Pixie krachtsteen

Vandaag kon ik weer even heerlijk aan de slag met het beschilderen van een krachtsteen. Na een aantal tekeningen in softpastel, werd het tijd om de pixie ook weer eens op steen vorm te geven. Ik merk dat ik nog erg zoekende ben naar hoe ik het graag wil, maar dat ik toch niet ontevreden ben. Er is weer een stapje in de goede richting gezet šŸ™‚

Advertenties

Buiten de gebaande paden

Onze jongste ontwikkelt zich van geboorte af aan al op geheel eigen wijze. Net als ieder kind eigenlijk, maar toch weer een beetje anders. Het is maar net in welke omgeving je hem zet – en met welke mensen – hoe je hem leert kennen. Een kind met een taal- en ontwikkelingsachterstand, een sociaal kind, een vrolijk kind, een kind met een volume en temperament waar je “u” tegen zegt, een ondernemend kind, een rustig kind.
Waar broer en zus al lang en breed aan het tekenen, schilderen en knutselen waren, gooide jongste zoonlief het allerliefst alles gewoon door de kamer. Als hij het al zijn aandacht waardig keurde.
Tot daar het moment kwam dat hij bedacht dat hij tekenen toch wel leuk vond. De eerste strepen verschenen op papier, heel voorzichtig in een hoekje. Daarna volgde langzaam meer tekeningen, met meer trefzekerheid. Inmiddels is het papier bijna niet meer aan te slepen, kent meneer ook de namen van kleuren als “turkoois”, “oker” en “lilahahahaha” (waar woorden als “mamma”, “eten”, “drinken” en meer van dat soort zaken zelden of nooit gebezigd worden) en moet het ontbijt snel wijken voor “tekehun”. Ben ik niet snel genoeg, dan pakt hij het materiaal zelf wel.
Ook hier pakt hij het weer op een (stiekem best grappige) peutermanier aan. Krijtstrepen op tafel, op de stoel en op de placemat. Krijtjes in mijn koffie en eentje in het toilet. Ons bengeltje zorgt er wel voor dat je aandacht voor hem hebt en dat je reflexen voldoende uitdaging krijgen.
Een uitdaging is het, maar gelukkig doet de natuur zijn werk en is de schattigheidsfactor hoog.


Softpastel

Nu het pastelkrijt tevoorschijn is gekomen, grijp ik er heel gemakkelijk op terug. Kleuren in elkaar over laten vloeien, experimenteren met vormen, wel of geen hartjes bij de pixies… het laat zich allemaal heel gemakkelijk uitproberen.
De kinderen zijn ook heel erg geĆÆnteresseerd en inmiddels hebben ze het gedurfd om verzoekjes in te dienen. Dit wel pas nadat ik een tekening had gemaakt als extra cadeautje voor een kinderfeestje.
Het is grappig om te merken waar ze mee bezig zijn en hoe ik daar dan weer vanuit mezelf vorm aan kan geven. Het zijn gelukkig nog gemakkelijke opdrachtgevers, ze vinden bijna alles wel mooi.
Op deze manier genieten we nog even heel relaxt van het laatste beetje vakantie. Weinig moet, veel mag en zo probeer ik stiekem toch een soort van goed voornemen uit: proberen de lat wat lager te leggen en meer te genieten van dat wat zich voordoet. Overal is wel iets moois in te ontdekken.

Beetje aangepast

Nu de oudste twee kinderen aan het logeren zijn, heb ik wat rust en tijd om eens kritischer naar deze website te kijken. Al een tijdje vond ik de “te koop” pagina niet erg handig en overzichtelijk. Zeker niet in combinatie met mijn facebook-activiteiten (een plek waar ik het merendeel van mijn tekeningen en vertelstenen verkoop).
Vanavond ben ik er maar eens voor gaan zitten en heb ik wat wijzigingen doorgevoerd. Er zijn nu twee aparte pagina’s aangemaakt: eentje voor tekeningen en eentje voor vertelstenen. Op deze pagina’s vind je allereerst het werk dat ik op dit moment te koop heb en daaronder een overzicht van werk dat reeds verkocht is. Op de algemene pagina “te koop” wil ik ooit nog eens wat beter omschrijven met hoeveel plezier ik teken en schilder, welke materialen ik gebruik en zo nog wat meer zaken. Op dit moment is het echter alweer midden in de nacht, is peuter aan het huilen en wil ik me niet vastleggen aan een specifiek moment. Kom dus maar gewoon af en toe kijken of er al iets aangepast is šŸ˜‰