Summer School

Het was alweer een tijdje geleden dat ik toekwam aan het werken aan de summer school waar ik me voor in had geschreven. Nu we echter in de laatste week voor de start van het nieuwe schooljaar zitten en langzaam weer in een ritme komen, voel ik ook weer ruimte voor mezelf. Ik ben heel blij dat ik me voor de summer school heb ingeschreven, want er komen onderwerpen voorbij waar ik anders nooit aan begonnen zou zijn, maar die ik (uiteindelijk) wel erg leuk vind. Fijn om mezelf uit te dagen en dat dan meteen in een boekje gebundeld te zien.

Zoonlief was aan het klagen dat hij weer vroeg naar bed moest. Ik heb hem een eigen art journal gegeven waar hij in kan werken tot hij moe genoeg is om in slaap te vallen. Hij heeft de kans met twee handen aangegrepen en is begonnen aan een spannend verhaal met prachtige illustraties. Zo ontdekt hij dat hij zich niet hoeft te laten begrenzen door waar zijn lichaam zich bevindt. Met zijn fantasie kan hij alle kanten op. Ineens vindt hij het niet meer zo erg om op tijd naar bed te gaan en komen manlief en ik ook weer een beetje tot rust ’s avonds 😉

Advertenties

Ontvangen

Geven is iets wat ik graag doe. Omdat ik zelf niet in loondienst werk, probeer ik zo min mogelijk met geld bezig te zijn ( Mijn man heeft wel eens gekscherend gezegd: “je betaalt het dubbele van wat het iets waard is en geeft nog geld toe wanneer je het later weggeeft.”) en meer met talenten op andere gebieden.
In het verleden bood ik graag een luisterend oor. Tegenwoordig, met drie jonge kinderen, lukt dat iets minder goed (al heb ik hoop voor de toekomst). Dat compenseer ik dan weer met het weggeven van beschilderde steentjes, tekeningen, geborduurde pegdolls of zelfgebakken producten.
Heel soms lukt het wel om een kleine vergoeding te vragen, zodat ik nieuwe verf of stenen kan kopen. Of mooie enveloppen, om de spulletjes als een cadeautje in te kunnen pakken.
Belangeloos geven, vind ik een groot goed. Ik probeer het aan mijn kinderen te leren en laat ze dan ook regelmatig iets tekenen, knutselen of bakken. Heel fijn vind ik het dat ze zich steeds vaker in proberen te leven en iets proberen te maken wat bij de ander past of wat diegene lekker vindt.

Moeilijker wordt het, wanneer ik de ontvangende partij ben. Dan bekruipt me een ongemakkelijk gevoel, weet ik niet hoe ik me moet gedragen. Mijn hersenen beginnen te kraken over hoe ik het terug kan betalen, wat ik terug kan geven.
Deze zomervakantie was er een heel speciaal iemand die ontzettend veel gegeven heeft. Uren waarvan mijn oudste ging stralen van oor tot oor, van teen tot kruin. In eerste instantie probeerde ik iets terug te doen, maar op een gegeven moment was er een grens bereikt en werd duidelijk: dit mochten we ontvangen. Net zoals ik het heerlijk vind wanneer iemand ontvangt wat ik geef, mochten oudste zoonlief en ik ontvangen.
Nog steeds vind ik het een beetje lastig, maar ik doe mijn best.
Via deze weg nogmaals: bedankt!! Bedankt voor de uren vol plezier en uitdaging, bedankt voor de geweldig mooie kist, bedankt voor de stappen die zijn gezet.

Nog meer vogeltjes

Vandaag gelukkig de kans gehad om tussendoor wat te schilderen. Dat is het voordeel van een lange zomervakantie thuis 🙂
De jongste is momenteel erg van het “action painting” (of drawing, beter gezegd).

Vogeltjes

Schilderen is voor mij een manier om in beweging te komen en de minder leuke kanten van het leven om te zetten in iets moois. Een beetje “als het leven je citroenen geeft, maak er dan limonade van”. Nou ben ik eigenlijk wel gek op citroenen, dus in dat opzicht klopt het niet, maar je begrijpt het idee vast wel.
Ook heb ik gemerkt dat wanneer ik vanuit het hoofd ga werken, de boel al snel stil komt te liggen. Ik ben dan niet tevreden, er is geen tijd, ik ben moe, de kinderen hebben me nodig, dat soort dingen.
Als ik mijn hoofd echter als gereedschap inzet en de inspiratie laat stromen, dan komt de boel langzaam weer op gang. En zo komt het dat ik nu ineens vogeltjes aan het schilderen ben. Kleine gezellige vogeltjes, omdat ik zelf behoefte heb aan gezelligheid, bolletjes zachtheid, zacht gefluit, een lentegevoel.
Of er nog meer gaan komen, dat weet ik niet. Ik probeer daar niet over te denken. In ieder geval ben ik blij met deze twee vogeltjes die het levenslicht hebben gezien en ook beide al een bestemming hebben gevonden. Eén een bewuste keuze, de ander spontaan.

AJSS ’19

Deze week ging de Art Journal Summer School van Marieke Blokland van start. Ik had me al een tijd geleden ingeschreven en de spulletjes aangeschaft. Daarna was het alleen nog wachten (en alvast zelf experimenteren).

De eerste opdracht vond ik erg leuk, maar ook een test wat betreft mijn geduld.
Ik kwam mezelf dan ook flink tegen op meerdere vlakken. Gelukkig was ik me er al wel van bewust dat dit zou gaan gebeuren en was ik er op voorbereid. Na mezelf dus flink toegesproken te hebben, ben ik opnieuw begonnen en heb ik de opdracht stap voor stap uitgevoerd. Een overwinning!
Daarna kostte het vrijwel geen tijd en moeite om de tweede les volgens instructie uit te voeren.
Voor iemand zoals ik, die altijd haar eigen weg gaat, haar eigen manier toepast en absoluut geen volger is, is het een ander proces dan voor de doorsnee deelnemer van de summer school. Ik doe het op dit moment niet zozeer om nieuwe technieken te leren. Ik doe het om mezelf op persoonlijk vlak uit te dagen, zodat ik dit ook weer aan mijn kinderen door kan geven. Soms loont het om niet de eigen uitgesleten paden te volgen, hoeveel moois die wegen ook vaak opleveren, maar (tijdelijk) die van een ander. Zeker als het op een heel plezierige manier kan, met een vrolijk resultaat.

Juffendag

Vandaag hebben we geknutseld en gebakken voor juffendag. Heerlijk ouderwets simpele kinderkunstwerkjes gemaakt. Zelf gekleurde en gevouwen vlinders, zelf versierde wasknijpers en zelf gebakken koekjes.
Het hoeft niet groot, het hoeft niet uitgebreid, maar net dat kleine beetje moeite, inzet en aandacht kan een verschil maken, een glimlach op het gezicht brengen.

Het afgelopen schooljaar heeft ons heel veel gebracht. Wat een verschil wanneer je kind gezien en begrepen wordt door mensen die zich iedere dag opnieuw enthousiast inzetten. Die humor en vertrouwen als uitgangspunt hebben.
Prachtige rapporten, blije kinderen…. volgende week gaan we vol vertrouwen de vakantie in.

Dame (art journal)

Hoewel perfectie niet haalbaar is, zal ik er toch in zekere mate naar blijven streven. Ik wil heel graag stappen zetten, beter worden, genieten van wat ik bereik.
Het is dan ook heerlijk om door mijn art journal te bladeren en te zien dat ik bij iedere pagina een uitdaging ben aangegaan.
Ook zie ik de onderwerpen waar ik niet zoveel zin in had, het geduld niet voor op kon brengen of waar ik nog te huiverig voor ben.
Gisteren heb ik weer stappen proberen te zetten op het gebied van het schilderen van ogen. Vandaag heb ik daar “doodling” en het schrijven van woorden aan toegevoegd (beiden worden veel toegepast in art journals). Huiverig, terughoudend, niet helemaal tevreden… maar ik heb het gedaan. Nu wil ik graag ontdekken hoe ik ook op dit vlak vooruit kan, beter kan. Niet lui onderuit gaan, maar door op de weg die ik nu (eindelijk) ingeslagen ben. Zodat ik trots kan zijn op mezelf. Iets waar ik erg naar verlang.

Pixie op canvas

Vandaag ben ik begonnen aan een pixie op canvas. Laag voor laag bouw ik het schilderijtje op en komt het karakter van de pixie naar boven. Het is een heel andere manier van werken dan het beschilderen van stenen, maar ik geniet er net zo intens van.
Ze is nog niet helemaal af, maar zodra dat wel het geval is, komt ze in de verkoop. Tot die tijd blijf ik me verwonderen en van haar genieten 🙂 Wat is het fijn om met goede materialen te kunnen werken en dan ook nog zulke fijne wezentjes te mogen schilderen.

Huis, art journal en een creatieve dag

De afgelopen week stond in het teken van het zoeken naar een huis. Gelukkig hebben we er één gevonden en nog mooier en fijner dan we konden dromen. Binnen een uur na de bezichtiging hebben we een bod uitgebracht en is het ook geaccepteerd.
Kers op de taart is nog wel dat ik mijn eigen – echt helemaal voor mezelf – werkkamertje krijg. Nu is het aan mij om te zorgen dat ik daar ook goed gebruik van ga maken. Daarom heb ik onderstaande toevoeging gedaan aan mijn art journal. Het kleurenpalet is onderdeel van de Art Journal Summer School waar ik deze zomer deel aan ga nemen.
Ik wil heel graag leren betere, mooiere ogen te schilderen en daarnaast vind ik het leuk om mezelf ook op andere vlakken uit te dagen. Zoals nu het uitvoeren van een bladzijde in een beperkt aantal kleuren. Zo zet ik kleine stapjes vooruit, waar ik met volle teugen van geniet.

Verder hebben ook de kinderen een creatieve dag. Ze hebben een nest gemaakt bij ons op bed en een uitvinding gedaan om spoken te verjagen. Daarna is het even tijd voor een kort dutje. (Echt heel kort, want de oudste twee zijn wat overenthousiast).
Manlief probeert intussen mijn fiets een onderhoudsbeurt te geven. Het valt nog niet mee, maar we hebben toch een hele fijne zaterdag zo samen.

Vertrouwen

Ons huis is verkocht, maar het huis dat we graag wilden kopen ook. Op de dag dat we ons bod uit wilden brengen nog wel. En het huis dat we als alternatief op het oog hadden? Ook verkocht…
Het vraagt vertrouwen, heel veel vertrouwen dat het goed komt. En dat vertrouwen is er ook, naast de onrust en de twijfel. Treffend is het dan ook dat ik uit de stapel “helpende gedachten” het kaartje “ik heb vertrouwen in mezelf” trok. Want daar gaat het nog het meest om.
Daarom ben ik vandaag gewoon verder gegaan met het werken in mijn art journal en ook begonnen aan het tweede deel van een opdracht. Want schilderen maakt me blij. Dan zorg ik voor mezelf.
Tussendoor werk ik in de tuin en speel ik met de kinderen. Ook daar word ik blij van.
Ik ben benieuwd wat de komende tijd gaat brengen. Heel veel verandering, maar hopelijk vooral ook heel veel vertrouwen in mezelf. Daar werk ik in ieder geval aan.

Ben je nieuwsgierig naar het prachtige huis waar we nog een paar maandjes mogen wonen? Dat kun je hier bekijken.