Hoe te beginnen

thee zettenAangezien ik al als klein kind veel aan het tekenen was en ik daar nooit echt mee opgehouden ben, is mijn voorraad spullen inmiddels behoorlijk groot. Ik heb acrylverf, olieverf, aquarelverf, softpastelkrijt, oliepastelkrijt, potloden, kleurpotloden, en, en, en….
Op zolder heb ik een speciale kast met alleen maar teken-, schilder- en knutselspullen en dan nog ligt er overal in huis ook nog wel wat. Ik ben erg blij met die grote voorraad aan spullen, want wat ik ook wil maken, ik kan eigenlijk gewoon aan de slag. En ook de kinderen kunnen gebruik maken van hoogwaardig materiaal. Zo kost het ze nooit veel moeite om iets moois te maken.
Het enige minpuntje is dat ik in mijn jongere jaren niet bezig was met het milieu, met duurzaam, met natuurlijk. Ik ging voor die materialen die ik van mijn zakgeld kon betalen en die binnen dat budget het mooiste resultaat opleverden. Nu gebruik ik, mede met het oog op duurzaamheid, nog steeds die materialen, omdat ik het zonde vind het zomaar weg te gooien.
Wanneer ik dan de vraag krijg welke materialen ik de kinderen laat gebruiken, vind ik het moeilijk om een antwoord te geven. Natuurlijk, ze gebruiken mijn materiaal en ik kan daar de naam wel van geven. Maar als je de kans hebt om nieuw materiaal aan te schaffen, zou ik denk ik voor iets anders gaan. De mooie spullen van Stockmar, de Natural Earth paint kit, Natural Face paint kit, Crayon rocks… dat soort dingen. Misschien zou ik zelfs wel aan de slag gaan met DIY-recepten die op Pinterest te vinden zijn.
Daarnaast laat ik de kinderen gewoon ook veel met zand, water, stokjes, steentjes en plantjes spelen. Ook dat is een feest voor de creativiteit. En daar heb je dus niets uit de winkel voor nodig. Thee maken met gedroogde kruiden, heksensoep van modder en plantjes, een kabouterhuisje van takjes en mos, een modderbaan met modder-oliebollen, spullen zoeken in het bos en de kinderen daar zelf iets mee laten bedenken.
Later kun je ze papier en crayon rocks of bijenwaskrijtjes geven om lekker cirkels mee te tekenen. Of je laat je dreumes met 1 of 2 kleuren een nat-in-nat werkje maken. Peuters geef je eventueel een extra kleurtje er bij.
Verfwerkjes kun je later nog versieren met stickers, potlood, stift of uitgeknipte papieren vormpjes.
Het is vooral nog het bezig zijn waar het om gaat, niet het resultaat. Schuif alle papiersnippers in een mapje of doosje en zet die de volgende dag weer op tafel.
Laat ze een keer op een krant tekenen (want een vel hoeft niet altijd leeg te zijn, zeker voor kleine kinderen niet), geef ze een schaar die goed in de handjes past en laat ze knippen. (Die snippers kun je dus bewaren om dan later weer op te plakken, bijvoorbeeld voor een feestelijke uitnodiging).
Maak brooddeeg (eventueel met een kleurtje van kleurstof of met glitters) en laat ze kleien. Geef eventueel uitsteekvormpjes, voor als je iets herkenbaars wilt om later te beschilderen.
Laat ze slaan, rollen, kneden, ontdekken…
Geef ze een stuk hout om een spijker in te slaan en laat ze die er weer uithalen met een tang. Laat ze een gaatje boren in verschillende maten. Welke schroef past en welke valt er doorheen?
Je kunt ze mee laten koken door ze champignons te laten snijden, bijvoorbeeld. Of door ze voorzichtig iets in de pan te laten doen.
Ben je bang dat je huis een rampplek wordt? Dan kun je eventueel badstofhoezen om je stoelen doen en plastic onderleggers op de tafel en de vloer. Of je laat ze buiten knutselen/schilderen/kleien/klussen.
En echt, richt je niet op het resultaat, maar op het proces. Laat ze ontdekken en je ontdekt met ze mee.
Ik geniet er iedere keer weer van 😀

Advertenties

Storm en stilte

Het liep even heel erg storm met de vertelstenen (of sprookjesstenen, zoals ik ze voor mezelf noem). Een dag lang stroomden de bestellingen binnen en heb ik een stapeltje pixies tot leven gewekt. Inmiddels is een groot deel daarvan ook al weer op reis.
Het is fijn om de pixies laag voor laag tevoorschijn te toveren. Ze passen bij me, de vorm en de kleuren. Sommige pixies zijn een beetje grappig, andere zorgzaam of ingetogen. Stuk voor stuk zijn ze uniek en ik kan zonder moeite bij elk een verhaal vertellen.
Misschien dat ik dat ook nog wel eens ga doen. De kinderen vinden namelijk niets leuker dan mama die vertelt…

Vandaag was er meer ruimte voor verstilling. Of eigenlijk meer uitputting. De laatste weken voor de zomervakantie zijn voor ons allemaal intens. Verlangend tellen we de dagen af en in de ochtend blijven we eigenlijk liever in bed. Nog even doorbijten…
Ik kijk er naar uit, naar de vakantie. Samen een paar stappen terug doen, nergens naartoe hoeven, wel ergens naartoe mogen. Gewoon bij ons in de buurt. We gaan niet op reis. Tenminste niet fysiek. In onze dromen en gedachten daarentegen… We gaan het avontuur in de buurt opzoeken. Speeltuinen, het bos, de tuin, het huis… Gewoon weer even lekker wij.
Intussen blijf ik ook doorgaan met schilderen, schrijven en tekenen. Mijn eerste handlettering-probeersels zijn een feit. Er valt nog veel winst te behalen, dus ik hoef me zeker niet te vervelen 🙂 Slow living, here we come!

Zomerfee

De temperaturen lopen op en hoewel het nog volop lente is en de nachten niet altijd vorstvrij zijn, begint het zomergevoel al echt te komen. Ik ontkwam er dus niet aan om alvast een zomerfee te tekenen. Dochterlief is helemaal onder de indruk en tekent nu ook de ene fee na de andere. Wie weet volgt binnenkort weer een gezamelijk project 🙂

natuurgeest_zomerfee

Cadeautjes en mandala’s

Jammer genoeg is de juf van onze oudste langdurig ziek. Het meest vervelende is het voor haar, natuurlijk. Het is nooit leuk om ziek te zijn en zeker niet als het dan ook nog voor een langere periode is.
Het is fijn om te merken dat er vanuit de ouders een initiatief is gekomen om de kinderen iets moois te laten maken. Alle kinderen uit de klas mogen een A4’tje knutselen, kleuren en tekenen en die werkjes worden dan gebundeld in een mooi boek. Een prachtiger cadeau is er volgens mij niet te krijgen. Want als er iets is waar kleuters goed in zijn, dan is het wel betrokkenheid. Lief zijn voor een ander en de ander weer blij willen maken.
Ook Thijs heeft heel erg zijn best gedaan. Vorige week al. Toen heeft hij op geheel eigen initiatief een prachtige mandala gemaakt. Vol toewijding en aandacht. We wisten toen nog niet van het gezamelijke initiatief. Hij vond het echter geen probleem om nog iets te maken. Dus met net zoveel inzet heeft hij nog een mandala gemaakt. Dit keer een mixed-media variant 🙂

Zelf vind ik het ook heerlijk om cadeautjes te geven en dan het liefst iets wat de ander heel erg mooi vindt, maar wat ik zelf gemaakt heb. Door de ingevulde vriendenboekjes weet ik wat de lievelingsboeken van de juffen zijn. En laat ik die nou ook allebei in huis hebben.
En hoewel mijn hart natuurlijk uit gaat naar de juf die nu niet op school kan zijn, voelde ik me nog sterker betrokken bij de juf die het nu extra zwaar heeft. De juf die er extra taken bij heeft gekregen en zich toch iedere dag in zet om het voor de kleuters fijn en bekend te houden.
Dus hoewel ik het in eerste instantie als verjaardagscadeautje maakte, heb ik de tekening toch gisteren al gegeven. Op het juiste moment.
Daarna kwam er ruimte vrij om de andere tekening te maken.
Het is niet mijn gewoonte om tekeningen uit boeken na te tekenen, maar toch was het fijn om te doen. Een uitdaging om iets te maken wat op het origineel lijkt, maar wat tegelijkertijd van mij is.

Lentefeetjes

Tekenen doe ik ontzettend graag en voor krijt heb ik altijd wel een zwak gehad.
Vorige week heb ik de krijtjes weer eens ter hand genomen en sindsdien zit ik in een stroomversnelling. Bijna iedere dag maak ik een of twee tekeningen en binnen enkele uren zijn ze verkocht. Er zijn zelfs mensen die hopen dat ze op tijd zijn om een tekening te kunnen kopen. Ik werk namelijk niet in opdracht, maar teken dat wat ik voel/ruik/zie/beleef. Soms weet ik niet eens wat ik aan het tekenen ben, maar weet ik toch dat het goed is. En voor de ene tekening af is, dient de volgende zich al aan. Het is dat er hier drie kinderen aandacht nodig hebben, dat er af en toe iets aan het huishouden gedaan moet worden en ik alleen bij daglicht kan werken, maar anders was ik van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat in de weer met het laten stromen van kleur op papier.
Morgen weer 🙂

Samenwerking

tekening_thijs
Een hartjesmannetje op een mat bij een huis met daarin ramen en daar woont nog iemand, maar die is niet goed gelukt, dus die heb ik er weer uitgeknipt en ook nog een weg en een vlinder en bloemen en bijtjes

Niet alleen Maartje is van het tekenen, maar ook Thijs heeft de smaak te pakken. Op school wordt de ene tekening na de andere gemaakt en thuis wordt regelmatig in opperste concentratie aan de knutseltafel gewerkt. Vaak worden er nog woordjes aan de werkjes toegevoegd, of wordt de tekening ingepakt als cadeau.
Laatst was Thijs voor schooltijd druk in de weer met potloden en stiften, terwijl ik druk was met het klaarmaken van de lunchtasjes. Toen we even later aanschoven aan de ontbijttafel, werd ik verrast met een prachtige tekening van een huis. Ik wist niet dat hij dit in zich had! Ik vond de tekening zo mooi, dat ik hem niet zomaar ergens neer wilde leggen. Voorzichtig deed ik de suggestie dat Thijs de tekening op kon plakken en er nog andere dingen bij kon maken. En hoewel hij enthousiast reageerde, kwam het er uiteindelijk niet van.
De tekening verplaatste zich in de loop van enkele dagen van de eettafel naar de bank, toen naar de knutseltafel en tot slot kwam ik hem op de grond tegen. Voor mij reden genoeg om even afstand te nemen van de regel “bemoei je niet met andermans tekening.”
Ik ging in de weer met gekleurd papier en maakte een eenvoudig achtergrondje. Daar legde ik het huisje op en toen Thijs uit school kwam, liet ik het hem zien. “Kijk, zo zou je het kunnen doen.” Thijs reageerde enthousiast, maar wilde toch liever verder met de Lego. En buiten spelen. En met de Playmobil spelen…
Maar als ik eenmaal iets in mijn hoofd heb, vind ik het moeilijk om het los te laten. Dus ik ging zelf maar in de weer met lijm en potloden. En dat motiveerde Thijs weer om er zelf nog iets bij te tekenen, met als resultaat een fijne samenwerking en een prachtig resultaat (al zeg ik het zelf 😉 )

Mega Mindy horloge

Mijn kinderen kijken vrijwel geen “live” televisie. Keer op keer kijken ze dezelfde dvd’s en dan liefst nog de meest onschuldige die we hebben, ook (Paw Patrol, Brandweer Sam, Woezel en Pip, Blaze). Voor hen geen Nickelodeon of Disney X.D. (en als moeder ben ik daar niet rouwig om). De eerste keer dat ze Frozen zagen, heb ik de DVD na minder dan een kwartier stop gezet, omdat ik gek werd van alle vragen. Pas maanden later heb ik de DVD nog eens aangezet. Die keer is een groot succes geworden, want dochterlief speelt ineens hartstochtelijk scene’s na. Als ik haar kwijt ben, zit ze  steevast ergens tegen een deur “verdrietig en buitengesloten” te wezen. Liefst met verkleedjurk aan. Of ze is buiten in de weer met haar “krachten”.
Af en toe zetten we Nederland 3 aan en zien ze eens een keer iets anders dan de grijsgedraaide DVD’s (en hoef ik niet weer de begintune van Paw Patrol te dromen). Zo hebben ze een keer een stukje Mega Mindy gezien en dat leverde meteen het verzoek om een Mega Mindy horloge op.
Nu had ik naar de speelgoedwinkel kunnen rennen om mijn bloedjes van kinderen te verwennen met zo’n geweldig plastic geval. Ik ben echter niet zo van het rennen en ook niet van plastic speelgoed. (Behalve als het duurzaam plastic is, of Lego, of Playmobil).
Ik heb dus heel ouderwets een stuk papier en wat stiften gepakt en zonder mijn beste beentje voor te zetten een soort van horloge op papier gekliedert.
Dochterlief was er mee in de wolken (voor wel vijf hele minuten lang, want toen wilde ze iets anders gaan doen en werd het horloge gescheurd en wel ergens achter gelaten. Vandaar ook mijn keuze om me niet artistiek uit te leven).
Als bonus werd de innerlijke kunstenaar in oudste zoonlief aangeraakt en heeft hij een hele voorraad extra horloges getekend. En ging hij zich ook nog eens afvragen hoe telefoons nou eigenlijk werken. (Dat je met elkaar kunt praten “door de lucht”).
Ik zeg: een zeer geslaagd kinderkunstwerkjes-project 😀

horloges

Samen tekenen

Mijn dochter begint steeds herkenbaarder te tekenen. Toen ze 2 was, had ze al af en toe uitzonderlijke tekeningen, maar die verdwenen dan weer onder een berg strepen, vlekken of ze werden gewoonweg kapot gescheurd (niet uit frustratie, scheuren was gewoon leuk om te doen). En hoe leg je vast dat ze eerst begint met een bloot lijfje en er vervolgens kleren overheen tekent?
Ongeveer een maand geleden verschenen de prachtigste bloemen op papier in een geheel eigen stijl. Ik voelde me geïnspireerd en wilde ze graag natekenen. Door tijdgebrek en vergeetachtigheid, kwam het er alleen niet zo van.
Twee weken later kwamen er prinsessen op papier. Nu kon ik het echt niet meer laten en schoof bij dochterlief aan tafel.
Het is heerlijk om samen te tekenen en te kleuren. Bij elkaar te zitten en ideetjes van elkaar over te nemen. Ik leer haar tekeningen tot in detail kennen en begrijp beter wat ze er mee wil zeggen (Die scheve armen? Perspectief! Die zwarte versiersels? Schminck!). En oh wee als ik het verkeerd nateken!
Zij leert van mij stukje bij beetje techniek: schaduw, kleuren mengen en haar eigen lichaam als voorbeeld gebruiken (want tot hoe ver komen die armen als je staat, aan welke kant zit de duim, hoe zien je ogen er precies uit).
Ik vind het mooi om te zien hoe kritisch ze kijkt en hoe geconcentreerd ze bezig kan zijn. Om vervolgens op te staan en lekker in de modder te gaan spelen. Of de tekening helemaal onder de stickers te plakken, of ook gewoon blij te zijn met een blaadje vol stempels of plakband. Het is niet iedere keer van hoog niveau en dat hoeft ook zeker niet. Het belangrijkste blijft te allen tijden dat het leuk is om te doen.

Hieronder wat voorbeelden. Aan de linkerkant van de foto’s de originelen van mijn dochter, aan de rechterkant mijn “kopietjes”.

Een aantal kunstwerkjes

Thijs is nog niet zo van het heel nauwkeurig knippen, plakken en tekenen, maar gaat lekker zijn eigen gang. Heel natuurlijk voor een peuter en het is een aardigheid om hem bezig te zien. Gaandeweg heeft hij al heel wat kunstwerkjes gemaakt. Thuis, maar ook op de peuterspeelzaal. Dieren, helikopters, paddenstoelen, vlinders, niets is te gek.
Af en toe dragen de buurkinderen ook nog wat bij en de mooiste dingen komen bij ons op de deuren te hangen.kinderkunstwerkje5 kinderkunstwerkje6

Ook mamma blijft het leuk vinden om mee te knutselen en te tekenen.

kinderkunstwerkje4