Uitnodigingen

Vandaag zijn we weer verder gegaan met het maken van de uitnodigingen voor het kinderfeestje van oudste zoonlief.
Hij wilde zoveel mogelijk zelf doen, ook toen ik hem liet zien dat het best veel werk was. Hij schrok wel even van de hoeveelheid tekst, maar liet zich er toch niet door tegen houden. Vol goede moed begon hij te schrijven.
Uiteraard hielp ik hem met de spelling, maar wat ik als voorbeeld schreef, kon hij zelf lezen. Het is wel belangrijk voor hem dat hij weet wat hij aan zijn vriendjes en vriendinnetjes schrijft 😉
Om hem niet compleet over te belasten, heb ik ook zelf nog een deel geschreven. Hij had namelijk meer dan 1 uitnodiging te schrijven 🙂
Gelukkig was er meer te doen dan alleen tekst. Ik knipte het zelfgemaakte, gemarmerde papier op maat en plakte het op een blanco – danwel door zoonlief beschreven – kaart. Thijs mocht vervolgens aan de slag met veertjes, sterren en vrije tekeningen. Zo werd iedere kaart uniek en heel persoonlijk. Er werd namelijk nagedacht over de kleur van het veertje, de hoeveelheid versiering en de vormgeving. Op de kaart voor het meisje waar hij verliefd op is, prijkt een prachtig handgetekend hartje. Maar het buurmeisje mocht dan weer de eerste kaart in ontvangst nemen. Alles heel bewust en met veel toewijding.
Nu maar hopen dat alle kindjes willen en kunnen komen!

Advertenties

Leerproces

paashaasGisteren wilde de oudste liever thuis knutselen dan naar de speeltuin en de kinderboerderij. En dat terwijl hij juist heel graag buiten is, gek is op picknicken en het liefst met vriendjes speelt. Nou heb ik hem kort laten picknicken op het schoolplein (beetje gek, maar ja, dat zijn ze inmiddels wel van mij gewend), omdat ik niet voor niets die tas in had staan pakken.
Daarna zijn we echter naar huis gegaan en mocht zoonlief vertellen wat hij nodig had en hoe het moest. Hij had namelijk een duidelijk idee.
Ik gaf hem de materialen en liet het hem verder zelf doen. Af en toe moest ik wel op mijn lip bijten om niets te zeggen. De neiging dat het “mooi” moet worden onderdrukken. Alleen wanneer hij het vroeg, ondersteunde ik en dat dan met mate.
Uiteindelijk is hij heerlijk ontspannen bezig geweest en op het laatst kwam hij naar me toe: “mama, ik ben zo fijn bezig geweest en ik vind het zo mooi geworden, dat ik er van moet huilen.”
Tsja, dat deed mijn moederhart natuurlijk enorm veel. En het deed me heroverwegen hoe waardevol die afgekaderde werkjes van mij eigenlijk zijn. Ik kon heel veel zeggen over de paashaas, hem tips geven, hem “helpen.” Maar dan had ik zijn beleving afgepakt. Dan had hij wel geknutseld, maar dan was het niet meer zijn paashaas geweest.
Nu heb ik hem gevolgd, komt het echt uit hem en dat heeft hij gevoeld.

Het is niet erg dat ik af en toe “mooie” dingen wil maken. Ook dat is leerzaam en levert leuke dingen op. Maar het is ook niet erg om af en toe afstand te nemen, los te laten, te kijken, stand-by te zijn.

En dan de toren die dochterlief voor school maakte. Hij is niet speciaal, niet geniaal… maar ze werd er blij van. Ze heeft hem vol overgave gebouwd en ik zie haar groei. Dat ze dit alleen kan, dat ze er plezier aan beleeft. En ik leerde dat ze het op school ook leuk vindt om met Kapla te bouwen, ook al vinden andere kinderen er niets aan. Dat ze dan gewoon lekker in haar eentje aan de gang gaat.

Vervolgens ben ik zelf aan de slag gegaan met een tekening die ik eigenlijk als “af” had bestempeld. Bij ieder lijntje moest ik mijn denken stopzetten, het concept van “mooi” loslaten. Ik wil hem cadeau doen en ik wil dat de tekening past bij die persoon. Het ging niet meer om techniek, maar om beleving. Daarbij maakte ik wel volop gebruik van alle kennis en ervaring die ik door de jaren heen heb opgedaan. Ik ken de materialen, weet wat ze doen, weet hoe ik een penseel neer moet zetten.
Uiteindelijk is het een geheel geworden van pastel, glitters, gouache en een beetje oostindische inkt. Niet perfect, wel zoals het hoort te zijn 🙂

Moestuin

Project moestuin is van start.
Eigenlijk wilde ik zo’n mooie houten bak met vakjes, maar ik vond ze toch wel erg aan de prijs voor een experiment. Ik begin mezelf te kennen en bij sommige dingen slaat de verveling iets te snel toe om de investering waard te zijn.
Als alternatief heb ik dus een rolletje touw gekocht en zelf iets in elkaar geknutseld.
moestuin.jpg

Ik vind het er best organisch en gezellig uit zien 🙂 Al komt het op de foto niet helemaal tot zijn recht door de belichting.
Met een beetje geluk – of eigenlijk doorzettingsvermogen – gaat het project dit jaar wat beter lopen dan vorig jaar. Toen schoffelde ik de courgetteplanten omver, woekerden de tomatenplantjes in de voortuin en waren de peentjes zo krom dat ze niet te eten waren. (Ze werden tot snackjes voor de cavia’s).
Belangrijkste is echter dat we er plezier in gaan hebben. Zelfvoorzienend hoeven we niet te worden. (Gaat ook niet lukken met 1m2).
Wat sowieso goed gaat, zijn de bloemen en struiken in de tuin. Ieder jaar is het weer genieten van wat er allemaal groeit en bloeit. Ieder seizoen bloeit er iets, maar vooral in de lente is het mooi om te zien wat er allemaal tevoorschijn komt.

Scheerschuim

Al een hele tijd geleden had ik eens ergens gelezen dat je papier kon marmeren met scheerschuim en ecoline (of een andere kleurstof). Ik heb toen meteen een bus scheerschuim gekocht, maar hij verdween in de hobbykist en kwam er lange tijd niet uit.
Vandaag hadden de kinderen echter vrij in verband met een studiedag van school, dus een uitgelezen kans om er nu echt mee aan de slag te gaan.
De ochtend hebben de kinderen eerst heerlijk in een weiland doorgebracht, inclusief picknick. Het weer is te mooi om niet buiten te zijn en ik wilde “vrij van school” zo ruim mogelijk oppakken. Even lekker de hoofden leeg en de lijfjes los.
Zo was er tenminste rust en aandacht voor het kliederen… euh… schilderen met scheerschuim.
Beelden zeggen meer dan duizend woorden, dus ik zal de foto’s verder voor zich laten spreken 🙂 Al moet ik zeggen dat het op de foto’s minder tot zijn recht komt dan in de werkelijkheid.
De kinderen hadden in ieder geval enorm veel pret en we hebben al leuke plannen gemaakt voor wat we met de schilderingen gaan doen 🙂


Werkwijze:
Spuit wat scheerschuim op een gemakkelijk schoon te maken oppervlak. Ik koos voor aluminiumfolie op een dienblad.
Smeer dat een beetje uit met een spatel of lepel en druppel er kleurstof op (ecoline, natuurlijke kleurstof, glitters, wat je maar wil). Ik heb halverwege ook wat zout toegevoegd, om te kijken wat dat zou doen.
Maak dan met een prikker of stokje of wat dan ook wat patroontjes in het schuim en druk vervolgens een vel papier op het schuim. Experimenteer gerust met de hoeveelheid druk die je geeft, om te zien wat de effecten worden.
Haal het vel papier van het schuim en schraap met een spatel, pannenlikker of ander vlak voorwerp het schuim er af. Ik gebruikte een plastic ding waar je taarten mee glad kunt strijken.
Even laten drogen, eventueel wat restjes schuim wegpoetsen met een doekje en voila, je gemarmerde papier is klaar.
Je kunt het zo laten, je kunt er natuurlijk ook nog op tekenen, glitters toevoegen, dingen op plakken, handlettering of doodles op doen, etc. etc. De mogelijkheden zijn eindeloos 🙂

Kabouter xl

Vandaag eindelijk aan de slag gegaan met een groot formaat pegdoll. Ik had de spulletjes al langere tijd in huis, maar vond het spannend om te beginnen. Borduren is nooit zo mijn ding geweest, dus ik moest daar echt voor gaan zitten.
Hoewel ik veel verbeterpunten zie, ben ik toch ook wel erg tevreden over het resultaat. Vooral het haar vind ik zelf erg leuk geworden. Het is van heerlijk zachte wol die er gewoon om vraagt om geaaid te worden 🙂
Als mijn handwerkjuf zou weten wat ik nu allemaal maak… ik stond vroeger namelijk meer in de rij, dan dat ik aan het werk was 😉

Ansichtkaarten

banner_groot3_waldorfDe afgelopen dagen waren er meerdere mensen die vroegen of ik mijn tekeningen ook als ansichtkaart wil laten drukken, omdat ze dan wel een pakketje willen kopen.
Ik heb me er in verdiept, maar op dit moment ontbreken me de middelen om zo’n investering te doen. Er is echter nog hoop! ( 😉 ).
Ergens in een grijs verleden heb ik een soort online kaartenwinkeltje geopend en daar zijn de kaarten inmiddels te bestellen. De komende dagen zal ik nog wat meer ontwerpen toevoegen, maar je kunt alvast een kijkje nemen op:

kinderkunstwerkjes.sendasmile.com

Je kunt een kaart versturen naar jezelf of iemand anders, of je kunt pakketjes van 10 kaarten bestellen om later te versturen. Helaas is het niet mogelijk om dan meerdere afbeeldingen te kiezen.

Natuurgeesten – de vier elementen

Gisteren ben ik begonnen aan een uitdaging: het maken van een serie. Ik vind dat altijd lastig en raak ergens in het proces de motivatie kwijt. De tekeningen worden minder mooi, of komen gewoon niet af.
Het was hoog tijd om daar iets aan te doen, die drempel over te gaan en me verder te ontwikkelen. En het is gelukt!
Ik laat het verder aan jullie over om te bepalen hoe goed het is gelukt qua tekeningen, ik ben al heel blij met de vorderingen op persoonlijk vlak 🙂
De kinderen spelen gewoon om me heen, terwijl ik aan het werk ben. Die genieten van het prachtige weer, van het samen zijn met vriendjes en vriendinnetjes en dochterlief verheugd zich op het feit dat ze mijn krijtjes krijgt wanneer ik dood ben (naar haar zeggen, dan 😉 ).
En ze zien op deze manier een beetje wat “werken” is. De opbrengst van de tekeningen wordt namelijk gespaard om iets voor de kinderen te kopen wat ze al langere tijd willen. Ze zien dat er best veel tekeningen nodig zijn voor het cadeau bij elkaar gespaard is en dat het dus niet zo vanzelfsprekend is om zomaar te kopen wat je wilt. Zoonlief denkt na over dingen waar hij geld mee zou kunnen verdienen. Ik ben benieuwd met wat voor plannen hij komt 🙂

Lentefeetjes

Tekenen doe ik ontzettend graag en voor krijt heb ik altijd wel een zwak gehad.
Vorige week heb ik de krijtjes weer eens ter hand genomen en sindsdien zit ik in een stroomversnelling. Bijna iedere dag maak ik een of twee tekeningen en binnen enkele uren zijn ze verkocht. Er zijn zelfs mensen die hopen dat ze op tijd zijn om een tekening te kunnen kopen. Ik werk namelijk niet in opdracht, maar teken dat wat ik voel/ruik/zie/beleef. Soms weet ik niet eens wat ik aan het tekenen ben, maar weet ik toch dat het goed is. En voor de ene tekening af is, dient de volgende zich al aan. Het is dat er hier drie kinderen aandacht nodig hebben, dat er af en toe iets aan het huishouden gedaan moet worden en ik alleen bij daglicht kan werken, maar anders was ik van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat in de weer met het laten stromen van kleur op papier.
Morgen weer 🙂

Pegdoll lammetje

Tsja, de verslaving is nog niet over (en de ideetjes nog lang niet op!)
Een klein pegdoll lammetje van wolvilt en wol staat alvast klaar voor de seizoenstafel 🙂

pegdoll_schaapje