijkt en hoe geconcentreerd ze bezig kan zijn. Om vervolgens op te staan en lekker in de modder te gaan spelen. Of de tekening helemaal onder de stickers te plakken, of ook gewoon blij te zijn met een blaadje vol stempels of plakband. Het is niet iedere keer van hoog niveau en dat hoeft ook zeker niet. Het belangrijkste blijft te allen tijden dat het leuk is om te doen.

Hieronder wat voorbeelden. Aan de linkerkant van de foto’s de originelen van mijn dochter, aan de rechterkant mijn “kopietjes”.