Samenwerking

tekening_thijs
Een hartjesmannetje op een mat bij een huis met daarin ramen en daar woont nog iemand, maar die is niet goed gelukt, dus die heb ik er weer uitgeknipt en ook nog een weg en een vlinder en bloemen en bijtjes

Niet alleen Maartje is van het tekenen, maar ook Thijs heeft de smaak te pakken. Op school wordt de ene tekening na de andere gemaakt en thuis wordt regelmatig in opperste concentratie aan de knutseltafel gewerkt. Vaak worden er nog woordjes aan de werkjes toegevoegd, of wordt de tekening ingepakt als cadeau.
Laatst was Thijs voor schooltijd druk in de weer met potloden en stiften, terwijl ik druk was met het klaarmaken van de lunchtasjes. Toen we even later aanschoven aan de ontbijttafel, werd ik verrast met een prachtige tekening van een huis. Ik wist niet dat hij dit in zich had! Ik vond de tekening zo mooi, dat ik hem niet zomaar ergens neer wilde leggen. Voorzichtig deed ik de suggestie dat Thijs de tekening op kon plakken en er nog andere dingen bij kon maken. En hoewel hij enthousiast reageerde, kwam het er uiteindelijk niet van.
De tekening verplaatste zich in de loop van enkele dagen van de eettafel naar de bank, toen naar de knutseltafel en tot slot kwam ik hem op de grond tegen. Voor mij reden genoeg om even afstand te nemen van de regel “bemoei je niet met andermans tekening.”
Ik ging in de weer met gekleurd papier en maakte een eenvoudig achtergrondje. Daar legde ik het huisje op en toen Thijs uit school kwam, liet ik het hem zien. “Kijk, zo zou je het kunnen doen.” Thijs reageerde enthousiast, maar wilde toch liever verder met de Lego. En buiten spelen. En met de Playmobil spelen…
Maar als ik eenmaal iets in mijn hoofd heb, vind ik het moeilijk om het los te laten. Dus ik ging zelf maar in de weer met lijm en potloden. En dat motiveerde Thijs weer om er zelf nog iets bij te tekenen, met als resultaat een fijne samenwerking en een prachtig resultaat (al zeg ik het zelf 😉 )

Herfst

Wat hebben we geluk: het is herfst EN het is prachtig weer. Dat betekende gisteren een fietstochtje naar het bos om herfstspulletjes te zoeken. Daar hoefden we weinig moeite voor te doen, want we zijn gezegend met een omgeving waar veel verschillende bomen staan. Door de droogte waren er nog maar weinig paddestoelen, maar kastanjes, beukennootjes, eikels, dennenappels, veren en bladeren des te meer.
Inmiddels heeft een deel al een plekje gevonden op onze seizoenstafel. De rest bewaren we voor knutsels en misschien voor op school. De bladeren liggen netjes in een telefoonboek te drogen.
Binnenkort hopelijk foto’s van kastanjespinnen – en poppetjes, herfstschilderijtjes en herfstslingers 🙂 Ik heb er alvast zin in!

 

Mega Mindy horloge

Mijn kinderen kijken vrijwel geen “live” televisie. Keer op keer kijken ze dezelfde dvd’s en dan liefst nog de meest onschuldige die we hebben, ook (Paw Patrol, Brandweer Sam, Woezel en Pip, Blaze). Voor hen geen Nickelodeon of Disney X.D. (en als moeder ben ik daar niet rouwig om). De eerste keer dat ze Frozen zagen, heb ik de DVD na minder dan een kwartier stop gezet, omdat ik gek werd van alle vragen. Pas maanden later heb ik de DVD nog eens aangezet. Die keer is een groot succes geworden, want dochterlief speelt ineens hartstochtelijk scene’s na. Als ik haar kwijt ben, zit ze  steevast ergens tegen een deur “verdrietig en buitengesloten” te wezen. Liefst met verkleedjurk aan. Of ze is buiten in de weer met haar “krachten”.
Af en toe zetten we Nederland 3 aan en zien ze eens een keer iets anders dan de grijsgedraaide DVD’s (en hoef ik niet weer de begintune van Paw Patrol te dromen). Zo hebben ze een keer een stukje Mega Mindy gezien en dat leverde meteen het verzoek om een Mega Mindy horloge op.
Nu had ik naar de speelgoedwinkel kunnen rennen om mijn bloedjes van kinderen te verwennen met zo’n geweldig plastic geval. Ik ben echter niet zo van het rennen en ook niet van plastic speelgoed. (Behalve als het duurzaam plastic is, of Lego, of Playmobil).
Ik heb dus heel ouderwets een stuk papier en wat stiften gepakt en zonder mijn beste beentje voor te zetten een soort van horloge op papier gekliedert.
Dochterlief was er mee in de wolken (voor wel vijf hele minuten lang, want toen wilde ze iets anders gaan doen en werd het horloge gescheurd en wel ergens achter gelaten. Vandaar ook mijn keuze om me niet artistiek uit te leven).
Als bonus werd de innerlijke kunstenaar in oudste zoonlief aangeraakt en heeft hij een hele voorraad extra horloges getekend. En ging hij zich ook nog eens afvragen hoe telefoons nou eigenlijk werken. (Dat je met elkaar kunt praten “door de lucht”).
Ik zeg: een zeer geslaagd kinderkunstwerkjes-project 😀

horloges