Chaos

De stekker van de stofzuiger zit nog in het stopcontact en het apparaat staat op de drempel tussen de woonkamer en de keuken. Intussen staan er een aantal bakken met spullen die gesorteerd zijn en spullen ernaast die nog uitgezocht moeten worden. De werktafel ligt bezaaid met spullen die een plekje mogen krijgen, de zolder heeft aandacht nodig, in de tuin zag ik plantjes die verpoot of verwijderd moeten worden, de kinderen willen zo graag iets samen doen, eigenlijk moet de bovenverdieping gestofzuigd, wanneer had ik voor het laatst gestofd, er liggen drie ladingen aan was die opgevouwen en in de kast gelegd moeten worden (met name de sokken liggen er al heel lang, wat een gruwel), volgens mij moeten de witte en de donkere was gedraaid worden, de handdoeken kunnen van de waslijn, de jongste heeft sandalen nodig (en zal ik nu wel of niet een dekentje over hem heenleggen, nu hij eindelijk in slaap gevallen is?), ik heb nog wat nodig voor het avondeten, misschien willen de oudste twee wel even een ijsje halen, oja hun ijsjesgeld ligt nog bij de buren van toen ze samen met het buurmeisje ijs gingen halen, ik wilde eigenlijk de schuur nog uitmesten…

Maar daar is dan het volgende dwaallichtje. Een mixed media project dat ik sinds gisteren tussendoor doe. Want wat er ook allemaal moet en mag gebeuren, het is belangrijk om in contact te blijven met mezelf en dat wat mij blij maakt. Dat relativeert en geeft energie om alle andere dingen te kunnen blijven doen op het juiste moment en met de juiste aandacht.

Edit: ik heb een mooie oplossing voor de kinderen gevonden. Ik had nog heel veel ingrediënten voor bloembommetjes, dus die hebben ze samen kunnen maken. Lekker buiten kliederen.

Traktatie

Na de zelfgemaakte uitnodigingen was het tijd om na te denken over de traktatie op school. Ergens vind ik het een lastige. Niet om een creatief idee te krijgen (daar heb ik er genoeg van), maar de afweging tussen een “gewone” traktatie en een traktatie die bij ons als gezin past. Dit jaar ben ik toch weer voor iets creatiefs gegaan. Ik heb er de tijd voor, ik had het idee, ik vind het leuk om te doen, de kinderen zijn er enthousiast over en de kosten zijn minimaal. Volgend jaar laat ik ze misschien ook gewoon een kant-en-klare koek trakteren. Geen idee. Als dat zo uitkomt, of als de kinderen dat het fijnste vinden, dan is dat helemaal prima. Het hoeft van mij niet steeds in een overtreffende trap. Maar expres een “ondertreffende” trap, om niemand voor het hoofd te stoten, dat leek me toch ook niet wat. Naar mijn idee is een traktatie bedoeld om te delen in blijdschap.
Dit jaar worden we blij van zakjes met kleine beschilderde steentjes en een zelfgemaakt bloembommetje in een zakje gemaakt van oude kranten. We hebben er met heel veel plezier aan gewerkt en hopen dat ze met plezier in ontvangst genomen worden.

Hieronder de ideetjes die we meeleverd hebben. Wie weet raak je geïnspireerd 🙂
De spullen voor de bloembommetjes hebben we van Guerillagardeners .

  • Maak een wandeling en leg de steentjes op een leuke plek. Ga een paar dagen later kijken of de steentjes al een nieuwe eigenaar hebben
  • Gooi tijdens een wandeling of fietstocht het bloembommetje op een plekje dat wel wat fleurige bloemen kan gebruiken
  • Maak je eigen mini-tuintje met het bloembommetje en leg de steentjes erbij voor een vrolijk effect
  • Draag de steentjes in je broekzak, leg ze in de vensterbank, bij je bed of bewaar ze in een (zelfgemaakt) schatkistje
  • Google eens op “vertelsteen” en misschien bedenk je zelf wel leuke verhalen bij de steentjes. Ook kun je zelf je eigen set vertelstenen maken met een beetje verf en wat (gevonden) kiezelsteentjes.

Kinderfeestje in aantocht

Het is bijna zover: het kinderfeestje van de oudste komt dichterbij. Daar horen natuurlijk uitnodigingen bij en het leukste vinden wij nog steeds om die zelf te maken. De herinneringen aan het geklieder met scheerschuim zaten nog erg vers in het geheugen, dus toen ik die techniek opperde, werd dat met groot enthousiasme ontvangen.
Het was even zoeken naar een geschikt moment, omdat het maakproces misschien niet zoveel werk is, maar het opruimen des te meer.
Gelukkig hadden we een hele zaterdagmiddag te besteden, kon peuter (na wat tegenstribbelen) naar bed gebracht worden en hebben we naar hartelust kunnen kliederen.
Hieronder een sfeerimpressie van het maakproces.
Na het marmeren van het papier, is er ook nog gespat met ecoline (gewoon met de ouderwetse tandenborstel techniek), gespoten met spuit-acryl en zijn er wat glitters toegevoegd. Als finishing touch zijn de randen van de kaarten bewerkt met een stempelkussen. Dit geeft een zacht effect.