Herfsttafel

De herfst vind ik erg inspirerend. Jammer vind ik dat de dagen korter worden en dat we weer met jassen en vesten in de weer moeten, maar ik geniet van de prachtige kleuren. Van de natuur die verandert, de paddenstoelen die uit de grond schieten, al het moois dat verzameld kan worden (kastanjes, eikels, blaadjes, etc.).
Een paar dagen geleden heb ik ook weer een oude favoriet geprobeerd: spetteren met ecoline. Oh, wat wilde ik dat op de basisschool altijd graag doen. Het was mijn favoriete activiteit en ik was zo teleurgesteld wanneer ik dat niet mocht. Ik heb fijne herinneringen aan de crea-middagen (waarom is dat tegenwoordig niet meer?).
Toen de kinderen me in de weer zagen, wilden ze natuurlijk zelf ook graag een keer. Eigenlijk wilde ik het voor volgende week bewaren, maar toen dacht ik: “ach, waarom ook niet.” Dus ook zij hebben alvast een eerste experimentje gemaakt.
Ik koos wat bladeren die ik twee weken geleden te drogen had gelegd. De bladeren die wel mooi van vorm waren, maar niet altijd even mooi van kleur. (De “eersteklas” bladeren bewaar ik nog even). Een wit velletje papier, de bladeren er op en spetteren maar πŸ™‚ Zo simpel, zo leuk, zo snel mooi.
Verder heb ik mijn eerste pegdoll-paddenstoel gemaakt. Of eigenlijk twee. Met wat restjes vilt ben ik aan het experimenteren geslagen en ik kan niet wachten om er mee verder te gaan. Maar eerst mag ik nog in opdracht een grote set stenen schilderen.
Onze seizoenstafel wordt steeds voller. Er zijn gewoon zoveel mooie dingen te vinden, dat ik moeilijk kan selecteren. De tafel leeft en inspireert. Zo buiten, zo binnen πŸ™‚

Advertenties

Cadeautje

Afgelopen zondag was ik uitgenodigd voor het feest van mijn peettante. Omdat zij al vele jaren met veel passie werkzaam is bij Aardbeienland, wilde ik het cadeautje dit keer ook een aardbeien-thema geven. Omdat ik het wel echt van mij wilde laten zijn, koos ik er voor om de twee dingen te doen die ik op dit moment het liefste doe: een pegdoll/kegelpoppetje maken en een steentje beschilderen. Samen vormt dit een setje waar ik helemaal achter kan staan en waar ik met plezier aan heb gewerkt πŸ™‚
In de toekomst wil ik vaker pegdolls met steentjes combineren. Hout, steen en wol zijn heerlijke materialen om mee te werken en schilderen zit gewoon in mijn bloed πŸ™‚
De pegdoll is 2,5 cm hoog en het setje pastte dus mooi als versiering op de cadeau-enveloppe πŸ™‚

setje_aardbei

Anders…

Eigenlijk moet ik e-mailtjes beantwoorden, het huishouden doen, een wandeling maken, of anders toch wat meer herfstsetjes schilderen. Want die verkopen goed. De setjes die ik gemaakt heb, zijn in een mum van tijd verkocht en ik weet dat ik er zo nog wat meer zou kunnen verkopen.
Ik vind het fijn, een schoon en opgeruimd huis. Ik vind het fijn, netjes gevouwen schone was in de kast. Ik vind het fijn wanneer er geen e-mailtjes op antwoord wachten, maar ik juist kan wachten op de berichten van anderen. Ik vind het fijn om buiten te zijn, vooral als het lekker weer is (ja, het waait, maar de zon schijnt ook). Ik vind het fijn om met de kinderen te spelen en knuffelen en dat heb ik deze ochtend ook zeker gedaan. Knuffelen en liedjes zingen, knus onder een dekentje op de bank even we-time.
Tegelijkertijd voel ik gewoon ontzettend veel. Meer dan ik hier kan en wil opschrijven. In ieder geval lukt het me nooit (tenminste niet voor lang) om iets anders te doen dan mezelf te zijn. Ook al is dat anders dan de norm, de standaard, de verwachtingen. Is het anders dan een deel van mij zou willen.
Daarom ben ik vanmorgen gewoon weer steentjes gaan schilderen. Er zijn zoveel ideetjes die er om vragen om uitgewerkt te worden. Insecten, bloemen, planten, het weer, een dagritme, noem het maar op. In prachtige kleuren schieten de ideeΓ«n door mijn hoofd. Soms zoveel dat ik niet anders kan dan even op de bank zitten en niets doen. Niets anders dan de stroom aan beelden aan me voorbij laten gaan. De wensen, de gevoelens, de gedachten.
Duidelijk is, dat het me diep van binnen niet uitmaakt dat ik geen “werkende moeder” ben. En dat ik wil koesteren dat ik de kans heb om mijn eigen weg te gaan. Dat ik een unieke positie heb en dat ik die positie niet tekort wil doen. Ik wil er juist dankbaar voor zijn.
En vanuit die dankbaarheid ben ik steentjes gaan schilderen. Gewoon zoals het in me opkwam, zonder doel, zonder reden. Er gaan nog veel meer steentjes volgen, maar de ochtend is voorbij en de oudste twee mogen zo van school gehaald. Voor nu is dit het resultaat πŸ™‚ Β :

vertelstenen_voorwerpen

Emotiestenen

Gisteren en vandaag ben ik lekker bezig geweest met schilderen en het uitwerken van de schetsen die ik afgelopen week heb gemaakt. Ons huis ziet er niet uit (want de kinderen zijn helemaal opgegaan in hun creatieve spel en betrekken daarbij alles wat los en vast zit), maar ik ben blij met de stappen die ik heb gezet. Eindelijk komt er eenheid in stijl en in thema. Eindelijk lukt het me om tot een geheel te komen.
Vandaag is ook mijn eerste setje emotie-stenen een feit geworden. Emotiestenen kunnen gebruikt worden ter ondersteuning van coachingsessies, bijvoorbeeld. Of op scholen om de kinderen houvast te geven.
*blij*

Vosje

Om te laten zien hoe een vertelsteen ontstaat, heb ik vanmorgen tijdens het schilderen wat foto’s genomen. En om aan te geven hoe klein de steen is, heb ik er een kroontjespen bij gelegd (die slingerde toevallig op tafel rond).
Ik begin met een basislaag in een rode of bruine tint. Daarna zet ik de eerste laag in kleur er op. Heel dun en nog niet al te netjes. Daarna voeg ik met donker bruin wat schaduw toe en tenslotte werk ik de rest uit met de kleuren die me aanspreken. Het vosje heb ik redelijk eenvoudig gehouden, maar er zijn ook dagen dat ik alles uit de kast haal en met veel verschillende kleuren werk. Toch heb ik ook bij het vosje al gebruik gemaakt van 6 kleuren.
Het is geen snelle of eenvoudige manier van werken, maar wel de manier die mij veel voldoening geeft πŸ™‚

Hoe te beginnen

thee zettenAangezien ik al als klein kind veel aan het tekenen was en ik daar nooit echt mee opgehouden ben, is mijn voorraad spullen inmiddels behoorlijk groot. Ik heb acrylverf, olieverf, aquarelverf, softpastelkrijt, oliepastelkrijt, potloden, kleurpotloden, en, en, en….
Op zolder heb ik een speciale kast met alleen maar teken-, schilder- en knutselspullen en dan nog ligt er overal in huis ook nog wel wat. Ik ben erg blij met die grote voorraad aan spullen, want wat ik ook wil maken, ik kan eigenlijk gewoon aan de slag. En ook de kinderen kunnen gebruik maken van hoogwaardig materiaal. Zo kost het ze nooit veel moeite om iets moois te maken.
Het enige minpuntje is dat ik in mijn jongere jaren niet bezig was met het milieu, met duurzaam, met natuurlijk. Ik ging voor die materialen die ik van mijn zakgeld kon betalen en die binnen dat budget het mooiste resultaat opleverden. Nu gebruik ik, mede met het oog op duurzaamheid, nog steeds die materialen, omdat ik het zonde vind het zomaar weg te gooien.
Wanneer ik dan de vraag krijg welke materialen ik de kinderen laat gebruiken, vind ik het moeilijk om een antwoord te geven. Natuurlijk, ze gebruiken mijn materiaal en ik kan daar de naam wel van geven. Maar als je de kans hebt om nieuw materiaal aan te schaffen, zou ik denk ik voor iets anders gaan. De mooie spullen van Stockmar, de Natural Earth paint kit, Natural Face paint kit, Crayon rocks… dat soort dingen. Misschien zou ik zelfs wel aan de slag gaan met DIY-recepten die op Pinterest te vinden zijn.
Daarnaast laat ik de kinderen gewoon ook veel met zand, water, stokjes, steentjes en plantjes spelen. Ook dat is een feest voor de creativiteit. En daar heb je dus niets uit de winkel voor nodig. Thee maken met gedroogde kruiden, heksensoep van modder en plantjes, een kabouterhuisje van takjes en mos, een modderbaan met modder-oliebollen, spullen zoeken in het bos en de kinderen daar zelf iets mee laten bedenken.
Later kun je ze papier en crayon rocks of bijenwaskrijtjes geven om lekker cirkels mee te tekenen. Of je laat je dreumes met 1 of 2 kleuren een nat-in-nat werkje maken. Peuters geef je eventueel een extra kleurtje er bij.
Verfwerkjes kun je later nog versieren met stickers, potlood, stift of uitgeknipte papieren vormpjes.
Het is vooral nog het bezig zijn waar het om gaat, niet het resultaat. Schuif alle papiersnippers in een mapje of doosje en zet die de volgende dag weer op tafel.
Laat ze een keer op een krant tekenen (want een vel hoeft niet altijd leeg te zijn, zeker voor kleine kinderen niet), geef ze een schaar die goed in de handjes past en laat ze knippen. (Die snippers kun je dus bewaren om dan later weer op te plakken, bijvoorbeeld voor een feestelijke uitnodiging).
Maak brooddeeg (eventueel met een kleurtje van kleurstof of met glitters) en laat ze kleien. Geef eventueel uitsteekvormpjes, voor als je iets herkenbaars wilt om later te beschilderen.
Laat ze slaan, rollen, kneden, ontdekken…
Geef ze een stuk hout om een spijker in te slaan en laat ze die er weer uithalen met een tang. Laat ze een gaatje boren in verschillende maten. Welke schroef past en welke valt er doorheen?
Je kunt ze mee laten koken door ze champignons te laten snijden, bijvoorbeeld. Of door ze voorzichtig iets in de pan te laten doen.
Ben je bang dat je huis een rampplek wordt? Dan kun je eventueel badstofhoezen om je stoelen doen en plastic onderleggers op de tafel en de vloer. Of je laat ze buiten knutselen/schilderen/kleien/klussen.
En echt, richt je niet op het resultaat, maar op het proces. Laat ze ontdekken en je ontdekt met ze mee.
Ik geniet er iedere keer weer van πŸ˜€

Droomdeurtje

Al een hele tijd geleden wees iemand me eens op het bestaan van droomdeurtjes. Ze dacht dat het wel iets voor mijn kinderen zou zijn. Sinds die tijd ben ik de Facebookpagina gaan volgen en bleef ik twijfelen. Het concept sprak me wel aan, maar zou het wel echt iets voor ons zijn? Zou het niet weer zo’n aankoop zijn die in theorie wel leuk is, maar in de praktijk niets brengt?
Afgelopen week kwam het deurtje steeds vaker in mijn gedachten en ik besloot er nu dan toch maar een te kopen. Alleen de kleuren spraken mij persoonlijk wat minder aan voor bij ons in huis. We hebben geen strak gestyled huis en ook nergens felle kleuren (behalve het speelgoed dat iedere avond in de speelgoedmand verdwijnt).
Gelukkig was dat probleem snel genoeg te verhelpen, want als het ergens niet aan ontbreekt, is het wel verf πŸ™‚
Vanmiddag dus op mijn gemakje in de weer gegaan met schilderen en nu past het deurtje wel heel mooi bij de rest van onze spullen. Ik ben er helemaal blij mee en ben gelijk in de weer gegaan met het uittesten van allerlei decors πŸ˜€
Uiteindelijk zal het deurtje een plekje gaan krijgen op de seizoenstafel, maar dan wanneer die weer aan een grondige make-over toe is πŸ™‚

Seizoenstafel – zomer

Vandaag heb ik me weer eens wat serieuzer met de seizoenstafel bezig gehouden. De zomer vind ik een redelijk moeilijk seizoen om mooi uit te beelden, maar de kabouters verdienen het om een mooi wereldje tot hun beschikking te hebben. Het is inmiddels namelijk wel duidelijk dat onze seizoenstafel eigenlijk een kabouterwereldje is.
Omdat ik een aardig voorraadje vertelstenen heb liggen, ben ik die aan de seizoenstafel toe gaan voegen. Het is een fijne manier om dieren, maar ook bloemen en ornamenten op de tafel vorm te geven. Tegelijkertijd geeft het nieuwe ideetjes om te schilderen. Zo kan ik mijn grenzen verleggen, maar toch in harmonie met mezelf blijven werken. En dat is, als je het mij vraagt, hoe werken bedoeld is.

Storm en stilte

Het liep even heel erg storm met de vertelstenen (of sprookjesstenen, zoals ik ze voor mezelf noem). Een dag lang stroomden de bestellingen binnen en heb ik een stapeltje pixies tot leven gewekt. Inmiddels is een groot deel daarvan ook al weer op reis.
Het is fijn om de pixies laag voor laag tevoorschijn te toveren. Ze passen bij me, de vorm en de kleuren. Sommige pixies zijn een beetje grappig, andere zorgzaam of ingetogen. Stuk voor stuk zijn ze uniek en ik kan zonder moeite bij elk een verhaal vertellen.
Misschien dat ik dat ook nog wel eens ga doen. De kinderen vinden namelijk niets leuker dan mama die vertelt…

Vandaag was er meer ruimte voor verstilling. Of eigenlijk meer uitputting. De laatste weken voor de zomervakantie zijn voor ons allemaal intens. Verlangend tellen we de dagen af en in de ochtend blijven we eigenlijk liever in bed. Nog even doorbijten…
Ik kijk er naar uit, naar de vakantie. Samen een paar stappen terug doen, nergens naartoe hoeven, wel ergens naartoe mogen. Gewoon bij ons in de buurt. We gaan niet op reis. Tenminste niet fysiek. In onze dromen en gedachten daarentegen… We gaan het avontuur in de buurt opzoeken. Speeltuinen, het bos, de tuin, het huis… Gewoon weer even lekker wij.
Intussen blijf ik ook doorgaan met schilderen, schrijven en tekenen. Mijn eerste handlettering-probeersels zijn een feit. Er valt nog veel winst te behalen, dus ik hoef me zeker niet te vervelen πŸ™‚ Slow living, here we come!

Vertelstenen (3) en klussen

De mogelijkheden met de stenen zijn echt eindeloos. Ze zijn inzetbaar thuis, om verhalen mee te vertellen, de seizoenstafel completer te maken, als gedenksteen of krachtsteen of gewoon ter decoratie.
In praktijken kunnen ze gebruikt worden voor familie-opstellingen, speltherapie, om gesprekken te ondersteunen, rouwverwerking, etc.
Op scholen om activiteiten uit te beelden, liedjes te zingen, verhalen te vertellen of bij het kringgesprek.
Je kunt een enkele steen gebruiken, een basisset met grote stenen, of een complete set met grote en kleine stenen.
Je kunt kiezen voor een specifiek thema (bijv. sprookjes, vakantie), voor je gezin of familie, voor de seizoenen, noem het maar op.
Voorlopig blijf ik nog wel even doorgaan met schilderen en blijft het aantal ideeΓ«n groeien. Ik sta zeker open voor suggesties, ideetjes en opdrachten πŸ™‚

En terwijl ik druk bezig ben met schilderen, heeft oudste zoonlief het klussen weer herontdekt. Hij zag vanmorgen een plaatje van een buiten-kookplek en dat wilde hij ook heel graag. Vol overgave heeft hij zijn eigen versie gemaakt (alleen de ketting om een pot aan op te hangen ontbreekt naar zijn zeggen nog). Daarvoor moest hij wel eerst nog een stapeltje schroeven uit zijn voorraad hout halen, want hij wilde geen zakgeld uitgeven aan nieuwe.
Nu is hij druk met de opdrachten die hij van zijn zusje heeft gekregen πŸ™‚