Welkom Popje

Gisteren heb ik een workshop gevolgd bij Betsie van den Langenberg en daar heb ik mijn allereerste waldorfpop gemaakt. Het was een dag van flink doorwerken, maar ik heb het erg naar mijn zin gehad en erg veel geleerd.
Ik zie er al naar uit om meer poppen te gaan maken, want het smaakt echt naar meer.
Betsie heeft het proces goed uitgelegd en ik heb een pakketje gekregen met veel fijne informatie. De komende tijd kan ik aan de slag met het maken van een garderobe voor onze nieuwe aanwinst en dan… komt er misschien wel een broertje of zusje voor onze dame 🙂
Het pakje op onderstaande foto is overigens geleend van een pop die ik door  Yvonne Elderkamp heb laten maken.

waldorfpop

Advertenties

Herfsttafel

De herfst vind ik erg inspirerend. Jammer vind ik dat de dagen korter worden en dat we weer met jassen en vesten in de weer moeten, maar ik geniet van de prachtige kleuren. Van de natuur die verandert, de paddenstoelen die uit de grond schieten, al het moois dat verzameld kan worden (kastanjes, eikels, blaadjes, etc.).
Een paar dagen geleden heb ik ook weer een oude favoriet geprobeerd: spetteren met ecoline. Oh, wat wilde ik dat op de basisschool altijd graag doen. Het was mijn favoriete activiteit en ik was zo teleurgesteld wanneer ik dat niet mocht. Ik heb fijne herinneringen aan de crea-middagen (waarom is dat tegenwoordig niet meer?).
Toen de kinderen me in de weer zagen, wilden ze natuurlijk zelf ook graag een keer. Eigenlijk wilde ik het voor volgende week bewaren, maar toen dacht ik: “ach, waarom ook niet.” Dus ook zij hebben alvast een eerste experimentje gemaakt.
Ik koos wat bladeren die ik twee weken geleden te drogen had gelegd. De bladeren die wel mooi van vorm waren, maar niet altijd even mooi van kleur. (De “eersteklas” bladeren bewaar ik nog even). Een wit velletje papier, de bladeren er op en spetteren maar 🙂 Zo simpel, zo leuk, zo snel mooi.
Verder heb ik mijn eerste pegdoll-paddenstoel gemaakt. Of eigenlijk twee. Met wat restjes vilt ben ik aan het experimenteren geslagen en ik kan niet wachten om er mee verder te gaan. Maar eerst mag ik nog in opdracht een grote set stenen schilderen.
Onze seizoenstafel wordt steeds voller. Er zijn gewoon zoveel mooie dingen te vinden, dat ik moeilijk kan selecteren. De tafel leeft en inspireert. Zo buiten, zo binnen 🙂

Herfstraam

Vandaag heb ik een begin gemaakt met het herfstraam. Zie hier mijn allereerste zelfgemaakte “transparant” 😀 (De vlieger met de regenboogkleuren).
De kinderen zijn ook eventjes bezig geweest, maar het is te mooi weer om binnen te zijn, dus die zijn inmiddels alweer lekker buiten. Dochterlief heeft een pissebed gevonden waar ze voor aan het zorgen is. (Trip down memorylane).
Aan de vliegers komen nog strikken van crepe-papier, maar dat ligt op zolder, dus die volgen later in de week wel een keer 🙂
De slinger van bladeren is nog van vorig jaar. Het zijn gedroogde en gelamineerde herfstbladeren. Bovenaan bordeauxrood en zo langzaam afzakkend tot onderaan lichtgeel.
Soms zie ik echt wel de voordelen van urenlang tv-kijken of gamen. Vrijwel iedere dag ligt de eettafel bezaaid met knutsel-/teken/-schilderspullen die ook weer opgeruimd moeten worden. Maar toch heeft het ook wel echt iets: lekker fröbelen, ontdekken, creeëren. Het is hier zelden een probleem om een dagje tv over te slaan, of twee… 🙂 En opruimen… ach, dat kan ook gewoon met de Franse slag.

Herfsttafel

Een nieuw seizoen, dus fijn de kans om de seizoenstafel weer een flinke update te geven. Ik vind dat iedere keer weer zo leuk om te doen!
Het groen dat ik voor de lente en de zomer gebruikte, heb ik ingeruild voor een oranje papier (ook dit weer verpakkingsmateriaal dat ik upcycle). Het water mocht wel weer terug komen. Dit keer wederom als slootje/riviertje, net als in de lente. Op een van de oevers heb ik echter een schelpenstrand gemaakt. Ik vind de schelpen zo mooi en op deze manier hoef ik nog geen afscheid van ze te nemen.
Verder al veel takjes, schors, dennenappels en eikels die we een tijdje geleden in het bos hebben gevonden. Ook de kastanjes die ik deze week vond, hebben een plekje gekregen. Binnenkort ga ik met de kinderen nog eens op kastanje-jacht, zodat we spinnenwebben kunnen maken.
Op mijn lijstje staan nog diverse knutsels/tekeningen:
– spinnenwebben
– vliegers (transparant, voor op het raam)
– herfstbladeren (gedroogd, maar ook geschilderd en geknutseld)
– paddenstoelen (o.a. pegdolls)
– een mooie tekening als achtergrond

En op dit moment zijn mijn vertelstenen uitgeleend, maar ook daar mogen er een aantal van een plekje krijgen op de seizoenstafel. De herfstset natuurlijk, maar ook wat paddenstoelen. En misschien lukt het nog om wat nieuwe stenen te schilderen, want ideetjes genoeg. De herfst is enorm inspirerend!

Familiestenen

Het is hier een ziekenboeg en ik heb al een aantal nachten wakend op de bank doorgebracht, met een dreumes in mijn armen. Erg knus, maar niet zo goed voor mijn energie-niveau. Toch wilde ik graag verder met mijn project met familiestenen en bijpassende voorwerpen.
De kwaliteit is niet zoals ik gehoopt had, maar ik hou mezelf voor dat het een oefening is en dat er nog vele dagen komen waarop ik weer fris en fruitig aan de slag kan. In ieder geval geeft het vast een idee van hoe het geheel kan worden:
grotere stenen met mama, papa, kinderen, oma, opa, etc. en dan kleinere stenen om er mee te combineren. Zo kun je een dagritme leggen, karaktereigenschappen uitbeelden, een verhaal verzinnen, je dromen uitbeelden, etc. De mogelijkheden zijn eigenlijk eindeloos 🙂
To be continued…

Hansje Stoffel

In opdracht heb ik, eenmalig, een figuur uit een prentenboek nagetekend en -geschilderd. Iemand wilde dit setje graag cadeau doen aan een peuterjuffie, als bedankje voor de goede zorgen. Ik vond het eerst een beetje spannend of het wel zou lukken, maar ben uiteindelijk zelf ook tevreden met het resultaat. Het was leuk om eenzelfde tekening zowel in softpastel als verf uit te voeren 🙂

hansje_stoffel

Anders…

Eigenlijk moet ik e-mailtjes beantwoorden, het huishouden doen, een wandeling maken, of anders toch wat meer herfstsetjes schilderen. Want die verkopen goed. De setjes die ik gemaakt heb, zijn in een mum van tijd verkocht en ik weet dat ik er zo nog wat meer zou kunnen verkopen.
Ik vind het fijn, een schoon en opgeruimd huis. Ik vind het fijn, netjes gevouwen schone was in de kast. Ik vind het fijn wanneer er geen e-mailtjes op antwoord wachten, maar ik juist kan wachten op de berichten van anderen. Ik vind het fijn om buiten te zijn, vooral als het lekker weer is (ja, het waait, maar de zon schijnt ook). Ik vind het fijn om met de kinderen te spelen en knuffelen en dat heb ik deze ochtend ook zeker gedaan. Knuffelen en liedjes zingen, knus onder een dekentje op de bank even we-time.
Tegelijkertijd voel ik gewoon ontzettend veel. Meer dan ik hier kan en wil opschrijven. In ieder geval lukt het me nooit (tenminste niet voor lang) om iets anders te doen dan mezelf te zijn. Ook al is dat anders dan de norm, de standaard, de verwachtingen. Is het anders dan een deel van mij zou willen.
Daarom ben ik vanmorgen gewoon weer steentjes gaan schilderen. Er zijn zoveel ideetjes die er om vragen om uitgewerkt te worden. Insecten, bloemen, planten, het weer, een dagritme, noem het maar op. In prachtige kleuren schieten de ideeën door mijn hoofd. Soms zoveel dat ik niet anders kan dan even op de bank zitten en niets doen. Niets anders dan de stroom aan beelden aan me voorbij laten gaan. De wensen, de gevoelens, de gedachten.
Duidelijk is, dat het me diep van binnen niet uitmaakt dat ik geen “werkende moeder” ben. En dat ik wil koesteren dat ik de kans heb om mijn eigen weg te gaan. Dat ik een unieke positie heb en dat ik die positie niet tekort wil doen. Ik wil er juist dankbaar voor zijn.
En vanuit die dankbaarheid ben ik steentjes gaan schilderen. Gewoon zoals het in me opkwam, zonder doel, zonder reden. Er gaan nog veel meer steentjes volgen, maar de ochtend is voorbij en de oudste twee mogen zo van school gehaald. Voor nu is dit het resultaat 🙂  :

vertelstenen_voorwerpen

Knuffelstenen

Mijn oudste twee hebben allebei een favoriete knuffel. De een al van voor de geboorte (okay, ik weet niet of het toen al haar favoriet was, maar de knuffel lag al in het wiegje op haar te wachten), de ander pas sinds hij 16 maanden is. Hij schrok van een hard geluid, trok zijn Woezel naar zich toe en heeft hem sinds die tijd bijna niet meer los gelaten.
Inmiddels zijn ze 5 en 6 en nog steeds zijn ze erg aan hun knuffels gehecht. Omdat de knuffels echter toch wel beginnen te verslijten en het huis niet meer mogen verlaten, heb ik gisteren twee knuffelsteentjes gemaakt. Ze halen het natuurlijk niet bij het origineel, maar gelukkig is dat bij 5- en 6-jarigen ook niet meer zo relevant.
Het was een leuk projectje om te doen en de kinderen kunnen de steentjes in een tasje of een broekzak meenemen, wanneer ze zich even niet zo lekker voelen. Of ze kunnen de steentjes gebruiken als vertelsteen, zodat hun trouwe vrienden op die manier grootse avonturen kunnen beleven 🙂

vertelstenen_knuffels

De seizoenen

In de zomervakantie ben ik aan de slag gegaan met het ontwikkelen van een stijl die bij me past en waar ik gemakkelijk in kan variëren. In mijn schetsboek lukte het al aardig, maar nu was het de uitdaging om die stijl ook over te brengen op mijn vertelstenen. Dit kostte wat meer moeite.
Ik ben er inmiddels achter dat ik een betere kwaliteit penselen nodig heb, omdat ik steeds verfijnder ga werken. Eén uitstekend haartje kan er al voor zorgen dat de hele schildering mislukt is of op zijn minst flink bijgewerkt moet worden. Nu ben ik dus veel tijd kwijt aan het steeds weer in het gareel brengen van alle haartjes.
Afgezien daarvan ben ik niet ontevreden over hoe het gaat. Op een aantal kleine stenen (2-3 cm) heb ik de vier seizoenen uitgebeeld. Als het op dit formaat lukt, dan moet het met grotere stenen ook wel goed gaan komen 🙂

Ben je benieuwd naar hoe de stenen er in het echt uit zien? Tot 6 september 12:00 uur kun je meedoen aan de winactie voor een setje herfststenen. Daarna heb ik ook nog een tijdelijke aanbieding voor diegenen die niet gewonnen hebben.

vertelstenen_seizoenen

Hoe te beginnen

thee zettenAangezien ik al als klein kind veel aan het tekenen was en ik daar nooit echt mee opgehouden ben, is mijn voorraad spullen inmiddels behoorlijk groot. Ik heb acrylverf, olieverf, aquarelverf, softpastelkrijt, oliepastelkrijt, potloden, kleurpotloden, en, en, en….
Op zolder heb ik een speciale kast met alleen maar teken-, schilder- en knutselspullen en dan nog ligt er overal in huis ook nog wel wat. Ik ben erg blij met die grote voorraad aan spullen, want wat ik ook wil maken, ik kan eigenlijk gewoon aan de slag. En ook de kinderen kunnen gebruik maken van hoogwaardig materiaal. Zo kost het ze nooit veel moeite om iets moois te maken.
Het enige minpuntje is dat ik in mijn jongere jaren niet bezig was met het milieu, met duurzaam, met natuurlijk. Ik ging voor die materialen die ik van mijn zakgeld kon betalen en die binnen dat budget het mooiste resultaat opleverden. Nu gebruik ik, mede met het oog op duurzaamheid, nog steeds die materialen, omdat ik het zonde vind het zomaar weg te gooien.
Wanneer ik dan de vraag krijg welke materialen ik de kinderen laat gebruiken, vind ik het moeilijk om een antwoord te geven. Natuurlijk, ze gebruiken mijn materiaal en ik kan daar de naam wel van geven. Maar als je de kans hebt om nieuw materiaal aan te schaffen, zou ik denk ik voor iets anders gaan. De mooie spullen van Stockmar, de Natural Earth paint kit, Natural Face paint kit, Crayon rocks… dat soort dingen. Misschien zou ik zelfs wel aan de slag gaan met DIY-recepten die op Pinterest te vinden zijn.
Daarnaast laat ik de kinderen gewoon ook veel met zand, water, stokjes, steentjes en plantjes spelen. Ook dat is een feest voor de creativiteit. En daar heb je dus niets uit de winkel voor nodig. Thee maken met gedroogde kruiden, heksensoep van modder en plantjes, een kabouterhuisje van takjes en mos, een modderbaan met modder-oliebollen, spullen zoeken in het bos en de kinderen daar zelf iets mee laten bedenken.
Later kun je ze papier en crayon rocks of bijenwaskrijtjes geven om lekker cirkels mee te tekenen. Of je laat je dreumes met 1 of 2 kleuren een nat-in-nat werkje maken. Peuters geef je eventueel een extra kleurtje er bij.
Verfwerkjes kun je later nog versieren met stickers, potlood, stift of uitgeknipte papieren vormpjes.
Het is vooral nog het bezig zijn waar het om gaat, niet het resultaat. Schuif alle papiersnippers in een mapje of doosje en zet die de volgende dag weer op tafel.
Laat ze een keer op een krant tekenen (want een vel hoeft niet altijd leeg te zijn, zeker voor kleine kinderen niet), geef ze een schaar die goed in de handjes past en laat ze knippen. (Die snippers kun je dus bewaren om dan later weer op te plakken, bijvoorbeeld voor een feestelijke uitnodiging).
Maak brooddeeg (eventueel met een kleurtje van kleurstof of met glitters) en laat ze kleien. Geef eventueel uitsteekvormpjes, voor als je iets herkenbaars wilt om later te beschilderen.
Laat ze slaan, rollen, kneden, ontdekken…
Geef ze een stuk hout om een spijker in te slaan en laat ze die er weer uithalen met een tang. Laat ze een gaatje boren in verschillende maten. Welke schroef past en welke valt er doorheen?
Je kunt ze mee laten koken door ze champignons te laten snijden, bijvoorbeeld. Of door ze voorzichtig iets in de pan te laten doen.
Ben je bang dat je huis een rampplek wordt? Dan kun je eventueel badstofhoezen om je stoelen doen en plastic onderleggers op de tafel en de vloer. Of je laat ze buiten knutselen/schilderen/kleien/klussen.
En echt, richt je niet op het resultaat, maar op het proces. Laat ze ontdekken en je ontdekt met ze mee.
Ik geniet er iedere keer weer van 😀