Afscheidscadeautje

Vandaag hadden de oudste twee hun laatste schooldag op de huidige school. Na de zomer zullen ze allebei op een nieuwe school gaan starten. We waren er al maanden mee bezig, maar toch voelt zo’n laatste dag voor mij een beetje gek. Ruim drie jaar op hetzelfde schoolplein, drie jaar bepaalde vriendjes en vriendinnetjes over de vloer, drie jaar dezelfde route naar school, drie jaar bepaalde leerkrachten… dit alles sluiten we nu af. De oudste gaat naar een kleine school voor onderwijs op maat, dochterlief stroomt in op een openbare school. Gelukkig allebei in hetzelfde gebouw, zodat ze elkaar gewoon bij het buitenspelen kunnen zien, samen pauze kunnen houden en straks ook samen vol verhalen mee naar huis kunnen.
Zelf vind ik het fijn om iets van onze visie als gezin mee te geven. Niet om die visie expliciet uit te dragen, maar omdat ik denk dat het fijn is om je eigen weg te volgen binnen het grote geheel. Zo heb ik er als afscheidscadeautje voor gekozen om de kinderen kleine zakjes met steentjes uit te laten delen. De kinderen verzamelen graag steentjes en schatten en zelf heb ik er ook al sinds mijn jeugd affiniteit mee.
Daarnaast denk ik dat het goed is om kinderen te laten weten dat iedereen een schat (talent) in zich heeft. Iedereen is anders, maar iedereen straalt op zijn eigen manier. Iedereen mag er zijn, iedereen is een schat. En die kun je op je eigen manier vormgeven.
Daarnaast kunnen de steentjes als krachtsteentjes gebruikt worden in een broekzak of onder het kussen. Een klein steuntje in de rug op moeilijke momenten.
Het zijn maar wat ideetjes van mij en dat volstaat. Mijn gedachten en wensen zijn de wereld in, de schooldag is afgesloten en de vakantie staat voor de deur. Ik kijk al uit naar alle mogelijkheden voor creatieve momenten!

afscheidscadeautje

Advertenties

Kwismus

kerststal Het lijkt er werkelijk op alsof het allemaal wat rustiger wordt hier in huis en dan vooral binnen in mij. In tegenstelling tot andere jaren is eerste kerstdag nou eens niet een dag om flink op te ruimen en schoon te maken. Ik ervaar geen stress, geen moeten, geen “waarom?!” Eerlijk gezegd is het een onwerkelijke gewaarwording, maar dan wel een fijne.
Gisteren was de dag van opruimen en schoonmaken, van boodschappen doen en gemakkelijk (want gehaald) eten. En het was de dag van een activiteit waarvan ik hoop dat het een ritueel gaat worden.
Hier gaan de kinderen vrijwel iedere avond in bad (een opblaasbadje in de douche). Zo ook gisteravond. Terwijl ze in bad zaten, heb ik snel de seizoenstafel leeggeruimd en opnieuw ingericht. Alle herfstspullen zijn opgeborgen en koning winter heeft zijn intrede gedaan. Daarnaast heeft de kerststal er zijn plek gekregen. De stal is ooit door mijn opa gemaakt en de beeldengroep is ook van mijn opa en oma geweest. Daarnaast heb ik stenen gebrukt die mijn oma verzameld heeft, naast de stenen die mijn kinderen regelmatig mee nemen. Het geeft me een fijn, warm gevoel om oud en nieuw te combineren. Niet alleen maar te kijken naar wat ik mooi vind qua uiterlijk, maar vooral naar wat ik mooi vind aan herinneringen. Bij het neerzetten van de stal was het net alsof oma er even was.

Toen ik klaar was, heb ik alle lichten beneden uitgedaan en de kinderen mochten boven aan de trap hun hun lampionnetjes (die ze op school hadden gemaakt) aan doen. Vervolgens mochten ze de engel volgen (ik had een beeldje van een engel en een kaarsje vast). Heel stilletjes liepen we de woonkamer in, naar de seizoenstafel. Daar mochten de kinderen op de meditatiekussens gaan zitten en luisteren naar het kerstverhaal van Dick Bruna. Toen het kindje Jezus in zijn kribbe lag, mochten ze de zelfgemaakte adventskaarsjes aansteken. Eigenlijk hadden ze daarna ook de lampjes van de kerstboom aan mogen doen, maar dat was ik vergeten.
Ik vond het een hele fijne manier om de kerst te starten. De verstilling, het lezen bij kaarslicht.
De kinderen waren vooral bezig met wie de kaarsjes weer uit mocht blazen, maar ik heb er alle vertrouwen in dat de ervaring ze bij blijft en dat ze het volgend jaar weer zo willen doen. Misschien dat dochterlief dan de engel mag zijn en zoonlief een herder. En misschien samen de herders bij de stal neerzetten, in plaats van de hele stal al ingericht hebben.  Ieder jaar kunnen we het een beetje uitbreiden en aanpassen aan onze wensen.

Vandaag gaan we breekbrood bakken, appeltaart en koude schotel maken, knutselen, een spelletje doen en gewoon in alle rust samen zijn. Morgen aan het eind van de middag komt het familiebezoek en maken we er een feestje van. Niet bijzonder qua eten, maar hopelijk wel bijzonder qua ervaring en samenzijn.

Merrie kwismus!