Knutselwerkjes

Dit blog ben ik niet begonnen om hier alleen maar mijn eigen creatieve uitspattingen te plaatsen. Juist niet, zelfs. Het is ook niet zo dat mijn kinderen helemaal niet bezig zijn met knutselen of schilderen. Juist wel.
Hoog tijd dus, om weer eens wat van hun werk te delen 🙂
Ze zijn dit weekend heel veel buiten geweest, maar ter ontspanning hebben ze met heel veel plezier onderstaande knutsels gemaakt.

Eerst hebben ze met aquarelverf nat-in-nat een achtergrond geschilderd op therapeutenpapier. Daarna uit gewoon papier luchtballonnen en wolkjes geknipt en die 3-D op de achtergrond geplakt. Tot slot hebben ze op eigen initiatief zelf nog wat getekend en geplakt. Inmiddels zijn de knutsels alweer op weg naar een nieuwe eigenaar en ben ik bezig met plannetjes om de slaapkamerramen van de kinderen te versieren met lente-knutsels 🙂

Hoe te beginnen

thee zettenAangezien ik al als klein kind veel aan het tekenen was en ik daar nooit echt mee opgehouden ben, is mijn voorraad spullen inmiddels behoorlijk groot. Ik heb acrylverf, olieverf, aquarelverf, softpastelkrijt, oliepastelkrijt, potloden, kleurpotloden, en, en, en….
Op zolder heb ik een speciale kast met alleen maar teken-, schilder- en knutselspullen en dan nog ligt er overal in huis ook nog wel wat. Ik ben erg blij met die grote voorraad aan spullen, want wat ik ook wil maken, ik kan eigenlijk gewoon aan de slag. En ook de kinderen kunnen gebruik maken van hoogwaardig materiaal. Zo kost het ze nooit veel moeite om iets moois te maken.
Het enige minpuntje is dat ik in mijn jongere jaren niet bezig was met het milieu, met duurzaam, met natuurlijk. Ik ging voor die materialen die ik van mijn zakgeld kon betalen en die binnen dat budget het mooiste resultaat opleverden. Nu gebruik ik, mede met het oog op duurzaamheid, nog steeds die materialen, omdat ik het zonde vind het zomaar weg te gooien.
Wanneer ik dan de vraag krijg welke materialen ik de kinderen laat gebruiken, vind ik het moeilijk om een antwoord te geven. Natuurlijk, ze gebruiken mijn materiaal en ik kan daar de naam wel van geven. Maar als je de kans hebt om nieuw materiaal aan te schaffen, zou ik denk ik voor iets anders gaan. De mooie spullen van Stockmar, de Natural Earth paint kit, Natural Face paint kit, Crayon rocks… dat soort dingen. Misschien zou ik zelfs wel aan de slag gaan met DIY-recepten die op Pinterest te vinden zijn.
Daarnaast laat ik de kinderen gewoon ook veel met zand, water, stokjes, steentjes en plantjes spelen. Ook dat is een feest voor de creativiteit. En daar heb je dus niets uit de winkel voor nodig. Thee maken met gedroogde kruiden, heksensoep van modder en plantjes, een kabouterhuisje van takjes en mos, een modderbaan met modder-oliebollen, spullen zoeken in het bos en de kinderen daar zelf iets mee laten bedenken.
Later kun je ze papier en crayon rocks of bijenwaskrijtjes geven om lekker cirkels mee te tekenen. Of je laat je dreumes met 1 of 2 kleuren een nat-in-nat werkje maken. Peuters geef je eventueel een extra kleurtje er bij.
Verfwerkjes kun je later nog versieren met stickers, potlood, stift of uitgeknipte papieren vormpjes.
Het is vooral nog het bezig zijn waar het om gaat, niet het resultaat. Schuif alle papiersnippers in een mapje of doosje en zet die de volgende dag weer op tafel.
Laat ze een keer op een krant tekenen (want een vel hoeft niet altijd leeg te zijn, zeker voor kleine kinderen niet), geef ze een schaar die goed in de handjes past en laat ze knippen. (Die snippers kun je dus bewaren om dan later weer op te plakken, bijvoorbeeld voor een feestelijke uitnodiging).
Maak brooddeeg (eventueel met een kleurtje van kleurstof of met glitters) en laat ze kleien. Geef eventueel uitsteekvormpjes, voor als je iets herkenbaars wilt om later te beschilderen.
Laat ze slaan, rollen, kneden, ontdekken…
Geef ze een stuk hout om een spijker in te slaan en laat ze die er weer uithalen met een tang. Laat ze een gaatje boren in verschillende maten. Welke schroef past en welke valt er doorheen?
Je kunt ze mee laten koken door ze champignons te laten snijden, bijvoorbeeld. Of door ze voorzichtig iets in de pan te laten doen.
Ben je bang dat je huis een rampplek wordt? Dan kun je eventueel badstofhoezen om je stoelen doen en plastic onderleggers op de tafel en de vloer. Of je laat ze buiten knutselen/schilderen/kleien/klussen.
En echt, richt je niet op het resultaat, maar op het proces. Laat ze ontdekken en je ontdekt met ze mee.
Ik geniet er iedere keer weer van 😀

Bloemenpracht

We genieten hier volop van de lente. Daardoor schiet het knutselen er een beetje bij in (het lijstje met ideetjes in mijn hoofd wordt wel steeds langer), maar er komen veel andere dingen voor in de plaats. Lekker wandelen en fietsen in de omgeving, bloemetjes plukken, in de tuin spelen… En ook de seizoenstafel groeit en bloeit mee.
Onderstaande foto’s laten het beter zien, dan ik in woorden uit kan drukken 🙂

Landschapje

Nog twee “nachtjes” en dan kan oudste zoonlief eindelijk zijn traktatie uit gaan delen op school. Het zal wel even wennen worden zonder die meute kabouters op het dressoir.
Mijn plannetje om ze te voorzien van een landschap van papier maché zal niet uitgevoerd gaan worden (ideetjes krijgen en in mijn hoofd uitwerken gaat altijd wel gemakkelijk, ze uitvoeren om wat voor reden dan ook vaak wat minder). Toch heb ik op de valreep nog iets kunnen knutselen. Ik heb twee kleine kartonnen treetjes (waar de potjes fruit van jongste zoonlief in geleverd worden) beplakt met papier (waar kleertjes van jongste zoonlief in geleverd werden) en dit geheel verder versierd met restanten knutselmateriaal. Zo is er toch nog een klein, vrolijk landschapje ontstaan en dat dan in tweevoud. Het geeft net dat kleine beetje extra en misschien inspireert het een enkeling om thuis iets voor zijn of haar kabouter te knutselen 🙂

kabouters_setting

Cadeautjes en mandala’s

Jammer genoeg is de juf van onze oudste langdurig ziek. Het meest vervelende is het voor haar, natuurlijk. Het is nooit leuk om ziek te zijn en zeker niet als het dan ook nog voor een langere periode is.
Het is fijn om te merken dat er vanuit de ouders een initiatief is gekomen om de kinderen iets moois te laten maken. Alle kinderen uit de klas mogen een A4’tje knutselen, kleuren en tekenen en die werkjes worden dan gebundeld in een mooi boek. Een prachtiger cadeau is er volgens mij niet te krijgen. Want als er iets is waar kleuters goed in zijn, dan is het wel betrokkenheid. Lief zijn voor een ander en de ander weer blij willen maken.
Ook Thijs heeft heel erg zijn best gedaan. Vorige week al. Toen heeft hij op geheel eigen initiatief een prachtige mandala gemaakt. Vol toewijding en aandacht. We wisten toen nog niet van het gezamelijke initiatief. Hij vond het echter geen probleem om nog iets te maken. Dus met net zoveel inzet heeft hij nog een mandala gemaakt. Dit keer een mixed-media variant 🙂

Zelf vind ik het ook heerlijk om cadeautjes te geven en dan het liefst iets wat de ander heel erg mooi vindt, maar wat ik zelf gemaakt heb. Door de ingevulde vriendenboekjes weet ik wat de lievelingsboeken van de juffen zijn. En laat ik die nou ook allebei in huis hebben.
En hoewel mijn hart natuurlijk uit gaat naar de juf die nu niet op school kan zijn, voelde ik me nog sterker betrokken bij de juf die het nu extra zwaar heeft. De juf die er extra taken bij heeft gekregen en zich toch iedere dag in zet om het voor de kleuters fijn en bekend te houden.
Dus hoewel ik het in eerste instantie als verjaardagscadeautje maakte, heb ik de tekening toch gisteren al gegeven. Op het juiste moment.
Daarna kwam er ruimte vrij om de andere tekening te maken.
Het is niet mijn gewoonte om tekeningen uit boeken na te tekenen, maar toch was het fijn om te doen. Een uitdaging om iets te maken wat op het origineel lijkt, maar wat tegelijkertijd van mij is.

Leerproces

paashaasGisteren wilde de oudste liever thuis knutselen dan naar de speeltuin en de kinderboerderij. En dat terwijl hij juist heel graag buiten is, gek is op picknicken en het liefst met vriendjes speelt. Nou heb ik hem kort laten picknicken op het schoolplein (beetje gek, maar ja, dat zijn ze inmiddels wel van mij gewend), omdat ik niet voor niets die tas in had staan pakken.
Daarna zijn we echter naar huis gegaan en mocht zoonlief vertellen wat hij nodig had en hoe het moest. Hij had namelijk een duidelijk idee.
Ik gaf hem de materialen en liet het hem verder zelf doen. Af en toe moest ik wel op mijn lip bijten om niets te zeggen. De neiging dat het “mooi” moet worden onderdrukken. Alleen wanneer hij het vroeg, ondersteunde ik en dat dan met mate.
Uiteindelijk is hij heerlijk ontspannen bezig geweest en op het laatst kwam hij naar me toe: “mama, ik ben zo fijn bezig geweest en ik vind het zo mooi geworden, dat ik er van moet huilen.”
Tsja, dat deed mijn moederhart natuurlijk enorm veel. En het deed me heroverwegen hoe waardevol die afgekaderde werkjes van mij eigenlijk zijn. Ik kon heel veel zeggen over de paashaas, hem tips geven, hem “helpen.” Maar dan had ik zijn beleving afgepakt. Dan had hij wel geknutseld, maar dan was het niet meer zijn paashaas geweest.
Nu heb ik hem gevolgd, komt het echt uit hem en dat heeft hij gevoeld.

Het is niet erg dat ik af en toe “mooie” dingen wil maken. Ook dat is leerzaam en levert leuke dingen op. Maar het is ook niet erg om af en toe afstand te nemen, los te laten, te kijken, stand-by te zijn.

En dan de toren die dochterlief voor school maakte. Hij is niet speciaal, niet geniaal… maar ze werd er blij van. Ze heeft hem vol overgave gebouwd en ik zie haar groei. Dat ze dit alleen kan, dat ze er plezier aan beleeft. En ik leerde dat ze het op school ook leuk vindt om met Kapla te bouwen, ook al vinden andere kinderen er niets aan. Dat ze dan gewoon lekker in haar eentje aan de gang gaat.

Vervolgens ben ik zelf aan de slag gegaan met een tekening die ik eigenlijk als “af” had bestempeld. Bij ieder lijntje moest ik mijn denken stopzetten, het concept van “mooi” loslaten. Ik wil hem cadeau doen en ik wil dat de tekening past bij die persoon. Het ging niet meer om techniek, maar om beleving. Daarbij maakte ik wel volop gebruik van alle kennis en ervaring die ik door de jaren heen heb opgedaan. Ik ken de materialen, weet wat ze doen, weet hoe ik een penseel neer moet zetten.
Uiteindelijk is het een geheel geworden van pastel, glitters, gouache en een beetje oostindische inkt. Niet perfect, wel zoals het hoort te zijn 🙂

Masker

Wat doe je wanneer je je niet zo lekker voelt, maar toch ook niet in bed wilt liggen?
Lekker in pyjama knutselen!
Onder het genot van een kopje kinderkoffie (opgeschuimde melk met kaneel) is dochterlief flink in de weer geweest. Uit een stukje karton is een vormpje geknipt, er zijn gaten voor de ogen geprikt en vervolgens papier geplakt, glitters en veertjes toegevoegd en last-but-not-least: wat glimmende bloemen en hartjes.
Ik heb twee sateprikkers in washi-tape gewikkeld en met plakband aan de achterkant bevestigd. Als kers op de taart nog twee chenilledraden er bij en voila: een masker voor carnaval 🙂

Pepernotenfabriek

pepernotenfabriek1Ieder jaar is het weer groot feest als de sint in het land is en de verkleedkleren worden dan ook gretig uit de kast gehaald. (Afgelopen jaar zelfs nog een keer met carnaval). Twee jaar geleden was Maartje voor het eerst hulppietje en sindsdien heeft ze veel bijgeleerd.
Zij is echter niet de enige. Ook haar moeder leert steeds nieuwe dingen en leeft zich meer en meer in.
Vandaag heb ik wat lege dozen op elkaar geplakt en ingepakt in sinterklaaspapier. Verder heb ik wat dopjes uit de doppenverzamelbak gehaald en maar weer eens de toiletrolletjes tevoorschijn getoverd. (Die dingen blijven maar terug komen op dit blog 😉 ). Toen was het wachten tot de schoolbel ging en de kinderen thuis zouden komen.
Maartje ging eerst nog bij een vriendinnetje spelen, maar Thijs nam in haar plaats een vriendinnetje mee naar huis. Vol enthousiasme stortten ze zich op het project en ik heb de hele middag geen kind aan ze gehad (of juist wel). Er werd druk overlegd, geplakt, geknipt, gekleurd, los gehaald, weer geplakt, getest en aangevuld. Zo veranderde de mogelijke pepernotenfabriek in een prachtige pepernotenwinkel. Met schoorsteen. Met dak. Met knopjes. Met glitters. Met ballon. Met kassa. En zo kan ik nog wel even doorgaan.
En de kinderen ook, want ze stopten pas toen ze in bad moesten. Morgenochtend wordt er vast weer vlijtig aan verder gewerkt, want ik moest keer op keer bevestigen dat het winkeltje echt, echt, echt niet weg zou gaan, maar nog heeeeeeeeeel lang mag blijven.
Natuurlijk mag dat. En niet in het minst, omdat ik het zelf ook wel leuk vind om de pepernoten door de pepernotenbaan te laten rollen 😉

Sinterklaas

Sinterklaas is weer in het land en dat is natuurlijk reden genoeg om weer flink uit te pakken met de knutselspullen. Vorige week hebben we een begin gemaakt met pepernoten van brooddeeg (voor komende week staat de eetbare variant op de planning) en inmiddels is het keukentje versierd met een zelfgemaakte slinger. Ook hebben we bakjes gemaakt van vouwblaadjes om alle pepernoten en koekjes mooi in te presenteren.
De kinderen zijn druk bezig met nog meer koekjes en pepernoten (dit keer met verschillende kleuren brooddeeg) en ik ga zo maar eens op de bank met een kop heerlijk warme thee.
Wij vinden het helemaal niet erg dat het regent!

Herfsttafel

De herfsttafel krijgt stukje bij beetje meer sfeer 🙂
Lekker veel eikeltjes, kastanjes, veertjes, takjes, bladeren en ook een eekhoorn, paddenstoel, egel en spinnenwebben (van kastanjes en wol). Sommige dingen zijn nog van vorig jaar, maar we gaan dit jaar natuurlijk ook aan de slag 🙂
Vandaag zijn de kinderen begonnen met het maken van kastanje-spinnenwebben en er is duidelijk vooruitgang te zien ten opzichte van vorig jaar qua concentratie en eindresultaat 🙂