Emotiestenen

Gisteren en vandaag ben ik lekker bezig geweest met schilderen en het uitwerken van de schetsen die ik afgelopen week heb gemaakt. Ons huis ziet er niet uit (want de kinderen zijn helemaal opgegaan in hun creatieve spel en betrekken daarbij alles wat los en vast zit), maar ik ben blij met de stappen die ik heb gezet. Eindelijk komt er eenheid in stijl en in thema. Eindelijk lukt het me om tot een geheel te komen.
Vandaag is ook mijn eerste setje emotie-stenen een feit geworden. Emotiestenen kunnen gebruikt worden ter ondersteuning van coachingsessies, bijvoorbeeld. Of op scholen om de kinderen houvast te geven.
*blij*

Vosje

Om te laten zien hoe een vertelsteen ontstaat, heb ik vanmorgen tijdens het schilderen wat foto’s genomen. En om aan te geven hoe klein de steen is, heb ik er een kroontjespen bij gelegd (die slingerde toevallig op tafel rond).
Ik begin met een basislaag in een rode of bruine tint. Daarna zet ik de eerste laag in kleur er op. Heel dun en nog niet al te netjes. Daarna voeg ik met donker bruin wat schaduw toe en tenslotte werk ik de rest uit met de kleuren die me aanspreken. Het vosje heb ik redelijk eenvoudig gehouden, maar er zijn ook dagen dat ik alles uit de kast haal en met veel verschillende kleuren werk. Toch heb ik ook bij het vosje al gebruik gemaakt van 6 kleuren.
Het is geen snelle of eenvoudige manier van werken, maar wel de manier die mij veel voldoening geeft ๐Ÿ™‚

Nieuwe ontwerpen

Terwijl de kinderen zich afgelopen dagen hebben uitgeleefd in diverse speeltuinen, ben ik aan de slag gegaan met het maken van ontwerpen voor pegdolls en vertelstenen. Ik ben op zoek gegaan naar een stijl die ik met liefde kan uitvoeren (dus handgeschilderd, geen stickers of iets dergelijks), maar die tegelijkertijd niet te arbeidsintensief is. De stenen moeten wel betaalbaar blijven, tenslotte.
Volgens mij ben ik inmiddels op het juiste spoor. Het mooie is ook dat de stijl zowel bij de pegdolls past, als bij de vertelstenen. Ik kan dus naar hartelust combineren!
Vooralsnog zijn het alleen een heleboel schetsen, maar met een beetje geluk kan ik de komende dagen wat testjes op stenen en pegdolls gaan doen. Ik ben erg benieuwd!ย ontwerp_vertelstenen_vrouwen

Collectie

Gisteren heb ik het beschilderen van stenen weer opgepakt en heel langzaam begint er dan toch echt een collectie te ontstaan. Het blijft ook zo fijn om te doen; het kiezen van de steen, het neerzetten van de vorm en dan laag voor laag kleurtjes toevoegen tot het precies goed is. Bij de pixies en kabouters blijven iedere keer de oogjes weer spannend. Het zijn zulke kleine stipjes die op de goede plek terecht moeten komen.
Natuurlijk komen de stenen in het echt pas goed tot hun recht, maar hopelijk geven onderstaande foto’s ook een goed beeld. De stenen zijn tussen de 2 en 5 centimeter groot. (Of klein).
Hopelijk gaan ze allemaal een fijn plekje bij iemand thuis krijgen. Ga ik het aandurven om een winkel te benaderen of ze interesse hebben?

Mocht je het gemist hebben, maar het wel willen weten:ย hier kun je vinden welke materialen ik gebruik.

 

In beweging komen…

Vandaag waren de oudste twee mee met een uitje vanย Vakantiewerk Veldhovenย en daardoor had ik ineens heel veel ruimte en tijd tot mijn beschikking. Ik had even geen trek in pegdolls of wolvilt en ook niet in het beschilderen van stenen, maar wat dan wel…
Iets met kleur, iets met een kaars, maar vooral iets wat me zou helpen om weer los te komen, in beweging te komen. Vrijheid en creatie… Niet denken, maar maken.
In een oefenboek voor Kunstzinnige Therapie was ik eens een oefening tegen gekomen waarmee ze verf mengden met bellenblaas en daarmee de basis legden voor een tekening. Dat wilde ik wel eens proberen.
Jammer genoeg pakte het niet heel denderend uit, maar daardoor kon ik nog meer loslaten en nog meer laten ontstaan. Ik spetterde, goot en druppelde. En van daaruit ging ik verder met kleurpotlood, gouache en acryl. En nog weer later met ecoline. Ik doopte de potloden in water en drukte klodders op het papier. Ik wreef met een keukenpapiertje, werkte nat-in-nat. Gewoon zoals het in me op kwam.
Hieronder het resultaat. Zelf ben ik erg tevreden over de werkjes. Ze maken veel bij me los… ๐Ÿ™‚
Het lijkt me heel leuk om het ook een keer met de kinderen te doen, want eigenlijk is dit heel geschikt voor ze. Een ontdekkende, scheppende reis met verschillende materialen ๐Ÿ™‚

Hoe te beginnen

thee zettenAangezien ik al als klein kind veel aan het tekenen was en ik daar nooit echt mee opgehouden ben, is mijn voorraad spullen inmiddels behoorlijk groot. Ik heb acrylverf, olieverf, aquarelverf, softpastelkrijt, oliepastelkrijt, potloden, kleurpotloden, en, en, en….
Op zolder heb ik een speciale kast met alleen maar teken-, schilder- en knutselspullen en dan nog ligt er overal in huis ook nog wel wat. Ik ben erg blij met die grote voorraad aan spullen, want wat ik ook wil maken, ik kan eigenlijk gewoon aan de slag. En ook de kinderen kunnen gebruik maken van hoogwaardig materiaal. Zo kost het ze nooit veel moeite om iets moois te maken.
Het enige minpuntje is dat ik in mijn jongere jaren niet bezig was met het milieu, met duurzaam, met natuurlijk. Ik ging voor die materialen die ik van mijn zakgeld kon betalen en die binnen dat budget het mooiste resultaat opleverden. Nu gebruik ik, mede met het oog op duurzaamheid, nog steeds die materialen, omdat ik het zonde vind het zomaar weg te gooien.
Wanneer ik dan de vraag krijg welke materialen ik de kinderen laat gebruiken, vind ik het moeilijk om een antwoord te geven. Natuurlijk, ze gebruiken mijn materiaal en ik kan daar de naam wel van geven. Maar als je de kans hebt om nieuw materiaal aan te schaffen, zou ik denk ik voor iets anders gaan. De mooie spullen van Stockmar, de Natural Earth paint kit, Natural Face paint kit, Crayon rocks… dat soort dingen. Misschien zou ik zelfs wel aan de slag gaan met DIY-recepten die op Pinterest te vinden zijn.
Daarnaast laat ik de kinderen gewoon ook veel met zand, water, stokjes, steentjes en plantjes spelen. Ook dat is een feest voor de creativiteit. En daar heb je dus niets uit de winkel voor nodig. Thee maken met gedroogde kruiden, heksensoep van modder en plantjes, een kabouterhuisje van takjes en mos, een modderbaan met modder-oliebollen, spullen zoeken in het bos en de kinderen daar zelf iets mee laten bedenken.
Later kun je ze papier en crayon rocks of bijenwaskrijtjes geven om lekker cirkels mee te tekenen. Of je laat je dreumes met 1 of 2 kleuren een nat-in-nat werkje maken. Peuters geef je eventueel een extra kleurtje er bij.
Verfwerkjes kun je later nog versieren met stickers, potlood, stift of uitgeknipte papieren vormpjes.
Het is vooral nog het bezig zijn waar het om gaat, niet het resultaat. Schuif alle papiersnippers in een mapje of doosje en zet die de volgende dag weer op tafel.
Laat ze een keer op een krant tekenen (want een vel hoeft niet altijd leeg te zijn, zeker voor kleine kinderen niet), geef ze een schaar die goed in de handjes past en laat ze knippen. (Die snippers kun je dus bewaren om dan later weer op te plakken, bijvoorbeeld voor een feestelijke uitnodiging).
Maak brooddeeg (eventueel met een kleurtje van kleurstof of met glitters) en laat ze kleien. Geef eventueel uitsteekvormpjes, voor als je iets herkenbaars wilt om later te beschilderen.
Laat ze slaan, rollen, kneden, ontdekken…
Geef ze een stuk hout om een spijker in te slaan en laat ze die er weer uithalen met een tang. Laat ze een gaatje boren in verschillende maten. Welke schroef past en welke valt er doorheen?
Je kunt ze mee laten koken door ze champignons te laten snijden, bijvoorbeeld. Of door ze voorzichtig iets in de pan te laten doen.
Ben je bang dat je huis een rampplek wordt? Dan kun je eventueel badstofhoezen om je stoelen doen en plastic onderleggers op de tafel en de vloer. Of je laat ze buiten knutselen/schilderen/kleien/klussen.
En echt, richt je niet op het resultaat, maar op het proces. Laat ze ontdekken en je ontdekt met ze mee.
Ik geniet er iedere keer weer van ๐Ÿ˜€

Making of

vertelstenen5_kleinGeregeld (lees: meerdere keren per dag) krijg ik van mensen de vraag waar ik mijn stenen mee beschilder en waar ik die stenen eigenlijk vandaan heb.

[edit 12 juli 2017]
knip knip knip
klaagmodus weg
knip knip knip [/edit]

Wat je nodig hebt:

Verf: Amsterdam Deco (universal) (was ooit Decorfix van Talens)
Lak : Mod Podge
Stiften: Sharpie permanent markers (gebruik ik weinig, want zijn alleen geschikt voor lichtgekleurde oppervlakten, net als gewone stiften) of Uni Posca (fijn voor handlettering, dekkende verf met het gebruiksgemak van een stift – ook deze gebruik ik zelf erg weinig, maar vind ze wel erg fijn).
Penseel: acrylpenseel nr 0 + nr 1
Stenen: bij tuincentrum, vijverhandel of bouwmarkt. Soms zelfs bij een drogist. Gemakkelijker kan ik het helaas niet maken.

Verder heeeeeeeeeeel veel geduld, liefde, doorzettingsvermogen, creativiteit, techniek en kennis van de kleurenleer.
Ik wens jullie veel plezier en een fantastische reis!

En mocht je ze toch willen kopen, de gemiddelde prijs van een unieke, handbeschilderde steen is het exorbitante bedrag (sorry, ik kon het even niet laten ๐Ÿ˜‰ ) van โ‚ฌ 7,95
Kleine, eenvoudige stenen zitten daar wat onder. Grotere, ingewikkeldere stenen zijn wat duurder.

werkplek4

Vervulling

Vandaag is er weer een pakketje op de post gegaan. Er zijn weer pixies op reis, samen met een heleboel lieveheersbeestjes, sterretjes, hartjes en een paddenstoel. Ik vind het leuk om er een persoonlijk kaartje bij te doen en de enveloppe te versieren. Net dat beetje extra om er iets leuks van te maken.
Ik weet niet hoe het ontvangen wordt, ik weet wel hoe ik het verstuur. Van mijn “uurloon” blijft weinig over, maar daar doe ik het gelukkig ook niet voor. Mijn betaling komt op een andere manier binnen, in de vorm van innerlijke vervulling.


Verder heb ik ook de seizoenstafel aangepast aan de zomer. Het begin is er, de komende tijd mag er aangevuld gaan worden, vorm gaan krijgen. Bloemen voor in de takken, een mooie zon, wat vogels en vlinders, nieuwe pegdolls en hopelijk ook iets leuks voor op het “strand”… ideetjes genoeg ๐Ÿ™‚
Inmiddels weet ik dat de tafel niet in een keer klaar is, maar dat deze gedurende het seizoen groeit tot er stukje bij beetje harmonie ontstaat. Dingetjes er bij, dingetjes weg of op een andere plek. Tot de tafel perfect past bij ons huis, ons gezin. Een warme, liefdevolle chaos ๐Ÿ™‚

seizoenstafel_zomer.jpg

Storm en stilte

Het liep even heel erg storm met de vertelstenen (of sprookjesstenen, zoals ik ze voor mezelf noem). Een dag lang stroomden de bestellingen binnen en heb ik een stapeltje pixies tot leven gewekt. Inmiddels is een groot deel daarvan ook al weer op reis.
Het is fijn om de pixies laag voor laag tevoorschijn te toveren. Ze passen bij me, de vorm en de kleuren. Sommige pixies zijn een beetje grappig, andere zorgzaam of ingetogen. Stuk voor stuk zijn ze uniek en ik kan zonder moeite bij elk een verhaal vertellen.
Misschien dat ik dat ook nog wel eens ga doen. De kinderen vinden namelijk niets leuker dan mama die vertelt…

Vandaag was er meer ruimte voor verstilling. Of eigenlijk meer uitputting. De laatste weken voor de zomervakantie zijn voor ons allemaal intens. Verlangend tellen we de dagen af en in de ochtend blijven we eigenlijk liever in bed. Nog even doorbijten…
Ik kijk er naar uit, naar de vakantie. Samen een paar stappen terug doen, nergens naartoe hoeven, wel ergens naartoe mogen. Gewoon bij ons in de buurt. We gaan niet op reis. Tenminste niet fysiek. In onze dromen en gedachten daarentegen… We gaan het avontuur in de buurt opzoeken. Speeltuinen, het bos, de tuin, het huis… Gewoon weer even lekker wij.
Intussen blijf ik ook doorgaan met schilderen, schrijven en tekenen. Mijn eerste handlettering-probeersels zijn een feit. Er valt nog veel winst te behalen, dus ik hoef me zeker niet te vervelen ๐Ÿ™‚ Slow living, here we come!

Niet in opdracht

Eens in de zoveel tijd trap ik weer in de val van in opdracht willen werken. Dan denk ik “ach, ik probeer het gewoon.” Dan denk ik dat het wel goed komt en dat het zo fijn is om iemand blij te maken met een persoonlijke tekening, schildering of wat dan ook.
Gaandeweg wring ik me dan in allerlei bochten en voelt het gewoon niet meer zo fijn. Ik doe mijn best en doe nog meer mijn best en probeer mooi te vinden wat ik aan het maken ben… maar het werkt gewoon niet. En waarom? Ik heb geen idee. ย En juist daarom probeer ik het steeds opnieuw. Hou ik me voor dat het zo moeilijk niet kan zijn, dat het er bij hoort, dat het nu vast wel gaat lukken…

Dat gaan we dus niet meer doen. Het werkt niet.
Ik maak gewoon dat wat in me boven komt en uit mijn handen stroomt. Voor mijn kinderen en mezelf is het heel belangrijk dat ik me happy blijf voelen.
En ik word niet per definitie happy van geld verdienen. (Wel van nieuwe verfjes, wolviltjes, pegdolletjes… en die kosten natuurlijk geld en best een hoop ook… maar met die spullen maak ik dan weer spulletjes om blij van te worden en anderen blij mee te maken).

Dus, samenvattend:

  • ja, ik bied mijn vrije werk te koop aan voor een prijs die ik in verhouding acht met het werk, het materiaal en de energie die ik er in heb gestoken. Dit zijn geen vaste prijzen, maar gevoelsprijzen. Prijzen die ik voor mezelf kan verantwoorden.
  • nee, ik werk niet in opdracht. Echt niet!

Regelmatig zet ik foto’s online van wat ik in de aanbieding heb. Zit daar iets bij? Laat het me weten! Dan komen we er samen wel uit ๐Ÿ™‚
Mijn persoonlijke favorieten van vandaag: de pixie met de kaboutermuts en het kabouterhuisje.