Schilderij

Als kind tekende en schilderde ik al heel graag. Toch kwam er op een gegeven moment een aarzeling, een worsteling. Tijdens het tekenen en schilderen voelde ik me fijn, was ik blij. Maar als het werk eenmaal af was, dan kwam de nare bijsmaak. Het was nooit goed genoeg. Altijd kon er iets anders, iets beter, was het niet wat ik er van verwachtte.
Enerzijds hielp dit gevoel me om beter te worden, te blijven zoeken naar nieuwe technieken, de uitdaging aan te blijven gaan. Anderzijds zorgde het voor vermoeidheid. Waar was het plezier?
Dus na iedere tekening of schilderij hield ik er weer even mee op. Moest ik bijtanken. Even iets anders.
De laatste tijd voel ik dat ik het anders wil. Dat ik blij wil zijn met wat er uit mijn handen komt, ook al is er nog verbetering mogelijk. Dat ik het plezier van het maken ook wil ervaren als het schilderij af is.
Het is niet zo dat dingen niet meer anders of beter mogen, maar het schilderij is gewoon zoals het is. En de volgende keer is gewoon de volgende keer. Zien wat er goed gaat. Stil staan bij wat fijn en mooi is.
schilderij.jpgZo komt het dat ik blij bent met het schilderij dat ik de afgelopen weken heb gemaakt. Dat ik de warmte kan voelen en de intentie die er in zit. Het schilderij is een cadeau voor mijn verloskundige. Een vrouw die veel meer heeft gedaan dan ze zou hoeven doen. Die er voor mij en mijn kinderen was, die klaar stond wanneer ik haar nodig had. Ook toen het duidelijk was dat ik een keizersnede zou krijgen en ook toen Joep al lang geboren was, maar ik met enorme buikpijn in bed lag. Op zaterdagavond…
Ik weet niet of het schilderij haar smaak is. Wat ik wel weet, is dat ik er veel liefde in heb gestopt. Dat het uit mijn hart komt. En dat… dat is waar het voor mij nu om draait.

Advertenties

Met poppen spelen

Gisteren was ik eventjes aan het knutselen toen de kinderen op school zaten. Iets bedenken om die grote doos met toiletrolletjes leeg te krijgen 🙂
Op Pinterest had ik eens een koning gezien die van een toiletrol was gemaakt en ik vond dat een erg leuk idee. Ook omdat de kinderen hier ook mee aan de slag zouden kunnen en we alle benodigheden in huis hadden.
In korte tijd was het eerste proef-exemplaar in elkaar gezet en de kinderen waren er bij thuiskomst erg enthousiast over. Ze wilden meteen zelf ook aan de knutsel! Helaas hadden ze andere afspraken en moesten ze tot vanmiddag wachten (dus nee, vanmorgen om 7 uur zat er ook niet in 😉 ).

Thijs maakte een koning met een groen gewaad en Maartje een prinses “die van de chocolade heeft gesnoept en nu een vieze mond heeft ook heeft ze haar hoofd in het verband want ze heeft haar hoofd gestoten en nu zit haar haar in de war maar toch nog wel mooi”
Ik maakte nog een extra koningin en een Pietje.

Totaal onverwacht, maar superleuk, werd er vervolgens met de poppetjes gespeeld. Er werd een “trap” geknipt (reepjes papier) en een tafel gemaakt (van blokken). De koning en koningin gingen slapen en Piet kwam cadeautjes (lego-blokjes) brengen.

Al met al een heel geslaagd kinderkunstwerkje in alle opzichten, als je het mij vraagt 😀

 

Verlichte toren

Doordat we in de weer zijn geweest met het maken van knikkerbanen, slingerden de houten blokken tijdelijk weer rond. Iedere dag werden er wel een paar kleine bouwwerkjes gemaakt.
Nu de herfst dan echt is begonnen en de zon lager staat en warmer licht geeft, kon ik het niet laten om een van de eenvoudige bouwwerkjes te fotograferen. Misschien ligt het aan mij, maar ik krijg gewoon een warm gevoel van onderstaand tafereeltje. Het is niet bijzonder, niet briljant of geniaal. Maar wel huiselijk en met zorg samengesteld. Badend in warm herfstlicht.
blokken

Pinterest

Zo af en toe log ik in op Pinterest om te kijken wat er weer allemaal voor mooie dingen zijn toegevoegd. Heel af en toe zoek ik zelfs concreet naar afbeeldingen of DIY.
Meestal vallen de gevonden dingen in de categorie “dit lukt me over 30 levens misschien ook wel” of in “als ik later groot ben, kan ik dit vast ook”. Mijn boards zitten dus vol afbeeldingen en ideetjes die ik waarschijnlijk nooit echt ga gebruiken. Maar ja, niet alles hoeft nuttig te zijn, toch? Het is gewoon leuk om mooie dingen te zien. Of grappige. Dat is eigenlijk al genoeg.
Maar heel soms kom ik iets tegen waar ik ook echt iets mee kan en doe. Heel soms voel ik me zodanig geïnspireerd dat ik meteen in actie kom. Zo kwam ik woensdagavond een afbeelding tegen van iets dat ik gewoon meteen na moest maken (op eigen wijze, want in exact kopiëren ben ik niet zo goed).
Nog steeds moet ik er om lachen en ook bij de kinderen viel het enorm in de smaak (die hebben al twee versies mee naar school, om aan hun vriendjes te laten zien).
Wat het is?

 

 

….

Taratataaaa


😀

Herfsttafel

De herfsttafel krijgt stukje bij beetje meer sfeer 🙂
Lekker veel eikeltjes, kastanjes, veertjes, takjes, bladeren en ook een eekhoorn, paddenstoel, egel en spinnenwebben (van kastanjes en wol). Sommige dingen zijn nog van vorig jaar, maar we gaan dit jaar natuurlijk ook aan de slag 🙂
Vandaag zijn de kinderen begonnen met het maken van kastanje-spinnenwebben en er is duidelijk vooruitgang te zien ten opzichte van vorig jaar qua concentratie en eindresultaat 🙂

Knikkerbaan

Een aantal dagen geleden zag ik in een facebook-groep voor kleuterjuffen een foto van een knikkerbaan van Kapla. Dit vond ik zo’n leuk idee, dat ik het zelf ook eens wilde proberen.
Nou hebben we thuis geen Kapla (het is nogal een investering), maar gelukkig wel heel veel blokken en goedkope houtjes van het Kruidvat (ooit in de periode na Sinterklaas voor de helft van de helft van de prijs gekocht).

De eerste knikkerbaan is een feit en Thijs is zelf ook al aan het experimenteren geslagen. (Zie bovenaan op de foto).
Heel eenvoudig, maar ook heel leerzaam en vooral: leuk 😀
Maartje heeft gezorgd voor de versiering: een prachtige toren met Woezel en Pip!
To be continued 😀