Softpastel

Nu het pastelkrijt tevoorschijn is gekomen, grijp ik er heel gemakkelijk op terug. Kleuren in elkaar over laten vloeien, experimenteren met vormen, wel of geen hartjes bij de pixies… het laat zich allemaal heel gemakkelijk uitproberen.
De kinderen zijn ook heel erg geïnteresseerd en inmiddels hebben ze het gedurfd om verzoekjes in te dienen. Dit wel pas nadat ik een tekening had gemaakt als extra cadeautje voor een kinderfeestje.
Het is grappig om te merken waar ze mee bezig zijn en hoe ik daar dan weer vanuit mezelf vorm aan kan geven. Het zijn gelukkig nog gemakkelijke opdrachtgevers, ze vinden bijna alles wel mooi.
Op deze manier genieten we nog even heel relaxt van het laatste beetje vakantie. Weinig moet, veel mag en zo probeer ik stiekem toch een soort van goed voornemen uit: proberen de lat wat lager te leggen en meer te genieten van dat wat zich voordoet. Overal is wel iets moois in te ontdekken.

Advertenties

Pixies te koop

Tot mijn grote verbazing heb ik overweldigend veel reacties gehad op mijn eerste dwaallichtje/pixie tekening. Hartverwarmend om die complimenten in ontvangst te mogen nemen en te weten dat zoveel mensen genieten van het zien van mijn werk.
Vandaag heb ik mijn ontdekkingsreis voortgezet en zijn er twee nieuwe pixies op papier tevoorschijn gekomen. Ze zijn allebei te koop en willen heel graag de wereld gaan verkennen.
Ik vind het heerlijk om met deze ontdekkingsreis bezig te zijn en wil ook nog aan de slag met andere materialen en papiersoorten, om te zien hoe ik deze fantastische wezentjes het best tot hun recht kan laten komen.
Voor nu berg ik mijn creatieve materialen eventjes op en ga ik met het gezin een einde aan dit veelbewogen jaar breien. Op naar volgend jaar en dat er maar weer veel schitterende momenten in ieders leven mogen ontspruiten.

Dwaallichtjes

Deze week ben ik aan de slag gegaan met het uitwerken van mijn pixies. Ze straalden nog niet zoals ik graag zou willen. Donderdagavond ben ik aan het schetsen geslagen. Eerst met balpen, toen met potlood. Beide materialen die zich zowel bij daglicht als in de avond goed laten gebruiken.
Er kwamen gaandeweg nieuwe pixies op papier die er om vroegen om uitgewerkt te worden. Met verf zag ik het alleen nog niet gebeuren, daar heb ik eerst nog wat oefening voor nodig. Daarom heb ik teruggegrepen op een materiaal dat van zichzelf heel zacht is: softpastel. Iedere keer dat ik het gebruik, verbaas ik me er weer over dat ik het niet vaker gebruik.
De eerste stappen richting mijn dwaallichtjes zijn gezet. De dwaallichtjes die je een nieuwe weg laten vinden, een lichtje in de duisternis zijn. Misschien lijken ze je wel even van je pad af te brengen, maar wie weet waar je uitkomt. Wellicht een veel mooiere, fijnere plek dan je ooit had kunnen denken. Voor mij geldt dit in ieder geval zeker. Het is fijn om ze bij me te hebben en ze de weg te laten wijzen.

Ontdekkingsreis

De vakantie is begonnen en ik verheug me al op de uren van creatief bezig zijn. Niet alleen met vertel- en krachtstenen, maar ook op andere vlakken. Er is nog heel veel wat ik uit wil proberen. Het thema van de “dwaallichtjes” blijft me trekken. Alleen dan niet lichtjes die je laten verdwalen, maar die je juist de weg doen vinden. To be continued…

Making of… vertelstenen

vertelsteen_werkplek.jpgMet enige regelmaat krijg ik de vraag met wat voor materialen ik de vertelstenen schilder. In het verleden heb ik al eens hierover geschreven, maar inmiddels heb ik mijn technieken aangescherpt. Vandaar deze update 🙂

Wat ik gebruik aan materiaal:

Verf: Amsterdam Deco (universal) (was ooit Decorfix van Talens)
Lak : Mod Podge
Stift:  Uni Posca (dekkende verf in de vorm van een pen/stift. Deze gebruik ik alleen voor de oogjes)
Penseel: acrylpenseel nr1, nr 0 , nr 00 en nr 000.
Stenen: bij tuincentrum, vijverhandel of bouwmarkt. Soms zelfs bij een drogist. Of je kunt natuurlijk bij een riviertje of in een bos op stenenjacht gaan. De tuin van de buren zou ik met rust laten 😉

Verder gebruik ik heeeeeeeeeeel veel geduld, liefde, doorzettingsvermogen, creativiteit, techniek en kennis van de kleurenleer.
Hieronder wat foto’s om te laten zien hoe ik de afbeelding in lagen opbouw. Om het nog wat inzichtelijker te maken heb ik ook de gebruikte materialen op de foto gezet.
Jammer genoeg lukte het niet om heel scherpe foto’s te maken en ook vallen de verfijnde kleurnuances weg. Voordeel daarvan is dat de stenen in het echt meestal met nog meer enthousiasme ontvangen worden 😉

Pepernoten

Gisteren hebben we pepernoten gebakken en hoewel ze overheerlijk zijn, hebben we er gewoonweg teveel voor vijf personen (al ziet onze peuter dat anders). Uiteraard vinden we het ook zonde om ze dan maar de prullenbak in te kieperen.
De kinderen versieren daarom met veel plezier kleine glazen potjes en bedenken enthousiast wie ze allemaal willen verrassen met een aardigheidje.
Vanmorgen hebben de juffen een potje in ontvangst genomen en zoonlief is wilde plannen aan het maken om zich als Piet te verkleden en vanavond in het donker bij mensen aan te bellen.
Het is mooi om te merken hoe de creativiteit alle kanten op gaat en hoe enthousiast ze zijn over het feit dat ze zelfgemaakte spulletjes uit mogen delen. Aan mij de taak om het in realistische banen te leiden 😉

Mooi op tijd…

… voor volgend jaar, haha.
Sint Maarten is alweer 11 dagen voorbij, maar ik wilde deze pegdoll toch heel graag nog maken.
De haartjes zijn gehaakt van speciale wol. Al doende ben ik tot de ontdekking gekomen dat ik echt nog niet in staat ben om een poppenpruikje te haken, maar dat zo’n “mislukt” proeflapje het prima doet als bijzonder kapsel voor een pegdoll. Op de foto’s is het niet echt zichtbaar, dus kom maar een keer langs om haar in het echt te bewonderen 😉

Richting winter…

Hoewel ik tijdens de boswandelingen met peuter en de fietstochten naar en van school enorm geniet van de prachtige herfstkleuren, merk ik dat ik gevoelsmatig al richting winter ga. Sinds anderhalve week wacht ik op de eerste sneeuwvlokken en ben ik in gedachten al bezig met het ontwerp van de kerstkaart.
Leuk is om te merken dat ook de opdrachten al met de winter te maken krijgen. Blijkbaar ben ik dus niet de enige.
Ook merkte ik dat ik de kinderen de laatste tijd wat minder zag. Ze waren druk met hun spel, met vriendjes en vriendinnetjes en ik maakte dan van de gelegenheid gebruik om snel iets voor mezelf te doen. Even achter de computer, even een boek lezen…
Nu probeer ik iedereen weer wat meer rondom de eettafel te krijgen. Even dat onderlinge contact, het samen bezig zijn zonder woorden. De geborgenheid van de winter en de vreugde van de decemberfeesten. En natuurlijk kan er dan evengoed nog heerlijk buiten gespeeld worden en lees ik ook nog gewoon dat boek, maar dat momentje bewuste aandacht en samenzijn is voor mij een waardevolle toevoeging aan de lichtjesfeesten.

 

Sint Maarten

Gisteren heb ik voor het eerst met de kinderen Sint Maarten gelopen. Ik heb zelf fijne herinneringen aan de tijd dat ik zelf met een antieke lamp langs de deuren ging om al zingend snoepjes op te halen. Ik weet nog dat ik zo gedreven was dat ik zelfs twee liedjes zong, in plaats van alleen maar het afgeraffelde kortste liedje. Een compliment voor het mooie zingen deed me meer gloeien dan de volle zak met snoep. Al vond ik die natuurlijk ook wel heel erg de moeite waard.
Aan de kinderen stelde ik de voorwaarde dat ik met hen naar het dorp van mijn ouders zou gaan, als ze het Horster liedje “Sinter Mertens veugelke” zouden kunnen zingen. Een week lang hebben ze geoefend. Eerst de woordjes, toen het volume. Want tsja, als je heel verlegen zachtjes zingt, hoort niemand je en krijg je niets.
De moeite is in zijn geheel niet voor niets geweest. Uit volle borst zongen ze bij heel wat deuren het liedje, op verzoek ook twee keer, en ze werden rijkelijk beloond. Waar ik vroeger zuurtjes kreeg, kregen ze nu chocoladerepen en ander luxe lekkers.
Ik vertelde dat we vroeger snoepjes mee naar school namen, omdat daar dan een inzameling was voor arme kinderen. En wat ze er van zouden vinden om nu een deel van hun rijke buit te doneren aan de voedselbank. Dat idee zagen ze wel zitten en ze hebben vanmorgen eerst alles gesorteerd en toen elk een keuze gemaakt.
Vorig jaar begonnen we het wichtelen rond de sinterklaastijd. Nu al een beetje eerder. Ik vind het fijn om dit samen met de kinderen te doen. Want eerlijk is eerlijk, we hebben heel wat meer dan genoeg. Onze periode van lichtjesfeesten is heel erg fijn van start gegaan. Ik hoop voor iedereen dat deze periode zich net zo fijn voort zal zetten en er steeds meer stralende lichtjes in de wereld zullen zijn.

sintermerten
Lampionnetjes knutselen voor Sinter Merten / Sint Maarten