Vertelstenen (3) en klussen

De mogelijkheden met de stenen zijn echt eindeloos. Ze zijn inzetbaar thuis, om verhalen mee te vertellen, de seizoenstafel completer te maken, als gedenksteen of krachtsteen of gewoon ter decoratie.
In praktijken kunnen ze gebruikt worden voor familie-opstellingen, speltherapie, om gesprekken te ondersteunen, rouwverwerking, etc.
Op scholen om activiteiten uit te beelden, liedjes te zingen, verhalen te vertellen of bij het kringgesprek.
Je kunt een enkele steen gebruiken, een basisset met grote stenen, of een complete set met grote en kleine stenen.
Je kunt kiezen voor een specifiek thema (bijv. sprookjes, vakantie), voor je gezin of familie, voor de seizoenen, noem het maar op.
Voorlopig blijf ik nog wel even doorgaan met schilderen en blijft het aantal ideeën groeien. Ik sta zeker open voor suggesties, ideetjes en opdrachten 🙂

En terwijl ik druk bezig ben met schilderen, heeft oudste zoonlief het klussen weer herontdekt. Hij zag vanmorgen een plaatje van een buiten-kookplek en dat wilde hij ook heel graag. Vol overgave heeft hij zijn eigen versie gemaakt (alleen de ketting om een pot aan op te hangen ontbreekt naar zijn zeggen nog). Daarvoor moest hij wel eerst nog een stapeltje schroeven uit zijn voorraad hout halen, want hij wilde geen zakgeld uitgeven aan nieuwe.
Nu is hij druk met de opdrachten die hij van zijn zusje heeft gekregen 🙂

Bloemenpracht

We genieten hier volop van de lente. Daardoor schiet het knutselen er een beetje bij in (het lijstje met ideetjes in mijn hoofd wordt wel steeds langer), maar er komen veel andere dingen voor in de plaats. Lekker wandelen en fietsen in de omgeving, bloemetjes plukken, in de tuin spelen… En ook de seizoenstafel groeit en bloeit mee.
Onderstaande foto’s laten het beter zien, dan ik in woorden uit kan drukken 🙂

Pegdoll lammetje

Tsja, de verslaving is nog niet over (en de ideetjes nog lang niet op!)
Een klein pegdoll lammetje van wolvilt en wol staat alvast klaar voor de seizoenstafel 🙂

pegdoll_schaapje

Seizoenstafel update

Vanmorgen heerlijk bezig geweest in de tuin. Het zonnetje scheen en de kinderen hielpen heel goed mee. Nog niet alle herfst- en wintertaferelen zijn weg, maar de tuin is toch al een heel eind lente-klaar 🙂 Ik heb er niet aan gedacht om foto’s te maken van onze prachtige krokussen en narcissen, dus jullie zullen me op mijn woord moeten geloven dat de tuin volop in groei en bloei is.
Op de een of andere manier is de seizoenstafel verbonden met onze tuin. Dus ook die is onder handen genomen en toont veel tekenen van de lente 🙂  Inclusief twijgjes uit eigen tuin!

Moeder aarde

Na maandenlang om de kist met krijtjes heen gestofzuigd te hebben (ik ben nogal een luie huishoudster), vond ik het tijd om ook echt weer eens wat met de krijtjes te gaan doen. Ergens was er namelijk een stemmetje dat me vertelde dat ik van de kinderen verlang dat ze opruimen waar ze niet mee spelen en dat stemmetje werd steeds irritanter… dus tsja…
Ook wilde ik al weken de seizoenstafel aanpakken, maar bleef ik steken in een winters rommeltje. Het wilde allemaal niet echt van de grond komen.
Maar gisteren lukte het dan eindelijk wel om tijd en energie vrij te maken voor een tekening. Met veel plezier heb ik een eigen versie van “moeder aarde” gemaakt. Die tekening plaatste ik in een facebook-groep en daar kreeg ik zoveel positieve reacties, dat ik vandaag nog een versie heb gemaakt.

Het stroomt en het voelt heerlijk. Waarschijnlijk volgen er dus nog snel meer tekeningen 😀

Nog meer kabouters

Normaal ben ik niet zo van de herhaling, vind ik het na één of twee keer wel mooi geweest. Zo niet met de kabouters. Ik vind het nog steeds leuk om ze te maken en iedere keer een beetje bij te leren. Het patroontje bijschaven, de haren net een beetje anders en alvast nadenken over hoe ik de thuis-kabouters op een leuke manier kan versieren.
Ook de kinderen hebben, met een beetje hulp, zelf al een eigen kabouter gemaakt. Ze beleven wilde avonturen op de seizoenstafel, dus het zoveelste kinderkunstwerkje is een feit 🙂

Wortelkindje

Jeej, mijn allereerste wortelkindje is een feit 😀
Ik ben er helemaal blij mee. Het is niet helemaal antroposofisch volgens mij, want ik heb voor de onderkant een stuk van een oude broek gebruikt 🙂
Hopelijk volgen er snel nog wat meer, want de seizoenstafel is nodig aan een update toe 🙂

Lente-tekening

Eigenlijk wilde ik Koning Winter tekenen, om nog een laatste winters tintje aan de seizoenstafel te geven. Om de een of andere reden pakte ik echter meteen een rood krijtje en ontstond er gaandeweg een lente-tekening.
Ik wilde er de elementen steen/plant/dier/mens in kwijt en dat is uiteindelijk wel gelukt.
Ik ben niet geheel ontevreden over het eindresultaat en wie weet, misschien siert hij over een maand wel onze seizoenstafel 🙂
Het is een tekening met softpastel op papierformaat  24 x 32 cm

pastel_lente2

Kwismus

kerststal Het lijkt er werkelijk op alsof het allemaal wat rustiger wordt hier in huis en dan vooral binnen in mij. In tegenstelling tot andere jaren is eerste kerstdag nou eens niet een dag om flink op te ruimen en schoon te maken. Ik ervaar geen stress, geen moeten, geen “waarom?!” Eerlijk gezegd is het een onwerkelijke gewaarwording, maar dan wel een fijne.
Gisteren was de dag van opruimen en schoonmaken, van boodschappen doen en gemakkelijk (want gehaald) eten. En het was de dag van een activiteit waarvan ik hoop dat het een ritueel gaat worden.
Hier gaan de kinderen vrijwel iedere avond in bad (een opblaasbadje in de douche). Zo ook gisteravond. Terwijl ze in bad zaten, heb ik snel de seizoenstafel leeggeruimd en opnieuw ingericht. Alle herfstspullen zijn opgeborgen en koning winter heeft zijn intrede gedaan. Daarnaast heeft de kerststal er zijn plek gekregen. De stal is ooit door mijn opa gemaakt en de beeldengroep is ook van mijn opa en oma geweest. Daarnaast heb ik stenen gebrukt die mijn oma verzameld heeft, naast de stenen die mijn kinderen regelmatig mee nemen. Het geeft me een fijn, warm gevoel om oud en nieuw te combineren. Niet alleen maar te kijken naar wat ik mooi vind qua uiterlijk, maar vooral naar wat ik mooi vind aan herinneringen. Bij het neerzetten van de stal was het net alsof oma er even was.

Toen ik klaar was, heb ik alle lichten beneden uitgedaan en de kinderen mochten boven aan de trap hun hun lampionnetjes (die ze op school hadden gemaakt) aan doen. Vervolgens mochten ze de engel volgen (ik had een beeldje van een engel en een kaarsje vast). Heel stilletjes liepen we de woonkamer in, naar de seizoenstafel. Daar mochten de kinderen op de meditatiekussens gaan zitten en luisteren naar het kerstverhaal van Dick Bruna. Toen het kindje Jezus in zijn kribbe lag, mochten ze de zelfgemaakte adventskaarsjes aansteken. Eigenlijk hadden ze daarna ook de lampjes van de kerstboom aan mogen doen, maar dat was ik vergeten.
Ik vond het een hele fijne manier om de kerst te starten. De verstilling, het lezen bij kaarslicht.
De kinderen waren vooral bezig met wie de kaarsjes weer uit mocht blazen, maar ik heb er alle vertrouwen in dat de ervaring ze bij blijft en dat ze het volgend jaar weer zo willen doen. Misschien dat dochterlief dan de engel mag zijn en zoonlief een herder. En misschien samen de herders bij de stal neerzetten, in plaats van de hele stal al ingericht hebben.  Ieder jaar kunnen we het een beetje uitbreiden en aanpassen aan onze wensen.

Vandaag gaan we breekbrood bakken, appeltaart en koude schotel maken, knutselen, een spelletje doen en gewoon in alle rust samen zijn. Morgen aan het eind van de middag komt het familiebezoek en maken we er een feestje van. Niet bijzonder qua eten, maar hopelijk wel bijzonder qua ervaring en samenzijn.

Merrie kwismus!

We zijn er druk mee

Het is wat, zo’n moeder die veel ideetjes heeft en ze het liefst allemaal tegelijk ten uitvoer brengt. Geen wonder dat de kinderen maar door blijven gaan en zelf niet meer weten wat ze nou eigenlijk willen. Of eigenlijk weten ze het wel: ze willen alles! En ook nu. Hoezo naar bed? Hoezo naar school?
Weven, terwijl je ook in de schoolmap werkt. Eten, terwijl je ook iets aan het bouwen bent. Dansen, terwijl je je aan het aankleden bent… het kan allemaal. Of niet?
Ik zucht en steun en roep dat ze op moeten schieten. Focus! Nu aankleden, nu jas aan, nu naar school! Ooooooooh, waarom heb je die sokken nou nog niet aan?! Ik vroeg het je vijf minuten geleden al!
Tot de kinderen naar school zijn, manlief naar het werk is en baby lekker ligt te slapen en ik zie wat ik allemaal in de woonkamer rond heb slingeren. Vijf creatieve projecten (als het er niet meer zijn), boeken op diverse plaatsen, mijn lijf in pyjama en baby nog in de kleding van gisteren. Hrm, misschien ben ik zelf ook niet zo’n ster in focussen en hebben ze het niet van een vreemde…

Hier een impressie van enkele van onze bezigheden:

1. Het speelgoed van Grimms wordt iedere dag wel gebruikt en wat ben ik daar blij mee! Vanmorgen werd er een school gebouwd, met glijbaan en zandbak. Alle poppetjes kregen namen en er zijn zelfs twee juffen bij 🙂
2. De seizoenstafel is weer aangepast. De winter doet steeds meer zijn intrede en er is ruimte voor de adventstijd (de kinderen vinden het geweldig om de kaarsjes aan te steken en weer uit te blazen).
3. In een poging om wat Vrije School invloeden in huis te halen, heb ik het weefraam tevoorschijn gehaald. Thijs is heel enthousiast!

Voor de komende dagen heb ik nog op het programma staan:
Glazen potjes versieren met papier en glitters, kaarsjes maken van bijenwas, tekeningen maken met krijt, twee schilderijtjes maken, een kerstknutsel voor de juffen… hrm, misschien moet ik het hier even bij laten en er niet nog meer bij verzinnen. Eerst maar eens wat opruimen, sorteren en schoonmaken, of toch… 😉