Sinterklaas transparant

Eigenlijk had ik voor sint Maarten een transparant willen maken, maar dat is er dit jaar niet van gekomen. Net zo min als het rijtje kegelpopjes met lampionnetjes voor op de seizoenstafel.
Inmiddels is sint Maarten ruimschoots voorbij en staat de volgende heilige in de spotlights. Ik wilde hoe dan ook nu wel een transparant maken en ben daar afgelopen weekend en deze ochtend (tussen alle andere activiteiten door) druk mee in de weer geweest. Ik heb zelf een ontwerp gemaakt en dit op mijn eigenwijze, rommelige manier uitgevoerd. Geduld is in dit opzicht niet mijn sterkste kant, ik ervaar liever door het te doen 🙂 En waarom gemakkelijk als het ook moelijk kan?
Sinds een ruime maand hebben we een nieuwe voordeur en daar zit in het midden een mooi glazen paneel in dat uitermate geschikt is om gedurende de seizoenen en de jaarfeesten versierd te worden. Hier prijkt dan inmiddels ook mijn sinterklaas-transparant.
Ik heb de foto deze ochtend genomen. Vanmiddag ben ik bezig geweest met het vouwen van sterren en vanavond heb ik nog een sinterklaas op zijn paard uit papier gesneden en bij het transparant gevoegd.
Volgens mij loopt het hier in huis een beetje uit de hand: een overvolle seizoenstafel, een sinterklaas”tafel” in de hal (een geknutselde haard met daarop vertelsteentjes, neppakjes, tekeningen en verlanglijstjes), een herfstraam bij mijn werkplek en nu ook nog een versierde voordeur… hrmmmm

Advertenties

Emoties

Het was in meerdere opzichten een drukke week voor ons en ergens ben ik blij dat het weekend voor de deur staat. Even weer een stapje terug.
Wat niet wil zeggen dat er niet heel veel leuke dingen zijn geweest. Juist wel!
Ik heb aan een aantal bestellingen voor vertelstenen mogen werken, ik heb nieuwe jurken gekocht (en ik voelde me daarbij als een kind in een snoepwinkel), we hebben een “inhaal-kinderfeestje” gehad, bij de tandarts ging alles super en ik ben met de kinderen begonnen om iedere avond “emotiepotjes” te kleuren.
Aan de hand van het boek “de kleur van emoties” van Anna Llenas kleuren de kinderen en ik iedere dag potjes om aan te geven hoe blij/verdrietig/boos/bang/kalm we ons hebben gevoeld. Het zesde potje is voor een tekening of woordjes.
Onder het kleuren vertellen de kinderen over waarom ze zich zo hebben gevoeld en dat levert mooie inzichten op. De kinderen vinden het erg leuk om te doen en ik leer nog meer over hun dag. Ze vertellen al regelmatig iets, maar nu nemen we er nog wat meer de tijd en de rust voor. Ook zijn ze intussen bezig met kleuren en daardoor lijkt het gemakkelijker te gaan. Er zit geen lading op.
Hieronder een voorbeeld. De werkelijke tekeningen hou ik ivm privacy voor onszelf 🙂

emotiepotjes

Halloween

De kinderen zijn helemaal in de ban van Halloween. Al een tijdje, maar nu de daadwerkelijke dag in zicht komt, helemaal.
Vanmiddag, na het afspreken, hebben ze zich nog even helemaal uitgeleefd voor ons “Halloween raam”. Het is ons eerste jaar, dus er zijn nog veel verbeterpunten, maar ik vind het een goed begin 🙂

Verder gaat de invaljuf van dochterlief naar een andere school, dus reden om nog even een mooi cadeautje voor haar te maken. Aangezien we het deze week pas hoorden, was er niet heel veel tijd, maar zowel dochter als ik zijn tevreden over het resultaat. Nu maar hopen dat de juf het ook leuk vindt 🙂

Brievenbus

Het was even tijd voor een eenvoudig knutselwerkje, waar wel veel plezier aan beleefd kan worden. Van een oude schoenendoos maakte ik een brievenbus voor de kinderen.
Ze kunnen nu naar hartelust brieven schrijven en tekeningen maken en die aan elkaar “sturen” 🙂
De schoenendoos is beschilderd met acrylverf en glitterverf en aan de deur bevestigd met poster-kauwgom. Ik moet alleen nog even een knopje maken voor het klepje, dan is de brievenbus helemaal klaar 🙂

brievenbus

Natuurgeesten

Vandaag eindelijk mijn krijtjes weer eens op tafel gezet en lekker aan de slag gegaan met nieuwe natuurgeesten. Het is iedere keer weer een proces van ontdekken. De tekeningen worden heel anders dan wat ik in mijn hoofd heb en toch zijn ze precies zoals ze moeten zijn. Inclusief “foutjes” en “imperfecties”.
De ene tekening is na een uur al klaar, met een andere kan ik dagen of zelfs weken in de weer zijn. Op een gegeven moment zegt het “klik” en dan weet ik dat ik moet stoppen. Zou ik verder werken, dan komt er iets van dwang, van moeten presteren. De lucht gaat er uit, er komt een blokkade. En dat is nou precies wat ik niet wil.
Dus bij deze… mijn eerste natuurgeesten van mei 🙂

Uitnodigingen

Vandaag zijn we weer verder gegaan met het maken van de uitnodigingen voor het kinderfeestje van oudste zoonlief.
Hij wilde zoveel mogelijk zelf doen, ook toen ik hem liet zien dat het best veel werk was. Hij schrok wel even van de hoeveelheid tekst, maar liet zich er toch niet door tegen houden. Vol goede moed begon hij te schrijven.
Uiteraard hielp ik hem met de spelling, maar wat ik als voorbeeld schreef, kon hij zelf lezen. Het is wel belangrijk voor hem dat hij weet wat hij aan zijn vriendjes en vriendinnetjes schrijft 😉
Om hem niet compleet over te belasten, heb ik ook zelf nog een deel geschreven. Hij had namelijk meer dan 1 uitnodiging te schrijven 🙂
Gelukkig was er meer te doen dan alleen tekst. Ik knipte het zelfgemaakte, gemarmerde papier op maat en plakte het op een blanco – danwel door zoonlief beschreven – kaart. Thijs mocht vervolgens aan de slag met veertjes, sterren en vrije tekeningen. Zo werd iedere kaart uniek en heel persoonlijk. Er werd namelijk nagedacht over de kleur van het veertje, de hoeveelheid versiering en de vormgeving. Op de kaart voor het meisje waar hij verliefd op is, prijkt een prachtig handgetekend hartje. Maar het buurmeisje mocht dan weer de eerste kaart in ontvangst nemen. Alles heel bewust en met veel toewijding.
Nu maar hopen dat alle kindjes willen en kunnen komen!

Natuurgeesten – de vier elementen

Gisteren ben ik begonnen aan een uitdaging: het maken van een serie. Ik vind dat altijd lastig en raak ergens in het proces de motivatie kwijt. De tekeningen worden minder mooi, of komen gewoon niet af.
Het was hoog tijd om daar iets aan te doen, die drempel over te gaan en me verder te ontwikkelen. En het is gelukt!
Ik laat het verder aan jullie over om te bepalen hoe goed het is gelukt qua tekeningen, ik ben al heel blij met de vorderingen op persoonlijk vlak 🙂
De kinderen spelen gewoon om me heen, terwijl ik aan het werk ben. Die genieten van het prachtige weer, van het samen zijn met vriendjes en vriendinnetjes en dochterlief verheugd zich op het feit dat ze mijn krijtjes krijgt wanneer ik dood ben (naar haar zeggen, dan 😉 ).
En ze zien op deze manier een beetje wat “werken” is. De opbrengst van de tekeningen wordt namelijk gespaard om iets voor de kinderen te kopen wat ze al langere tijd willen. Ze zien dat er best veel tekeningen nodig zijn voor het cadeau bij elkaar gespaard is en dat het dus niet zo vanzelfsprekend is om zomaar te kopen wat je wilt. Zoonlief denkt na over dingen waar hij geld mee zou kunnen verdienen. Ik ben benieuwd met wat voor plannen hij komt 🙂

Lentefeetjes

Tekenen doe ik ontzettend graag en voor krijt heb ik altijd wel een zwak gehad.
Vorige week heb ik de krijtjes weer eens ter hand genomen en sindsdien zit ik in een stroomversnelling. Bijna iedere dag maak ik een of twee tekeningen en binnen enkele uren zijn ze verkocht. Er zijn zelfs mensen die hopen dat ze op tijd zijn om een tekening te kunnen kopen. Ik werk namelijk niet in opdracht, maar teken dat wat ik voel/ruik/zie/beleef. Soms weet ik niet eens wat ik aan het tekenen ben, maar weet ik toch dat het goed is. En voor de ene tekening af is, dient de volgende zich al aan. Het is dat er hier drie kinderen aandacht nodig hebben, dat er af en toe iets aan het huishouden gedaan moet worden en ik alleen bij daglicht kan werken, maar anders was ik van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat in de weer met het laten stromen van kleur op papier.
Morgen weer 🙂