Knutselwerkjes

Dit blog ben ik niet begonnen om hier alleen maar mijn eigen creatieve uitspattingen te plaatsen. Juist niet, zelfs. Het is ook niet zo dat mijn kinderen helemaal niet bezig zijn met knutselen of schilderen. Juist wel.
Hoog tijd dus, om weer eens wat van hun werk te delen 🙂
Ze zijn dit weekend heel veel buiten geweest, maar ter ontspanning hebben ze met heel veel plezier onderstaande knutsels gemaakt.

Eerst hebben ze met aquarelverf nat-in-nat een achtergrond geschilderd op therapeutenpapier. Daarna uit gewoon papier luchtballonnen en wolkjes geknipt en die 3-D op de achtergrond geplakt. Tot slot hebben ze op eigen initiatief zelf nog wat getekend en geplakt. Inmiddels zijn de knutsels alweer op weg naar een nieuwe eigenaar en ben ik bezig met plannetjes om de slaapkamerramen van de kinderen te versieren met lente-knutsels 🙂

Advertenties

Koolwitje

Voor Kinderopvang Pollewop mocht ik deze set stenen maken.
Janneke had het geweldige idee om de eitjes, rupsen en poppen van Koolwitjes te bestellen, zodat haar Pollewoppers de cyclus van een vlinder van dichtbij kunnen volgen en ervaren. De stenen zijn daar een hulpmiddel bij.

cyclus_vlinder_compleet.jpg

Creatief in creativiteit

De kinderen zijn, net als ik, blij met het prachtige weer en dat het iedere dag weer een beetje langer licht is. Ze bruisen van de energie en de creativiteit, elk op een eigen manier.
Oudste zoonlief heeft bedacht dat hij een huis in de tuin wil maken. Hij is bezig met het graven van de fundering, heeft een wensenlijstje geschreven en hij heeft zelfs al een telefoontje gepleegd om hulp in te schakelen bij het aanleggen van een waterleiding 😉 Zuslief is ingeschakeld om mee te sparen voor alles wat er nodig is en soms wordt haar hulp ingeroepen bij het graven.
Eigenlijk wilde hij ook graag een toilet, maar toen ik een en ander had uitgelegd over vergunningen, heeft hij die toch maar van zijn lijstje gestreept. Net als de tv, die misschien toch wel wat duur bleek voor een buitenhut. Zoonlief wil namelijk ook graag sparen voor een spelcomputer, dus juiste afwegingen zijn wel op zijn plek.
Dochter is helemaal blij dat ze al een paar dagen op rij mag schilderen. Heel geconcentreerd kan ze met haar werkjes bezig zijn en het is mooi om te zien hoe ze materialen leert combineren. Stift, aquarelverf en krijt worden samengebracht  in haar nieuwste schilderij.
Ik pendel heen en weer tussen buiten en binnen, tussen graven en tekenen. Plus nog een beetje fitness met de dreumes. Die heeft ontdekt dat hij buiten heerlijk kan rennen en dan het liefst zo ver mogelijk bij mama vandaan.
Ja, hier lijkt de lente echt begonnen.

Schilderen met aquarel

Vandaag heb ik de oudste eerst volop de kans gegeven om zich te vervelen. Even rusten, even voelen wat er nodig is, voor hem weer allerlei mogelijkheden aan te reiken. Ik vind het belangrijk om soms even stil te staan en niet te blijven rennen. Er is zoveel mogelijk, we hebben zoveel in huis en ook een prachtige tuin om in te spelen, dus daar ligt het niet aan.
Uiteindelijk heb ik hem voorzichtig gevraagd of hij misschien een idee had van wat hij zou willen doen. Hij wilde iets creatiefs, maar kwam niet verder dan ideetjes waarvan hij wist dat het niet zou mogen. Tsja, ook al mag er veel, ik heb toch mijn grenzen.
Gisteren kwam zoonlief heel erg trots en enthousiast terug van schilderles en ik vroeg dan ook of hij daar vandaag misschien mee verder wilde. Dat wilde hij maar al te graag!
Dus heb ik de aquarelverf tevoorschijn gehaald, een vel therapeutenpapier en fijne penselen klaargelegd en hem de vrije hand gegeven. Hij mocht me laten zien wat hij geleerd had.
Daar heb ik vervolgens op ingehaakt en hem nog wat meer mogelijkheden laten zien. Wat gebeurt er, wanneer kun je beter stoppen, kun je nog iets combineren of toevoegen…
Het was fijn om samen zo bezig te zijn. In alle rust ontdekkend en verkennend.
Daar word ik blij van en zoonlief ook.

 

Te koop… euh… verkocht

Wat het precies is met de feetjes weet ik niet, maar ze zijn vaak al verkocht voordat er een dag voorbij is. Steeds vaker krijg ik geweldige berichtjes als: “nu was ik eindelijk op tijd, want ik wilde al zo lang een tekening van jou.”
Ik maak ze niet op bestelling, want ik heb gemerkt dat ze dan niet meer zo worden zoals ik het fijn vind. Soms maak ik er iedere dag eentje, dan weer een tijdje niet. Het is in ieder geval fijn om kennis met ze te mogen maken en te weten dat ze stuk voor stuk een heel fijn plekje krijgen, ergens in Nederland.
Zo ook de twee dames hieronder. Eentje is al op haar plek, de andere mag morgen op reis 🙂

Softpastel

Aangezien ik voor de energietekeningen vorige week het softpastel weer tevoorschijn had gehaald, was de stap niet zo groot om ook weer aan natuurgeesten/feetjes en aanverwanten te beginnen. Vorig jaar heb ik er enorm veel plezier aan beleefd en ook nu voelt het weer heerlijk om te doen.

Energietekeningen

Mijn dochter maakte vorig jaar al energiestenen (beschilderde stenen) en sinds deze week ben ik zelf aan het experimenteren met het op papier krijgen van energiestromen. Het is een proces van zoeken, uitproberen, ontdekken en het is heerlijk om te doen.
Ik gebruik alles wat in me opkomt. De basis is Zweeds therapeutenpapier en verder heb ik tot nu toe gebruikt:
ecoline
aquarelverf (stockmar)
acrylverf
glitterlijm
kurkuma
paprikapoeder
softpastel
Engelenmix-thee
diverse 3d-materialen (mineralen, steranijs, kralen)
Het is mooi om te zien hoe de materialen op elkaar reageren en elkaar aanvullen. De tekening lijkt in niets op wat ik voor ogen had, maar het is gewoon erg leuk om er mee bezig te zijn. Ik wil ook niet te snel weer aan een nieuwe beginnen, omdat ik denk dat er nog veel te ontdekken valt.

Wintertijd

Met moeite kom ik ’s ochtends uit mijn bed. Het liefst zou ik tot half 9 blijven liggen, omdat het dan pas licht wordt. Ook de kinderen moet ik vrijwel iedere ochtend wekken. Leven met de klok is iets wat niet zo goed bij ons past. Wij leven meer met het licht.
In de ochtend kom ik dan ook moeilijk op gang en ’s avonds zoek ik graag snel mijn bed op. Dit probeer ik te laten zijn, wetend dat de lente zich wel aan zal dienen.
Dan ga ik weer naar buiten, dan weet ik dat de inspiratie weer gaat stromen.
Voor nu hou ik het dicht bij mezelf en kijk ik iedere dag wat er komt.
Deze ochtend heb ik me bezig gehouden met het aanpassen van de seizoenstafel. Ondanks dat het winter is, is het toch nog een volle, gezellige boel. Een heerlijk landschap voor de regenboogkabouters om op ontdekking te gaan. En ook meneer Eekhoorn kijkt om het hoekje om te zien of er nog iets te halen valt.
Vanuit het niets is een altaartje ontstaan, met daarop een krachtsteentje en een mineraal. Niet bewust, wel heel waardevol.
De oudste kinderen hebben in het weekend schatkistjes beschilderd en gisteren zijn ze in de weer geweest met zoutdeeg. Wanneer ik merk dat ik geïrriteerd raak, helpt het mij om iets te maken en iets te geven. Zoutdeeg is een fijn iets om achter de hand te hebben. De kinderen kunnen zelf de ingrediënten afpassen en mengen, ze kunnen kleien, vormpjes uitsteken, spullen voorzichtig op de plaat leggen, wachten op de oven (die ze zelf instellen), daarna nog schilderen en plakken en… bedenken voor wie de maaksels zijn en ze eventueel feestelijk inpakken en er kaartjes bij maken. Zonder moeite en grote investeringen heb je uren en uren plezier.
En zo zijn er nog wel andere activiteiten te bedenken, om het afwisselend en fijn te houden.
Zo gaan de dagen kalm voorbij en is de winter zo erg nog niet.

Tom Tomte Wichtelkabouter

Vandaag eindelijk weer een project afgerond waar ik tevreden over ben: Tom Tomte Wichtelkabouter.
Breien zal nooit een grote hobby worden, ben ik bang, maar soms kom ik er niet onderuit. Gelukkig was dit een redelijk eenvoudig project en kon ik de foutjes mooi onder de mooie haardos van Tom verstoppen 🙂
Ik wil heel graag nog meer varianten van de Tomte maken, want ik vind het een super leuke kabouter, die ook echt bij ons in huis past.

Verder is het inmiddels al derde advent. Bij tweede advent kwamen de planten op de seizoenstafel (in de vorm van mos, dennenappels en hulst), nu zijn ook de dieren gearriveerd.
De kerststal is door mijn opa gemaakt, de beeldjes zijn van mijn oma en opa geweest. Voor ons dus extra bijzonder.
De barbaratak die ik 4 december gesnoeid heb in de tuin, doet het heel erg goed op mijn werktafel. Iedere dag komen er meer bloemetjes bij. Een klein beetje lente, al genieten we ook nog volop van de winter en de aankomende feestdagen.

Eerste advent

Sinterklaas is nog niet het land uit, maar ik heb dit jaar best moeite om dat helder voor ogen te houden. De kinderen zijn er nog wel druk mee bezig en vinden het nu al jammer dat hij bijna weg is.
Misschien komt het doordat er een kerstmarkt op school georganiseerd gaat worden en we al begonnen zijn met het maken van kerstknutsels. Misschien komt het doordat de sinterklaasspullen in de hal staan en ik ze daardoor wat weinig zie. Misschien komt het doordat ik de cadeaus nog niet ingepakt heb.
Ik weet het niet, maar het voelde goed om de seizoenstafel weer rigoreus aan te pakken. Alvast een plekje vrij te maken voor de kerstboom en natuurlijk de introductie van de winter en de adventstijd. Zeker nu dochterlief ziek thuis is en mijn doorsnee activiteiten wat aanpassing behoeven, was het fijn om creatief bezig te zijn.

De eerste advent begint met stenen, schelpen, mineralen en botten. De grondvesten van de aarde. Ik heb een klein beetje gesmokkeld door alvast wat takjes toe te voegen, maar met het mos en de plantjes wacht ik netjes tot de tweede advent zich aandient.
Zelf ben ik tevreden over het resultaat tot nu toe en ik verheug me er op de tafel te laten groeien 🙂
Ook heb ik vandaag Barbaratakken geknipt. Helaas niet van een kersenboom, omdat wij die niet hebben, maar een Prunus is vast ook goed 🙂 Ik ben heel benieuwd of de takjes met kerst bloeien.