Softpastel

Nu het pastelkrijt tevoorschijn is gekomen, grijp ik er heel gemakkelijk op terug. Kleuren in elkaar over laten vloeien, experimenteren met vormen, wel of geen hartjes bij de pixies… het laat zich allemaal heel gemakkelijk uitproberen.
De kinderen zijn ook heel erg geïnteresseerd en inmiddels hebben ze het gedurfd om verzoekjes in te dienen. Dit wel pas nadat ik een tekening had gemaakt als extra cadeautje voor een kinderfeestje.
Het is grappig om te merken waar ze mee bezig zijn en hoe ik daar dan weer vanuit mezelf vorm aan kan geven. Het zijn gelukkig nog gemakkelijke opdrachtgevers, ze vinden bijna alles wel mooi.
Op deze manier genieten we nog even heel relaxt van het laatste beetje vakantie. Weinig moet, veel mag en zo probeer ik stiekem toch een soort van goed voornemen uit: proberen de lat wat lager te leggen en meer te genieten van dat wat zich voordoet. Overal is wel iets moois in te ontdekken.

Advertenties

Dwaallichtjes

Deze week ben ik aan de slag gegaan met het uitwerken van mijn pixies. Ze straalden nog niet zoals ik graag zou willen. Donderdagavond ben ik aan het schetsen geslagen. Eerst met balpen, toen met potlood. Beide materialen die zich zowel bij daglicht als in de avond goed laten gebruiken.
Er kwamen gaandeweg nieuwe pixies op papier die er om vroegen om uitgewerkt te worden. Met verf zag ik het alleen nog niet gebeuren, daar heb ik eerst nog wat oefening voor nodig. Daarom heb ik teruggegrepen op een materiaal dat van zichzelf heel zacht is: softpastel. Iedere keer dat ik het gebruik, verbaas ik me er weer over dat ik het niet vaker gebruik.
De eerste stappen richting mijn dwaallichtjes zijn gezet. De dwaallichtjes die je een nieuwe weg laten vinden, een lichtje in de duisternis zijn. Misschien lijken ze je wel even van je pad af te brengen, maar wie weet waar je uitkomt. Wellicht een veel mooiere, fijnere plek dan je ooit had kunnen denken. Voor mij geldt dit in ieder geval zeker. Het is fijn om ze bij me te hebben en ze de weg te laten wijzen.

Softpastel

Aangezien ik voor de energietekeningen vorige week het softpastel weer tevoorschijn had gehaald, was de stap niet zo groot om ook weer aan natuurgeesten/feetjes en aanverwanten te beginnen. Vorig jaar heb ik er enorm veel plezier aan beleefd en ook nu voelt het weer heerlijk om te doen.

Energietekeningen

Mijn dochter maakte vorig jaar al energiestenen (beschilderde stenen) en sinds deze week ben ik zelf aan het experimenteren met het op papier krijgen van energiestromen. Het is een proces van zoeken, uitproberen, ontdekken en het is heerlijk om te doen.
Ik gebruik alles wat in me opkomt. De basis is Zweeds therapeutenpapier en verder heb ik tot nu toe gebruikt:
ecoline
aquarelverf (stockmar)
acrylverf
glitterlijm
kurkuma
paprikapoeder
softpastel
Engelenmix-thee
diverse 3d-materialen (mineralen, steranijs, kralen)
Het is mooi om te zien hoe de materialen op elkaar reageren en elkaar aanvullen. De tekening lijkt in niets op wat ik voor ogen had, maar het is gewoon erg leuk om er mee bezig te zijn. Ik wil ook niet te snel weer aan een nieuwe beginnen, omdat ik denk dat er nog veel te ontdekken valt.

Hansje Stoffel

In opdracht heb ik, eenmalig, een figuur uit een prentenboek nagetekend en -geschilderd. Iemand wilde dit setje graag cadeau doen aan een peuterjuffie, als bedankje voor de goede zorgen. Ik vond het eerst een beetje spannend of het wel zou lukken, maar ben uiteindelijk zelf ook tevreden met het resultaat. Het was leuk om eenzelfde tekening zowel in softpastel als verf uit te voeren 🙂

hansje_stoffel

Achtergrond seizoenstafel

Gisteren hebben we een “speelkamer” in de woonkamer gemaakt, door een grote grondbox te plaatsen. Dit betekende wel dat ik mijn seizoenstafel moest verplaatsen (of accepteren dat de seizoenstafel over de speelplek verspreid zou worden).
Omdat ik toch fijn bezig was, ben ik meteen begonnen met het bedenken van mogelijke achtergronden. Vandaag een eerste experiment met softpastel op papier. Jammer genoeg is het erg moeilijk om mooie foto’s te maken, omdat het een erg donker hoekje van de woonkamer is.
Ik heb in ieder geval met veel plezier aan de tekening gewerkt en hoop er snel nog meer te kunnen maken, want ik heb weer veel geleerd en veel nieuwe ideetjes opgedaan.
seizoenstafel_achtergrond

Werkplek

Vandaag lekker bezig geweest met een nieuwe tekening.
Wat heerlijk om weer al mijn krijtjes ter beschikking te hebben en me te omringen met kleur en zachtheid. Ik werd er echt enorm blij van en ik mis het eigenlijk niet om een atelier te hebben. De eettafel is een fijne plek om te werken en de kinderen krijgen een duidelijk beeld van wat ik doe. Niet alleen het eindresultaat, maar ook het proces EN het opruimen 😉

De tekening is te koop voor € 25,-
Het is softpastel en gouache op gerecycled papier –  110gr/m2 – 24×32 cm

Leerproces

paashaasGisteren wilde de oudste liever thuis knutselen dan naar de speeltuin en de kinderboerderij. En dat terwijl hij juist heel graag buiten is, gek is op picknicken en het liefst met vriendjes speelt. Nou heb ik hem kort laten picknicken op het schoolplein (beetje gek, maar ja, dat zijn ze inmiddels wel van mij gewend), omdat ik niet voor niets die tas in had staan pakken.
Daarna zijn we echter naar huis gegaan en mocht zoonlief vertellen wat hij nodig had en hoe het moest. Hij had namelijk een duidelijk idee.
Ik gaf hem de materialen en liet het hem verder zelf doen. Af en toe moest ik wel op mijn lip bijten om niets te zeggen. De neiging dat het “mooi” moet worden onderdrukken. Alleen wanneer hij het vroeg, ondersteunde ik en dat dan met mate.
Uiteindelijk is hij heerlijk ontspannen bezig geweest en op het laatst kwam hij naar me toe: “mama, ik ben zo fijn bezig geweest en ik vind het zo mooi geworden, dat ik er van moet huilen.”
Tsja, dat deed mijn moederhart natuurlijk enorm veel. En het deed me heroverwegen hoe waardevol die afgekaderde werkjes van mij eigenlijk zijn. Ik kon heel veel zeggen over de paashaas, hem tips geven, hem “helpen.” Maar dan had ik zijn beleving afgepakt. Dan had hij wel geknutseld, maar dan was het niet meer zijn paashaas geweest.
Nu heb ik hem gevolgd, komt het echt uit hem en dat heeft hij gevoeld.

Het is niet erg dat ik af en toe “mooie” dingen wil maken. Ook dat is leerzaam en levert leuke dingen op. Maar het is ook niet erg om af en toe afstand te nemen, los te laten, te kijken, stand-by te zijn.

En dan de toren die dochterlief voor school maakte. Hij is niet speciaal, niet geniaal… maar ze werd er blij van. Ze heeft hem vol overgave gebouwd en ik zie haar groei. Dat ze dit alleen kan, dat ze er plezier aan beleeft. En ik leerde dat ze het op school ook leuk vindt om met Kapla te bouwen, ook al vinden andere kinderen er niets aan. Dat ze dan gewoon lekker in haar eentje aan de gang gaat.

Vervolgens ben ik zelf aan de slag gegaan met een tekening die ik eigenlijk als “af” had bestempeld. Bij ieder lijntje moest ik mijn denken stopzetten, het concept van “mooi” loslaten. Ik wil hem cadeau doen en ik wil dat de tekening past bij die persoon. Het ging niet meer om techniek, maar om beleving. Daarbij maakte ik wel volop gebruik van alle kennis en ervaring die ik door de jaren heen heb opgedaan. Ik ken de materialen, weet wat ze doen, weet hoe ik een penseel neer moet zetten.
Uiteindelijk is het een geheel geworden van pastel, glitters, gouache en een beetje oostindische inkt. Niet perfect, wel zoals het hoort te zijn 🙂

Moeder aarde

Na maandenlang om de kist met krijtjes heen gestofzuigd te hebben (ik ben nogal een luie huishoudster), vond ik het tijd om ook echt weer eens wat met de krijtjes te gaan doen. Ergens was er namelijk een stemmetje dat me vertelde dat ik van de kinderen verlang dat ze opruimen waar ze niet mee spelen en dat stemmetje werd steeds irritanter… dus tsja…
Ook wilde ik al weken de seizoenstafel aanpakken, maar bleef ik steken in een winters rommeltje. Het wilde allemaal niet echt van de grond komen.
Maar gisteren lukte het dan eindelijk wel om tijd en energie vrij te maken voor een tekening. Met veel plezier heb ik een eigen versie van “moeder aarde” gemaakt. Die tekening plaatste ik in een facebook-groep en daar kreeg ik zoveel positieve reacties, dat ik vandaag nog een versie heb gemaakt.

Het stroomt en het voelt heerlijk. Waarschijnlijk volgen er dus nog snel meer tekeningen 😀

Lente-tekening

Eigenlijk wilde ik Koning Winter tekenen, om nog een laatste winters tintje aan de seizoenstafel te geven. Om de een of andere reden pakte ik echter meteen een rood krijtje en ontstond er gaandeweg een lente-tekening.
Ik wilde er de elementen steen/plant/dier/mens in kwijt en dat is uiteindelijk wel gelukt.
Ik ben niet geheel ontevreden over het eindresultaat en wie weet, misschien siert hij over een maand wel onze seizoenstafel 🙂
Het is een tekening met softpastel op papierformaat  24 x 32 cm

pastel_lente2