In beweging komen…

Vandaag waren de oudste twee mee met een uitje van Vakantiewerk Veldhoven en daardoor had ik ineens heel veel ruimte en tijd tot mijn beschikking. Ik had even geen trek in pegdolls of wolvilt en ook niet in het beschilderen van stenen, maar wat dan wel…
Iets met kleur, iets met een kaars, maar vooral iets wat me zou helpen om weer los te komen, in beweging te komen. Vrijheid en creatie… Niet denken, maar maken.
In een oefenboek voor Kunstzinnige Therapie was ik eens een oefening tegen gekomen waarmee ze verf mengden met bellenblaas en daarmee de basis legden voor een tekening. Dat wilde ik wel eens proberen.
Jammer genoeg pakte het niet heel denderend uit, maar daardoor kon ik nog meer loslaten en nog meer laten ontstaan. Ik spetterde, goot en druppelde. En van daaruit ging ik verder met kleurpotlood, gouache en acryl. En nog weer later met ecoline. Ik doopte de potloden in water en drukte klodders op het papier. Ik wreef met een keukenpapiertje, werkte nat-in-nat. Gewoon zoals het in me op kwam.
Hieronder het resultaat. Zelf ben ik erg tevreden over de werkjes. Ze maken veel bij me los… 🙂
Het lijkt me heel leuk om het ook een keer met de kinderen te doen, want eigenlijk is dit heel geschikt voor ze. Een ontdekkende, scheppende reis met verschillende materialen 🙂

Making of

vertelstenen5_kleinGeregeld (lees: meerdere keren per dag) krijg ik van mensen de vraag waar ik mijn stenen mee beschilder en waar ik die stenen eigenlijk vandaan heb.

[edit 12 juli 2017]
knip knip knip
klaagmodus weg
knip knip knip [/edit]

Wat je nodig hebt:

Verf: Amsterdam Deco (universal) (was ooit Decorfix van Talens)
Lak : Mod Podge
Stiften: Sharpie permanent markers (gebruik ik weinig, want zijn alleen geschikt voor lichtgekleurde oppervlakten, net als gewone stiften) of Uni Posca (fijn voor handlettering, dekkende verf met het gebruiksgemak van een stift – ook deze gebruik ik zelf erg weinig, maar vind ze wel erg fijn).
Penseel: acrylpenseel nr 0 + nr 1
Stenen: bij tuincentrum, vijverhandel of bouwmarkt. Soms zelfs bij een drogist. Gemakkelijker kan ik het helaas niet maken.

Verder heeeeeeeeeeel veel geduld, liefde, doorzettingsvermogen, creativiteit, techniek en kennis van de kleurenleer.
Ik wens jullie veel plezier en een fantastische reis!

En mocht je ze toch willen kopen, de gemiddelde prijs van een unieke, handbeschilderde steen is het exorbitante bedrag (sorry, ik kon het even niet laten 😉 ) van € 7,95
Kleine, eenvoudige stenen zitten daar wat onder. Grotere, ingewikkeldere stenen zijn wat duurder.

werkplek4

Energiestenen

Vandaag weer een heerlijk dagje geschilderd en een nieuw item aan de collectie toegevoegd. Wat een fantastisch werk om te mogen doen! Morgen komen spulletjes binnen om aan de slag te gaan met handlettering en dan komen er mooie, handgeschreven briefjes bij de kleine steentjes. Leuk als cadeautje voor iemand die je een ster vindt, die je lief vindt, of waarvan je vindt dat het een juweeltje is.

Beurtelings schoven ook de kinderen aan en het is mooi om te zien hoe snel hun kwaliteiten vooruit gaan. Ze leren steeds netter om te gaan met de materialen, kiezen bewuster kleuren, zijn steeds geconcentreerder bezig.  Maar bovenal hebben ze heel veel plezier en dat is het allerbelangrijkste!
Dochterlief specialiseert zich in “energiestenen”, zoals ze het zelf noemt. Zoonlief volgt vooral zijn eigen interesses: auto’s, sterren, dieren, een paddestoel… 🙂
De verkoop gaat vaak zo vlug dat er niet eens tijd is om foto’s te maken en de stenen aan te bieden in het winkeltje. Maar we blijven ons best doen 😉

 

Lekker bezig

Tussen het “slow living” door, ben ik toch nog af en toe wel bezig met “werk”. Ik vergeet alleen soms om de foto’s te plaatsen, of het ontbreekt me aan inspiratie om er iets over te schrijven. Ook nu is het weer te mooi om al te lang achter de computer te blijven. Ik heb nog veel stenen klaar liggen die er om vragen om beschilderd te worden en daar ga ik zo lekker mee aan de gang.
Krachtstenen, decoratiestenen, vertelstenen… de mogelijkheden zijn eindeloos en ik merk dat het me veel voldoening geeft om er mee bezig te zijn.
Afwisseling is echter voor mij broodnodig. Dus ook de pegdolls laten me niet los en zorgen voor veel plezier. Langzaam vult ons huis zich met natuurlijke materialen, met kleur, met zacht leven.
Zie je iets wat je mooi vindt en wat heel goed in jouw huis zou passen of iets wat je aan iemand cadeau zou willen geven? Laat het me weten, want de stenen en de pegdolls zijn te koop 🙂

Leerproces

paashaasGisteren wilde de oudste liever thuis knutselen dan naar de speeltuin en de kinderboerderij. En dat terwijl hij juist heel graag buiten is, gek is op picknicken en het liefst met vriendjes speelt. Nou heb ik hem kort laten picknicken op het schoolplein (beetje gek, maar ja, dat zijn ze inmiddels wel van mij gewend), omdat ik niet voor niets die tas in had staan pakken.
Daarna zijn we echter naar huis gegaan en mocht zoonlief vertellen wat hij nodig had en hoe het moest. Hij had namelijk een duidelijk idee.
Ik gaf hem de materialen en liet het hem verder zelf doen. Af en toe moest ik wel op mijn lip bijten om niets te zeggen. De neiging dat het “mooi” moet worden onderdrukken. Alleen wanneer hij het vroeg, ondersteunde ik en dat dan met mate.
Uiteindelijk is hij heerlijk ontspannen bezig geweest en op het laatst kwam hij naar me toe: “mama, ik ben zo fijn bezig geweest en ik vind het zo mooi geworden, dat ik er van moet huilen.”
Tsja, dat deed mijn moederhart natuurlijk enorm veel. En het deed me heroverwegen hoe waardevol die afgekaderde werkjes van mij eigenlijk zijn. Ik kon heel veel zeggen over de paashaas, hem tips geven, hem “helpen.” Maar dan had ik zijn beleving afgepakt. Dan had hij wel geknutseld, maar dan was het niet meer zijn paashaas geweest.
Nu heb ik hem gevolgd, komt het echt uit hem en dat heeft hij gevoeld.

Het is niet erg dat ik af en toe “mooie” dingen wil maken. Ook dat is leerzaam en levert leuke dingen op. Maar het is ook niet erg om af en toe afstand te nemen, los te laten, te kijken, stand-by te zijn.

En dan de toren die dochterlief voor school maakte. Hij is niet speciaal, niet geniaal… maar ze werd er blij van. Ze heeft hem vol overgave gebouwd en ik zie haar groei. Dat ze dit alleen kan, dat ze er plezier aan beleeft. En ik leerde dat ze het op school ook leuk vindt om met Kapla te bouwen, ook al vinden andere kinderen er niets aan. Dat ze dan gewoon lekker in haar eentje aan de gang gaat.

Vervolgens ben ik zelf aan de slag gegaan met een tekening die ik eigenlijk als “af” had bestempeld. Bij ieder lijntje moest ik mijn denken stopzetten, het concept van “mooi” loslaten. Ik wil hem cadeau doen en ik wil dat de tekening past bij die persoon. Het ging niet meer om techniek, maar om beleving. Daarbij maakte ik wel volop gebruik van alle kennis en ervaring die ik door de jaren heen heb opgedaan. Ik ken de materialen, weet wat ze doen, weet hoe ik een penseel neer moet zetten.
Uiteindelijk is het een geheel geworden van pastel, glitters, gouache en een beetje oostindische inkt. Niet perfect, wel zoals het hoort te zijn 🙂