Herfstraam

Vandaag heb ik een begin gemaakt met het herfstraam. Zie hier mijn allereerste zelfgemaakte “transparant” 😀 (De vlieger met de regenboogkleuren).
De kinderen zijn ook eventjes bezig geweest, maar het is te mooi weer om binnen te zijn, dus die zijn inmiddels alweer lekker buiten. Dochterlief heeft een pissebed gevonden waar ze voor aan het zorgen is. (Trip down memorylane).
Aan de vliegers komen nog strikken van crepe-papier, maar dat ligt op zolder, dus die volgen later in de week wel een keer 🙂
De slinger van bladeren is nog van vorig jaar. Het zijn gedroogde en gelamineerde herfstbladeren. Bovenaan bordeauxrood en zo langzaam afzakkend tot onderaan lichtgeel.
Soms zie ik echt wel de voordelen van urenlang tv-kijken of gamen. Vrijwel iedere dag ligt de eettafel bezaaid met knutsel-/teken/-schilderspullen die ook weer opgeruimd moeten worden. Maar toch heeft het ook wel echt iets: lekker fröbelen, ontdekken, creeëren. Het is hier zelden een probleem om een dagje tv over te slaan, of twee… 🙂 En opruimen… ach, dat kan ook gewoon met de Franse slag.

Advertenties

Droomdeurtje

Al een hele tijd geleden wees iemand me eens op het bestaan van droomdeurtjes. Ze dacht dat het wel iets voor mijn kinderen zou zijn. Sinds die tijd ben ik de Facebookpagina gaan volgen en bleef ik twijfelen. Het concept sprak me wel aan, maar zou het wel echt iets voor ons zijn? Zou het niet weer zo’n aankoop zijn die in theorie wel leuk is, maar in de praktijk niets brengt?
Afgelopen week kwam het deurtje steeds vaker in mijn gedachten en ik besloot er nu dan toch maar een te kopen. Alleen de kleuren spraken mij persoonlijk wat minder aan voor bij ons in huis. We hebben geen strak gestyled huis en ook nergens felle kleuren (behalve het speelgoed dat iedere avond in de speelgoedmand verdwijnt).
Gelukkig was dat probleem snel genoeg te verhelpen, want als het ergens niet aan ontbreekt, is het wel verf 🙂
Vanmiddag dus op mijn gemakje in de weer gegaan met schilderen en nu past het deurtje wel heel mooi bij de rest van onze spullen. Ik ben er helemaal blij mee en ben gelijk in de weer gegaan met het uittesten van allerlei decors 😀
Uiteindelijk zal het deurtje een plekje gaan krijgen op de seizoenstafel, maar dan wanneer die weer aan een grondige make-over toe is 🙂

Vervulling

Vandaag is er weer een pakketje op de post gegaan. Er zijn weer pixies op reis, samen met een heleboel lieveheersbeestjes, sterretjes, hartjes en een paddenstoel. Ik vind het leuk om er een persoonlijk kaartje bij te doen en de enveloppe te versieren. Net dat beetje extra om er iets leuks van te maken.
Ik weet niet hoe het ontvangen wordt, ik weet wel hoe ik het verstuur. Van mijn “uurloon” blijft weinig over, maar daar doe ik het gelukkig ook niet voor. Mijn betaling komt op een andere manier binnen, in de vorm van innerlijke vervulling.


Verder heb ik ook de seizoenstafel aangepast aan de zomer. Het begin is er, de komende tijd mag er aangevuld gaan worden, vorm gaan krijgen. Bloemen voor in de takken, een mooie zon, wat vogels en vlinders, nieuwe pegdolls en hopelijk ook iets leuks voor op het “strand”… ideetjes genoeg 🙂
Inmiddels weet ik dat de tafel niet in een keer klaar is, maar dat deze gedurende het seizoen groeit tot er stukje bij beetje harmonie ontstaat. Dingetjes er bij, dingetjes weg of op een andere plek. Tot de tafel perfect past bij ons huis, ons gezin. Een warme, liefdevolle chaos 🙂

seizoenstafel_zomer.jpg

Thuiswerken in kleur

Het leuke van thuiswerken, met de kinderen er bij, is dat er steeds nieuwe dingen ontstaan met de spullen die rondslingeren. Het is heel organisch, levend en kleurrijk.
Ik bouw met het speelgoed van de jongste (ik ben verliefd op de kleuren, de vormen, het materiaal) en de middelste ziet dan mijn raamslinger van de zon en wil er ook een maken. Dat kan, want ik had mijn spullen toch niet opgeruimd. Het lege glas op tafel inspireert om een proefje te doen met water, olie, ranja en twee dopjes. En ach, er waren nog wat m&m’s over van het verjaardagsfeest, dus dat proefje kon er ook nog wel bij 🙂
Ik droom wel eens over een opgeruimd huis, een plek waar ik mijn spulletjes gemakkelijk kwijt kan en weer kan pakken. Maar in de praktijk slingert er altijd wel wat rond. Soms enigszins geordend, soms alles door elkaar. Zo ligt op dit moment de eettafel vol met pegdolls, vilt, stukjes papier, stenen, verf… en zo kan ik nog wel even doorgaan. Alles wordt gebruikt en inspireert me. Zou ik een eigen atelier hebben, dan ben ik bang dat het alleen nog een grotere bende op gaat leveren. Chaos hoort nu eenmaal bij mij, bij ons als gezin.
Vanavond ga ik weer dromen over hoe ik in de vakantie ga zorgen dat alles netjes word (de zolder eindelijk weer aanpakken, de werkkamer reorganiseren), nu duik ik weer lekker tussen mijn wolletjes, viltjes en verfjes 🙂

35 kabouters and counting..

Gisteren even flink doorgewerkt en de 35 kabouters voor de traktatie zijn af 😀
Woehoeee!!!!
Het is een gezellige boel geworden en er zijn al plannen aan het ontstaan voor…
Dat hou ik nog even geheim 😉 En nee, ik ga echt niet 35 paddenstoelen maken.


Nu aan de slag met “vrij werk”. Lekker experimenteren zonder vooropgezet plan. Ik heb nog kleine stukjes vilt  – lees: snippers –  over en ik vind het leuk om ook daar nog iets mee te doen.
Aan de andere kant heb ik op Pinterest ook hele leuke dingen gezien, dus misschien dat ik daar ook nog wat mee ga doen.

Misschien vraag je je af waar de kinderen intussen mee bezig zijn?
Die hebben besloten dat ons huis een flat is, met heel veel huisjes en kamers. Ze hebben de meditatiekussens in gebruik als een soort vlot, danwel brug (hangt van het moment af). Verder is er een supermarkt, een kapsalon, een vakantiehuis, een parkeergarage, een kamer om te overleggen wat de plannen zijn, een trap vol knuffeldieren… en volgens mij nog wel meer (ik krijg niet alles mee). Tussendoor wordt lego-Elsa ontvoert, ontdekt door een politie-drone die gaat piepen en gered door hele stoere lego-politie. Anna is trouwens een heeeeeele stoute boef. Ze ontsnapt steeds uit de gevangenis, zorgt er voor dat Elsa struikelt en moet dan natuurlijk weer achter slot en grendel. Dat je dat maar weet.

Winter

Op 4 december is het feest van st. Barbara en hoewel ik niet de beschikking had over kersentakken, had ik nog wel wat prunustakken in de tuin. Ook kregen we takken van een Magnolia. Die heb ik in het water gezet en tot mijn verbazing zitten er nu daadwerkelijk mooie bloemknoppen en bloesems aan de takken. Mijn voornemen is om volgend jaar wat kersentakken op de kop te tikken en de kinderen er ook bij te betrekken. Ik vind het namelijk wel een klein wondertje dat we een klein beetje lente vanuit de winterse tuin in huis kunnen halen, zonder daar iets speciaals voor te doen.

We zijn de kerstdagen goed doorgekomen en genieten volop van de vakantie. Eindelijk weer een beetje rust en terug naar een natuurlijker ritme. Dat het dan ook nog eens kouder wordt en we kunnen genieten van prachtige rijp, is een bonus.
Tweede kerstdag kwam er familie bij ons eten. Een goede manier om de kinderen bij de voorbereidingen te betrekken, was door ze mee te laten helpen met koken, bakken en… het versieren van het tafelkleed. Ik kocht een effen, papieren kleed en ze mochten naar hartelust tekenen en plakken. Verder nog wat glitters er op en een feestelijke tafel was het resultaat.
Omdat ik dit jaar wat anders wilde dan worteltaart (die wel iedere keer een groot succes is), koos ik voor het appeltaartrecept dat ik jaren geleden eens van iemand kreeg. En wat was de taart lekker! In no-time was de hele taart op en stiekem ben ik al op zoek naar een goed excuus om er nog eentje te maken. Als de winter nou een beetje doorzet en we de schaatsen onder kunnen binden, dan zou appeltaart wel een mooie afsluiter zijn!

Ons huis

Regelmatig krijg ik de vraag of ik wat foto’s wil plaatsen van ons huis en dan met name de verschillende hoekjes die ik voor de kinderen heb. Ook gisteren kwam het weer op mijn pad.
Ik dacht eigenlijk dat ik al best veel sfeerbeelden hier had neergezet, maar ik was blijkbaar in de war met mijn facebook-pagina 🙂
Ons huis is duidelijk geen VT-wonen huis, maar echt ons thuis 🙂

De kinderen spelen door het hele huis en aan het eind van de dag ligt het speelgoed overal. Ze hebben lakens om tenten en nestjes mee te bouwen, verkleedkleren, klusspullen, knutselspullen, spelletjes, puzzels, etc. En als ik dan eens wat weg wil doen, kom ik tot de conclusie dat ze overal mee spelen. Niet iedere dag, maar wel regelmatig. Doordat alles steeds beschikbaar is, kunnen ze zelf kiezen waar ze mee spelen en waar ze het mee combineren. En ze kunnen zelf kiezen of ze in de woonkamer blijven, of even rustig op hun kamer of aan de kleitafel (op de logeer-/verschoonkamer – Joep slaapt nog bij ons op de kamer in een co-sleeper) gaan spelen. Of dat ze op bed kruipen en naar een audioboek luisteren. Ze zijn daar redelijk vrij en zelfstandig in.
Af en toe mogen ze zelfs alle kussens van de bank halen en daar een huisje mee bouwen. Ze weten inmiddels dat ze mamma’s hoekje met rust moeten laten 😉 Dus wat er ook gebeurt, ik kan altijd in mijn hoekje wegkruipen en daar een boek lezen. Heerlijk!