Zomervakantie

Oprecht kan ik zeggen dat ik met veel plezier en een beetje weemoed terugkijk op een hele fijne zomervakantie. We zijn niet op spannende avonturen geweest, niet weg met het vliegtuig en zelfs niet de grens over.
De kinderen hebben enthousiast meegedaan aan diverse aktiviteiten van vakantiewerk Veldhoven, waar ze klasgenootjes tegenkwamen, maar ook nieuwe vrienden maakten. De vensterbanken staan vol met knutsel- en timmerwerkjes, dochterlief heeft eindelijk zin om haar A-diploma te gaan halen (want ze vond het niet leuk dat ze nog een zwemvestje aan moest), er is vol overtuiging met een groep een prachtige hut getimmerd, er zijn wedstrijden gewonnen, spelletjes gespeeld en een busreis naar een leuke speeltuin gemaakt.
Daarnaast is er bij ons in de tuin veel in het zwembad geplonst, werd er gechillt, getekend en gefietst. Dat fietsen was het allerleukste naar een dierenweide in Valkenswaard, want daar was zo’n schattig geitje. En als je geluk had, kwam net de ijscoman voorbij en mocht er een ijsje gehaald worden.
De laatste week zijn we met het hele gezin een dagje naar zee gegaan. Schelpen zoeken, zandkasteel bouwen, de golven trotseren, krabben vangen en zien hoe snel het water tot je knietjes komt, wanneer het vloed wordt.
De volgende dag kwamen de schilders en ging ik met de drie kinderen naar een vakantiehuisje in de buurt. Ik zag er best wel tegenop. Zouden ze het fijn hebben, zou ik kunnen slapen, zou ik geen handen tekort komen?
Mijn zorgen waren voor niets. Wat hebben we het fijn gehad. De kinderen hebben gespeeld, gedanst, geknutseld en marshmallows geroosterd boven het vuur. Het enige wat ik hoefde te doen, was aan een tafeltje te gaan zitten met mijn borduurspulletjes en te kijken naar hoe fijn alle drie de kinderen aan het spelen waren. De jongste maakte grote sprongen in zijn ontwikkeling. Was eerst de mini-mini glijbaan nog een uitdaging, aan het eind van de vakantie ging hij zelfstandig en vrolijk van de hoogste en snelste glijbaan die er was. Van de ochtend tot de avond was hij er te vinden. Liet ik per ongeluk een deur open staan, dan was hij al weg.
We zijn helemaal klaar voor het nieuwe schooljaar. Uitgerust en wel. We hebben er zin in!

Advertenties

Borduurwerkje

Al vaker heb ik een beetje met naald en draad geprutst en heel voorzichtig proberen te borduren, maar echt lukken wilde het niet helemaal.
Nu heb ik me er eindelijk toe gezet een boek met patronen en borduursteken te bestellen, om er meer werk van te maken. Ik hou van grote uitdagingen in kleine, overzichtelijke projecten. Geen tafellaken, niet eens een zakdoek, maar gewoon een klein pegdolletje met een klein manteltje. De steken zijn daardoor wel wat moeilijker, omdat ze in miniatuur uitgevoerd moeten worden, maar dat mag de pret niet drukken.
Vandaag zijn de eerste stappen gezet en gaandeweg lukte het steeds beter. Mijn enthousiasme is er nog en ik heb ook nog ideetjes, dus hopelijk binnenkort meer 🙂
(De pegdoll is 35 x 14 mm).

 

 

Klusproject

Met het mooie weer zijn we allemaal veel buiten en dan komt het onvermijdelijke moment dat er geklust moet worden. Oudste zoon wilde al heel lang zelf een bak maken en vandaag was er dan eindelijk de tijd, de rust en de ruimte om dit mogelijk te maken.
Ik leerde hem een ontwerp te tekenen op ruitjespapier, voorzien van maten.
Daar schreef ik samen met hem bij hoeveel plankjes hij nodig had en van welk formaat. Met dit briefje kon hij bij zijn vader hout gaan halen.
De volgende stap was het meten en tekenen van de plaatsen waar gaten voor de schroeven mochten komen. Hierbij werd rekening gehouden met de dikte van het hout en de hoeveelheid schroeven die nodig zijn voor een stevig eindproduct.
Daarna mochten de gaten geboord worden en vervolgens de schroeven erin gedraaid.
Het moeilijkste deel was het vastzetten van de handvaten, maar ook dat is uiteindelijk gelukt.
Het eindproduct is niet perfect, maar we hebben heel veel geleerd. Fouten maken mag, het eerste project is altijd een oefening en van oefenen leer je om het iedere keer een beetje beter te doen. En, heel belangrijk, vragen stellen mag en het antwoord op een vraag niet weten mag ook.
Een ander onderdeel waar we zeker ook aandacht aan hebben besteedt, is het organiseren van een goede werkplek en het tussentijds en na afloop goed opbergen van gereedschap.

 

Collectie steentjes

Momenteel heb ik nog deze steentjes beschikbaar. Heb je interesse of wil je een betere foto van een bepaald steentje? Laat het me weten!

 

Afscheidscadeautje

Vandaag hadden de oudste twee hun laatste schooldag op de huidige school. Na de zomer zullen ze allebei op een nieuwe school gaan starten. We waren er al maanden mee bezig, maar toch voelt zo’n laatste dag voor mij een beetje gek. Ruim drie jaar op hetzelfde schoolplein, drie jaar bepaalde vriendjes en vriendinnetjes over de vloer, drie jaar dezelfde route naar school, drie jaar bepaalde leerkrachten… dit alles sluiten we nu af. De oudste gaat naar een kleine school voor onderwijs op maat, dochterlief stroomt in op een openbare school. Gelukkig allebei in hetzelfde gebouw, zodat ze elkaar gewoon bij het buitenspelen kunnen zien, samen pauze kunnen houden en straks ook samen vol verhalen mee naar huis kunnen.
Zelf vind ik het fijn om iets van onze visie als gezin mee te geven. Niet om die visie expliciet uit te dragen, maar omdat ik denk dat het fijn is om je eigen weg te volgen binnen het grote geheel. Zo heb ik er als afscheidscadeautje voor gekozen om de kinderen kleine zakjes met steentjes uit te laten delen. De kinderen verzamelen graag steentjes en schatten en zelf heb ik er ook al sinds mijn jeugd affiniteit mee.
Daarnaast denk ik dat het goed is om kinderen te laten weten dat iedereen een schat (talent) in zich heeft. Iedereen is anders, maar iedereen straalt op zijn eigen manier. Iedereen mag er zijn, iedereen is een schat. En die kun je op je eigen manier vormgeven.
Daarnaast kunnen de steentjes als krachtsteentjes gebruikt worden in een broekzak of onder het kussen. Een klein steuntje in de rug op moeilijke momenten.
Het zijn maar wat ideetjes van mij en dat volstaat. Mijn gedachten en wensen zijn de wereld in, de schooldag is afgesloten en de vakantie staat voor de deur. Ik kijk al uit naar alle mogelijkheden voor creatieve momenten!

afscheidscadeautje

Kinderkunstwerkjes van een andere orde

Op dit moment komt er weinig uit mijn handen. Niet alleen op het gebied van creativiteit, maar sowieso. Het is even iets minder “handen” en wat meer “hoofd” en “hart”.
Mijn gezin vraagt erg veel aandacht. Ik heb veel literatuur om in te duiken, telefoontjes te plegen, gesprekken te voeren en aantekeningen te schrijven. Wanneer je niet mee kunt in de stroom van het gemiddelde, kom je erachter hoe hard je soms moet zwemmen, wat je moet doen om die andere koers te varen.
Wat me steun geeft, zijn de vele complimenten die ik krijg over mijn handelen. Zonder anderen tekort te willen doen, wil ik het best haalbare voor elkaar krijgen. Ik wil graag leren van anderen, kennis opdoen, mezelf kritisch tegen het licht houden. Tegelijkertijd wil ik gaan staan voor datgene wat ik weet en voel. En ik merk dat deze mix zorgt voor aangename gesprekken, voor wegen die bewandeld kunnen worden.
Soms is het ook wennen. Dan denk je dat een deur voor je neus dicht gaat, maar blijkt deze gewoon open te staan. En is er nog heerlijke koffie ook. Of zelfs taart.

Ik vind het jammer dat ik niet aan het schilderen toekom. Neem het mezelf ook wel eens kwalijk, omdat ik er best ruimte voor zou kunnen maken.
Maar dan loop ik met mijn peuter buiten en denk ik: “dit mag er nu gewoon even zijn.” Vooral wanneer ik hem zijn best zie doen om te springen, of wanneer hij lacht om iets wat hij ziet, wanneer ik zie hoe hij zijn gekke huppeltje doet en gewoon enorm blij is met zijn lijfje en het “zijn” in het hier en nu.
Op andere momenten komt mijn oudste bij me knuffelen, of vertellen over zijn nieuwe project, of idee. En dan weer mag ik mijn dochter ophalen bij een vriendinnetje, waar ze reuze leuk heeft kunnen spelen.  Of kijken hoe ze haar best doet bij zwemles, eindelijk “met kleren aan.”
Nee, ik ben niet ondernemend wanneer het op “werk” aankomt. Maar wel ondernemend wanneer het op mijn kinderen aankomt. Ik volg hun ontwikkeling, probeer te genieten van de kleine dingen. Dan dus maar even niet schilderen, dan dus maar even niet al die andere “belangrijke” dingen. Maar wel KinderKunstWerkjes van een hoge orde.

Groeipapier

Al ruim 20 jaar ben ik gek op allerlei soorten papier en koester ik de wens om ooit zelf papier te maken.
Regelmatig kwam de gedachte voorbij en voor mijn verjaardag heb ik mezelf een set cadeau gedaan. Vandaag eindelijk de stap gezet om te beginnen, ook al vond ik het erg lastig. (Faalangst, moeite om de eerste stap te zetten).
 
Omdat ik ook heel erg van bloemen, tuinieren en wensen/schenken hou, heb ik er voor gekozen om te beginnen met het maken van groeipapier. Papier met bloemzaadjes er in.
Als het papier droog is, kun je er een wens op schrijven, die je vervolgens kunt laten groeien en bloeien 🙂

groeipapier

Elektrotechniek

Vandaag mocht de oudste deelnemen aan een workshop analoge elektrotechniek. Lekker in de weer met kabeltjes, zoemertjes, led-lampjes en weerstandjes.
Hij vond het heel erg leuk om te doen en was super trots dat hij een werkende lamp mee naar huis kon en mocht nemen.
Dit vraagt om meer, dus we gaan op zoek naar een mooie set (Micro:bit, Arduino of Raspberry Pi), zodat we hier thuis een vervolg aan kunnen geven. De basis is in ieder geval duidelijk gelegd en ook mijn enthousiasme is aangewakkerd.

Knutselwerkjes

Dit blog ben ik niet begonnen om hier alleen maar mijn eigen creatieve uitspattingen te plaatsen. Juist niet, zelfs. Het is ook niet zo dat mijn kinderen helemaal niet bezig zijn met knutselen of schilderen. Juist wel.
Hoog tijd dus, om weer eens wat van hun werk te delen 🙂
Ze zijn dit weekend heel veel buiten geweest, maar ter ontspanning hebben ze met heel veel plezier onderstaande knutsels gemaakt.

Eerst hebben ze met aquarelverf nat-in-nat een achtergrond geschilderd op therapeutenpapier. Daarna uit gewoon papier luchtballonnen en wolkjes geknipt en die 3-D op de achtergrond geplakt. Tot slot hebben ze op eigen initiatief zelf nog wat getekend en geplakt. Inmiddels zijn de knutsels alweer op weg naar een nieuwe eigenaar en ben ik bezig met plannetjes om de slaapkamerramen van de kinderen te versieren met lente-knutsels 🙂

Koolwitje

Voor Kinderopvang Pollewop mocht ik deze set stenen maken.
Janneke had het geweldige idee om de eitjes, rupsen en poppen van Koolwitjes te bestellen, zodat haar Pollewoppers de cyclus van een vlinder van dichtbij kunnen volgen en ervaren. De stenen zijn daar een hulpmiddel bij.

cyclus_vlinder_compleet.jpg