Borduurwerkje

Al vaker heb ik een beetje met naald en draad geprutst en heel voorzichtig proberen te borduren, maar echt lukken wilde het niet helemaal.
Nu heb ik me er eindelijk toe gezet een boek met patronen en borduursteken te bestellen, om er meer werk van te maken. Ik hou van grote uitdagingen in kleine, overzichtelijke projecten. Geen tafellaken, niet eens een zakdoek, maar gewoon een klein pegdolletje met een klein manteltje. De steken zijn daardoor wel wat moeilijker, omdat ze in miniatuur uitgevoerd moeten worden, maar dat mag de pret niet drukken.
Vandaag zijn de eerste stappen gezet en gaandeweg lukte het steeds beter. Mijn enthousiasme is er nog en ik heb ook nog ideetjes, dus hopelijk binnenkort meer 🙂
(De pegdoll is 35 x 14 mm).

 

 

Advertenties

Klusproject

Met het mooie weer zijn we allemaal veel buiten en dan komt het onvermijdelijke moment dat er geklust moet worden. Oudste zoon wilde al heel lang zelf een bak maken en vandaag was er dan eindelijk de tijd, de rust en de ruimte om dit mogelijk te maken.
Ik leerde hem een ontwerp te tekenen op ruitjespapier, voorzien van maten.
Daar schreef ik samen met hem bij hoeveel plankjes hij nodig had en van welk formaat. Met dit briefje kon hij bij zijn vader hout gaan halen.
De volgende stap was het meten en tekenen van de plaatsen waar gaten voor de schroeven mochten komen. Hierbij werd rekening gehouden met de dikte van het hout en de hoeveelheid schroeven die nodig zijn voor een stevig eindproduct.
Daarna mochten de gaten geboord worden en vervolgens de schroeven erin gedraaid.
Het moeilijkste deel was het vastzetten van de handvaten, maar ook dat is uiteindelijk gelukt.
Het eindproduct is niet perfect, maar we hebben heel veel geleerd. Fouten maken mag, het eerste project is altijd een oefening en van oefenen leer je om het iedere keer een beetje beter te doen. En, heel belangrijk, vragen stellen mag en het antwoord op een vraag niet weten mag ook.
Een ander onderdeel waar we zeker ook aandacht aan hebben besteedt, is het organiseren van een goede werkplek en het tussentijds en na afloop goed opbergen van gereedschap.

 

Collectie steentjes

Momenteel heb ik nog deze steentjes beschikbaar. Heb je interesse of wil je een betere foto van een bepaald steentje? Laat het me weten!

 

Afscheidscadeautje

Vandaag hadden de oudste twee hun laatste schooldag op de huidige school. Na de zomer zullen ze allebei op een nieuwe school gaan starten. We waren er al maanden mee bezig, maar toch voelt zo’n laatste dag voor mij een beetje gek. Ruim drie jaar op hetzelfde schoolplein, drie jaar bepaalde vriendjes en vriendinnetjes over de vloer, drie jaar dezelfde route naar school, drie jaar bepaalde leerkrachten… dit alles sluiten we nu af. De oudste gaat naar een kleine school voor onderwijs op maat, dochterlief stroomt in op een openbare school. Gelukkig allebei in hetzelfde gebouw, zodat ze elkaar gewoon bij het buitenspelen kunnen zien, samen pauze kunnen houden en straks ook samen vol verhalen mee naar huis kunnen.
Zelf vind ik het fijn om iets van onze visie als gezin mee te geven. Niet om die visie expliciet uit te dragen, maar omdat ik denk dat het fijn is om je eigen weg te volgen binnen het grote geheel. Zo heb ik er als afscheidscadeautje voor gekozen om de kinderen kleine zakjes met steentjes uit te laten delen. De kinderen verzamelen graag steentjes en schatten en zelf heb ik er ook al sinds mijn jeugd affiniteit mee.
Daarnaast denk ik dat het goed is om kinderen te laten weten dat iedereen een schat (talent) in zich heeft. Iedereen is anders, maar iedereen straalt op zijn eigen manier. Iedereen mag er zijn, iedereen is een schat. En die kun je op je eigen manier vormgeven.
Daarnaast kunnen de steentjes als krachtsteentjes gebruikt worden in een broekzak of onder het kussen. Een klein steuntje in de rug op moeilijke momenten.
Het zijn maar wat ideetjes van mij en dat volstaat. Mijn gedachten en wensen zijn de wereld in, de schooldag is afgesloten en de vakantie staat voor de deur. Ik kijk al uit naar alle mogelijkheden voor creatieve momenten!

afscheidscadeautje

Groeipapier

Al ruim 20 jaar ben ik gek op allerlei soorten papier en koester ik de wens om ooit zelf papier te maken.
Regelmatig kwam de gedachte voorbij en voor mijn verjaardag heb ik mezelf een set cadeau gedaan. Vandaag eindelijk de stap gezet om te beginnen, ook al vond ik het erg lastig. (Faalangst, moeite om de eerste stap te zetten).
 
Omdat ik ook heel erg van bloemen, tuinieren en wensen/schenken hou, heb ik er voor gekozen om te beginnen met het maken van groeipapier. Papier met bloemzaadjes er in.
Als het papier droog is, kun je er een wens op schrijven, die je vervolgens kunt laten groeien en bloeien 🙂

groeipapier

Elektrotechniek

Vandaag mocht de oudste deelnemen aan een workshop analoge elektrotechniek. Lekker in de weer met kabeltjes, zoemertjes, led-lampjes en weerstandjes.
Hij vond het heel erg leuk om te doen en was super trots dat hij een werkende lamp mee naar huis kon en mocht nemen.
Dit vraagt om meer, dus we gaan op zoek naar een mooie set (Micro:bit, Arduino of Raspberry Pi), zodat we hier thuis een vervolg aan kunnen geven. De basis is in ieder geval duidelijk gelegd en ook mijn enthousiasme is aangewakkerd.

Knutselwerkjes

Dit blog ben ik niet begonnen om hier alleen maar mijn eigen creatieve uitspattingen te plaatsen. Juist niet, zelfs. Het is ook niet zo dat mijn kinderen helemaal niet bezig zijn met knutselen of schilderen. Juist wel.
Hoog tijd dus, om weer eens wat van hun werk te delen 🙂
Ze zijn dit weekend heel veel buiten geweest, maar ter ontspanning hebben ze met heel veel plezier onderstaande knutsels gemaakt.

Eerst hebben ze met aquarelverf nat-in-nat een achtergrond geschilderd op therapeutenpapier. Daarna uit gewoon papier luchtballonnen en wolkjes geknipt en die 3-D op de achtergrond geplakt. Tot slot hebben ze op eigen initiatief zelf nog wat getekend en geplakt. Inmiddels zijn de knutsels alweer op weg naar een nieuwe eigenaar en ben ik bezig met plannetjes om de slaapkamerramen van de kinderen te versieren met lente-knutsels 🙂

Koolwitje

Voor Kinderopvang Pollewop mocht ik deze set stenen maken.
Janneke had het geweldige idee om de eitjes, rupsen en poppen van Koolwitjes te bestellen, zodat haar Pollewoppers de cyclus van een vlinder van dichtbij kunnen volgen en ervaren. De stenen zijn daar een hulpmiddel bij.

cyclus_vlinder_compleet.jpg

Creatief in creativiteit

De kinderen zijn, net als ik, blij met het prachtige weer en dat het iedere dag weer een beetje langer licht is. Ze bruisen van de energie en de creativiteit, elk op een eigen manier.
Oudste zoonlief heeft bedacht dat hij een huis in de tuin wil maken. Hij is bezig met het graven van de fundering, heeft een wensenlijstje geschreven en hij heeft zelfs al een telefoontje gepleegd om hulp in te schakelen bij het aanleggen van een waterleiding 😉 Zuslief is ingeschakeld om mee te sparen voor alles wat er nodig is en soms wordt haar hulp ingeroepen bij het graven.
Eigenlijk wilde hij ook graag een toilet, maar toen ik een en ander had uitgelegd over vergunningen, heeft hij die toch maar van zijn lijstje gestreept. Net als de tv, die misschien toch wel wat duur bleek voor een buitenhut. Zoonlief wil namelijk ook graag sparen voor een spelcomputer, dus juiste afwegingen zijn wel op zijn plek.
Dochter is helemaal blij dat ze al een paar dagen op rij mag schilderen. Heel geconcentreerd kan ze met haar werkjes bezig zijn en het is mooi om te zien hoe ze materialen leert combineren. Stift, aquarelverf en krijt worden samengebracht  in haar nieuwste schilderij.
Ik pendel heen en weer tussen buiten en binnen, tussen graven en tekenen. Plus nog een beetje fitness met de dreumes. Die heeft ontdekt dat hij buiten heerlijk kan rennen en dan het liefst zo ver mogelijk bij mama vandaan.
Ja, hier lijkt de lente echt begonnen.

Schilderen met aquarel

Vandaag heb ik de oudste eerst volop de kans gegeven om zich te vervelen. Even rusten, even voelen wat er nodig is, voor hem weer allerlei mogelijkheden aan te reiken. Ik vind het belangrijk om soms even stil te staan en niet te blijven rennen. Er is zoveel mogelijk, we hebben zoveel in huis en ook een prachtige tuin om in te spelen, dus daar ligt het niet aan.
Uiteindelijk heb ik hem voorzichtig gevraagd of hij misschien een idee had van wat hij zou willen doen. Hij wilde iets creatiefs, maar kwam niet verder dan ideetjes waarvan hij wist dat het niet zou mogen. Tsja, ook al mag er veel, ik heb toch mijn grenzen.
Gisteren kwam zoonlief heel erg trots en enthousiast terug van schilderles en ik vroeg dan ook of hij daar vandaag misschien mee verder wilde. Dat wilde hij maar al te graag!
Dus heb ik de aquarelverf tevoorschijn gehaald, een vel therapeutenpapier en fijne penselen klaargelegd en hem de vrije hand gegeven. Hij mocht me laten zien wat hij geleerd had.
Daar heb ik vervolgens op ingehaakt en hem nog wat meer mogelijkheden laten zien. Wat gebeurt er, wanneer kun je beter stoppen, kun je nog iets combineren of toevoegen…
Het was fijn om samen zo bezig te zijn. In alle rust ontdekkend en verkennend.
Daar word ik blij van en zoonlief ook.