Cadeautjes en mandala’s

Jammer genoeg is de juf van onze oudste langdurig ziek. Het meest vervelende is het voor haar, natuurlijk. Het is nooit leuk om ziek te zijn en zeker niet als het dan ook nog voor een langere periode is.
Het is fijn om te merken dat er vanuit de ouders een initiatief is gekomen om de kinderen iets moois te laten maken. Alle kinderen uit de klas mogen een A4’tje knutselen, kleuren en tekenen en die werkjes worden dan gebundeld in een mooi boek. Een prachtiger cadeau is er volgens mij niet te krijgen. Want als er iets is waar kleuters goed in zijn, dan is het wel betrokkenheid. Lief zijn voor een ander en de ander weer blij willen maken.
Ook Thijs heeft heel erg zijn best gedaan. Vorige week al. Toen heeft hij op geheel eigen initiatief een prachtige mandala gemaakt. Vol toewijding en aandacht. We wisten toen nog niet van het gezamelijke initiatief. Hij vond het echter geen probleem om nog iets te maken. Dus met net zoveel inzet heeft hij nog een mandala gemaakt. Dit keer een mixed-media variant 🙂

Zelf vind ik het ook heerlijk om cadeautjes te geven en dan het liefst iets wat de ander heel erg mooi vindt, maar wat ik zelf gemaakt heb. Door de ingevulde vriendenboekjes weet ik wat de lievelingsboeken van de juffen zijn. En laat ik die nou ook allebei in huis hebben.
En hoewel mijn hart natuurlijk uit gaat naar de juf die nu niet op school kan zijn, voelde ik me nog sterker betrokken bij de juf die het nu extra zwaar heeft. De juf die er extra taken bij heeft gekregen en zich toch iedere dag in zet om het voor de kleuters fijn en bekend te houden.
Dus hoewel ik het in eerste instantie als verjaardagscadeautje maakte, heb ik de tekening toch gisteren al gegeven. Op het juiste moment.
Daarna kwam er ruimte vrij om de andere tekening te maken.
Het is niet mijn gewoonte om tekeningen uit boeken na te tekenen, maar toch was het fijn om te doen. Een uitdaging om iets te maken wat op het origineel lijkt, maar wat tegelijkertijd van mij is.

Advertenties

Werk en ik

Eigenlijk heb ik allerlei creatieve dingen om te laten zien, maar ik wil toch eerst iets anders van me af schrijven. Iets over mijn manier van werken. Ja, mijn manier van werken. Hiermee zeg ik dus niets over jou of wie dan ook, maar puur over mij.
Ik merk dat ik best wel wil “werken”, maar dat ik ook enorm sterk met mijn kinderen verbonden ben. En dat ik dat okay vind. Niks mis mee, af en toe wat overprikkelt, maar dat hoort er bij. Blij, boos, verdrietig… part of the deal.
Wat mij betreft mogen mijn kinderen dus ook gewoon bij mijn (ja, mijn) werk zijn. Ze behoren voor mij tot het organische geheel. Het idee dat ik een plek voor ze moet regelen, zodat ik kan “werken”, doet mij in een kramp schieten. Want waar moet ik die plek vandaan zien te halen, waar moet ik dat van betalen, hebben ze het daar wel leuk, etc. etc. Eigenlijk veel gemakkelijker om ze hier te laten. Of op school, als het toevallig schooltijd is. (Zo in hun eentje huilend op het schoolplein is niet wat).
Kom je hier dus een workshop doen, of gewoon gezellig op de koffie, dan is de kans groot dat er een of meerdere kinderen door het huis sjouwen. Voordeel is dat je ook jouw kinderen mee mag brengen, als je ze hebt. Als dat voor jou goed voelt. En als je het even doorgeeft. Je mag ze ook gewoon naar de bso, oppasmoeder, opa of oma, je buurpersoon of wie dan ook brengen. Als dat voor jou okay is.
Mijn kinderen en ik, we horen bij elkaar. We leren van elkaar, ook minder leuke dingen. Maar ook fijne dingen. Door er niet te moeilijk over te doen en ieder moment te laten komen zoals het komt, stroomt het. Geen blokkade, geen kramp.
Zo. Dat is er uit. Hoef ik daar niet meer over na te denken 🙂
Heb je niet zoveel met kinderen en al helemaal niet die van een ander (of specifiek die van mij)? Gelukkig zijn er heel veel andere mogelijkheden en plekken voor workshops en cursussen 🙂
En is het nou echt heeeeeeeel erg nodig om mij alleen te spreken? Dan valt er misschien wel iets te regelen 🙂

Werkplek

Vandaag lekker bezig geweest met een nieuwe tekening.
Wat heerlijk om weer al mijn krijtjes ter beschikking te hebben en me te omringen met kleur en zachtheid. Ik werd er echt enorm blij van en ik mis het eigenlijk niet om een atelier te hebben. De eettafel is een fijne plek om te werken en de kinderen krijgen een duidelijk beeld van wat ik doe. Niet alleen het eindresultaat, maar ook het proces EN het opruimen 😉

De tekening is te koop voor € 25,-
Het is softpastel en gouache op gerecycled papier –  110gr/m2 – 24×32 cm

Mijn eerste beschilderde steen

steenInmiddels ben ik in het bezit van twee lichtfladderaars (of ja, de kinderen hebben ze ingepikt) en ik zag al vaker prachtig beschilderde stenen voorbij komen.
Niet eerder voelde ik me aangesproken om zelf een steen te beschilderen, tot zoonlief me er om vroeg. En als hij iets vraagt, dan moet het natuurlijk ook zo snel mogelijk. Dus toen ik zojuist langs een kast liep waar ik wat steentjes in had liggen, dacht ik: “ach, waarom ook niet.” Ik heb momenteel maar twee tubes verf beneden liggen (wit en goud), dus het moest een eenvoudig ontwerp worden. Ik besloot voor een engelenveertje te gaan.
Eerlijk gezegd smaakt het wel naar meer, dus wie weet volgen er binnenkort nog meer beschilderde stenen 🙂 Dan ga ik ook wat beter nadenken over het ontwerp, ook al ben ik voor een eerste probeersel niet ontevreden.