Winter

Op 4 december is het feest van st. Barbara en hoewel ik niet de beschikking had over kersentakken, had ik nog wel wat prunustakken in de tuin. Ook kregen we takken van een Magnolia. Die heb ik in het water gezet en tot mijn verbazing zitten er nu daadwerkelijk mooie bloemknoppen en bloesems aan de takken. Mijn voornemen is om volgend jaar wat kersentakken op de kop te tikken en de kinderen er ook bij te betrekken. Ik vind het namelijk wel een klein wondertje dat we een klein beetje lente vanuit de winterse tuin in huis kunnen halen, zonder daar iets speciaals voor te doen.

We zijn de kerstdagen goed doorgekomen en genieten volop van de vakantie. Eindelijk weer een beetje rust en terug naar een natuurlijker ritme. Dat het dan ook nog eens kouder wordt en we kunnen genieten van prachtige rijp, is een bonus.
Tweede kerstdag kwam er familie bij ons eten. Een goede manier om de kinderen bij de voorbereidingen te betrekken, was door ze mee te laten helpen met koken, bakken en… het versieren van het tafelkleed. Ik kocht een effen, papieren kleed en ze mochten naar hartelust tekenen en plakken. Verder nog wat glitters er op en een feestelijke tafel was het resultaat.
Omdat ik dit jaar wat anders wilde dan worteltaart (die wel iedere keer een groot succes is), koos ik voor het appeltaartrecept dat ik jaren geleden eens van iemand kreeg. En wat was de taart lekker! In no-time was de hele taart op en stiekem ben ik al op zoek naar een goed excuus om er nog eentje te maken. Als de winter nou een beetje doorzet en we de schaatsen onder kunnen binden, dan zou appeltaart wel een mooie afsluiter zijn!

Advertenties

Kwismus

kerststal Het lijkt er werkelijk op alsof het allemaal wat rustiger wordt hier in huis en dan vooral binnen in mij. In tegenstelling tot andere jaren is eerste kerstdag nou eens niet een dag om flink op te ruimen en schoon te maken. Ik ervaar geen stress, geen moeten, geen “waarom?!” Eerlijk gezegd is het een onwerkelijke gewaarwording, maar dan wel een fijne.
Gisteren was de dag van opruimen en schoonmaken, van boodschappen doen en gemakkelijk (want gehaald) eten. En het was de dag van een activiteit waarvan ik hoop dat het een ritueel gaat worden.
Hier gaan de kinderen vrijwel iedere avond in bad (een opblaasbadje in de douche). Zo ook gisteravond. Terwijl ze in bad zaten, heb ik snel de seizoenstafel leeggeruimd en opnieuw ingericht. Alle herfstspullen zijn opgeborgen en koning winter heeft zijn intrede gedaan. Daarnaast heeft de kerststal er zijn plek gekregen. De stal is ooit door mijn opa gemaakt en de beeldengroep is ook van mijn opa en oma geweest. Daarnaast heb ik stenen gebrukt die mijn oma verzameld heeft, naast de stenen die mijn kinderen regelmatig mee nemen. Het geeft me een fijn, warm gevoel om oud en nieuw te combineren. Niet alleen maar te kijken naar wat ik mooi vind qua uiterlijk, maar vooral naar wat ik mooi vind aan herinneringen. Bij het neerzetten van de stal was het net alsof oma er even was.

Toen ik klaar was, heb ik alle lichten beneden uitgedaan en de kinderen mochten boven aan de trap hun hun lampionnetjes (die ze op school hadden gemaakt) aan doen. Vervolgens mochten ze de engel volgen (ik had een beeldje van een engel en een kaarsje vast). Heel stilletjes liepen we de woonkamer in, naar de seizoenstafel. Daar mochten de kinderen op de meditatiekussens gaan zitten en luisteren naar het kerstverhaal van Dick Bruna. Toen het kindje Jezus in zijn kribbe lag, mochten ze de zelfgemaakte adventskaarsjes aansteken. Eigenlijk hadden ze daarna ook de lampjes van de kerstboom aan mogen doen, maar dat was ik vergeten.
Ik vond het een hele fijne manier om de kerst te starten. De verstilling, het lezen bij kaarslicht.
De kinderen waren vooral bezig met wie de kaarsjes weer uit mocht blazen, maar ik heb er alle vertrouwen in dat de ervaring ze bij blijft en dat ze het volgend jaar weer zo willen doen. Misschien dat dochterlief dan de engel mag zijn en zoonlief een herder. En misschien samen de herders bij de stal neerzetten, in plaats van de hele stal al ingericht hebben.  Ieder jaar kunnen we het een beetje uitbreiden en aanpassen aan onze wensen.

Vandaag gaan we breekbrood bakken, appeltaart en koude schotel maken, knutselen, een spelletje doen en gewoon in alle rust samen zijn. Morgen aan het eind van de middag komt het familiebezoek en maken we er een feestje van. Niet bijzonder qua eten, maar hopelijk wel bijzonder qua ervaring en samenzijn.

Merrie kwismus!

Ons huis

Regelmatig krijg ik de vraag of ik wat foto’s wil plaatsen van ons huis en dan met name de verschillende hoekjes die ik voor de kinderen heb. Ook gisteren kwam het weer op mijn pad.
Ik dacht eigenlijk dat ik al best veel sfeerbeelden hier had neergezet, maar ik was blijkbaar in de war met mijn facebook-pagina 🙂
Ons huis is duidelijk geen VT-wonen huis, maar echt ons thuis 🙂

De kinderen spelen door het hele huis en aan het eind van de dag ligt het speelgoed overal. Ze hebben lakens om tenten en nestjes mee te bouwen, verkleedkleren, klusspullen, knutselspullen, spelletjes, puzzels, etc. En als ik dan eens wat weg wil doen, kom ik tot de conclusie dat ze overal mee spelen. Niet iedere dag, maar wel regelmatig. Doordat alles steeds beschikbaar is, kunnen ze zelf kiezen waar ze mee spelen en waar ze het mee combineren. En ze kunnen zelf kiezen of ze in de woonkamer blijven, of even rustig op hun kamer of aan de kleitafel (op de logeer-/verschoonkamer – Joep slaapt nog bij ons op de kamer in een co-sleeper) gaan spelen. Of dat ze op bed kruipen en naar een audioboek luisteren. Ze zijn daar redelijk vrij en zelfstandig in.
Af en toe mogen ze zelfs alle kussens van de bank halen en daar een huisje mee bouwen. Ze weten inmiddels dat ze mamma’s hoekje met rust moeten laten 😉 Dus wat er ook gebeurt, ik kan altijd in mijn hoekje wegkruipen en daar een boek lezen. Heerlijk!

Theelichtjes

Eigenlijk is het een activiteit voor 21 december, maar op woensdag spreken de kinderen graag af en ben ik al half gaar van alle drukte. Daarnaast hebben de kinderen op donderdag kerstontbijt op school en daar moeten we ook nog een en ander voor doen.
Het leek me dus een beter idee om de er-moet-nu-rust-komen-zaterdagmiddag en de relaxte-nee-geen-televisie-meer-zondagochtend te gebruiken om te knutselen. Alle tijd om rustig bezig te zijn en ook tijd genoeg om na afloop de rommel weer netjes op te ruimen. (En rommel, daar hebben we genoeg van!)
Ik had wat glazen potjes verzameld en schoongemaakt met als idee er versierde potjes voor theelichtjes van te maken.
Gistermiddag heb ik de metalen bakjes van wat theelichtjes afgepulkt en hebben we samen kaarsjes van bijenwas gemaakt. Dat ging niet zonder slag of stoot (tot twee keer toe viel het blikje bijenwas om in het pannetje water), maar het is gelukt. Heel voorzichtig goten we samen de bijenwas in de vormjes en staken er stukjes lont in. Terwijl we wachten tot de kaarsjes hard werden, hebben we uit plakjes gekleurde bijenwas (van Stockmar) figuurtjes gestoken en die later op de kaarsjes gelegd.
Vanmorgen na het ontbijt heb ik  een berg knutselspullen op tafel gelegd en de kinderen de vrije hand gegeven. Wat vonden ze het stoer dat ze dit keer zelf met de mod podge mochten werken!
Er werd driftig geplakt, gescheurd en gesmeerd. Thijs heeft van zijn theelichtje zelfs een echte prijsbeker met handvat gemaakt 🙂
De glitters zijn rijkelijk gestrooid en die zullen we de rest van het jaar nog wel tegen gaan komen. Gelukkig ben ik zelf net een ekster, dus vind ik het niet zo erg, zo’n glinsterende woonkamer.
Al met al was het weer een hele leuke knutselactiviteit en hebben we twee originele kerstcadeautjes voor de juffen.
Tip: Om er voor te zorgen dat de kaarsjes niet al teveel gaan schuiven, heb ik een laagje sierzand in de potjes gedaan. Het staat mooi, de kaarsjes schuiven niet en de potjes worden minder warm.

We zijn er druk mee

Het is wat, zo’n moeder die veel ideetjes heeft en ze het liefst allemaal tegelijk ten uitvoer brengt. Geen wonder dat de kinderen maar door blijven gaan en zelf niet meer weten wat ze nou eigenlijk willen. Of eigenlijk weten ze het wel: ze willen alles! En ook nu. Hoezo naar bed? Hoezo naar school?
Weven, terwijl je ook in de schoolmap werkt. Eten, terwijl je ook iets aan het bouwen bent. Dansen, terwijl je je aan het aankleden bent… het kan allemaal. Of niet?
Ik zucht en steun en roep dat ze op moeten schieten. Focus! Nu aankleden, nu jas aan, nu naar school! Ooooooooh, waarom heb je die sokken nou nog niet aan?! Ik vroeg het je vijf minuten geleden al!
Tot de kinderen naar school zijn, manlief naar het werk is en baby lekker ligt te slapen en ik zie wat ik allemaal in de woonkamer rond heb slingeren. Vijf creatieve projecten (als het er niet meer zijn), boeken op diverse plaatsen, mijn lijf in pyjama en baby nog in de kleding van gisteren. Hrm, misschien ben ik zelf ook niet zo’n ster in focussen en hebben ze het niet van een vreemde…

Hier een impressie van enkele van onze bezigheden:

1. Het speelgoed van Grimms wordt iedere dag wel gebruikt en wat ben ik daar blij mee! Vanmorgen werd er een school gebouwd, met glijbaan en zandbak. Alle poppetjes kregen namen en er zijn zelfs twee juffen bij 🙂
2. De seizoenstafel is weer aangepast. De winter doet steeds meer zijn intrede en er is ruimte voor de adventstijd (de kinderen vinden het geweldig om de kaarsjes aan te steken en weer uit te blazen).
3. In een poging om wat Vrije School invloeden in huis te halen, heb ik het weefraam tevoorschijn gehaald. Thijs is heel enthousiast!

Voor de komende dagen heb ik nog op het programma staan:
Glazen potjes versieren met papier en glitters, kaarsjes maken van bijenwas, tekeningen maken met krijt, twee schilderijtjes maken, een kerstknutsel voor de juffen… hrm, misschien moet ik het hier even bij laten en er niet nog meer bij verzinnen. Eerst maar eens wat opruimen, sorteren en schoonmaken, of toch… 😉

Kerstboom

Gisteren vond ik eindelijk de tijd om de kerstspullen van zolder te halen (met gevaar voor eigen leven, dat dan weer wel. Het wordt tijd dat de kerstvakantie gaat beginnen, zodat ik eindelijk de zolder om kan toveren in een overzichtelijk creatief-werkhol-met-bibliotheek).
Maar goed… het is dus gelukt om de spullen van zolder te halen en de kinderen zijn er na school driftig mee aan de slag gegaan. Ze hebben al een paar jaar een eigen boompje, waar ze naar eigen inzicht een enorme berg kerstspul in mogen hangen.
Ik moet zeggen, ik heb het ze wel eens slechter zien doen.Ook over de plaatsing van de kerstfiguren was ik positief verrast. Alle dieren hebben lekker te eten (want dat is toch een belangrijk onderdeel van een kraamfeest, die baby die ligt er nog wel even) en Jozef en Maria zijn in overleg over de opvoeding van het kindeke. Want ja, het is nogal wat, zo’n baby en hoe ga je dat nou allemaal aanpakken?
Zelf heb ik gisteren onze adoptieboom versierd en gisteravond heb ik de kerstkaarten postklaar gemaakt.
Nu ga ik vol verwachting bij de brievenbus zitten, want ik verwacht natuurlijk een enorme berg kerstkaarten terug.

Zeemeerman (2)

Eindelijk is het dan zover: zeemeerman is foto-waardig 🙂
Het was even puzzelen hoe ik hem zou voorzien van korte haren, maar het is gelukt. Ik heb uit de losse pols een lapje gebreid  (Phildar partner 6 op naalddikte 4, gerstekorrelsteek). Haken heb ik namelijk nog niet onder de knie, maar breien kan ik wel een beetje op beginnersniveau 🙂 Ik heb op het oog hier en daar wat steken vermeerderd, danwel verminderd.
Ik had al bedacht dat ik een kroontje zou maken om eventuele oneffenheden te verdoezelen (als er iets is waar ik goed in ben, is het wel foutjes wegmoffelen 😛 ), maar eigenlijk valt het eindresultaat me niet zo tegen. Ik had op het laatst een gek flapje aan mijn breisel en dat bleek zich uitstekend te lenen voor een pony. Niemand die hoeft te weten dat het lapje eigenlijk andersom bedoeld was en dat het flapje in eerste instantie bij de nek had moeten komen. Gewoon een beetje draaien en frotten en dan lijkt het net alsof het altijd al zo had moeten zijn.
Het idee van het kroontje vond ik zo leuk, dat ik dat toch ook nog maar gemaakt heb. Natuurlijk ging dit ook niet zonder fouten, maar ach, weer wat geleerd….
Thijs wilde zijn popje graag met open oogjes (het liefst zo realistisch mogelijk, maar ik heb mijn grenzen) en ik denk er nog even over na of ik er een neus en mond bij ga maken.
Het kroontje gaat nog vastgezet worden met gouddraad en kraaltjes en dan is zeemeerman klaar voor vele avonturen.
En ik… ik ga ook alvast nadenken over popje nummer 3 🙂

Raamtekeningen

Bij de kerstzegels van dit jaar kreeg ik krijtstiften. Nu wilde ik die stiften al een hele tijd heel graag, maar kwam het er niet van om ze te kopen. Mede doordat ik er aan twijfelde of het wel echt iets zou zijn. Ideaal dus, dat ik ze nu kreeg bij iets wat ik toch nodig had (en nog een extra bonus dat ik twee setjes kreeg, dus we kunnen nog even vooruit).
Mijn eerste gedachte was om zelf op mijn gemak aan de slag te gaan met versieren en er iets bijzonders van te maken. Na twee keer een kwartiertje sjabloontjes inkleuren en een gebrek aan verdere inspiratie, was ik er echter alweer klaar mee en vond ik het een super idee om mijn kinderen aan het werk te zetten. In eerste instantie wilde ik dat ze echt hun best zouden doen op iets kerstmissigs, maar al gauw heb ik dat ook maar los gelaten. Ze mogen lekker tekenen waar ze zin in hebben en ook vriendjes en vriendinnetjes mogen hun creativiteit ongebreideld inzetten. (Nou ja, alleen op het raam en met de krijtstiften. De muren moeten ze met rust laten 😉 )
Het resultaat is een gezellig rommeltje op de ramen, met hier en daar wat winterse elementen.  Maar vooral: hele blije kinderen die weer een nieuwe techniek onder de knie hebben. Als ze zo door gaan, komt het met de kunstzinnigheid helemaal goed. We hebben er een leuk ritueel bij!

Zeemeerman

Jaren geleden – 13 jaar om precies te zijn – meldde ik me aan op de kunstacademie, omdat ik poppen wilde maken. Een carrière als autonoom kunstenaar was me tijdens mijn middelbare school door omstandigheden (geen gebrek aan talent) al ontzegd en na jaren zoeken en opleidingen uitproberen, kwam de opleiding Animatronics op mijn pad. Het leek een mooie oplossing en ik droomde van poppen zoals Wendy Froud ze maakt.
Jammer genoeg kwam er van poppen maken weinig terecht, ook al haalde ik wel mijn Master binnen…

Maar vandaag besef ik ineens dat ik eindelijk aan het doen ben, wat ik toen zo graag wilde: poppen maken. Kleine uitprobeersels welliswaar, met veel fouten en ook echt niet zoals Wendy ze maakt, maar toch… Het besef dat ik na zoveel jaar ongemerkt een van mijn dromen aan het waarmaken ben, doet me enorm veel. Creatieve puzzelstukjes vallen samen: ik ontwerp mijn eigen popjes, zoek stofjes uit de lappenmand, pas kennis uit de naailes toe, ben aan het oefenen met pruikjes breien en borduur kraaltjes en pareltjes. Helemaal vanuit mezelf, als mezelf…En met nog een massa ideetjes om uit te proberen.

Dankjewel, Thijs, dat je me vroeg een zeemeerman te maken en dat ik zo uitgedaagd werd een paar stappen verder te zetten. En dat ik daardoor tot dit inzicht ben gekomen. *blij*

(De zeemeerman is nog niet klaar. Foto’s volgen nog 😉 )