Thuiswerken in kleur

Het leuke van thuiswerken, met de kinderen er bij, is dat er steeds nieuwe dingen ontstaan met de spullen die rondslingeren. Het is heel organisch, levend en kleurrijk.
Ik bouw met het speelgoed van de jongste (ik ben verliefd op de kleuren, de vormen, het materiaal) en de middelste ziet dan mijn raamslinger van de zon en wil er ook een maken. Dat kan, want ik had mijn spullen toch niet opgeruimd. Het lege glas op tafel inspireert om een proefje te doen met water, olie, ranja en twee dopjes. En ach, er waren nog wat m&m’s over van het verjaardagsfeest, dus dat proefje kon er ook nog wel bij 🙂
Ik droom wel eens over een opgeruimd huis, een plek waar ik mijn spulletjes gemakkelijk kwijt kan en weer kan pakken. Maar in de praktijk slingert er altijd wel wat rond. Soms enigszins geordend, soms alles door elkaar. Zo ligt op dit moment de eettafel vol met pegdolls, vilt, stukjes papier, stenen, verf… en zo kan ik nog wel even doorgaan. Alles wordt gebruikt en inspireert me. Zou ik een eigen atelier hebben, dan ben ik bang dat het alleen nog een grotere bende op gaat leveren. Chaos hoort nu eenmaal bij mij, bij ons als gezin.
Vanavond ga ik weer dromen over hoe ik in de vakantie ga zorgen dat alles netjes word (de zolder eindelijk weer aanpakken, de werkkamer reorganiseren), nu duik ik weer lekker tussen mijn wolletjes, viltjes en verfjes 🙂

Vertelstenen (3) en klussen

De mogelijkheden met de stenen zijn echt eindeloos. Ze zijn inzetbaar thuis, om verhalen mee te vertellen, de seizoenstafel completer te maken, als gedenksteen of krachtsteen of gewoon ter decoratie.
In praktijken kunnen ze gebruikt worden voor familie-opstellingen, speltherapie, om gesprekken te ondersteunen, rouwverwerking, etc.
Op scholen om activiteiten uit te beelden, liedjes te zingen, verhalen te vertellen of bij het kringgesprek.
Je kunt een enkele steen gebruiken, een basisset met grote stenen, of een complete set met grote en kleine stenen.
Je kunt kiezen voor een specifiek thema (bijv. sprookjes, vakantie), voor je gezin of familie, voor de seizoenen, noem het maar op.
Voorlopig blijf ik nog wel even doorgaan met schilderen en blijft het aantal ideeën groeien. Ik sta zeker open voor suggesties, ideetjes en opdrachten 🙂

En terwijl ik druk bezig ben met schilderen, heeft oudste zoonlief het klussen weer herontdekt. Hij zag vanmorgen een plaatje van een buiten-kookplek en dat wilde hij ook heel graag. Vol overgave heeft hij zijn eigen versie gemaakt (alleen de ketting om een pot aan op te hangen ontbreekt naar zijn zeggen nog). Daarvoor moest hij wel eerst nog een stapeltje schroeven uit zijn voorraad hout halen, want hij wilde geen zakgeld uitgeven aan nieuwe.
Nu is hij druk met de opdrachten die hij van zijn zusje heeft gekregen 🙂

Vertelstenen

Op dit moment stort ik me helemaal op het schilderen van stenen. Ik vind het zo leuk om te doen en ik ben bezig met een groot project, waar ik hopelijk later nog meer over zal vertellen (als ik het niet vergeet, doordat ik alweer met hele andere dingen bezig ben en zo).
In ieder geval heb ik een setje stenen met het weer als thema afgerond en ook heb ik wat kleine krachtsteentjes met hartjes beschilderd.
Die stenen zijn te koop voor de liefhebber (krachtsteentjes € 0,75 per stuk, de thema-set voor € 24,95).
Verder werk ik aan een set met het thema “familie”. Papa, opa en oma zijn nog even in de schetsfase, dus die volgen later. Maar ik wilde jullie een eerste indruk niet onthouden 🙂

Ik zit momenteel nog in de experimentele fase, maar het lijkt me super leuk om uiteindelijk aan het werk te mogen voor bijvoorbeeld (kinder)coaches en leerkrachten. Zelf vind ik het in ieder geval heerlijk om de stenen in mijn handen te houden en laag voor laag een afbeelding te laten ontstaan. Tijdens het schilderen ontstaan namelijk ook verhalen, komen er emoties los of komt er juist een gevoel van rust en ontspanning. Te mooi om niet te delen, als je het mij vraagt 🙂

Cadeautjes en mandala’s

Jammer genoeg is de juf van onze oudste langdurig ziek. Het meest vervelende is het voor haar, natuurlijk. Het is nooit leuk om ziek te zijn en zeker niet als het dan ook nog voor een langere periode is.
Het is fijn om te merken dat er vanuit de ouders een initiatief is gekomen om de kinderen iets moois te laten maken. Alle kinderen uit de klas mogen een A4’tje knutselen, kleuren en tekenen en die werkjes worden dan gebundeld in een mooi boek. Een prachtiger cadeau is er volgens mij niet te krijgen. Want als er iets is waar kleuters goed in zijn, dan is het wel betrokkenheid. Lief zijn voor een ander en de ander weer blij willen maken.
Ook Thijs heeft heel erg zijn best gedaan. Vorige week al. Toen heeft hij op geheel eigen initiatief een prachtige mandala gemaakt. Vol toewijding en aandacht. We wisten toen nog niet van het gezamelijke initiatief. Hij vond het echter geen probleem om nog iets te maken. Dus met net zoveel inzet heeft hij nog een mandala gemaakt. Dit keer een mixed-media variant 🙂

Zelf vind ik het ook heerlijk om cadeautjes te geven en dan het liefst iets wat de ander heel erg mooi vindt, maar wat ik zelf gemaakt heb. Door de ingevulde vriendenboekjes weet ik wat de lievelingsboeken van de juffen zijn. En laat ik die nou ook allebei in huis hebben.
En hoewel mijn hart natuurlijk uit gaat naar de juf die nu niet op school kan zijn, voelde ik me nog sterker betrokken bij de juf die het nu extra zwaar heeft. De juf die er extra taken bij heeft gekregen en zich toch iedere dag in zet om het voor de kleuters fijn en bekend te houden.
Dus hoewel ik het in eerste instantie als verjaardagscadeautje maakte, heb ik de tekening toch gisteren al gegeven. Op het juiste moment.
Daarna kwam er ruimte vrij om de andere tekening te maken.
Het is niet mijn gewoonte om tekeningen uit boeken na te tekenen, maar toch was het fijn om te doen. Een uitdaging om iets te maken wat op het origineel lijkt, maar wat tegelijkertijd van mij is.

Uitnodigingen

Vandaag zijn we weer verder gegaan met het maken van de uitnodigingen voor het kinderfeestje van oudste zoonlief.
Hij wilde zoveel mogelijk zelf doen, ook toen ik hem liet zien dat het best veel werk was. Hij schrok wel even van de hoeveelheid tekst, maar liet zich er toch niet door tegen houden. Vol goede moed begon hij te schrijven.
Uiteraard hielp ik hem met de spelling, maar wat ik als voorbeeld schreef, kon hij zelf lezen. Het is wel belangrijk voor hem dat hij weet wat hij aan zijn vriendjes en vriendinnetjes schrijft 😉
Om hem niet compleet over te belasten, heb ik ook zelf nog een deel geschreven. Hij had namelijk meer dan 1 uitnodiging te schrijven 🙂
Gelukkig was er meer te doen dan alleen tekst. Ik knipte het zelfgemaakte, gemarmerde papier op maat en plakte het op een blanco – danwel door zoonlief beschreven – kaart. Thijs mocht vervolgens aan de slag met veertjes, sterren en vrije tekeningen. Zo werd iedere kaart uniek en heel persoonlijk. Er werd namelijk nagedacht over de kleur van het veertje, de hoeveelheid versiering en de vormgeving. Op de kaart voor het meisje waar hij verliefd op is, prijkt een prachtig handgetekend hartje. Maar het buurmeisje mocht dan weer de eerste kaart in ontvangst nemen. Alles heel bewust en met veel toewijding.
Nu maar hopen dat alle kindjes willen en kunnen komen!

Scheerschuim

Al een hele tijd geleden had ik eens ergens gelezen dat je papier kon marmeren met scheerschuim en ecoline (of een andere kleurstof). Ik heb toen meteen een bus scheerschuim gekocht, maar hij verdween in de hobbykist en kwam er lange tijd niet uit.
Vandaag hadden de kinderen echter vrij in verband met een studiedag van school, dus een uitgelezen kans om er nu echt mee aan de slag te gaan.
De ochtend hebben de kinderen eerst heerlijk in een weiland doorgebracht, inclusief picknick. Het weer is te mooi om niet buiten te zijn en ik wilde “vrij van school” zo ruim mogelijk oppakken. Even lekker de hoofden leeg en de lijfjes los.
Zo was er tenminste rust en aandacht voor het kliederen… euh… schilderen met scheerschuim.
Beelden zeggen meer dan duizend woorden, dus ik zal de foto’s verder voor zich laten spreken 🙂 Al moet ik zeggen dat het op de foto’s minder tot zijn recht komt dan in de werkelijkheid.
De kinderen hadden in ieder geval enorm veel pret en we hebben al leuke plannen gemaakt voor wat we met de schilderingen gaan doen 🙂


Werkwijze:
Spuit wat scheerschuim op een gemakkelijk schoon te maken oppervlak. Ik koos voor aluminiumfolie op een dienblad.
Smeer dat een beetje uit met een spatel of lepel en druppel er kleurstof op (ecoline, natuurlijke kleurstof, glitters, wat je maar wil). Ik heb halverwege ook wat zout toegevoegd, om te kijken wat dat zou doen.
Maak dan met een prikker of stokje of wat dan ook wat patroontjes in het schuim en druk vervolgens een vel papier op het schuim. Experimenteer gerust met de hoeveelheid druk die je geeft, om te zien wat de effecten worden.
Haal het vel papier van het schuim en schraap met een spatel, pannenlikker of ander vlak voorwerp het schuim er af. Ik gebruikte een plastic ding waar je taarten mee glad kunt strijken.
Even laten drogen, eventueel wat restjes schuim wegpoetsen met een doekje en voila, je gemarmerde papier is klaar.
Je kunt het zo laten, je kunt er natuurlijk ook nog op tekenen, glitters toevoegen, dingen op plakken, handlettering of doodles op doen, etc. etc. De mogelijkheden zijn eindeloos 🙂

35 kabouters and counting..

Gisteren even flink doorgewerkt en de 35 kabouters voor de traktatie zijn af 😀
Woehoeee!!!!
Het is een gezellige boel geworden en er zijn al plannen aan het ontstaan voor…
Dat hou ik nog even geheim 😉 En nee, ik ga echt niet 35 paddenstoelen maken.


Nu aan de slag met “vrij werk”. Lekker experimenteren zonder vooropgezet plan. Ik heb nog kleine stukjes vilt  – lees: snippers –  over en ik vind het leuk om ook daar nog iets mee te doen.
Aan de andere kant heb ik op Pinterest ook hele leuke dingen gezien, dus misschien dat ik daar ook nog wat mee ga doen.

Misschien vraag je je af waar de kinderen intussen mee bezig zijn?
Die hebben besloten dat ons huis een flat is, met heel veel huisjes en kamers. Ze hebben de meditatiekussens in gebruik als een soort vlot, danwel brug (hangt van het moment af). Verder is er een supermarkt, een kapsalon, een vakantiehuis, een parkeergarage, een kamer om te overleggen wat de plannen zijn, een trap vol knuffeldieren… en volgens mij nog wel meer (ik krijg niet alles mee). Tussendoor wordt lego-Elsa ontvoert, ontdekt door een politie-drone die gaat piepen en gered door hele stoere lego-politie. Anna is trouwens een heeeeeele stoute boef. Ze ontsnapt steeds uit de gevangenis, zorgt er voor dat Elsa struikelt en moet dan natuurlijk weer achter slot en grendel. Dat je dat maar weet.

Nog meer kabouters

Normaal ben ik niet zo van de herhaling, vind ik het na één of twee keer wel mooi geweest. Zo niet met de kabouters. Ik vind het nog steeds leuk om ze te maken en iedere keer een beetje bij te leren. Het patroontje bijschaven, de haren net een beetje anders en alvast nadenken over hoe ik de thuis-kabouters op een leuke manier kan versieren.
Ook de kinderen hebben, met een beetje hulp, zelf al een eigen kabouter gemaakt. Ze beleven wilde avonturen op de seizoenstafel, dus het zoveelste kinderkunstwerkje is een feit 🙂

Kabouters

De afgelopen dagen ben ik in de ban van kabouters en dan met name de variant die gemaakt wordt van peg dolls. Dit zijn kleine, houte figuurtjes die doen denken aan de pionnetjes van Mens erger je niet en Ganzenbord. Of eigenlijk hoeven ze niet klein te zijn, want per ongeluk heb ik een paar XL modelletjes besteld. Gelukkig heb ik daar ook al wel een bestemming voor.
Maar goed. Kabouters van peg dolls dus. Ik vind het heerlijk om er mee bezig te zijn. Kleuren combineren (voordeel van een zakje met restjes, i.p.v. zelfgekozen kleuren), kapsels bedenken, borduursels bedenken… Ik heb mijn Pinterest-boards weer flink aangevuld met inspiratie-materiaal en heb grootse plannen. Wat daar van terecht gaat komen, valt natuurlijk te bezien, maar het dromen is al erg leuk.
Dus terwijl de kinderen druk zijn met carnaval (en ik eigenlijk na moet denken over de schminck, want tsja, nu heb ik de kans), ben ik al druk met de traktatie voor zoonlief. Die is namelijk al bijna jarig *kuch*
Wat de kinderen er ook van gaan vinden, ik vind het in ieder geval helemaal leuk. En ik heb ruim ingekocht, dus ik ga ook zeker nog wat leuke (uitgebreidere) varianten maken voor de seizoenstafel 🙂 )