Nieuwe steentjes

vertelstenen_kabouters_vlinder.jpg

Advertenties

Mooi op tijd…

… voor volgend jaar, haha.
Sint Maarten is alweer 11 dagen voorbij, maar ik wilde deze pegdoll toch heel graag nog maken.
De haartjes zijn gehaakt van speciale wol. Al doende ben ik tot de ontdekking gekomen dat ik echt nog niet in staat ben om een poppenpruikje te haken, maar dat zo’n “mislukt” proeflapje het prima doet als bijzonder kapsel voor een pegdoll. Op de foto’s is het niet echt zichtbaar, dus kom maar een keer langs om haar in het echt te bewonderen 😉

Vlindertjes

Inmiddels zien steeds meer vlindertjes het levenslicht en zijn er nog een aantal die wachten op hun “geboorte”.
Allemaal unieke figuurtjes waar ik met veel zorg en aandacht aan werk, omdat ik dat het allerfijnste vind om te doen. Wie op dit moment bij ons thuis komt, moet maar even door de rommel heen kijken 😉

Nieuwe school, nieuwe start

De kinderen zijn niet alleen begonnen aan een nieuw schooljaar, maar zijn ook elk gestart aan een nieuwe school. Zelf was ik behoorlijk zenuwachtig over hoe de eerste dagen zouden verlopen. Zou er veel heimwee zijn, zouden ze wel echt op hun plek zijn, vriendjes kunnen maken…?
De eerste dag kwamen ze stralend uit school. Ze renden op me af en konden niet snel genoeg verteld krijgen hoe fantastisch ze het hadden gehad. Wat een opluchting!
En dit patroon herhaalde zich vervolgens iedere dag. Blije, stralende kinderen. Moe, maar erg voldaan. Zoals zoon zei: “ik ben fijn moe.”
Wat een pak van mijn hart, na maanden van zorgen. Maanden waarin mijn oudste gedeeltelijk thuiszitter was en wij ouders gesprek na gesprek voerden om te zien wat er nodig was om hem weer fijn naar school te kunnen laten gaan.
En hoewel ik nog veel te verwerken heb en er nog vanalles een plekje mag krijgen, merk ik een kleine verschuiving. Zo heb ik vandaag samen met zoonlief papier gemaakt op een experimenterende manier. Het ging niet om het resultaat, maar om het samen ontdekkend bezig zijn. “Hoe doe jij dat?” “Wat gebeurt er als…” Toen ik merkte dat ik hem wilde “helpen” heb ik bewust en letterlijk een stap terug gezet en hem zijn eigen gang laten gaan. Het hoeft allemaal niet perfect, het hoeft niet allemaal in één keer. Het mag een proces zijn waar we af en toe mee aan de gang gaan en waar we kleine stappen in zetten. En dan bedoel ik ook echt “wij”, want ik leer net zo goed van hem, als hij van mij. We doen het echt samen.
Ook is er afgelopen week door de kinderen weer veel getekend. Wat was ik blij om te horen dat ze ook op school iedere dag mochten tekenen, omdat ik weet dat het belangrijk voor ze is en hoe fijn ze het vinden. En wat een groei is er zichtbaar, een verschuiving in perspectief en beleving.
Zo kom ik langzaam weer bij mezelf en groei ik richting herfst. Gisteren uitte zich dat in een avond ziek op de bank. Heerlijk onder een dekentje onbedoeld in slaap gevallen. Geen televisie, geen opruimen, geen gedoe.
Even pas op de plaats, laten zijn wat er is en zien wat er is: een warm en creatief gezin in een heerlijk huis.

 

Borduurwerkje

Al vaker heb ik een beetje met naald en draad geprutst en heel voorzichtig proberen te borduren, maar echt lukken wilde het niet helemaal.
Nu heb ik me er eindelijk toe gezet een boek met patronen en borduursteken te bestellen, om er meer werk van te maken. Ik hou van grote uitdagingen in kleine, overzichtelijke projecten. Geen tafellaken, niet eens een zakdoek, maar gewoon een klein pegdolletje met een klein manteltje. De steken zijn daardoor wel wat moeilijker, omdat ze in miniatuur uitgevoerd moeten worden, maar dat mag de pret niet drukken.
Vandaag zijn de eerste stappen gezet en gaandeweg lukte het steeds beter. Mijn enthousiasme is er nog en ik heb ook nog ideetjes, dus hopelijk binnenkort meer 🙂
(De pegdoll is 35 x 14 mm).

 

 

Te koop… euh… verkocht

Wat het precies is met de feetjes weet ik niet, maar ze zijn vaak al verkocht voordat er een dag voorbij is. Steeds vaker krijg ik geweldige berichtjes als: “nu was ik eindelijk op tijd, want ik wilde al zo lang een tekening van jou.”
Ik maak ze niet op bestelling, want ik heb gemerkt dat ze dan niet meer zo worden zoals ik het fijn vind. Soms maak ik er iedere dag eentje, dan weer een tijdje niet. Het is in ieder geval fijn om kennis met ze te mogen maken en te weten dat ze stuk voor stuk een heel fijn plekje krijgen, ergens in Nederland.
Zo ook de twee dames hieronder. Eentje is al op haar plek, de andere mag morgen op reis 🙂

Softpastel

Aangezien ik voor de energietekeningen vorige week het softpastel weer tevoorschijn had gehaald, was de stap niet zo groot om ook weer aan natuurgeesten/feetjes en aanverwanten te beginnen. Vorig jaar heb ik er enorm veel plezier aan beleefd en ook nu voelt het weer heerlijk om te doen.

Wintertijd

Met moeite kom ik ’s ochtends uit mijn bed. Het liefst zou ik tot half 9 blijven liggen, omdat het dan pas licht wordt. Ook de kinderen moet ik vrijwel iedere ochtend wekken. Leven met de klok is iets wat niet zo goed bij ons past. Wij leven meer met het licht.
In de ochtend kom ik dan ook moeilijk op gang en ’s avonds zoek ik graag snel mijn bed op. Dit probeer ik te laten zijn, wetend dat de lente zich wel aan zal dienen.
Dan ga ik weer naar buiten, dan weet ik dat de inspiratie weer gaat stromen.
Voor nu hou ik het dicht bij mezelf en kijk ik iedere dag wat er komt.
Deze ochtend heb ik me bezig gehouden met het aanpassen van de seizoenstafel. Ondanks dat het winter is, is het toch nog een volle, gezellige boel. Een heerlijk landschap voor de regenboogkabouters om op ontdekking te gaan. En ook meneer Eekhoorn kijkt om het hoekje om te zien of er nog iets te halen valt.
Vanuit het niets is een altaartje ontstaan, met daarop een krachtsteentje en een mineraal. Niet bewust, wel heel waardevol.
De oudste kinderen hebben in het weekend schatkistjes beschilderd en gisteren zijn ze in de weer geweest met zoutdeeg. Wanneer ik merk dat ik geïrriteerd raak, helpt het mij om iets te maken en iets te geven. Zoutdeeg is een fijn iets om achter de hand te hebben. De kinderen kunnen zelf de ingrediënten afpassen en mengen, ze kunnen kleien, vormpjes uitsteken, spullen voorzichtig op de plaat leggen, wachten op de oven (die ze zelf instellen), daarna nog schilderen en plakken en… bedenken voor wie de maaksels zijn en ze eventueel feestelijk inpakken en er kaartjes bij maken. Zonder moeite en grote investeringen heb je uren en uren plezier.
En zo zijn er nog wel andere activiteiten te bedenken, om het afwisselend en fijn te houden.
Zo gaan de dagen kalm voorbij en is de winter zo erg nog niet.

Tom Tomte Wichtelkabouter

Vandaag eindelijk weer een project afgerond waar ik tevreden over ben: Tom Tomte Wichtelkabouter.
Breien zal nooit een grote hobby worden, ben ik bang, maar soms kom ik er niet onderuit. Gelukkig was dit een redelijk eenvoudig project en kon ik de foutjes mooi onder de mooie haardos van Tom verstoppen 🙂
Ik wil heel graag nog meer varianten van de Tomte maken, want ik vind het een super leuke kabouter, die ook echt bij ons in huis past.

Verder is het inmiddels al derde advent. Bij tweede advent kwamen de planten op de seizoenstafel (in de vorm van mos, dennenappels en hulst), nu zijn ook de dieren gearriveerd.
De kerststal is door mijn opa gemaakt, de beeldjes zijn van mijn oma en opa geweest. Voor ons dus extra bijzonder.
De barbaratak die ik 4 december gesnoeid heb in de tuin, doet het heel erg goed op mijn werktafel. Iedere dag komen er meer bloemetjes bij. Een klein beetje lente, al genieten we ook nog volop van de winter en de aankomende feestdagen.

Eerste advent

Sinterklaas is nog niet het land uit, maar ik heb dit jaar best moeite om dat helder voor ogen te houden. De kinderen zijn er nog wel druk mee bezig en vinden het nu al jammer dat hij bijna weg is.
Misschien komt het doordat er een kerstmarkt op school georganiseerd gaat worden en we al begonnen zijn met het maken van kerstknutsels. Misschien komt het doordat de sinterklaasspullen in de hal staan en ik ze daardoor wat weinig zie. Misschien komt het doordat ik de cadeaus nog niet ingepakt heb.
Ik weet het niet, maar het voelde goed om de seizoenstafel weer rigoreus aan te pakken. Alvast een plekje vrij te maken voor de kerstboom en natuurlijk de introductie van de winter en de adventstijd. Zeker nu dochterlief ziek thuis is en mijn doorsnee activiteiten wat aanpassing behoeven, was het fijn om creatief bezig te zijn.

De eerste advent begint met stenen, schelpen, mineralen en botten. De grondvesten van de aarde. Ik heb een klein beetje gesmokkeld door alvast wat takjes toe te voegen, maar met het mos en de plantjes wacht ik netjes tot de tweede advent zich aandient.
Zelf ben ik tevreden over het resultaat tot nu toe en ik verheug me er op de tafel te laten groeien 🙂
Ook heb ik vandaag Barbaratakken geknipt. Helaas niet van een kersenboom, omdat wij die niet hebben, maar een Prunus is vast ook goed 🙂 Ik ben heel benieuwd of de takjes met kerst bloeien.