Klusproject

Met het mooie weer zijn we allemaal veel buiten en dan komt het onvermijdelijke moment dat er geklust moet worden. Oudste zoon wilde al heel lang zelf een bak maken en vandaag was er dan eindelijk de tijd, de rust en de ruimte om dit mogelijk te maken.
Ik leerde hem een ontwerp te tekenen op ruitjespapier, voorzien van maten.
Daar schreef ik samen met hem bij hoeveel plankjes hij nodig had en van welk formaat. Met dit briefje kon hij bij zijn vader hout gaan halen.
De volgende stap was het meten en tekenen van de plaatsen waar gaten voor de schroeven mochten komen. Hierbij werd rekening gehouden met de dikte van het hout en de hoeveelheid schroeven die nodig zijn voor een stevig eindproduct.
Daarna mochten de gaten geboord worden en vervolgens de schroeven erin gedraaid.
Het moeilijkste deel was het vastzetten van de handvaten, maar ook dat is uiteindelijk gelukt.
Het eindproduct is niet perfect, maar we hebben heel veel geleerd. Fouten maken mag, het eerste project is altijd een oefening en van oefenen leer je om het iedere keer een beetje beter te doen. En, heel belangrijk, vragen stellen mag en het antwoord op een vraag niet weten mag ook.
Een ander onderdeel waar we zeker ook aandacht aan hebben besteedt, is het organiseren van een goede werkplek en het tussentijds en na afloop goed opbergen van gereedschap.

 

Advertenties

Collectie steentjes

Momenteel heb ik nog deze steentjes beschikbaar. Heb je interesse of wil je een betere foto van een bepaald steentje? Laat het me weten!

 

Afscheidscadeautje

Vandaag hadden de oudste twee hun laatste schooldag op de huidige school. Na de zomer zullen ze allebei op een nieuwe school gaan starten. We waren er al maanden mee bezig, maar toch voelt zo’n laatste dag voor mij een beetje gek. Ruim drie jaar op hetzelfde schoolplein, drie jaar bepaalde vriendjes en vriendinnetjes over de vloer, drie jaar dezelfde route naar school, drie jaar bepaalde leerkrachten… dit alles sluiten we nu af. De oudste gaat naar een kleine school voor onderwijs op maat, dochterlief stroomt in op een openbare school. Gelukkig allebei in hetzelfde gebouw, zodat ze elkaar gewoon bij het buitenspelen kunnen zien, samen pauze kunnen houden en straks ook samen vol verhalen mee naar huis kunnen.
Zelf vind ik het fijn om iets van onze visie als gezin mee te geven. Niet om die visie expliciet uit te dragen, maar omdat ik denk dat het fijn is om je eigen weg te volgen binnen het grote geheel. Zo heb ik er als afscheidscadeautje voor gekozen om de kinderen kleine zakjes met steentjes uit te laten delen. De kinderen verzamelen graag steentjes en schatten en zelf heb ik er ook al sinds mijn jeugd affiniteit mee.
Daarnaast denk ik dat het goed is om kinderen te laten weten dat iedereen een schat (talent) in zich heeft. Iedereen is anders, maar iedereen straalt op zijn eigen manier. Iedereen mag er zijn, iedereen is een schat. En die kun je op je eigen manier vormgeven.
Daarnaast kunnen de steentjes als krachtsteentjes gebruikt worden in een broekzak of onder het kussen. Een klein steuntje in de rug op moeilijke momenten.
Het zijn maar wat ideetjes van mij en dat volstaat. Mijn gedachten en wensen zijn de wereld in, de schooldag is afgesloten en de vakantie staat voor de deur. Ik kijk al uit naar alle mogelijkheden voor creatieve momenten!

afscheidscadeautje