Knutselwerkjes

Dit blog ben ik niet begonnen om hier alleen maar mijn eigen creatieve uitspattingen te plaatsen. Juist niet, zelfs. Het is ook niet zo dat mijn kinderen helemaal niet bezig zijn met knutselen of schilderen. Juist wel.
Hoog tijd dus, om weer eens wat van hun werk te delen 🙂
Ze zijn dit weekend heel veel buiten geweest, maar ter ontspanning hebben ze met heel veel plezier onderstaande knutsels gemaakt.

Eerst hebben ze met aquarelverf nat-in-nat een achtergrond geschilderd op therapeutenpapier. Daarna uit gewoon papier luchtballonnen en wolkjes geknipt en die 3-D op de achtergrond geplakt. Tot slot hebben ze op eigen initiatief zelf nog wat getekend en geplakt. Inmiddels zijn de knutsels alweer op weg naar een nieuwe eigenaar en ben ik bezig met plannetjes om de slaapkamerramen van de kinderen te versieren met lente-knutsels 🙂

Advertenties

Creatief in creativiteit

De kinderen zijn, net als ik, blij met het prachtige weer en dat het iedere dag weer een beetje langer licht is. Ze bruisen van de energie en de creativiteit, elk op een eigen manier.
Oudste zoonlief heeft bedacht dat hij een huis in de tuin wil maken. Hij is bezig met het graven van de fundering, heeft een wensenlijstje geschreven en hij heeft zelfs al een telefoontje gepleegd om hulp in te schakelen bij het aanleggen van een waterleiding 😉 Zuslief is ingeschakeld om mee te sparen voor alles wat er nodig is en soms wordt haar hulp ingeroepen bij het graven.
Eigenlijk wilde hij ook graag een toilet, maar toen ik een en ander had uitgelegd over vergunningen, heeft hij die toch maar van zijn lijstje gestreept. Net als de tv, die misschien toch wel wat duur bleek voor een buitenhut. Zoonlief wil namelijk ook graag sparen voor een spelcomputer, dus juiste afwegingen zijn wel op zijn plek.
Dochter is helemaal blij dat ze al een paar dagen op rij mag schilderen. Heel geconcentreerd kan ze met haar werkjes bezig zijn en het is mooi om te zien hoe ze materialen leert combineren. Stift, aquarelverf en krijt worden samengebracht  in haar nieuwste schilderij.
Ik pendel heen en weer tussen buiten en binnen, tussen graven en tekenen. Plus nog een beetje fitness met de dreumes. Die heeft ontdekt dat hij buiten heerlijk kan rennen en dan het liefst zo ver mogelijk bij mama vandaan.
Ja, hier lijkt de lente echt begonnen.

Wintertijd

Met moeite kom ik ’s ochtends uit mijn bed. Het liefst zou ik tot half 9 blijven liggen, omdat het dan pas licht wordt. Ook de kinderen moet ik vrijwel iedere ochtend wekken. Leven met de klok is iets wat niet zo goed bij ons past. Wij leven meer met het licht.
In de ochtend kom ik dan ook moeilijk op gang en ’s avonds zoek ik graag snel mijn bed op. Dit probeer ik te laten zijn, wetend dat de lente zich wel aan zal dienen.
Dan ga ik weer naar buiten, dan weet ik dat de inspiratie weer gaat stromen.
Voor nu hou ik het dicht bij mezelf en kijk ik iedere dag wat er komt.
Deze ochtend heb ik me bezig gehouden met het aanpassen van de seizoenstafel. Ondanks dat het winter is, is het toch nog een volle, gezellige boel. Een heerlijk landschap voor de regenboogkabouters om op ontdekking te gaan. En ook meneer Eekhoorn kijkt om het hoekje om te zien of er nog iets te halen valt.
Vanuit het niets is een altaartje ontstaan, met daarop een krachtsteentje en een mineraal. Niet bewust, wel heel waardevol.
De oudste kinderen hebben in het weekend schatkistjes beschilderd en gisteren zijn ze in de weer geweest met zoutdeeg. Wanneer ik merk dat ik geïrriteerd raak, helpt het mij om iets te maken en iets te geven. Zoutdeeg is een fijn iets om achter de hand te hebben. De kinderen kunnen zelf de ingrediënten afpassen en mengen, ze kunnen kleien, vormpjes uitsteken, spullen voorzichtig op de plaat leggen, wachten op de oven (die ze zelf instellen), daarna nog schilderen en plakken en… bedenken voor wie de maaksels zijn en ze eventueel feestelijk inpakken en er kaartjes bij maken. Zonder moeite en grote investeringen heb je uren en uren plezier.
En zo zijn er nog wel andere activiteiten te bedenken, om het afwisselend en fijn te houden.
Zo gaan de dagen kalm voorbij en is de winter zo erg nog niet.

Tom Tomte Wichtelkabouter

Vandaag eindelijk weer een project afgerond waar ik tevreden over ben: Tom Tomte Wichtelkabouter.
Breien zal nooit een grote hobby worden, ben ik bang, maar soms kom ik er niet onderuit. Gelukkig was dit een redelijk eenvoudig project en kon ik de foutjes mooi onder de mooie haardos van Tom verstoppen 🙂
Ik wil heel graag nog meer varianten van de Tomte maken, want ik vind het een super leuke kabouter, die ook echt bij ons in huis past.

Verder is het inmiddels al derde advent. Bij tweede advent kwamen de planten op de seizoenstafel (in de vorm van mos, dennenappels en hulst), nu zijn ook de dieren gearriveerd.
De kerststal is door mijn opa gemaakt, de beeldjes zijn van mijn oma en opa geweest. Voor ons dus extra bijzonder.
De barbaratak die ik 4 december gesnoeid heb in de tuin, doet het heel erg goed op mijn werktafel. Iedere dag komen er meer bloemetjes bij. Een klein beetje lente, al genieten we ook nog volop van de winter en de aankomende feestdagen.

Eerste advent

Sinterklaas is nog niet het land uit, maar ik heb dit jaar best moeite om dat helder voor ogen te houden. De kinderen zijn er nog wel druk mee bezig en vinden het nu al jammer dat hij bijna weg is.
Misschien komt het doordat er een kerstmarkt op school georganiseerd gaat worden en we al begonnen zijn met het maken van kerstknutsels. Misschien komt het doordat de sinterklaasspullen in de hal staan en ik ze daardoor wat weinig zie. Misschien komt het doordat ik de cadeaus nog niet ingepakt heb.
Ik weet het niet, maar het voelde goed om de seizoenstafel weer rigoreus aan te pakken. Alvast een plekje vrij te maken voor de kerstboom en natuurlijk de introductie van de winter en de adventstijd. Zeker nu dochterlief ziek thuis is en mijn doorsnee activiteiten wat aanpassing behoeven, was het fijn om creatief bezig te zijn.

De eerste advent begint met stenen, schelpen, mineralen en botten. De grondvesten van de aarde. Ik heb een klein beetje gesmokkeld door alvast wat takjes toe te voegen, maar met het mos en de plantjes wacht ik netjes tot de tweede advent zich aandient.
Zelf ben ik tevreden over het resultaat tot nu toe en ik verheug me er op de tafel te laten groeien 🙂
Ook heb ik vandaag Barbaratakken geknipt. Helaas niet van een kersenboom, omdat wij die niet hebben, maar een Prunus is vast ook goed 🙂 Ik ben heel benieuwd of de takjes met kerst bloeien.

 

Pepernoten bakken en wichtelen

Dit weekend hebben we eindelijk weer pepernoten en speculaasbrokken (omdat we geen zin meer hadden om balletjes te rollen) gebakken. Wat ruikt het huis dan toch heerlijk! Het plezier begint eigenlijk al met het kopen van het meel bij de Dommelsche Watermolen. Buiten naar de konijntjes en vogeltjes kijken, binnen rondsnuffelen bij alle bakspulletjes (en me steeds maar inhouden om niet zoveel te kopen dat ik een eigen bakkerij kan beginnen).
En dan thuis het pakketje uitpakken en aan de slag met het maken van het deeg. Vorig jaar wilden de kinderen eigenlijk nog geen vieze handen krijgen, dit jaar vonden ze het juist een feest om het deeg zacht te kneden. De oudste heeft vervolgens ook nog eens flink zijn best gedaan en twee bakplaten vol pepernotenballetjes gerold. Het was eigenlijk meer zijn moeder die lui was en de rest van het deeg in plakjes sneed.
Hoe heerlijk het snoepgoed ook is, het is en blijft toch veel te veel voor ons gezinnetje alleen. Gisteren dus een zakje cadeau gedaan aan opa en oma en vandaag hebben de kinderen met een ander deel van de voorraad hun eerste wichtel-projectje voorbereid.
Het mooie van wichtelen is dat het eigenlijk geheim blijft. Daarom verklap ik verder niets over het hoe en wat.
Alleen dat we de komende tijd nog vaker gaan wichtelen.
Weet je niet wat wichtelen is, maar ben je wel benieuwd, kijk dan eens hier.
Ik word er zelf in ieder geval erg blij van en dan heb ik nog niet eens echt iets gedaan.
Gisteren ben ik begonnen met het breien van een Tomte, vanmiddag hebben de kinderen en ik lekker liedjes gezongen (muzikaal ondersteund door op kartonnen doosjes te trommelen en op de triangel te pingelen). Zo eenvoudig kan het leven soms zijn 🙂

Sinterklaas transparant

Eigenlijk had ik voor sint Maarten een transparant willen maken, maar dat is er dit jaar niet van gekomen. Net zo min als het rijtje kegelpopjes met lampionnetjes voor op de seizoenstafel.
Inmiddels is sint Maarten ruimschoots voorbij en staat de volgende heilige in de spotlights. Ik wilde hoe dan ook nu wel een transparant maken en ben daar afgelopen weekend en deze ochtend (tussen alle andere activiteiten door) druk mee in de weer geweest. Ik heb zelf een ontwerp gemaakt en dit op mijn eigenwijze, rommelige manier uitgevoerd. Geduld is in dit opzicht niet mijn sterkste kant, ik ervaar liever door het te doen 🙂 En waarom gemakkelijk als het ook moelijk kan?
Sinds een ruime maand hebben we een nieuwe voordeur en daar zit in het midden een mooi glazen paneel in dat uitermate geschikt is om gedurende de seizoenen en de jaarfeesten versierd te worden. Hier prijkt dan inmiddels ook mijn sinterklaas-transparant.
Ik heb de foto deze ochtend genomen. Vanmiddag ben ik bezig geweest met het vouwen van sterren en vanavond heb ik nog een sinterklaas op zijn paard uit papier gesneden en bij het transparant gevoegd.
Volgens mij loopt het hier in huis een beetje uit de hand: een overvolle seizoenstafel, een sinterklaas”tafel” in de hal (een geknutselde haard met daarop vertelsteentjes, neppakjes, tekeningen en verlanglijstjes), een herfstraam bij mijn werkplek en nu ook nog een versierde voordeur… hrmmmm

Sinterklaasproject 2017

Even ter compensatie voor de vorige post (balans is belangrijk) een foto van het project waar we nu mee bezig zijn:

openhaard
We gaan het nog aanvullen met tekeningen, pegdolls en vast nog meer dingen waar ik nu nog niet eens aan denk 🙂
De haard staat voor de veiligheid even op de gang, zodat onze jongste er niet met allerlei onderdelen vandoor gaat 😉

Emoties

Het was in meerdere opzichten een drukke week voor ons en ergens ben ik blij dat het weekend voor de deur staat. Even weer een stapje terug.
Wat niet wil zeggen dat er niet heel veel leuke dingen zijn geweest. Juist wel!
Ik heb aan een aantal bestellingen voor vertelstenen mogen werken, ik heb nieuwe jurken gekocht (en ik voelde me daarbij als een kind in een snoepwinkel), we hebben een “inhaal-kinderfeestje” gehad, bij de tandarts ging alles super en ik ben met de kinderen begonnen om iedere avond “emotiepotjes” te kleuren.
Aan de hand van het boek “de kleur van emoties” van Anna Llenas kleuren de kinderen en ik iedere dag potjes om aan te geven hoe blij/verdrietig/boos/bang/kalm we ons hebben gevoeld. Het zesde potje is voor een tekening of woordjes.
Onder het kleuren vertellen de kinderen over waarom ze zich zo hebben gevoeld en dat levert mooie inzichten op. De kinderen vinden het erg leuk om te doen en ik leer nog meer over hun dag. Ze vertellen al regelmatig iets, maar nu nemen we er nog wat meer de tijd en de rust voor. Ook zijn ze intussen bezig met kleuren en daardoor lijkt het gemakkelijker te gaan. Er zit geen lading op.
Hieronder een voorbeeld. De werkelijke tekeningen hou ik ivm privacy voor onszelf 🙂

emotiepotjes

Halloween

De kinderen zijn helemaal in de ban van Halloween. Al een tijdje, maar nu de daadwerkelijke dag in zicht komt, helemaal.
Vanmiddag, na het afspreken, hebben ze zich nog even helemaal uitgeleefd voor ons “Halloween raam”. Het is ons eerste jaar, dus er zijn nog veel verbeterpunten, maar ik vind het een goed begin 🙂

Verder gaat de invaljuf van dochterlief naar een andere school, dus reden om nog even een mooi cadeautje voor haar te maken. Aangezien we het deze week pas hoorden, was er niet heel veel tijd, maar zowel dochter als ik zijn tevreden over het resultaat. Nu maar hopen dat de juf het ook leuk vindt 🙂