Kerstperiode 2019

Na een fijne Sinterklaastijd hebben we gisteren een begin gemaakt met het versieren van het huis. Ik heb per seizoen een doos waarin ik de bijbehorende knutselwerkjes van de kinderen bewaar. Zelf vind ik het iedere keer weer een feest om dezelfde werkjes in huis terug te zien komen en met de kinderen herinneringen op te halen. “Oh ja, die juf was lief” en “ja, toen tekende ik zo raar” en “haha, ik had veel te veel glitters geplakt, maar eigenlijk vind ik het best wel mooi.”
Ieder jaar verkleuren ze weer een beetje meer, maar voor mij draagt het echt bij aan het kerstgevoel. Die eenvoudige dingen waarmee je de kinderen en de leerkrachten laat merken: je doet ertoe.
Daarnaast hebben de kinderen ieder jaar hun eigen boompje. Dat mogen ze naar eigen inzicht versieren, met lekker veel kleur en alle kerstballen op één hoop. In januari krijgt het boompje dan een eigen plekje in de tuin, zodat het hopelijk – net als de knutselwerkjes – nog lang deel blijft uitmaken van toekomstige kerstvieringen.

Pepernoten

Gisteren hebben we pepernoten gebakken en hoewel ze overheerlijk zijn, hebben we er gewoonweg teveel voor vijf personen (al ziet onze peuter dat anders). Uiteraard vinden we het ook zonde om ze dan maar de prullenbak in te kieperen.
De kinderen versieren daarom met veel plezier kleine glazen potjes en bedenken enthousiast wie ze allemaal willen verrassen met een aardigheidje.
Vanmorgen hebben de juffen een potje in ontvangst genomen en zoonlief is wilde plannen aan het maken om zich als Piet te verkleden en vanavond in het donker bij mensen aan te bellen.
Het is mooi om te merken hoe de creativiteit alle kanten op gaat en hoe enthousiast ze zijn over het feit dat ze zelfgemaakte spulletjes uit mogen delen. Aan mij de taak om het in realistische banen te leiden 😉

Vliegerfestijn

Vandaag was het weer tijd voor het vliegerfestijn. De kinderen kijken er het hele jaar naar uit en vandaag boften we met prachtig weer (al was er wat weinig wind).
De oudste twee hadden erg hun best gedaan op het versieren van hun eigen vlieger en waren trots dat ze er ook echt mee konden vliegeren. De jongste vermaakte zich vooral met het kruipen door het zand en – in een onbewaakt moment – zo ver mogelijk weg lopen.
Voor mij was het heel leerzaam, want ik had nog niet veel ervaring en zorgde voor veel knopen in het vliegertouw door het heel “behulpzaam” oprollen van de lijn. Volgend jaar zal ik mijn best doen om de lijn ofwel niet aan te raken (meest waarschijnlijke optie), of anders op de juiste manier om de haspel te wikkelen.
Intussen heb ik wel mooi al vliegerend foto’s gemaakt. Dat is toch ook wat waard 😉

 

Knutselwerkjes

Dit blog ben ik niet begonnen om hier alleen maar mijn eigen creatieve uitspattingen te plaatsen. Juist niet, zelfs. Het is ook niet zo dat mijn kinderen helemaal niet bezig zijn met knutselen of schilderen. Juist wel.
Hoog tijd dus, om weer eens wat van hun werk te delen 🙂
Ze zijn dit weekend heel veel buiten geweest, maar ter ontspanning hebben ze met heel veel plezier onderstaande knutsels gemaakt.

Eerst hebben ze met aquarelverf nat-in-nat een achtergrond geschilderd op therapeutenpapier. Daarna uit gewoon papier luchtballonnen en wolkjes geknipt en die 3-D op de achtergrond geplakt. Tot slot hebben ze op eigen initiatief zelf nog wat getekend en geplakt. Inmiddels zijn de knutsels alweer op weg naar een nieuwe eigenaar en ben ik bezig met plannetjes om de slaapkamerramen van de kinderen te versieren met lente-knutsels 🙂

Hoe te beginnen

thee zettenAangezien ik al als klein kind veel aan het tekenen was en ik daar nooit echt mee opgehouden ben, is mijn voorraad spullen inmiddels behoorlijk groot. Ik heb acrylverf, olieverf, aquarelverf, softpastelkrijt, oliepastelkrijt, potloden, kleurpotloden, en, en, en….
Op zolder heb ik een speciale kast met alleen maar teken-, schilder- en knutselspullen en dan nog ligt er overal in huis ook nog wel wat. Ik ben erg blij met die grote voorraad aan spullen, want wat ik ook wil maken, ik kan eigenlijk gewoon aan de slag. En ook de kinderen kunnen gebruik maken van hoogwaardig materiaal. Zo kost het ze nooit veel moeite om iets moois te maken.
Het enige minpuntje is dat ik in mijn jongere jaren niet bezig was met het milieu, met duurzaam, met natuurlijk. Ik ging voor die materialen die ik van mijn zakgeld kon betalen en die binnen dat budget het mooiste resultaat opleverden. Nu gebruik ik, mede met het oog op duurzaamheid, nog steeds die materialen, omdat ik het zonde vind het zomaar weg te gooien.
Wanneer ik dan de vraag krijg welke materialen ik de kinderen laat gebruiken, vind ik het moeilijk om een antwoord te geven. Natuurlijk, ze gebruiken mijn materiaal en ik kan daar de naam wel van geven. Maar als je de kans hebt om nieuw materiaal aan te schaffen, zou ik denk ik voor iets anders gaan. De mooie spullen van Stockmar, de Natural Earth paint kit, Natural Face paint kit, Crayon rocks… dat soort dingen. Misschien zou ik zelfs wel aan de slag gaan met DIY-recepten die op Pinterest te vinden zijn.
Daarnaast laat ik de kinderen gewoon ook veel met zand, water, stokjes, steentjes en plantjes spelen. Ook dat is een feest voor de creativiteit. En daar heb je dus niets uit de winkel voor nodig. Thee maken met gedroogde kruiden, heksensoep van modder en plantjes, een kabouterhuisje van takjes en mos, een modderbaan met modder-oliebollen, spullen zoeken in het bos en de kinderen daar zelf iets mee laten bedenken.
Later kun je ze papier en crayon rocks of bijenwaskrijtjes geven om lekker cirkels mee te tekenen. Of je laat je dreumes met 1 of 2 kleuren een nat-in-nat werkje maken. Peuters geef je eventueel een extra kleurtje er bij.
Verfwerkjes kun je later nog versieren met stickers, potlood, stift of uitgeknipte papieren vormpjes.
Het is vooral nog het bezig zijn waar het om gaat, niet het resultaat. Schuif alle papiersnippers in een mapje of doosje en zet die de volgende dag weer op tafel.
Laat ze een keer op een krant tekenen (want een vel hoeft niet altijd leeg te zijn, zeker voor kleine kinderen niet), geef ze een schaar die goed in de handjes past en laat ze knippen. (Die snippers kun je dus bewaren om dan later weer op te plakken, bijvoorbeeld voor een feestelijke uitnodiging).
Maak brooddeeg (eventueel met een kleurtje van kleurstof of met glitters) en laat ze kleien. Geef eventueel uitsteekvormpjes, voor als je iets herkenbaars wilt om later te beschilderen.
Laat ze slaan, rollen, kneden, ontdekken…
Geef ze een stuk hout om een spijker in te slaan en laat ze die er weer uithalen met een tang. Laat ze een gaatje boren in verschillende maten. Welke schroef past en welke valt er doorheen?
Je kunt ze mee laten koken door ze champignons te laten snijden, bijvoorbeeld. Of door ze voorzichtig iets in de pan te laten doen.
Ben je bang dat je huis een rampplek wordt? Dan kun je eventueel badstofhoezen om je stoelen doen en plastic onderleggers op de tafel en de vloer. Of je laat ze buiten knutselen/schilderen/kleien/klussen.
En echt, richt je niet op het resultaat, maar op het proces. Laat ze ontdekken en je ontdekt met ze mee.
Ik geniet er iedere keer weer van 😀

Vervulling

Vandaag is er weer een pakketje op de post gegaan. Er zijn weer pixies op reis, samen met een heleboel lieveheersbeestjes, sterretjes, hartjes en een paddenstoel. Ik vind het leuk om er een persoonlijk kaartje bij te doen en de enveloppe te versieren. Net dat beetje extra om er iets leuks van te maken.
Ik weet niet hoe het ontvangen wordt, ik weet wel hoe ik het verstuur. Van mijn “uurloon” blijft weinig over, maar daar doe ik het gelukkig ook niet voor. Mijn betaling komt op een andere manier binnen, in de vorm van innerlijke vervulling.


Verder heb ik ook de seizoenstafel aangepast aan de zomer. Het begin is er, de komende tijd mag er aangevuld gaan worden, vorm gaan krijgen. Bloemen voor in de takken, een mooie zon, wat vogels en vlinders, nieuwe pegdolls en hopelijk ook iets leuks voor op het “strand”… ideetjes genoeg 🙂
Inmiddels weet ik dat de tafel niet in een keer klaar is, maar dat deze gedurende het seizoen groeit tot er stukje bij beetje harmonie ontstaat. Dingetjes er bij, dingetjes weg of op een andere plek. Tot de tafel perfect past bij ons huis, ons gezin. Een warme, liefdevolle chaos 🙂

seizoenstafel_zomer.jpg

Vakantie

We hebben in de mei-vakantie genoten van een weekje wintersport. Het was even wennen om dit zo laat in het jaar te doen, maar we werden beloond met alle soorten sneeuw. Van slush-puppy (alleen even ranja toevoegen) tot rem-sneeuw (nog niet eerder zo meegemaakt, het was alsof er handremmen op je ski’s zaten en dat die dan snoeihard aangetrokken werden), tot ijs tot… jawel, perfecte sneeuw. Dacht ik aan het begin van de week dat ik wel klaar was met het wintersport-gedoe, aan het eind van de week zag ik het weer helemaal zitten.
De tijd die we niet op de piste zaten (of skieden), brachten de kinderen in het zwembad door en ik in het appartement met mijn knutselspulletjes. Ik heb wat experimentjes gedaan met sprookjeswol en ik heb een klein manteltje gehaakt. Zoals altijd pakte ik het weer top-down aan, door met het moeilijkste te beginnen. (En me dan verbazen dat mijn kinderen hun lego willen opbouwen zonder de juiste volgorde aan te houden).
Eenmaal thuis mochten we aan de slag met het kinderfeestje van oudste zoonlief en later nog het “grote-mensen-feest.” Vast onderdeel van de verjaardag is de zelfgemaakte slagroomtaart die door de kinderen met veel enthousiasme en toewijding wordt versierd. Het maakt niet uit hoe de taart smaakt, de liefde die er in zit, maakt alles goed.
Tussen het feesten door zijn de kinderen o.a. creatief bezig geweest met het beschilderen van uit Frankrijk meegebrachte stenen.
Nu is het aan mij om puin te ruimen en het ritme van alledag op te pakken.
Inspiratie genoeg om weer lekker aan de slag te gaan met pegdolls en pasteltekeningen, dus: to be continued!

Nog meer kabouters

Normaal ben ik niet zo van de herhaling, vind ik het na één of twee keer wel mooi geweest. Zo niet met de kabouters. Ik vind het nog steeds leuk om ze te maken en iedere keer een beetje bij te leren. Het patroontje bijschaven, de haren net een beetje anders en alvast nadenken over hoe ik de thuis-kabouters op een leuke manier kan versieren.
Ook de kinderen hebben, met een beetje hulp, zelf al een eigen kabouter gemaakt. Ze beleven wilde avonturen op de seizoenstafel, dus het zoveelste kinderkunstwerkje is een feit 🙂

Sinterklaas

Sinterklaas is weer in het land en dat is natuurlijk reden genoeg om weer flink uit te pakken met de knutselspullen. Vorige week hebben we een begin gemaakt met pepernoten van brooddeeg (voor komende week staat de eetbare variant op de planning) en inmiddels is het keukentje versierd met een zelfgemaakte slinger. Ook hebben we bakjes gemaakt van vouwblaadjes om alle pepernoten en koekjes mooi in te presenteren.
De kinderen zijn druk bezig met nog meer koekjes en pepernoten (dit keer met verschillende kleuren brooddeeg) en ik ga zo maar eens op de bank met een kop heerlijk warme thee.
Wij vinden het helemaal niet erg dat het regent!