Tekenles

Hoewel de griep me nu dan toch ook gevonden lijkt te hebben (en ik had me nog wel zo goed verstopt), kon ik er niet aan voorbij om de kinderen tekenles te geven. Ze hebben het al vaker gevraagd en eigenlijk is het helemaal niet zoveel werk. Gewoon de kist met krijt op tafel, mooi papier en klaar. In no-time staan de prachtigste resultaten op papier.
Soms kost het de kinderen wel wat moeite om de fixed mindset los te laten en open te staan voor experimenteren en vertrouwen in de eigen mogelijkheden, maar ze vroegen zojuist alweer enthousiast of ze morgen weer tekenles krijgen. Een beter compliment is er niet.

Creatief in creativiteit

De kinderen zijn, net als ik, blij met het prachtige weer en dat het iedere dag weer een beetje langer licht is. Ze bruisen van de energie en de creativiteit, elk op een eigen manier.
Oudste zoonlief heeft bedacht dat hij een huis in de tuin wil maken. Hij is bezig met het graven van de fundering, heeft een wensenlijstje geschreven en hij heeft zelfs al een telefoontje gepleegd om hulp in te schakelen bij het aanleggen van een waterleiding 😉 Zuslief is ingeschakeld om mee te sparen voor alles wat er nodig is en soms wordt haar hulp ingeroepen bij het graven.
Eigenlijk wilde hij ook graag een toilet, maar toen ik een en ander had uitgelegd over vergunningen, heeft hij die toch maar van zijn lijstje gestreept. Net als de tv, die misschien toch wel wat duur bleek voor een buitenhut. Zoonlief wil namelijk ook graag sparen voor een spelcomputer, dus juiste afwegingen zijn wel op zijn plek.
Dochter is helemaal blij dat ze al een paar dagen op rij mag schilderen. Heel geconcentreerd kan ze met haar werkjes bezig zijn en het is mooi om te zien hoe ze materialen leert combineren. Stift, aquarelverf en krijt worden samengebracht  in haar nieuwste schilderij.
Ik pendel heen en weer tussen buiten en binnen, tussen graven en tekenen. Plus nog een beetje fitness met de dreumes. Die heeft ontdekt dat hij buiten heerlijk kan rennen en dan het liefst zo ver mogelijk bij mama vandaan.
Ja, hier lijkt de lente echt begonnen.

Lentefeetjes

Tekenen doe ik ontzettend graag en voor krijt heb ik altijd wel een zwak gehad.
Vorige week heb ik de krijtjes weer eens ter hand genomen en sindsdien zit ik in een stroomversnelling. Bijna iedere dag maak ik een of twee tekeningen en binnen enkele uren zijn ze verkocht. Er zijn zelfs mensen die hopen dat ze op tijd zijn om een tekening te kunnen kopen. Ik werk namelijk niet in opdracht, maar teken dat wat ik voel/ruik/zie/beleef. Soms weet ik niet eens wat ik aan het tekenen ben, maar weet ik toch dat het goed is. En voor de ene tekening af is, dient de volgende zich al aan. Het is dat er hier drie kinderen aandacht nodig hebben, dat er af en toe iets aan het huishouden gedaan moet worden en ik alleen bij daglicht kan werken, maar anders was ik van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat in de weer met het laten stromen van kleur op papier.
Morgen weer 🙂

Sint Maarten

De seizoenstafel was aan een update toe. Het is dan nog wel steeds herfst, maar de feestperiode doet ook zijn intrede en dat mag ook in de seizoenstafel zichtbaar worden.
Voordat Sinterklaas zijn plekje gaat krijgen, heb ik nog even een tekening gemaakt in de sfeer van Sint Maarten. Het is niet helemaal hoe ik het voor ogen had (waar komt die vrouw ineens vandaan, Sint Maarten is toch een man?!), maar ik ben ook niet geheel ontevreden. (Misschien is het moeder natuur die zich al hult in haar ijs-gewaad? Of….?)
Mochten mensen denken dat ik precies dat teken wat ik in mijn hoofd heb, dan kan ik die illusie nu dus wegnemen. Mijn tekeningen maken zich voor een groot deel zelf. Ik laat me leiden door het moment, door hoe ik me voel, door het weer, etc. En dan is er nog dat puntje van techniek. Hoeveel oefening ik ook al heb gehad, mijn hand heeft toch nog wel eens heel andere ideeën dan mijn hoofd 😉
Neemt niet weg dat ik blij ben met het resultaat en geniet van de kleuren.
Zodadelijk haal ik de kinderen van school. Eens zien wat zij er van vinden 🙂


Sinter Mertens veugelke,
haj en roej keugelke,
haj en greun stertje,
hoepsa sinter merten!