Hut

Gisteravond is het laat geworden met de, zeer gezellige en geslaagde, Halloween-avondwandeling.
Reden om het vandaag even lekker rustig aan te doen thuis. En wat betekent een planning-loze dag voor de kinderen? Dat het huttenbouw-dag is πŸ™‚
Het is echt leuk om te zien hoe ze steeds creatiever worden en het rollenspel uitgebreider wordt. Willen ze allebei de hoofdrol? Nou, dan worden ze toch buren. Willen ze allebei een winkel? Dan worden ze toch speelgoedwinkel (overdag open) en restaurant (’s avonds open).
Verder heeft oudste zoonlief vandaag zijn eerste transparant gemaakt. Wat vond hij het geweldig om (weliswaar onder streng toezicht) met een stanleymes te mogen werken (en ik spannend). Inmiddels hangt de vleermuis gezellig bij de andere Halloween-spulletjes op ons Halloween-raam.
Ondanks dat ik niet bezig ben met het beschilderen van stenen, zijn we dus toch volop creatief bezig.
Verder staan er meubels klaar om een eigen werkplekje in te richten. Ik kan niet wachten tot mijn werkhoekje klaar is!

Advertenties

Halloween

De kinderen zijn helemaal in de ban van Halloween. Al een tijdje, maar nu de daadwerkelijke dag in zicht komt, helemaal.
Vanmiddag, na het afspreken, hebben ze zich nog even helemaal uitgeleefd voor ons “Halloween raam”. Het is ons eerste jaar, dus er zijn nog veel verbeterpunten, maar ik vind het een goed begin πŸ™‚

Verder gaat de invaljuf van dochterlief naar een andere school, dus reden om nog even een mooi cadeautje voor haar te maken. Aangezien we het deze week pas hoorden, was er niet heel veel tijd, maar zowel dochter als ik zijn tevreden over het resultaat. Nu maar hopen dat de juf het ook leuk vindt πŸ™‚

Even…

Even geen steentjes. Het wil gewoon even niet, het stroomt niet, het past niet. Ik krijg het niet voor elkaar om de spullen klaar te zetten, of om er iets mee te doen wanneer het wel op tafel staat.
Er zijn andere dingen die mijn aandacht vragen. Zo heb ik de kamers van de kinderen eens flink opgeruimd en opnieuw ingedeeld. En wat waren ze er gelukkig mee. Ook ben ik gestart met “project Lego”. Ik probeer alles uit de boekjes op te bouwen, zodat we weten welke steentjes missen en nabesteld dienen te worden. Aangezien alle blokjes door elkaar in een grote bak zitten, ben ik veel tijd kwijt met zoeken en sorteren.
Dat is wat past. Opruimen, sorteren, keuzes maken, bouwen, schoonmaken.
Ik heb nog steeds heel veel ideetjes voor creatieve dingen. Tekeningen, steentjes, popjes, kleertjes, noem het maar op.Β  Alleen merk ik dat mijn lichaam even beweging nodig heeft en dat het huis opgefrist wil worden. Zodat er weer licht en ruimte onstaat om prettig in te werken.
Ik voel de energie naar binnen keren, ik beweeg met de herfst mee. Ik wil een plek waar het fijn samenzijn is. Een warme plek waar we ons terug kunnen trekken en van waaruit we bewust de wereld in kunnen stappen.
De kinderen staan hoe dan ook op de eerste plek. Want zij zijn mijn werkelijke kinderkunstwerkjes. Ik wil hen zien, genieten van wat hen bezig houdt.
Misschien is het over twee dagen al op orde, misschien duurt het weken. Ik heb geen idee. In ieder geval heb ik vertrouwen dat het schilderen wel weer komt. En het knutselen, naaien, tekenen, etc.
Dus, to be continued… πŸ™‚

Welkom Popje

Gisteren heb ik een workshop gevolgd bij Betsie van den Langenberg en daar heb ik mijn allereerste waldorfpop gemaakt. Het was een dag van flink doorwerken, maar ik heb het erg naar mijn zin gehad en erg veel geleerd.
Ik zie er al naar uit om meer poppen te gaan maken, want het smaakt echt naar meer.
Betsie heeft het proces goed uitgelegd en ik heb een pakketje gekregen met veel fijne informatie. De komende tijd kan ik aan de slag met het maken van een garderobe voor onze nieuwe aanwinst en dan… komt er misschien wel een broertje of zusje voor onze dame πŸ™‚
Het pakje op onderstaande foto is overigens geleend van een pop die ik doorΒ Β Yvonne Elderkamp heb laten maken.

waldorfpop

Chaos

Terwijl ik me mee laat voeren door de chaos die een vakantie met zich meebrengt, vindt oudste zoonlief zijn focus in zijn grote liefde voor alles wat met Ninjago te maken heeft. De filmpjes, de boekjes, de posters en natuurlijk de Lego zelf. Ik vind het mooi om te zien hoe hij er mee bezig is, hoeveel plezier hij er uit haalt, de verhalen die hij er bij bedenkt.
Hij leert sparen voor wat hij wil hebben en daardoor ook nadenken over prioriteiten. Hij leert creatief te zijn met wat hij al heeft, hij tekent, leest en schrijft, hij fantaseert en buiten “traint” hij op de schommel en de trampoline. Er zijn slechtere manieren om je vakantie door te brengen, als je het mij vraagt πŸ™‚

thijs_ninjago

Herfsttafel

De herfst vind ik erg inspirerend. Jammer vind ik dat de dagen korter worden en dat we weer met jassen en vesten in de weer moeten, maar ik geniet van de prachtige kleuren. Van de natuur die verandert, de paddenstoelen die uit de grond schieten, al het moois dat verzameld kan worden (kastanjes, eikels, blaadjes, etc.).
Een paar dagen geleden heb ik ook weer een oude favoriet geprobeerd: spetteren met ecoline. Oh, wat wilde ik dat op de basisschool altijd graag doen. Het was mijn favoriete activiteit en ik was zo teleurgesteld wanneer ik dat niet mocht. Ik heb fijne herinneringen aan de crea-middagen (waarom is dat tegenwoordig niet meer?).
Toen de kinderen me in de weer zagen, wilden ze natuurlijk zelf ook graag een keer. Eigenlijk wilde ik het voor volgende week bewaren, maar toen dacht ik: “ach, waarom ook niet.” Dus ook zij hebben alvast een eerste experimentje gemaakt.
Ik koos wat bladeren die ik twee weken geleden te drogen had gelegd. De bladeren die wel mooi van vorm waren, maar niet altijd even mooi van kleur. (De “eersteklas” bladeren bewaar ik nog even). Een wit velletje papier, de bladeren er op en spetteren maar πŸ™‚ Zo simpel, zo leuk, zo snel mooi.
Verder heb ik mijn eerste pegdoll-paddenstoel gemaakt. Of eigenlijk twee. Met wat restjes vilt ben ik aan het experimenteren geslagen en ik kan niet wachten om er mee verder te gaan. Maar eerst mag ik nog in opdracht een grote set stenen schilderen.
Onze seizoenstafel wordt steeds voller. Er zijn gewoon zoveel mooie dingen te vinden, dat ik moeilijk kan selecteren. De tafel leeft en inspireert. Zo buiten, zo binnen πŸ™‚

Cadeautje

Afgelopen zondag was ik uitgenodigd voor het feest van mijn peettante. Omdat zij al vele jaren met veel passie werkzaam is bij Aardbeienland, wilde ik het cadeautje dit keer ook een aardbeien-thema geven. Omdat ik het wel echt van mij wilde laten zijn, koos ik er voor om de twee dingen te doen die ik op dit moment het liefste doe: een pegdoll/kegelpoppetje maken en een steentje beschilderen. Samen vormt dit een setje waar ik helemaal achter kan staan en waar ik met plezier aan heb gewerkt πŸ™‚
In de toekomst wil ik vaker pegdolls met steentjes combineren. Hout, steen en wol zijn heerlijke materialen om mee te werken en schilderen zit gewoon in mijn bloed πŸ™‚
De pegdoll is 2,5 cm hoog en het setje pastte dus mooi als versiering op de cadeau-enveloppe πŸ™‚

setje_aardbei

Hard gewerkt

De afgelopen week heb ik heel veel herfstsetjes mogen afleveren. Ik word er nog steeds verlegen van, wanneer ik me bedenk dat zoveel mensen interesse in mijn steentjes hebben. De complimenten die ik regelmatig krijg, het enthousiasme waarmee ik benaderd word.
Ik vind het zo fijn dat ik iets kan doen wat ik ontzettend leuk vind en dat ik dat met anderen mag delen.
Ik ben alweer volop bezig met ideetjes voor andere setjes: sinterklaas, kerst, de winter en zelfs al een beetje de lente. Maar ook dagritme-steentjes, emotiesteentjes, knuffelsteentjes en steentjes die bij specifieke boeken of verhalen passen (maar dan wel in mijn eigen stijl, natuurlijk).
Maar goed dat ik 80 kg aan stenen in de tuin heb liggen πŸ˜‰

Hieronder een indruk van de steentjes waar ik de afgelopen tijd aan heb gewerkt:

Op de kabouter na, zijn alle steentjes verkocht en de meeste zijn zelfs al op weg naar hun nieuwe eigenaar πŸ™‚
Om het allemaal goed te regelen, heb ik twee boekjes in gebruik. Eentje om de bestellingen in op te schrijven en eentje om de administratie bij te houden. Ik weet dat het ook best op de computer kan, maar ik vind het wel wat hebben, zo’n ouderwets boekje.
Verder heb ik deze week nieuwe zakjes binnen gekregen. Tot nu toe verzond ik de steentjes in fijne zandkleurige zakjes, maar nu heb ik ook de beschikking over zakjes met print. Dat maakt het allemaal nog net een beetje vrolijker πŸ˜€
Het nadeel is dat ik nu eigenlijk wel op zoek wil naar passende zakjes voor ieder seizoen. Misschien had ik het toch gewoon bij effen zakjes moeten houden πŸ˜›

Studiedag

Vandaag hebben de kinderen vrij in verband met een studiedag op school. Wat kijk ik altijd uit naar die dagen! Even uit de routine stappen en genieten van een vrije dag.
Jammer genoeg zijn er altijd een ontelbaar dingen die je zou kunnen en/of moeten doen en zo ook vandaag. Mijn hoofd draait op volle toeren om de planning rond te krijgen.
Hoog tijd dus voor een pauzemomentje. Eigenlijk had ik de kinderen beloofd om ergens naartoe te gaan om iets te drinken, omdat ik daar zelf goede herinneringen aan heb. Ik vond het heerlijk om met mijn moeder op stap te gaan en ergens iets te drinken met wat lekkers er bij. Maar ik merk dat dat teveel is. Teveel onrust, teveel drukte, teveel prikkels voor ons allemaal.
Dus heb ik mijn oude lunchroom-skills uit de kast gehaald en zelf iets voor de kinderen gemaakt.
Een mooie koffie begint natuurlijk met een speciaal kopje, dus voor deze gelegenheid heb ik de glazen koffiekopjes uit de vitrinekast gehaald. Even afstoffen en schoonspoelen en ze zijn klaar voor gebruik. Het feit dat de kinderen ze nog niet eerder hebben gezien, is eigenlijk al genoeg.
Daarna melk opschuimen, daar cacaopoeder en discodip op en klaar is de speciale kinderkoffie.
Heel eenvoudig, maar met groots resultaat. Wat waren de kinderen er blij mee. Bakje druifjes er bij en een cappuccino voor mama en relaxen maar.
Straks gaan we weer door met de rest van het programma πŸ™‚