Krachthangers

Het is vooralsnog vooral een idee, want ik ben nog aan het experimenteren met de uitvoering. Het lijkt me heel leuk en fijn om krachthangers te maken: een mooi takje met daaraan verschillende spulletjes om ergens in huis op te hangen. Vergelijkbaar met een dromenvanger of een schatkistje. Ik heb kralen, veren, prisma-kristallen en natuurlijk betonnen plaatjes. Nu nog de rust om er uitgebreid voor te gaan zitten, de spullen allemaal voor me uit te stallen en naar hartelust te combineren. Zou het deze kerstvakantie gaan lukken? Ik weet het niet. Ik wil namelijk ook graag weer eens knutselen en bakken met de kinderen en er staan diverse logeerpartijtjes en uitjes gepland. Gelukkig hebben we een gloednieuw jaar in het vooruitzicht en heeft het dus allemaal geen haast.

Pixies, vlinders en atelier

Opnieuw ben ik aan de slag gegaan met het uitwerken van mijn pixies en ook het leren schilderen van vlinders. Weer een nieuwe fase van geconcentreerd werken, ontdekken, spelen en geduld opbrengen.
Peuterlief vindt het helemaal fantastisch in het atelier en heeft inmiddels zijn eigen tafeltje daar een permanente bestemming gegeven. Regelmatig is hij daar aan het werk, met af en toe een verzoekje of ik een ster wil tekenen (zijn favoriet) of eventueel een huis.
Afgelopen week heb ik ook eindelijk de stap gezet een daglichtlamp aan te schaffen. Jammer genoeg was de adapter niet goed, waardoor ik hoofdpijn kreeg van de lamp. Gelukkig is manlief erg handig en heeft hij een oplossing bedacht en uitgevoerd. Mijn geluk kan niet op!

Ondernemer, maar niet heus

Bijna 10 jaar lang had ik een eigen bedrijf. In ieder geval op papier. Ik stond ingeschreven bij de Kamer van Koophandel en kreeg regelmatig telefoontjes over zakelijke aanbiedingen. Gelukkig ben ik van beide verlost. Het ondernemerschap en ik gaan gewoon niet samen. Ik maak liever tegen kostprijs een werkje voor iemand die heel erg blij is met een steentje of een tekening, dan dat ik veel geld op mijn rekening gestort krijg. En ik maak liever wat ik zelf mooi vind, dan dat ik me in bochten wring om het helemaal naar de smaak van de ander te maken.
Ik doe niet mee aan challenges om volgers te werven, krijg het nooit voor elkaar om genoeg spullen te maken voor een kraampje. Regelmatig vergeet ik dat ik Instagram heb.
Mijn kinderen balen er enorm van. Zij willen geld verdienen. Mama geeft altijd alles weg of vraagt er maar weinig voor. Zo stom.
En als ik dan mijn laarzen dichtrits en zie hoe het leer begint te scheuren, denk ik ook wel: “hrm, misschien toch aan vervanging toe.” Maar ja, ze doen het nog, dus prima toch? Ook goed voor het milieu om er nog even op door te blijven lopen. Het geld dat af en toe binnen komt, is beter te gebruiken voor nieuwe verf, of om te experimenteren met weer een ander soort beton. Ontdekken en creëren. Opgaan in de activiteit.
Soms droom ik wel van succesvol zijn, mijn eigen geld verdienen, goed zijn in mezelf neerzetten en een vlotte babbel hebben. Maar als ik dan weer de advertenties van business coaches voorbij zie komen, of tips om aan meer volgers te komen, ben ik snel genezen. Leuk voor anderen, niet voor mij. Dan toch liever weer terug naar mijn eigen kleine atelier, mijn seizoenstafeltje en de droom van een mooie kast aan de straat. Een kast met kleine spulletjes, die voorbijgangers tegen een vrijwillige bijdrage kunnen meenemen. Spulletjes waar ze hopelijk blij van worden. Net zo blij als ik er van word om de spulletjes te maken.
En nu ga ik een boodschappenlijstje maken, want het is weer tijd om pepernoten te gaan bakken. Pepernoten die we als hulppietjes niet alleen voor onszelf houden, maar ook gaan delen met de mensen om ons heen.
Op ons raam hangt alvast een tekening om in de juiste sfeer te komen. Dochterlief was zo vergevingsgezind om te zeggen: “mama, het is niet erg dat je je vergist hebt hoor. Sinterklaas komt dit jaar met de stoomtrein, maar je stoomboot is ook erg goed gelukt.”

Vertrouwen

Ons huis is verkocht, maar het huis dat we graag wilden kopen ook. Op de dag dat we ons bod uit wilden brengen nog wel. En het huis dat we als alternatief op het oog hadden? Ook verkocht…
Het vraagt vertrouwen, heel veel vertrouwen dat het goed komt. En dat vertrouwen is er ook, naast de onrust en de twijfel. Treffend is het dan ook dat ik uit de stapel “helpende gedachten” het kaartje “ik heb vertrouwen in mezelf” trok. Want daar gaat het nog het meest om.
Daarom ben ik vandaag gewoon verder gegaan met het werken in mijn art journal en ook begonnen aan het tweede deel van een opdracht. Want schilderen maakt me blij. Dan zorg ik voor mezelf.
Tussendoor werk ik in de tuin en speel ik met de kinderen. Ook daar word ik blij van.
Ik ben benieuwd wat de komende tijd gaat brengen. Heel veel verandering, maar hopelijk vooral ook heel veel vertrouwen in mezelf. Daar werk ik in ieder geval aan.

Ben je nieuwsgierig naar het prachtige huis waar we nog een paar maandjes mogen wonen? Dat kun je hier bekijken.

Wintertafel

Het is een dag waarop ik heerlijk lieveheersbeestjes schilder en daarbij mooie herinneringen ophaal aan de tijd dat ik als kind op lieveheersbeestjesjacht ging. Wat vond ik het geweldig om ze over mijn hand te laten lopen, hun stippen te tellen en te bedenken welke avonturen ze beleefden.
Maar het is ook de dag waarbij ik stil wil staan bij het feit dat het gewoon nog winter is en ik nog volop kan genieten van onze wintertafel. Onze kleine kabouterwereld waar de kinderen regelmatig mee spelen. De egeltjes die verstopt zijn, de ijskristallen op het slootje, de blauwe en bruine tinten.
De lente begint langzaam voelbaar te worden, maar nog even geniet ik van de verstilling. In prachtig zonlicht, dat wel 🙂


Kinderfeestje

Doordat de kinderen pas enkele weken op hun nieuwe school zitten en dochterlief nogal een uitgesproken mening heeft, is er op haar verzoek een heel klein kinderfeestje bij ons thuis gevierd. Dochter wilde nergens naartoe en alleen haar beste vriendin uitnodigen. Een kookfeestje leek haar wel wat. Of nog liever een bakfeestje met veel snoep.
Onder het mom “u vraagt, wij draaien” heb ik dat geregeld. Het is een heerlijk feestje geworden, waar we allemaal met een voldaan gevoel op terug kunnen kijken.

Tom Tomte Wichtelkabouter

Vandaag eindelijk weer een project afgerond waar ik tevreden over ben: Tom Tomte Wichtelkabouter.
Breien zal nooit een grote hobby worden, ben ik bang, maar soms kom ik er niet onderuit. Gelukkig was dit een redelijk eenvoudig project en kon ik de foutjes mooi onder de mooie haardos van Tom verstoppen 🙂
Ik wil heel graag nog meer varianten van de Tomte maken, want ik vind het een super leuke kabouter, die ook echt bij ons in huis past.

Verder is het inmiddels al derde advent. Bij tweede advent kwamen de planten op de seizoenstafel (in de vorm van mos, dennenappels en hulst), nu zijn ook de dieren gearriveerd.
De kerststal is door mijn opa gemaakt, de beeldjes zijn van mijn oma en opa geweest. Voor ons dus extra bijzonder.
De barbaratak die ik 4 december gesnoeid heb in de tuin, doet het heel erg goed op mijn werktafel. Iedere dag komen er meer bloemetjes bij. Een klein beetje lente, al genieten we ook nog volop van de winter en de aankomende feestdagen.

Eerste advent

Sinterklaas is nog niet het land uit, maar ik heb dit jaar best moeite om dat helder voor ogen te houden. De kinderen zijn er nog wel druk mee bezig en vinden het nu al jammer dat hij bijna weg is.
Misschien komt het doordat er een kerstmarkt op school georganiseerd gaat worden en we al begonnen zijn met het maken van kerstknutsels. Misschien komt het doordat de sinterklaasspullen in de hal staan en ik ze daardoor wat weinig zie. Misschien komt het doordat ik de cadeaus nog niet ingepakt heb.
Ik weet het niet, maar het voelde goed om de seizoenstafel weer rigoreus aan te pakken. Alvast een plekje vrij te maken voor de kerstboom en natuurlijk de introductie van de winter en de adventstijd. Zeker nu dochterlief ziek thuis is en mijn doorsnee activiteiten wat aanpassing behoeven, was het fijn om creatief bezig te zijn.

De eerste advent begint met stenen, schelpen, mineralen en botten. De grondvesten van de aarde. Ik heb een klein beetje gesmokkeld door alvast wat takjes toe te voegen, maar met het mos en de plantjes wacht ik netjes tot de tweede advent zich aandient.
Zelf ben ik tevreden over het resultaat tot nu toe en ik verheug me er op de tafel te laten groeien 🙂
Ook heb ik vandaag Barbaratakken geknipt. Helaas niet van een kersenboom, omdat wij die niet hebben, maar een Prunus is vast ook goed 🙂 Ik ben heel benieuwd of de takjes met kerst bloeien.

 

Sinterklaas transparant

Eigenlijk had ik voor sint Maarten een transparant willen maken, maar dat is er dit jaar niet van gekomen. Net zo min als het rijtje kegelpopjes met lampionnetjes voor op de seizoenstafel.
Inmiddels is sint Maarten ruimschoots voorbij en staat de volgende heilige in de spotlights. Ik wilde hoe dan ook nu wel een transparant maken en ben daar afgelopen weekend en deze ochtend (tussen alle andere activiteiten door) druk mee in de weer geweest. Ik heb zelf een ontwerp gemaakt en dit op mijn eigenwijze, rommelige manier uitgevoerd. Geduld is in dit opzicht niet mijn sterkste kant, ik ervaar liever door het te doen 🙂 En waarom gemakkelijk als het ook moelijk kan?
Sinds een ruime maand hebben we een nieuwe voordeur en daar zit in het midden een mooi glazen paneel in dat uitermate geschikt is om gedurende de seizoenen en de jaarfeesten versierd te worden. Hier prijkt dan inmiddels ook mijn sinterklaas-transparant.
Ik heb de foto deze ochtend genomen. Vanmiddag ben ik bezig geweest met het vouwen van sterren en vanavond heb ik nog een sinterklaas op zijn paard uit papier gesneden en bij het transparant gevoegd.
Volgens mij loopt het hier in huis een beetje uit de hand: een overvolle seizoenstafel, een sinterklaas”tafel” in de hal (een geknutselde haard met daarop vertelsteentjes, neppakjes, tekeningen en verlanglijstjes), een herfstraam bij mijn werkplek en nu ook nog een versierde voordeur… hrmmmm

Hut

Gisteravond is het laat geworden met de, zeer gezellige en geslaagde, Halloween-avondwandeling.
Reden om het vandaag even lekker rustig aan te doen thuis. En wat betekent een planning-loze dag voor de kinderen? Dat het huttenbouw-dag is 🙂
Het is echt leuk om te zien hoe ze steeds creatiever worden en het rollenspel uitgebreider wordt. Willen ze allebei de hoofdrol? Nou, dan worden ze toch buren. Willen ze allebei een winkel? Dan worden ze toch speelgoedwinkel (overdag open) en restaurant (’s avonds open).
Verder heeft oudste zoonlief vandaag zijn eerste transparant gemaakt. Wat vond hij het geweldig om (weliswaar onder streng toezicht) met een stanleymes te mogen werken (en ik spannend). Inmiddels hangt de vleermuis gezellig bij de andere Halloween-spulletjes op ons Halloween-raam.
Ondanks dat ik niet bezig ben met het beschilderen van stenen, zijn we dus toch volop creatief bezig.
Verder staan er meubels klaar om een eigen werkplekje in te richten. Ik kan niet wachten tot mijn werkhoekje klaar is!