Hoe te beginnen

thee zettenAangezien ik al als klein kind veel aan het tekenen was en ik daar nooit echt mee opgehouden ben, is mijn voorraad spullen inmiddels behoorlijk groot. Ik heb acrylverf, olieverf, aquarelverf, softpastelkrijt, oliepastelkrijt, potloden, kleurpotloden, en, en, en….
Op zolder heb ik een speciale kast met alleen maar teken-, schilder- en knutselspullen en dan nog ligt er overal in huis ook nog wel wat. Ik ben erg blij met die grote voorraad aan spullen, want wat ik ook wil maken, ik kan eigenlijk gewoon aan de slag. En ook de kinderen kunnen gebruik maken van hoogwaardig materiaal. Zo kost het ze nooit veel moeite om iets moois te maken.
Het enige minpuntje is dat ik in mijn jongere jaren niet bezig was met het milieu, met duurzaam, met natuurlijk. Ik ging voor die materialen die ik van mijn zakgeld kon betalen en die binnen dat budget het mooiste resultaat opleverden. Nu gebruik ik, mede met het oog op duurzaamheid, nog steeds die materialen, omdat ik het zonde vind het zomaar weg te gooien.
Wanneer ik dan de vraag krijg welke materialen ik de kinderen laat gebruiken, vind ik het moeilijk om een antwoord te geven. Natuurlijk, ze gebruiken mijn materiaal en ik kan daar de naam wel van geven. Maar als je de kans hebt om nieuw materiaal aan te schaffen, zou ik denk ik voor iets anders gaan. De mooie spullen van Stockmar, de Natural Earth paint kit, Natural Face paint kit, Crayon rocks… dat soort dingen. Misschien zou ik zelfs wel aan de slag gaan met DIY-recepten die op Pinterest te vinden zijn.
Daarnaast laat ik de kinderen gewoon ook veel met zand, water, stokjes, steentjes en plantjes spelen. Ook dat is een feest voor de creativiteit. En daar heb je dus niets uit de winkel voor nodig. Thee maken met gedroogde kruiden, heksensoep van modder en plantjes, een kabouterhuisje van takjes en mos, een modderbaan met modder-oliebollen, spullen zoeken in het bos en de kinderen daar zelf iets mee laten bedenken.
Later kun je ze papier en crayon rocks of bijenwaskrijtjes geven om lekker cirkels mee te tekenen. Of je laat je dreumes met 1 of 2 kleuren een nat-in-nat werkje maken. Peuters geef je eventueel een extra kleurtje er bij.
Verfwerkjes kun je later nog versieren met stickers, potlood, stift of uitgeknipte papieren vormpjes.
Het is vooral nog het bezig zijn waar het om gaat, niet het resultaat. Schuif alle papiersnippers in een mapje of doosje en zet die de volgende dag weer op tafel.
Laat ze een keer op een krant tekenen (want een vel hoeft niet altijd leeg te zijn, zeker voor kleine kinderen niet), geef ze een schaar die goed in de handjes past en laat ze knippen. (Die snippers kun je dus bewaren om dan later weer op te plakken, bijvoorbeeld voor een feestelijke uitnodiging).
Maak brooddeeg (eventueel met een kleurtje van kleurstof of met glitters) en laat ze kleien. Geef eventueel uitsteekvormpjes, voor als je iets herkenbaars wilt om later te beschilderen.
Laat ze slaan, rollen, kneden, ontdekken…
Geef ze een stuk hout om een spijker in te slaan en laat ze die er weer uithalen met een tang. Laat ze een gaatje boren in verschillende maten. Welke schroef past en welke valt er doorheen?
Je kunt ze mee laten koken door ze champignons te laten snijden, bijvoorbeeld. Of door ze voorzichtig iets in de pan te laten doen.
Ben je bang dat je huis een rampplek wordt? Dan kun je eventueel badstofhoezen om je stoelen doen en plastic onderleggers op de tafel en de vloer. Of je laat ze buiten knutselen/schilderen/kleien/klussen.
En echt, richt je niet op het resultaat, maar op het proces. Laat ze ontdekken en je ontdekt met ze mee.
Ik geniet er iedere keer weer van πŸ˜€

Brievenbus

Het was even tijd voor een eenvoudig knutselwerkje, waar wel veel plezier aan beleefd kan worden. Van een oude schoenendoos maakte ik een brievenbus voor de kinderen.
Ze kunnen nu naar hartelust brieven schrijven en tekeningen maken en die aan elkaar “sturen” πŸ™‚
De schoenendoos is beschilderd met acrylverf en glitterverf en aan de deur bevestigd met poster-kauwgom. Ik moet alleen nog even een knopje maken voor het klepje, dan is de brievenbus helemaal klaar πŸ™‚

brievenbus

Droomdeurtje

Al een hele tijd geleden wees iemand me eens op het bestaan van droomdeurtjes. Ze dacht dat het wel iets voor mijn kinderen zou zijn. Sinds die tijd ben ik de Facebookpagina gaan volgen en bleef ik twijfelen. Het concept sprak me wel aan, maar zou het wel echt iets voor ons zijn? Zou het niet weer zo’n aankoop zijn die in theorie wel leuk is, maar in de praktijk niets brengt?
Afgelopen week kwam het deurtje steeds vaker in mijn gedachten en ik besloot er nu dan toch maar een te kopen. Alleen de kleuren spraken mij persoonlijk wat minder aan voor bij ons in huis. We hebben geen strak gestyled huis en ook nergens felle kleuren (behalve het speelgoed dat iedere avond in de speelgoedmand verdwijnt).
Gelukkig was dat probleem snel genoeg te verhelpen, want als het ergens niet aan ontbreekt, is het wel verf πŸ™‚
Vanmiddag dus op mijn gemakje in de weer gegaan met schilderen en nu past het deurtje wel heel mooi bij de rest van onze spullen. Ik ben er helemaal blij mee en ben gelijk in de weer gegaan met het uittesten van allerlei decors πŸ˜€
Uiteindelijk zal het deurtje een plekje gaan krijgen op de seizoenstafel, maar dan wanneer die weer aan een grondige make-over toe is πŸ™‚

Thuiswerken in kleur

Het leuke van thuiswerken, met de kinderen er bij, is dat er steeds nieuwe dingen ontstaan met de spullen die rondslingeren. Het is heel organisch, levend en kleurrijk.
Ik bouw met het speelgoed van de jongste (ik ben verliefd op de kleuren, de vormen, het materiaal) en de middelste ziet dan mijn raamslinger van de zon en wil er ook een maken. Dat kan, want ik had mijn spullen toch niet opgeruimd. Het lege glas op tafel inspireert om een proefje te doen met water, olie, ranja en twee dopjes. En ach, er waren nog wat m&m’s over van het verjaardagsfeest, dus dat proefje kon er ook nog wel bij πŸ™‚
Ik droom wel eens over een opgeruimd huis, een plek waar ik mijn spulletjes gemakkelijk kwijt kan en weer kan pakken. Maar in de praktijk slingert er altijd wel wat rond. Soms enigszins geordend, soms alles door elkaar. Zo ligt op dit moment de eettafel vol met pegdolls, vilt, stukjes papier, stenen, verf… en zo kan ik nog wel even doorgaan. Alles wordt gebruikt en inspireert me. Zou ik een eigen atelier hebben, dan ben ik bang dat het alleen nog een grotere bende op gaat leveren. Chaos hoort nu eenmaal bij mij, bij ons als gezin.
Vanavond ga ik weer dromen over hoe ik in de vakantie ga zorgen dat alles netjes word (de zolder eindelijk weer aanpakken, de werkkamer reorganiseren), nu duik ik weer lekker tussen mijn wolletjes, viltjes en verfjes πŸ™‚

Vertelstenen (3) en klussen

De mogelijkheden met de stenen zijn echt eindeloos. Ze zijn inzetbaar thuis, om verhalen mee te vertellen, de seizoenstafel completer te maken, als gedenksteen of krachtsteen of gewoon ter decoratie.
In praktijken kunnen ze gebruikt worden voor familie-opstellingen, speltherapie, om gesprekken te ondersteunen, rouwverwerking, etc.
Op scholen om activiteiten uit te beelden, liedjes te zingen, verhalen te vertellen of bij het kringgesprek.
Je kunt een enkele steen gebruiken, een basisset met grote stenen, of een complete set met grote en kleine stenen.
Je kunt kiezen voor een specifiek thema (bijv. sprookjes, vakantie), voor je gezin of familie, voor de seizoenen, noem het maar op.
Voorlopig blijf ik nog wel even doorgaan met schilderen en blijft het aantal ideeΓ«n groeien. Ik sta zeker open voor suggesties, ideetjes en opdrachten πŸ™‚

En terwijl ik druk bezig ben met schilderen, heeft oudste zoonlief het klussen weer herontdekt. Hij zag vanmorgen een plaatje van een buiten-kookplek en dat wilde hij ook heel graag. Vol overgave heeft hij zijn eigen versie gemaakt (alleen de ketting om een pot aan op te hangen ontbreekt naar zijn zeggen nog). Daarvoor moest hij wel eerst nog een stapeltje schroeven uit zijn voorraad hout halen, want hij wilde geen zakgeld uitgeven aan nieuwe.
Nu is hij druk met de opdrachten die hij van zijn zusje heeft gekregen πŸ™‚

Vertelstenen

Op dit moment stort ik me helemaal op het schilderen van stenen. Ik vind het zo leuk om te doen en ik ben bezig met een groot project, waar ik hopelijk later nog meer over zal vertellen (als ik het niet vergeet, doordat ik alweer met hele andere dingen bezig ben en zo).
In ieder geval heb ik een setje stenen met het weer als thema afgerond en ook heb ik wat kleine krachtsteentjes met hartjes beschilderd.
Die stenen zijn te koop voor de liefhebber (krachtsteentjes € 0,75 per stuk, de thema-set voor € 24,95).
Verder werk ik aan een set met het thema “familie”. Papa, opa en oma zijn nog even in de schetsfase, dus die volgen later. Maar ik wilde jullie een eerste indruk niet onthouden πŸ™‚

Ik zit momenteel nog in de experimentele fase, maar het lijkt me super leuk om uiteindelijk aan het werk te mogen voor bijvoorbeeld (kinder)coaches en leerkrachten. Zelf vind ik het in ieder geval heerlijk om de stenen in mijn handen te houden en laag voor laag een afbeelding te laten ontstaan. Tijdens het schilderen ontstaan namelijk ook verhalen, komen er emoties los of komt er juist een gevoel van rust en ontspanning. Te mooi om niet te delen, als je het mij vraagt πŸ™‚

Cadeautjes en mandala’s

Jammer genoeg is de juf van onze oudste langdurig ziek. Het meest vervelende is het voor haar, natuurlijk. Het is nooit leuk om ziek te zijn en zeker niet als het dan ook nog voor een langere periode is.
Het is fijn om te merken dat er vanuit de ouders een initiatief is gekomen om de kinderen iets moois te laten maken. Alle kinderen uit de klas mogen een A4’tje knutselen, kleuren en tekenen en die werkjes worden dan gebundeld in een mooi boek. Een prachtiger cadeau is er volgens mij niet te krijgen. Want als er iets is waar kleuters goed in zijn, dan is het wel betrokkenheid. Lief zijn voor een ander en de ander weer blij willen maken.
Ook Thijs heeft heel erg zijn best gedaan. Vorige week al. Toen heeft hij op geheel eigen initiatief een prachtige mandala gemaakt. Vol toewijding en aandacht. We wisten toen nog niet van het gezamelijke initiatief. Hij vond het echter geen probleem om nog iets te maken. Dus met net zoveel inzet heeft hij nog een mandala gemaakt. Dit keer een mixed-media variant πŸ™‚

Zelf vind ik het ook heerlijk om cadeautjes te geven en dan het liefst iets wat de ander heel erg mooi vindt, maar wat ik zelf gemaakt heb. Door de ingevulde vriendenboekjes weet ik wat de lievelingsboeken van de juffen zijn. En laat ik die nou ook allebei in huis hebben.
En hoewel mijn hart natuurlijk uit gaat naar de juf die nu niet op school kan zijn, voelde ik me nog sterker betrokken bij de juf die het nu extra zwaar heeft. De juf die er extra taken bij heeft gekregen en zich toch iedere dag in zet om het voor de kleuters fijn en bekend te houden.
Dus hoewel ik het in eerste instantie als verjaardagscadeautje maakte, heb ik de tekening toch gisteren al gegeven. Op het juiste moment.
Daarna kwam er ruimte vrij om de andere tekening te maken.
Het is niet mijn gewoonte om tekeningen uit boeken na te tekenen, maar toch was het fijn om te doen. Een uitdaging om iets te maken wat op het origineel lijkt, maar wat tegelijkertijd van mij is.

Uitnodigingen

Vandaag zijn we weer verder gegaan met het maken van de uitnodigingen voor het kinderfeestje van oudste zoonlief.
Hij wilde zoveel mogelijk zelf doen, ook toen ik hem liet zien dat het best veel werk was. Hij schrok wel even van de hoeveelheid tekst, maar liet zich er toch niet door tegen houden. Vol goede moed begon hij te schrijven.
Uiteraard hielp ik hem met de spelling, maar wat ik als voorbeeld schreef, kon hij zelf lezen. Het is wel belangrijk voor hem dat hij weet wat hij aan zijn vriendjes en vriendinnetjes schrijft πŸ˜‰
Om hem niet compleet over te belasten, heb ik ook zelf nog een deel geschreven. Hij had namelijk meer dan 1 uitnodiging te schrijven πŸ™‚
Gelukkig was er meer te doen dan alleen tekst. Ik knipte het zelfgemaakte, gemarmerde papier op maat en plakte het op een blanco – danwel door zoonlief beschreven – kaart. Thijs mocht vervolgensΒ aan de slag met veertjes, sterren en vrije tekeningen. Zo werd iedere kaart uniek en heel persoonlijk. Er werd namelijk nagedacht over de kleur van het veertje, de hoeveelheid versiering en de vormgeving. Op de kaart voor het meisje waar hij verliefd op is, prijkt een prachtig handgetekend hartje. Maar het buurmeisje mocht dan weer de eerste kaart in ontvangst nemen. Alles heel bewust en met veel toewijding.
Nu maar hopen dat alle kindjes willen en kunnen komen!

Scheerschuim

Al een hele tijd geleden had ik eens ergens gelezen dat je papier kon marmeren met scheerschuim en ecoline (of een andere kleurstof). Ik heb toen meteen een bus scheerschuim gekocht, maar hij verdween in de hobbykist en kwam er lange tijd niet uit.
Vandaag hadden de kinderen echter vrij in verband met een studiedag van school, dus een uitgelezen kans om er nu echt mee aan de slag te gaan.
De ochtend hebben de kinderen eerst heerlijk in een weiland doorgebracht, inclusief picknick. Het weer is te mooi om niet buiten te zijn en ik wilde “vrij van school” zo ruim mogelijk oppakken. Even lekker de hoofden leeg en de lijfjes los.
Zo was er tenminste rust en aandacht voor het kliederen… euh… schilderen met scheerschuim.
Beelden zeggen meer dan duizend woorden, dus ik zal de foto’s verder voor zich laten spreken πŸ™‚ Al moet ik zeggen dat het op de foto’s minder tot zijn recht komt dan in de werkelijkheid.
De kinderen hadden in ieder geval enorm veel pret en we hebben al leuke plannen gemaakt voor wat we met de schilderingen gaan doen πŸ™‚


Werkwijze:
Spuit wat scheerschuim op een gemakkelijk schoon te maken oppervlak. Ik koos voor aluminiumfolie op een dienblad.
Smeer dat een beetje uit met een spatel of lepel en druppel er kleurstof op (ecoline, natuurlijke kleurstof, glitters, wat je maar wil). Ik heb halverwege ook wat zout toegevoegd, om te kijken wat dat zou doen.
Maak dan met een prikker of stokje of wat dan ook wat patroontjes in het schuim en druk vervolgens een vel papier op het schuim. Experimenteer gerust met de hoeveelheid druk die je geeft, om te zien wat de effecten worden.
Haal het vel papier van het schuim en schraap met een spatel, pannenlikker of ander vlak voorwerp het schuim er af. Ik gebruikte een plastic ding waar je taarten mee glad kunt strijken.
Even laten drogen, eventueel wat restjes schuim wegpoetsen met een doekje en voila, je gemarmerde papier is klaar.
Je kunt het zo laten, je kunt er natuurlijk ook nog op tekenen, glitters toevoegen, dingen op plakken, handlettering of doodles op doen, etc. etc. De mogelijkheden zijn eindeloos πŸ™‚