Achtergrond seizoenstafel

Gisteren hebben we een “speelkamer” in de woonkamer gemaakt, door een grote grondbox te plaatsen. Dit betekende wel dat ik mijn seizoenstafel moest verplaatsen (of accepteren dat de seizoenstafel over de speelplek verspreid zou worden).
Omdat ik toch fijn bezig was, ben ik meteen begonnen met het bedenken van mogelijke achtergronden. Vandaag een eerste experiment met softpastel op papier. Jammer genoeg is het erg moeilijk om mooie foto’s te maken, omdat het een erg donker hoekje van de woonkamer is.
Ik heb in ieder geval met veel plezier aan de tekening gewerkt en hoop er snel nog meer te kunnen maken, want ik heb weer veel geleerd en veel nieuwe ideetjes opgedaan.
seizoenstafel_achtergrond

Collectie

Gisteren heb ik het beschilderen van stenen weer opgepakt en heel langzaam begint er dan toch echt een collectie te ontstaan. Het blijft ook zo fijn om te doen; het kiezen van de steen, het neerzetten van de vorm en dan laag voor laag kleurtjes toevoegen tot het precies goed is. Bij de pixies en kabouters blijven iedere keer de oogjes weer spannend. Het zijn zulke kleine stipjes die op de goede plek terecht moeten komen.
Natuurlijk komen de stenen in het echt pas goed tot hun recht, maar hopelijk geven onderstaande foto’s ook een goed beeld. De stenen zijn tussen de 2 en 5 centimeter groot. (Of klein).
Hopelijk gaan ze allemaal een fijn plekje bij iemand thuis krijgen. Ga ik het aandurven om een winkel te benaderen of ze interesse hebben?

Mocht je het gemist hebben, maar het wel willen weten: hier kun je vinden welke materialen ik gebruik.

 

In beweging komen…

Vandaag waren de oudste twee mee met een uitje van Vakantiewerk Veldhoven en daardoor had ik ineens heel veel ruimte en tijd tot mijn beschikking. Ik had even geen trek in pegdolls of wolvilt en ook niet in het beschilderen van stenen, maar wat dan wel…
Iets met kleur, iets met een kaars, maar vooral iets wat me zou helpen om weer los te komen, in beweging te komen. Vrijheid en creatie… Niet denken, maar maken.
In een oefenboek voor Kunstzinnige Therapie was ik eens een oefening tegen gekomen waarmee ze verf mengden met bellenblaas en daarmee de basis legden voor een tekening. Dat wilde ik wel eens proberen.
Jammer genoeg pakte het niet heel denderend uit, maar daardoor kon ik nog meer loslaten en nog meer laten ontstaan. Ik spetterde, goot en druppelde. En van daaruit ging ik verder met kleurpotlood, gouache en acryl. En nog weer later met ecoline. Ik doopte de potloden in water en drukte klodders op het papier. Ik wreef met een keukenpapiertje, werkte nat-in-nat. Gewoon zoals het in me op kwam.
Hieronder het resultaat. Zelf ben ik erg tevreden over de werkjes. Ze maken veel bij me los… 🙂
Het lijkt me heel leuk om het ook een keer met de kinderen te doen, want eigenlijk is dit heel geschikt voor ze. Een ontdekkende, scheppende reis met verschillende materialen 🙂

Droomdeurtje

Al een hele tijd geleden wees iemand me eens op het bestaan van droomdeurtjes. Ze dacht dat het wel iets voor mijn kinderen zou zijn. Sinds die tijd ben ik de Facebookpagina gaan volgen en bleef ik twijfelen. Het concept sprak me wel aan, maar zou het wel echt iets voor ons zijn? Zou het niet weer zo’n aankoop zijn die in theorie wel leuk is, maar in de praktijk niets brengt?
Afgelopen week kwam het deurtje steeds vaker in mijn gedachten en ik besloot er nu dan toch maar een te kopen. Alleen de kleuren spraken mij persoonlijk wat minder aan voor bij ons in huis. We hebben geen strak gestyled huis en ook nergens felle kleuren (behalve het speelgoed dat iedere avond in de speelgoedmand verdwijnt).
Gelukkig was dat probleem snel genoeg te verhelpen, want als het ergens niet aan ontbreekt, is het wel verf 🙂
Vanmiddag dus op mijn gemakje in de weer gegaan met schilderen en nu past het deurtje wel heel mooi bij de rest van onze spullen. Ik ben er helemaal blij mee en ben gelijk in de weer gegaan met het uittesten van allerlei decors 😀
Uiteindelijk zal het deurtje een plekje gaan krijgen op de seizoenstafel, maar dan wanneer die weer aan een grondige make-over toe is 🙂

Seizoenstafel – zomer

Vandaag heb ik me weer eens wat serieuzer met de seizoenstafel bezig gehouden. De zomer vind ik een redelijk moeilijk seizoen om mooi uit te beelden, maar de kabouters verdienen het om een mooi wereldje tot hun beschikking te hebben. Het is inmiddels namelijk wel duidelijk dat onze seizoenstafel eigenlijk een kabouterwereldje is.
Omdat ik een aardig voorraadje vertelstenen heb liggen, ben ik die aan de seizoenstafel toe gaan voegen. Het is een fijne manier om dieren, maar ook bloemen en ornamenten op de tafel vorm te geven. Tegelijkertijd geeft het nieuwe ideetjes om te schilderen. Zo kan ik mijn grenzen verleggen, maar toch in harmonie met mezelf blijven werken. En dat is, als je het mij vraagt, hoe werken bedoeld is.

Making of

vertelstenen5_kleinGeregeld (lees: meerdere keren per dag) krijg ik van mensen de vraag waar ik mijn stenen mee beschilder en waar ik die stenen eigenlijk vandaan heb.

[edit 12 juli 2017]
knip knip knip
klaagmodus weg
knip knip knip [/edit]

Wat je nodig hebt:

Verf: Amsterdam Deco (universal) (was ooit Decorfix van Talens)
Lak : Mod Podge
Stiften: Sharpie permanent markers (gebruik ik weinig, want zijn alleen geschikt voor lichtgekleurde oppervlakten, net als gewone stiften) of Uni Posca (fijn voor handlettering, dekkende verf met het gebruiksgemak van een stift – ook deze gebruik ik zelf erg weinig, maar vind ze wel erg fijn).
Penseel: acrylpenseel nr 0 + nr 1
Stenen: bij tuincentrum, vijverhandel of bouwmarkt. Soms zelfs bij een drogist. Gemakkelijker kan ik het helaas niet maken.

Verder heeeeeeeeeeel veel geduld, liefde, doorzettingsvermogen, creativiteit, techniek en kennis van de kleurenleer.
Ik wens jullie veel plezier en een fantastische reis!

En mocht je ze toch willen kopen, de gemiddelde prijs van een unieke, handbeschilderde steen is het exorbitante bedrag (sorry, ik kon het even niet laten 😉 ) van € 7,95
Kleine, eenvoudige stenen zitten daar wat onder. Grotere, ingewikkeldere stenen zijn wat duurder.

werkplek4

Vervulling

Vandaag is er weer een pakketje op de post gegaan. Er zijn weer pixies op reis, samen met een heleboel lieveheersbeestjes, sterretjes, hartjes en een paddenstoel. Ik vind het leuk om er een persoonlijk kaartje bij te doen en de enveloppe te versieren. Net dat beetje extra om er iets leuks van te maken.
Ik weet niet hoe het ontvangen wordt, ik weet wel hoe ik het verstuur. Van mijn “uurloon” blijft weinig over, maar daar doe ik het gelukkig ook niet voor. Mijn betaling komt op een andere manier binnen, in de vorm van innerlijke vervulling.


Verder heb ik ook de seizoenstafel aangepast aan de zomer. Het begin is er, de komende tijd mag er aangevuld gaan worden, vorm gaan krijgen. Bloemen voor in de takken, een mooie zon, wat vogels en vlinders, nieuwe pegdolls en hopelijk ook iets leuks voor op het “strand”… ideetjes genoeg 🙂
Inmiddels weet ik dat de tafel niet in een keer klaar is, maar dat deze gedurende het seizoen groeit tot er stukje bij beetje harmonie ontstaat. Dingetjes er bij, dingetjes weg of op een andere plek. Tot de tafel perfect past bij ons huis, ons gezin. Een warme, liefdevolle chaos 🙂

seizoenstafel_zomer.jpg

Storm en stilte

Het liep even heel erg storm met de vertelstenen (of sprookjesstenen, zoals ik ze voor mezelf noem). Een dag lang stroomden de bestellingen binnen en heb ik een stapeltje pixies tot leven gewekt. Inmiddels is een groot deel daarvan ook al weer op reis.
Het is fijn om de pixies laag voor laag tevoorschijn te toveren. Ze passen bij me, de vorm en de kleuren. Sommige pixies zijn een beetje grappig, andere zorgzaam of ingetogen. Stuk voor stuk zijn ze uniek en ik kan zonder moeite bij elk een verhaal vertellen.
Misschien dat ik dat ook nog wel eens ga doen. De kinderen vinden namelijk niets leuker dan mama die vertelt…

Vandaag was er meer ruimte voor verstilling. Of eigenlijk meer uitputting. De laatste weken voor de zomervakantie zijn voor ons allemaal intens. Verlangend tellen we de dagen af en in de ochtend blijven we eigenlijk liever in bed. Nog even doorbijten…
Ik kijk er naar uit, naar de vakantie. Samen een paar stappen terug doen, nergens naartoe hoeven, wel ergens naartoe mogen. Gewoon bij ons in de buurt. We gaan niet op reis. Tenminste niet fysiek. In onze dromen en gedachten daarentegen… We gaan het avontuur in de buurt opzoeken. Speeltuinen, het bos, de tuin, het huis… Gewoon weer even lekker wij.
Intussen blijf ik ook doorgaan met schilderen, schrijven en tekenen. Mijn eerste handlettering-probeersels zijn een feit. Er valt nog veel winst te behalen, dus ik hoef me zeker niet te vervelen 🙂 Slow living, here we come!

Niet in opdracht

Eens in de zoveel tijd trap ik weer in de val van in opdracht willen werken. Dan denk ik “ach, ik probeer het gewoon.” Dan denk ik dat het wel goed komt en dat het zo fijn is om iemand blij te maken met een persoonlijke tekening, schildering of wat dan ook.
Gaandeweg wring ik me dan in allerlei bochten en voelt het gewoon niet meer zo fijn. Ik doe mijn best en doe nog meer mijn best en probeer mooi te vinden wat ik aan het maken ben… maar het werkt gewoon niet. En waarom? Ik heb geen idee.  En juist daarom probeer ik het steeds opnieuw. Hou ik me voor dat het zo moeilijk niet kan zijn, dat het er bij hoort, dat het nu vast wel gaat lukken…

Dat gaan we dus niet meer doen. Het werkt niet.
Ik maak gewoon dat wat in me boven komt en uit mijn handen stroomt. Voor mijn kinderen en mezelf is het heel belangrijk dat ik me happy blijf voelen.
En ik word niet per definitie happy van geld verdienen. (Wel van nieuwe verfjes, wolviltjes, pegdolletjes… en die kosten natuurlijk geld en best een hoop ook… maar met die spullen maak ik dan weer spulletjes om blij van te worden en anderen blij mee te maken).

Dus, samenvattend:

  • ja, ik bied mijn vrije werk te koop aan voor een prijs die ik in verhouding acht met het werk, het materiaal en de energie die ik er in heb gestoken. Dit zijn geen vaste prijzen, maar gevoelsprijzen. Prijzen die ik voor mezelf kan verantwoorden.
  • nee, ik werk niet in opdracht. Echt niet!

Regelmatig zet ik foto’s online van wat ik in de aanbieding heb. Zit daar iets bij? Laat het me weten! Dan komen we er samen wel uit 🙂
Mijn persoonlijke favorieten van vandaag: de pixie met de kaboutermuts en het kabouterhuisje.

Energiestenen

Vandaag weer een heerlijk dagje geschilderd en een nieuw item aan de collectie toegevoegd. Wat een fantastisch werk om te mogen doen! Morgen komen spulletjes binnen om aan de slag te gaan met handlettering en dan komen er mooie, handgeschreven briefjes bij de kleine steentjes. Leuk als cadeautje voor iemand die je een ster vindt, die je lief vindt, of waarvan je vindt dat het een juweeltje is.

Beurtelings schoven ook de kinderen aan en het is mooi om te zien hoe snel hun kwaliteiten vooruit gaan. Ze leren steeds netter om te gaan met de materialen, kiezen bewuster kleuren, zijn steeds geconcentreerder bezig.  Maar bovenal hebben ze heel veel plezier en dat is het allerbelangrijkste!
Dochterlief specialiseert zich in “energiestenen”, zoals ze het zelf noemt. Zoonlief volgt vooral zijn eigen interesses: auto’s, sterren, dieren, een paddestoel… 🙂
De verkoop gaat vaak zo vlug dat er niet eens tijd is om foto’s te maken en de stenen aan te bieden in het winkeltje. Maar we blijven ons best doen 😉