Vertelstenen (3) en klussen

De mogelijkheden met de stenen zijn echt eindeloos. Ze zijn inzetbaar thuis, om verhalen mee te vertellen, de seizoenstafel completer te maken, als gedenksteen of krachtsteen of gewoon ter decoratie.
In praktijken kunnen ze gebruikt worden voor familie-opstellingen, speltherapie, om gesprekken te ondersteunen, rouwverwerking, etc.
Op scholen om activiteiten uit te beelden, liedjes te zingen, verhalen te vertellen of bij het kringgesprek.
Je kunt een enkele steen gebruiken, een basisset met grote stenen, of een complete set met grote en kleine stenen.
Je kunt kiezen voor een specifiek thema (bijv. sprookjes, vakantie), voor je gezin of familie, voor de seizoenen, noem het maar op.
Voorlopig blijf ik nog wel even doorgaan met schilderen en blijft het aantal ideeΓ«n groeien. Ik sta zeker open voor suggesties, ideetjes en opdrachten πŸ™‚

En terwijl ik druk bezig ben met schilderen, heeft oudste zoonlief het klussen weer herontdekt. Hij zag vanmorgen een plaatje van een buiten-kookplek en dat wilde hij ook heel graag. Vol overgave heeft hij zijn eigen versie gemaakt (alleen de ketting om een pot aan op te hangen ontbreekt naar zijn zeggen nog). Daarvoor moest hij wel eerst nog een stapeltje schroeven uit zijn voorraad hout halen, want hij wilde geen zakgeld uitgeven aan nieuwe.
Nu is hij druk met de opdrachten die hij van zijn zusje heeft gekregen πŸ™‚

Vertelstenen

Op dit moment stort ik me helemaal op het schilderen van stenen. Ik vind het zo leuk om te doen en ik ben bezig met een groot project, waar ik hopelijk later nog meer over zal vertellen (als ik het niet vergeet, doordat ik alweer met hele andere dingen bezig ben en zo).
In ieder geval heb ik een setje stenen met het weer als thema afgerond en ook heb ik wat kleine krachtsteentjes met hartjes beschilderd.
Die stenen zijn te koop voor de liefhebber (krachtsteentjes € 0,75 per stuk, de thema-set voor € 24,95).
Verder werk ik aan een set met het thema “familie”. Papa, opa en oma zijn nog even in de schetsfase, dus die volgen later. Maar ik wilde jullie een eerste indruk niet onthouden πŸ™‚

Ik zit momenteel nog in de experimentele fase, maar het lijkt me super leuk om uiteindelijk aan het werk te mogen voor bijvoorbeeld (kinder)coaches en leerkrachten. Zelf vind ik het in ieder geval heerlijk om de stenen in mijn handen te houden en laag voor laag een afbeelding te laten ontstaan. Tijdens het schilderen ontstaan namelijk ook verhalen, komen er emoties los of komt er juist een gevoel van rust en ontspanning. Te mooi om niet te delen, als je het mij vraagt πŸ™‚

Lekker bezig

Tussen het “slow living” door, ben ik toch nog af en toe wel bezig met “werk”. Ik vergeet alleen soms om de foto’s te plaatsen, of het ontbreekt me aan inspiratie om er iets over te schrijven. Ook nu is het weer te mooi om al te lang achter de computer te blijven. Ik heb nog veel stenen klaar liggen die er om vragen om beschilderd te worden en daar ga ik zo lekker mee aan de gang.
Krachtstenen, decoratiestenen, vertelstenen… de mogelijkheden zijn eindeloos en ik merk dat het me veel voldoening geeft om er mee bezig te zijn.
Afwisseling is echter voor mij broodnodig. Dus ook de pegdolls laten me niet los en zorgen voor veel plezier. Langzaam vult ons huis zich met natuurlijke materialen, met kleur, met zacht leven.
Zie je iets wat je mooi vindt en wat heel goed in jouw huis zou passen of iets wat je aan iemand cadeau zou willen geven? Laat het me weten, want de stenen en de pegdolls zijn te koop πŸ™‚

Vakantie

We hebben in de mei-vakantie genoten van een weekje wintersport. Het was even wennen om dit zo laat in het jaar te doen, maar we werden beloond met alle soorten sneeuw. Van slush-puppy (alleen even ranja toevoegen) tot rem-sneeuw (nog niet eerder zo meegemaakt, het was alsof er handremmen op je ski’s zaten en dat die dan snoeihard aangetrokken werden), tot ijs tot… jawel, perfecte sneeuw. Dacht ik aan het begin van de week dat ik wel klaar was met het wintersport-gedoe, aan het eind van de week zag ik het weer helemaal zitten.
De tijd die we niet op de piste zaten (of skieden), brachten de kinderen in het zwembad door en ik in het appartement met mijn knutselspulletjes. Ik heb wat experimentjes gedaan met sprookjeswol en ik heb een klein manteltje gehaakt. Zoals altijd pakte ik het weer top-down aan, door met het moeilijkste te beginnen. (En me dan verbazen dat mijn kinderen hun lego willen opbouwen zonder de juiste volgorde aan te houden).
Eenmaal thuis mochten we aan de slag met het kinderfeestje van oudste zoonlief en later nog het “grote-mensen-feest.” Vast onderdeel van de verjaardag is de zelfgemaakte slagroomtaart die door de kinderen met veel enthousiasme en toewijding wordt versierd. Het maakt niet uit hoe de taart smaakt, de liefde die er in zit, maakt alles goed.
Tussen het feesten door zijn de kinderen o.a. creatief bezig geweest met het beschilderen van uit Frankrijk meegebrachte stenen.
Nu is het aan mij om puin te ruimen en het ritme van alledag op te pakken.
Inspiratie genoeg om weer lekker aan de slag te gaan met pegdolls en pasteltekeningen, dus: to be continued!

Mijn eerste beschilderde steen

steenInmiddels ben ik in het bezit van twee lichtfladderaars (of ja, de kinderen hebben ze ingepikt) en ik zag al vaker prachtig beschilderde stenen voorbij komen.
Niet eerder voelde ik me aangesproken om zelf een steen te beschilderen, tot zoonlief me er om vroeg.Β En als hij iets vraagt, dan moet het natuurlijk ook zo snel mogelijk. Dus toen ik zojuist langs een kast liep waar ik wat steentjes in had liggen, dacht ik: “ach, waarom ook niet.” Ik heb momenteel maar twee tubes verf beneden liggen (wit en goud), dus het moest een eenvoudig ontwerp worden. Ik besloot voor een engelenveertje te gaan.
Eerlijk gezegd smaakt het wel naar meer, dus wie weet volgen er binnenkort nog meer beschilderde stenen πŸ™‚ Dan ga ik ook wat beter nadenken over het ontwerp, ook al ben ik voor een eerste probeersel niet ontevreden.

Scheerschuim

Al een hele tijd geleden had ik eens ergens gelezen dat je papier kon marmeren met scheerschuim en ecoline (of een andere kleurstof). Ik heb toen meteen een bus scheerschuim gekocht, maar hij verdween in de hobbykist en kwam er lange tijd niet uit.
Vandaag hadden de kinderen echter vrij in verband met een studiedag van school, dus een uitgelezen kans om er nu echt mee aan de slag te gaan.
De ochtend hebben de kinderen eerst heerlijk in een weiland doorgebracht, inclusief picknick. Het weer is te mooi om niet buiten te zijn en ik wilde “vrij van school” zo ruim mogelijk oppakken. Even lekker de hoofden leeg en de lijfjes los.
Zo was er tenminste rust en aandacht voor het kliederen… euh… schilderen met scheerschuim.
Beelden zeggen meer dan duizend woorden, dus ik zal de foto’s verder voor zich laten spreken πŸ™‚ Al moet ik zeggen dat het op de foto’s minder tot zijn recht komt dan in de werkelijkheid.
De kinderen hadden in ieder geval enorm veel pret en we hebben al leuke plannen gemaakt voor wat we met de schilderingen gaan doen πŸ™‚


Werkwijze:
Spuit wat scheerschuim op een gemakkelijk schoon te maken oppervlak. Ik koos voor aluminiumfolie op een dienblad.
Smeer dat een beetje uit met een spatel of lepel en druppel er kleurstof op (ecoline, natuurlijke kleurstof, glitters, wat je maar wil). Ik heb halverwege ook wat zout toegevoegd, om te kijken wat dat zou doen.
Maak dan met een prikker of stokje of wat dan ook wat patroontjes in het schuim en druk vervolgens een vel papier op het schuim. Experimenteer gerust met de hoeveelheid druk die je geeft, om te zien wat de effecten worden.
Haal het vel papier van het schuim en schraap met een spatel, pannenlikker of ander vlak voorwerp het schuim er af. Ik gebruikte een plastic ding waar je taarten mee glad kunt strijken.
Even laten drogen, eventueel wat restjes schuim wegpoetsen met een doekje en voila, je gemarmerde papier is klaar.
Je kunt het zo laten, je kunt er natuurlijk ook nog op tekenen, glitters toevoegen, dingen op plakken, handlettering of doodles op doen, etc. etc. De mogelijkheden zijn eindeloos πŸ™‚

Sluieren

Sinds een paar maanden ben ik me weer een beetje aan het verdiepen in de antroposofie en dan met name de creatieve aspecten. Zo kwam ik op een forum de sluier-techniek tegen. Deze techniek houdt in dat je heel veel dunne lagen kleur over elkaar heen zet. De lagen moeten tussendoor goed drogen, omdat anders het effect verloren gaat.
Geduld is niet mijn grootste goed wanneer het op tekenen en schilderen aankomt, maar ik wilde me er toch graag aan wagen.
Vandaag scheen de zon, was het huis redelijk opgeruimd en schoon en de kinderen zaten goed in hun vel. Een mooie dag dus om zelf aan de slag te gaan met verf en papier.
In no-time was de tafel bezaaid met spullen. Mijn spullen.
En aan het eind van de middag heb ik een aquarel klaar en een jurkje voor een popje-in wording. De lagen moesten tenslotte steeds drogen, dus tijd en reden genoeg om me niet alleen tot het schilderen te beperken πŸ™‚
Ik ben blij met het eindresultaat en dan vooral doordat het zo leuk was om weer creatief bezig te zijn en niet zozeer door hoe het uiteindelijk geworden is. Het was een ontdekkingstocht en ik ervaar steeds sterker dat dat bij me past.

Vorm

Al een tijdje ben ik bezig met een loopbaantraject, omdat ik voel dat ik vorm wil geven aan mijn talenten en mijn plekje in wil nemen in de wereld van “werkende” moeders.
Het is niet zo dat ik een deadline heb, of dat ik pas net begonnen ben. Eigelijk is het een flow waar ik mijn hele leven in zit, die nu in een stroomversnelling komt. Puzzelstukjes die ik altijd al bij me had, vallen op hun plek. Het plaatje wordt stukje bij beetje duidelijker, zeker naarmate er meer van de puzzel gelegd is.
De stap die ik nu wil gaan zetten, is het geven van workshops. Of ontmoetingsbijeenkomsten, eigenlijk. Graag zou ik ouders met hun kinderen uit willen nodigen om mij te komen ontmoeten. Hier thuis te komen en te beleven hoe ik om ga met mijn kinderen en hen ondersteun. Te beleven hoe leuk het kan zijn om samen een eenvoudig knutselwerkje te maken, een gesprek te voeren, of elkaar juist gewoon te laten zijn. Er moet niet altijd iets gepresteerd worden, er hoeft niet altijd een resultaat behaalt te worden. Juist rust en stilte om te zien wat er allemaal al vanzelf gebeurt. Welke ontdekkingen er gedaan worden, welke vragen naar boven komen. Daarin kan ik ondersteunen. Zodat er geen ongemakkelijke stiltes vallen, maar er juist een gevoel onstaat van gedragen worden. Geen vrije val, maar in vrijheid samen zijn.

Lees je deze tekst en denk je “wat een onzin” of iets wat die richting op gaat? Dan weet je dat het niets voor jou is πŸ™‚
Lees je deze tekst en denk je iets als “goh, dat lijkt me wel wat” of “dat klinkt interessant, maar…” Vul dan gerust onderstaand contactformulier in

Ik hoor graag van je πŸ™‚