Pixie krachtsteen

Vandaag kon ik weer even heerlijk aan de slag met het beschilderen van een krachtsteen. Na een aantal tekeningen in softpastel, werd het tijd om de pixie ook weer eens op steen vorm te geven. Ik merk dat ik nog erg zoekende ben naar hoe ik het graag wil, maar dat ik toch niet ontevreden ben. Er is weer een stapje in de goede richting gezet 🙂

Advertenties

Buiten de gebaande paden

Onze jongste ontwikkelt zich van geboorte af aan al op geheel eigen wijze. Net als ieder kind eigenlijk, maar toch weer een beetje anders. Het is maar net in welke omgeving je hem zet – en met welke mensen – hoe je hem leert kennen. Een kind met een taal- en ontwikkelingsachterstand, een sociaal kind, een vrolijk kind, een kind met een volume en temperament waar je “u” tegen zegt, een ondernemend kind, een rustig kind.
Waar broer en zus al lang en breed aan het tekenen, schilderen en knutselen waren, gooide jongste zoonlief het allerliefst alles gewoon door de kamer. Als hij het al zijn aandacht waardig keurde.
Tot daar het moment kwam dat hij bedacht dat hij tekenen toch wel leuk vond. De eerste strepen verschenen op papier, heel voorzichtig in een hoekje. Daarna volgde langzaam meer tekeningen, met meer trefzekerheid. Inmiddels is het papier bijna niet meer aan te slepen, kent meneer ook de namen van kleuren als “turkoois”, “oker” en “lilahahahaha” (waar woorden als “mamma”, “eten”, “drinken” en meer van dat soort zaken zelden of nooit gebezigd worden) en moet het ontbijt snel wijken voor “tekehun”. Ben ik niet snel genoeg, dan pakt hij het materiaal zelf wel.
Ook hier pakt hij het weer op een (stiekem best grappige) peutermanier aan. Krijtstrepen op tafel, op de stoel en op de placemat. Krijtjes in mijn koffie en eentje in het toilet. Ons bengeltje zorgt er wel voor dat je aandacht voor hem hebt en dat je reflexen voldoende uitdaging krijgen.
Een uitdaging is het, maar gelukkig doet de natuur zijn werk en is de schattigheidsfactor hoog.


Softpastel

Nu het pastelkrijt tevoorschijn is gekomen, grijp ik er heel gemakkelijk op terug. Kleuren in elkaar over laten vloeien, experimenteren met vormen, wel of geen hartjes bij de pixies… het laat zich allemaal heel gemakkelijk uitproberen.
De kinderen zijn ook heel erg geïnteresseerd en inmiddels hebben ze het gedurfd om verzoekjes in te dienen. Dit wel pas nadat ik een tekening had gemaakt als extra cadeautje voor een kinderfeestje.
Het is grappig om te merken waar ze mee bezig zijn en hoe ik daar dan weer vanuit mezelf vorm aan kan geven. Het zijn gelukkig nog gemakkelijke opdrachtgevers, ze vinden bijna alles wel mooi.
Op deze manier genieten we nog even heel relaxt van het laatste beetje vakantie. Weinig moet, veel mag en zo probeer ik stiekem toch een soort van goed voornemen uit: proberen de lat wat lager te leggen en meer te genieten van dat wat zich voordoet. Overal is wel iets moois in te ontdekken.

Beetje aangepast

Nu de oudste twee kinderen aan het logeren zijn, heb ik wat rust en tijd om eens kritischer naar deze website te kijken. Al een tijdje vond ik de “te koop” pagina niet erg handig en overzichtelijk. Zeker niet in combinatie met mijn facebook-activiteiten (een plek waar ik het merendeel van mijn tekeningen en vertelstenen verkoop).
Vanavond ben ik er maar eens voor gaan zitten en heb ik wat wijzigingen doorgevoerd. Er zijn nu twee aparte pagina’s aangemaakt: eentje voor tekeningen en eentje voor vertelstenen. Op deze pagina’s vind je allereerst het werk dat ik op dit moment te koop heb en daaronder een overzicht van werk dat reeds verkocht is. Op de algemene pagina “te koop” wil ik ooit nog eens wat beter omschrijven met hoeveel plezier ik teken en schilder, welke materialen ik gebruik en zo nog wat meer zaken. Op dit moment is het echter alweer midden in de nacht, is peuter aan het huilen en wil ik me niet vastleggen aan een specifiek moment. Kom dus maar gewoon af en toe kijken of er al iets aangepast is 😉

Pixies te koop

Tot mijn grote verbazing heb ik overweldigend veel reacties gehad op mijn eerste dwaallichtje/pixie tekening. Hartverwarmend om die complimenten in ontvangst te mogen nemen en te weten dat zoveel mensen genieten van het zien van mijn werk.
Vandaag heb ik mijn ontdekkingsreis voortgezet en zijn er twee nieuwe pixies op papier tevoorschijn gekomen. Ze zijn allebei te koop en willen heel graag de wereld gaan verkennen.
Ik vind het heerlijk om met deze ontdekkingsreis bezig te zijn en wil ook nog aan de slag met andere materialen en papiersoorten, om te zien hoe ik deze fantastische wezentjes het best tot hun recht kan laten komen.
Voor nu berg ik mijn creatieve materialen eventjes op en ga ik met het gezin een einde aan dit veelbewogen jaar breien. Op naar volgend jaar en dat er maar weer veel schitterende momenten in ieders leven mogen ontspruiten.

Dwaallichtjes

Deze week ben ik aan de slag gegaan met het uitwerken van mijn pixies. Ze straalden nog niet zoals ik graag zou willen. Donderdagavond ben ik aan het schetsen geslagen. Eerst met balpen, toen met potlood. Beide materialen die zich zowel bij daglicht als in de avond goed laten gebruiken.
Er kwamen gaandeweg nieuwe pixies op papier die er om vroegen om uitgewerkt te worden. Met verf zag ik het alleen nog niet gebeuren, daar heb ik eerst nog wat oefening voor nodig. Daarom heb ik teruggegrepen op een materiaal dat van zichzelf heel zacht is: softpastel. Iedere keer dat ik het gebruik, verbaas ik me er weer over dat ik het niet vaker gebruik.
De eerste stappen richting mijn dwaallichtjes zijn gezet. De dwaallichtjes die je een nieuwe weg laten vinden, een lichtje in de duisternis zijn. Misschien lijken ze je wel even van je pad af te brengen, maar wie weet waar je uitkomt. Wellicht een veel mooiere, fijnere plek dan je ooit had kunnen denken. Voor mij geldt dit in ieder geval zeker. Het is fijn om ze bij me te hebben en ze de weg te laten wijzen.

Ontdekkingsreis

De vakantie is begonnen en ik verheug me al op de uren van creatief bezig zijn. Niet alleen met vertel- en krachtstenen, maar ook op andere vlakken. Er is nog heel veel wat ik uit wil proberen. Het thema van de “dwaallichtjes” blijft me trekken. Alleen dan niet lichtjes die je laten verdwalen, maar die je juist de weg doen vinden. To be continued…

Making of… vertelstenen

vertelsteen_werkplek.jpgMet enige regelmaat krijg ik de vraag met wat voor materialen ik de vertelstenen schilder. In het verleden heb ik al eens hierover geschreven, maar inmiddels heb ik mijn technieken aangescherpt. Vandaar deze update 🙂

Wat ik gebruik aan materiaal:

Verf: Amsterdam Deco (universal) (was ooit Decorfix van Talens)
Lak : Mod Podge
Stift:  Uni Posca (dekkende verf in de vorm van een pen/stift. Deze gebruik ik alleen voor de oogjes)
Penseel: acrylpenseel nr1, nr 0 , nr 00 en nr 000.
Stenen: bij tuincentrum, vijverhandel of bouwmarkt. Soms zelfs bij een drogist. Of je kunt natuurlijk bij een riviertje of in een bos op stenenjacht gaan. De tuin van de buren zou ik met rust laten 😉

Verder gebruik ik heeeeeeeeeeel veel geduld, liefde, doorzettingsvermogen, creativiteit, techniek en kennis van de kleurenleer.
Hieronder wat foto’s om te laten zien hoe ik de afbeelding in lagen opbouw. Om het nog wat inzichtelijker te maken heb ik ook de gebruikte materialen op de foto gezet.
Jammer genoeg lukte het niet om heel scherpe foto’s te maken en ook vallen de verfijnde kleurnuances weg. Voordeel daarvan is dat de stenen in het echt meestal met nog meer enthousiasme ontvangen worden 😉

Pepernoten

Gisteren hebben we pepernoten gebakken en hoewel ze overheerlijk zijn, hebben we er gewoonweg teveel voor vijf personen (al ziet onze peuter dat anders). Uiteraard vinden we het ook zonde om ze dan maar de prullenbak in te kieperen.
De kinderen versieren daarom met veel plezier kleine glazen potjes en bedenken enthousiast wie ze allemaal willen verrassen met een aardigheidje.
Vanmorgen hebben de juffen een potje in ontvangst genomen en zoonlief is wilde plannen aan het maken om zich als Piet te verkleden en vanavond in het donker bij mensen aan te bellen.
Het is mooi om te merken hoe de creativiteit alle kanten op gaat en hoe enthousiast ze zijn over het feit dat ze zelfgemaakte spulletjes uit mogen delen. Aan mij de taak om het in realistische banen te leiden 😉