No more

Met de verhuizing komt er op school- en zorggebied weer veel kijken. In ons gezin is het niet zo dat de kinderen gewoon de overstap kunnen maken naar de plaatselijke dorpsschool. Ook niet erg, aangezien ze heel erg op hun plek zitten en ik iedere kilometer die ik rij en elk gesprek dat ik voer daar heel graag voor over heb. Daarnaast ervaar ik ook heel veel enthousiasme en betrokkenheid bij iedereen die ik spreek. Voelbaar is dat ze oprecht het belang van mijn kinderen voorop hebben staan en heus wel buiten de kaders willen kijken. Op geen enkele manier voel ik mij een nummer of een klagende ouder. Dat is heel, heel, heel fijn.
Dat neemt niet weg dat het altijd eenvoudig is om weer glimlachend aan tafel te schuiven. Weer opnieuw het hele verhaal te doen, opnieuw te kijken wat de mogelijkheden en onmogelijkheden zijn, opnieuw meer vragen dan antwoorden te krijgen. Ook begin ik niet iedere rit naar school fris en fruitig en kijk ik soms met een voelbaar verlangen naar de kinderen die lopend naar school gaan.
Ik ben zo ontzettend dankbaar voor alles wat we krijgen en hebben. Dat kan ik bijna niet beschrijven. Toch merk ik dat ik, om die dankbaarheid werkelijk binnen te kunnen laten komen, ik ook woorden moet geven aan de keerzijde: de vermoeidheid, een stukje gemis, de lat die ik voor mezelf zo enorm hoog leg dat ik nooit aan mijn eigen perfectionisme kan voldoen. En dit verwoord ik niet alleen voor mezelf, maar omdat ik weet dat iedereen er op zijn of haar eigen manier mee te maken heeft, krijgt of mee heeft gekregen. Even stilstaan bij de prijs die we soms moeten betalen, ook al is het de prijs meer dan waard. Misschien wel juist dan. Onszelf even op waarde schatten, onszelf de moeite waard vinden om bij stil te staan. Niet dat mooie masker, maar het complete plaatje.

En zo denk ik glimlachend aan de tekst die ik iedere zaterdagochtend om 8.00 uur zie, wanneer ik de oudste naar schaatsles breng: “fijn dat je er bent”.

Schilderen met aquarel

Vandaag heb ik de oudste eerst volop de kans gegeven om zich te vervelen. Even rusten, even voelen wat er nodig is, voor hem weer allerlei mogelijkheden aan te reiken. Ik vind het belangrijk om soms even stil te staan en niet te blijven rennen. Er is zoveel mogelijk, we hebben zoveel in huis en ook een prachtige tuin om in te spelen, dus daar ligt het niet aan.
Uiteindelijk heb ik hem voorzichtig gevraagd of hij misschien een idee had van wat hij zou willen doen. Hij wilde iets creatiefs, maar kwam niet verder dan ideetjes waarvan hij wist dat het niet zou mogen. Tsja, ook al mag er veel, ik heb toch mijn grenzen.
Gisteren kwam zoonlief heel erg trots en enthousiast terug van schilderles en ik vroeg dan ook of hij daar vandaag misschien mee verder wilde. Dat wilde hij maar al te graag!
Dus heb ik de aquarelverf tevoorschijn gehaald, een vel therapeutenpapier en fijne penselen klaargelegd en hem de vrije hand gegeven. Hij mocht me laten zien wat hij geleerd had.
Daar heb ik vervolgens op ingehaakt en hem nog wat meer mogelijkheden laten zien. Wat gebeurt er, wanneer kun je beter stoppen, kun je nog iets combineren of toevoegen…
Het was fijn om samen zo bezig te zijn. In alle rust ontdekkend en verkennend.
Daar word ik blij van en zoonlief ook.

 

Familiestenen

Het is hier een ziekenboeg en ik heb al een aantal nachten wakend op de bank doorgebracht, met een dreumes in mijn armen. Erg knus, maar niet zo goed voor mijn energie-niveau. Toch wilde ik graag verder met mijn project met familiestenen en bijpassende voorwerpen.
De kwaliteit is niet zoals ik gehoopt had, maar ik hou mezelf voor dat het een oefening is en dat er nog vele dagen komen waarop ik weer fris en fruitig aan de slag kan. In ieder geval geeft het vast een idee van hoe het geheel kan worden:
grotere stenen met mama, papa, kinderen, oma, opa, etc. en dan kleinere stenen om er mee te combineren. Zo kun je een dagritme leggen, karaktereigenschappen uitbeelden, een verhaal verzinnen, je dromen uitbeelden, etc. De mogelijkheden zijn eigenlijk eindeloos 🙂
To be continued…

Vertelstenen (3) en klussen

De mogelijkheden met de stenen zijn echt eindeloos. Ze zijn inzetbaar thuis, om verhalen mee te vertellen, de seizoenstafel completer te maken, als gedenksteen of krachtsteen of gewoon ter decoratie.
In praktijken kunnen ze gebruikt worden voor familie-opstellingen, speltherapie, om gesprekken te ondersteunen, rouwverwerking, etc.
Op scholen om activiteiten uit te beelden, liedjes te zingen, verhalen te vertellen of bij het kringgesprek.
Je kunt een enkele steen gebruiken, een basisset met grote stenen, of een complete set met grote en kleine stenen.
Je kunt kiezen voor een specifiek thema (bijv. sprookjes, vakantie), voor je gezin of familie, voor de seizoenen, noem het maar op.
Voorlopig blijf ik nog wel even doorgaan met schilderen en blijft het aantal ideeën groeien. Ik sta zeker open voor suggesties, ideetjes en opdrachten 🙂

En terwijl ik druk bezig ben met schilderen, heeft oudste zoonlief het klussen weer herontdekt. Hij zag vanmorgen een plaatje van een buiten-kookplek en dat wilde hij ook heel graag. Vol overgave heeft hij zijn eigen versie gemaakt (alleen de ketting om een pot aan op te hangen ontbreekt naar zijn zeggen nog). Daarvoor moest hij wel eerst nog een stapeltje schroeven uit zijn voorraad hout halen, want hij wilde geen zakgeld uitgeven aan nieuwe.
Nu is hij druk met de opdrachten die hij van zijn zusje heeft gekregen 🙂

Lekker bezig

Tussen het “slow living” door, ben ik toch nog af en toe wel bezig met “werk”. Ik vergeet alleen soms om de foto’s te plaatsen, of het ontbreekt me aan inspiratie om er iets over te schrijven. Ook nu is het weer te mooi om al te lang achter de computer te blijven. Ik heb nog veel stenen klaar liggen die er om vragen om beschilderd te worden en daar ga ik zo lekker mee aan de gang.
Krachtstenen, decoratiestenen, vertelstenen… de mogelijkheden zijn eindeloos en ik merk dat het me veel voldoening geeft om er mee bezig te zijn.
Afwisseling is echter voor mij broodnodig. Dus ook de pegdolls laten me niet los en zorgen voor veel plezier. Langzaam vult ons huis zich met natuurlijke materialen, met kleur, met zacht leven.
Zie je iets wat je mooi vindt en wat heel goed in jouw huis zou passen of iets wat je aan iemand cadeau zou willen geven? Laat het me weten, want de stenen en de pegdolls zijn te koop 🙂