Lekker bezig

Tussen het “slow living” door, ben ik toch nog af en toe wel bezig met “werk”. Ik vergeet alleen soms om de foto’s te plaatsen, of het ontbreekt me aan inspiratie om er iets over te schrijven. Ook nu is het weer te mooi om al te lang achter de computer te blijven. Ik heb nog veel stenen klaar liggen die er om vragen om beschilderd te worden en daar ga ik zo lekker mee aan de gang.
Krachtstenen, decoratiestenen, vertelstenen… de mogelijkheden zijn eindeloos en ik merk dat het me veel voldoening geeft om er mee bezig te zijn.
Afwisseling is echter voor mij broodnodig. Dus ook de pegdolls laten me niet los en zorgen voor veel plezier. Langzaam vult ons huis zich met natuurlijke materialen, met kleur, met zacht leven.
Zie je iets wat je mooi vindt en wat heel goed in jouw huis zou passen of iets wat je aan iemand cadeau zou willen geven? Laat het me weten, want de stenen en de pegdolls zijn te koop 🙂

Vakantie

We hebben in de mei-vakantie genoten van een weekje wintersport. Het was even wennen om dit zo laat in het jaar te doen, maar we werden beloond met alle soorten sneeuw. Van slush-puppy (alleen even ranja toevoegen) tot rem-sneeuw (nog niet eerder zo meegemaakt, het was alsof er handremmen op je ski’s zaten en dat die dan snoeihard aangetrokken werden), tot ijs tot… jawel, perfecte sneeuw. Dacht ik aan het begin van de week dat ik wel klaar was met het wintersport-gedoe, aan het eind van de week zag ik het weer helemaal zitten.
De tijd die we niet op de piste zaten (of skieden), brachten de kinderen in het zwembad door en ik in het appartement met mijn knutselspulletjes. Ik heb wat experimentjes gedaan met sprookjeswol en ik heb een klein manteltje gehaakt. Zoals altijd pakte ik het weer top-down aan, door met het moeilijkste te beginnen. (En me dan verbazen dat mijn kinderen hun lego willen opbouwen zonder de juiste volgorde aan te houden).
Eenmaal thuis mochten we aan de slag met het kinderfeestje van oudste zoonlief en later nog het “grote-mensen-feest.” Vast onderdeel van de verjaardag is de zelfgemaakte slagroomtaart die door de kinderen met veel enthousiasme en toewijding wordt versierd. Het maakt niet uit hoe de taart smaakt, de liefde die er in zit, maakt alles goed.
Tussen het feesten door zijn de kinderen o.a. creatief bezig geweest met het beschilderen van uit Frankrijk meegebrachte stenen.
Nu is het aan mij om puin te ruimen en het ritme van alledag op te pakken.
Inspiratie genoeg om weer lekker aan de slag te gaan met pegdolls en pasteltekeningen, dus: to be continued!