Techniek

Op de laatste dag van het jaar zijn we eigenlijk niet echt bezig met afsluiten. Het is eerder een rustige dag tussen een heleboel drukke. Een dag waarop er tijd is voor een aantal dingen die al langere tijd in de wacht staan. Zoals het gebruik van de soldeerbout die oudste zoonlief al voor zijn verjaardag in mei kreeg.
Afgelopen zaterdag zijn we naar het Tech&Play festival van de Bibliotheek Eindhoven geweest en het was weer een feestje. De kinderen hebben gebouwd, geknutseld, geschilderd, proefjes gedaan en hun ogen uit gekeken. En niet alleen de kinderen, eerlijk gezegd. Ook ik heb enorm genoten. Er waren meer leuke workshops dan we in de tijd in konden passen, dus daarom heb ik wat setjes gekocht voor thuis: een bibberbeestje en een armband met ledjes.
Terwijl manlief oudste zoonlief en dochterlief vanmiddag assisteerde, was ik druk met peuterlief bij de soldeerbout weghouden en het maken van erwtensoep. Straks worden er nog oliebollen gebakken en er staat een klein pakketje vuurwerk klaar. Nu zijn man en kinderen op de fiets het bos aan het verkennen, terwijl ik even mijn hoofd leeg kan maken. En terwijl ik dit allemaal opschrijf, merk ik dat er toch een klein stukje afsluiting naar boven komt. Het was een jaar van heel, heel veel verandering, maar ook van heel, heel veel moois. Momenten van afscheid en momenten van welkom. Momenten waar ik uren over zou kunnen schrijven.
Ik vind het fijn om nog even in dit jaar te blijven, met een kop koffie op de bank. Knus, misschien kneuterig, maar voor mij weldadig warm.
Jullie wens ik een heel erg fijne jaarwisseling. Dat je terug mag kijken op fijne, gezellige, liefdevolle momenten en dat er nog heel, heel veel van die momenten op je pad mogen komen.
Ik zie jullie weer in 2020 🙂

Kerstperiode 2019

Na een fijne Sinterklaastijd hebben we gisteren een begin gemaakt met het versieren van het huis. Ik heb per seizoen een doos waarin ik de bijbehorende knutselwerkjes van de kinderen bewaar. Zelf vind ik het iedere keer weer een feest om dezelfde werkjes in huis terug te zien komen en met de kinderen herinneringen op te halen. “Oh ja, die juf was lief” en “ja, toen tekende ik zo raar” en “haha, ik had veel te veel glitters geplakt, maar eigenlijk vind ik het best wel mooi.”
Ieder jaar verkleuren ze weer een beetje meer, maar voor mij draagt het echt bij aan het kerstgevoel. Die eenvoudige dingen waarmee je de kinderen en de leerkrachten laat merken: je doet ertoe.
Daarnaast hebben de kinderen ieder jaar hun eigen boompje. Dat mogen ze naar eigen inzicht versieren, met lekker veel kleur en alle kerstballen op één hoop. In januari krijgt het boompje dan een eigen plekje in de tuin, zodat het hopelijk – net als de knutselwerkjes – nog lang deel blijft uitmaken van toekomstige kerstvieringen.

Art journal

Mixed media heeft al een tijdje mijn interesse en de laatste tijd is daar de kunst van de Art Journals bij gekomen. Zelfs in die mate dat ik me heb aangemeld voor een summer school en de daarvoor benodigde materialen heb aangeschaft. Ik heb er heel, heel veel zin in om me te verdiepen in een nieuwe discipline. En dan vooral een waarin je alles mag, er geen fouten mogelijk zijn en je uiteindelijk een mooi overzicht krijgt van het proces.
Ook kan ik de kinderen een eigen art journal geven om in te werken, zodat we er gezamelijk mee aan de slag kunnen. Lekker veel materialen op tafel en dan aan de slag.
Ik heb al een klein beginnetje gemaakt. Ik heb een boekje waarin ik vooral heel veel schrijf en ik heb een tekenblok van Canson waarop ik mixed media projectjes maak. Eindelijk, na zoveel jaren van impulsief bezig zijn, lukt het me om een beetje lijn in mijn werkwijze aan te brengen. Een heel fijn gevoel.

Kinderfeestje in aantocht

Het is bijna zover: het kinderfeestje van de oudste komt dichterbij. Daar horen natuurlijk uitnodigingen bij en het leukste vinden wij nog steeds om die zelf te maken. De herinneringen aan het geklieder met scheerschuim zaten nog erg vers in het geheugen, dus toen ik die techniek opperde, werd dat met groot enthousiasme ontvangen.
Het was even zoeken naar een geschikt moment, omdat het maakproces misschien niet zoveel werk is, maar het opruimen des te meer.
Gelukkig hadden we een hele zaterdagmiddag te besteden, kon peuter (na wat tegenstribbelen) naar bed gebracht worden en hebben we naar hartelust kunnen kliederen.
Hieronder een sfeerimpressie van het maakproces.
Na het marmeren van het papier, is er ook nog gespat met ecoline (gewoon met de ouderwetse tandenborstel techniek), gespoten met spuit-acryl en zijn er wat glitters toegevoegd. Als finishing touch zijn de randen van de kaarten bewerkt met een stempelkussen. Dit geeft een zacht effect.

Knutselmiddag

Als afsluiting van de voorjaarsvakantie hebben we een ouderwetse, huiselijke dag. Vanmorgen is er gebouwd met blokken, kussens, doeken en dekens. Vanmiddag zijn samen met het buurmeisje de knutselspullen tevoorschijn gehaald. Met veel humor en creativiteit zijn er doosjes geplakt, hartjes gevouwen en happertjes gemaakt (en natuurlijk beschreven met grappige teksten, waar wij arme ouders de dupe van waren ;)).
En inmiddels wordt buiten lekker met modder, schepjes, takken en stenen een hekserige moddertaart gemaakt.
Maar niet alleen de kinderen zijn creatief bezig. Manlief heeft eindelijk weer de kans om aan zijn voorversterker te knutselen en ik ben weer verder aan het experimenteren met mijn mixed-media project (dat nu wel in de afrondende fase begint te komen).
Een echte kinderkunstwerkjesdag, waar er van mij best meer van mogen zijn ❤

Pepernoten

Gisteren hebben we pepernoten gebakken en hoewel ze overheerlijk zijn, hebben we er gewoonweg teveel voor vijf personen (al ziet onze peuter dat anders). Uiteraard vinden we het ook zonde om ze dan maar de prullenbak in te kieperen.
De kinderen versieren daarom met veel plezier kleine glazen potjes en bedenken enthousiast wie ze allemaal willen verrassen met een aardigheidje.
Vanmorgen hebben de juffen een potje in ontvangst genomen en zoonlief is wilde plannen aan het maken om zich als Piet te verkleden en vanavond in het donker bij mensen aan te bellen.
Het is mooi om te merken hoe de creativiteit alle kanten op gaat en hoe enthousiast ze zijn over het feit dat ze zelfgemaakte spulletjes uit mogen delen. Aan mij de taak om het in realistische banen te leiden 😉

Richting winter…

Hoewel ik tijdens de boswandelingen met peuter en de fietstochten naar en van school enorm geniet van de prachtige herfstkleuren, merk ik dat ik gevoelsmatig al richting winter ga. Sinds anderhalve week wacht ik op de eerste sneeuwvlokken en ben ik in gedachten al bezig met het ontwerp van de kerstkaart.
Leuk is om te merken dat ook de opdrachten al met de winter te maken krijgen. Blijkbaar ben ik dus niet de enige.
Ook merkte ik dat ik de kinderen de laatste tijd wat minder zag. Ze waren druk met hun spel, met vriendjes en vriendinnetjes en ik maakte dan van de gelegenheid gebruik om snel iets voor mezelf te doen. Even achter de computer, even een boek lezen…
Nu probeer ik iedereen weer wat meer rondom de eettafel te krijgen. Even dat onderlinge contact, het samen bezig zijn zonder woorden. De geborgenheid van de winter en de vreugde van de decemberfeesten. En natuurlijk kan er dan evengoed nog heerlijk buiten gespeeld worden en lees ik ook nog gewoon dat boek, maar dat momentje bewuste aandacht en samenzijn is voor mij een waardevolle toevoeging aan de lichtjesfeesten.

 

Vlindertjes

Inmiddels zien steeds meer vlindertjes het levenslicht en zijn er nog een aantal die wachten op hun “geboorte”.
Allemaal unieke figuurtjes waar ik met veel zorg en aandacht aan werk, omdat ik dat het allerfijnste vind om te doen. Wie op dit moment bij ons thuis komt, moet maar even door de rommel heen kijken 😉

Experimenteren

Vandaag ben ik lekker aan het experimenteren met ecoline. Ik heb geen plan, geen beoogd resultaat. Gewoon bezig zijn met (mijn zelfgemaakte) papier, gedroogde bladeren en planten, ecoline, een tandenborstel en een spatvenstertje.
Stempelen, spatten, wrijven… de ene keer levert het iets leuks of verrassends op, de andere keer ziet het er uit als een papier met waterpokken 😉
Op dit moment zijn de kinderen nog lekker buiten aan het spelen (o.a. mieren verzamelen), maar ik denk dat ze strakjes ook nog wel even aanschuiven. papier_experiment.jpg

Edit:
de kinderen zijn inderdaad nog flink aan de slag gegaan 🙂

Groeipapier

Al ruim 20 jaar ben ik gek op allerlei soorten papier en koester ik de wens om ooit zelf papier te maken.
Regelmatig kwam de gedachte voorbij en voor mijn verjaardag heb ik mezelf een set cadeau gedaan. Vandaag eindelijk de stap gezet om te beginnen, ook al vond ik het erg lastig. (Faalangst, moeite om de eerste stap te zetten).
 
Omdat ik ook heel erg van bloemen, tuinieren en wensen/schenken hou, heb ik er voor gekozen om te beginnen met het maken van groeipapier. Papier met bloemzaadjes er in.
Als het papier droog is, kun je er een wens op schrijven, die je vervolgens kunt laten groeien en bloeien 🙂

groeipapier