Rokje

Inmiddels zit ik alweer twee jaar op naailes. Eens in de twee weken op maandagavond ben ik van de partij. Meestal dan.
Een hele tijd wist ik niet zo goed wat ik moest maken en zat ik vooral te luisteren naar wat iedereen vertelde en genoot ik van een avondje voor mezelf. Tussendoor prutste ik wat aan een popje, of bladerde door wat tijdschriften.
Ik begon echter te merken dat ik daar wel weer klaar mee was. Dat ik iets wilde DOEN. Echt iets maken. Iets om te leren en om geconcentreerd mee bezig te zijn. Dat ik een nieuwe naaimachine heb (of ja, andere) draagt daar wel aan bij. Mijn vingers jeukten om het apparaat eens echt goed uit te proberen.
Dus vorige week heb ik een patroon van Compagnie M gekocht, een mooi stofje van zolder gehaald en ben ik aan de slag gegaan. Hieronder zie je het resultaat tot nu toe.
Ik moet zeggen: ik ben erg trots op mezelf en wist niet dat ik het in me had. De goede uitleg bij het patroon helpt, dat ik de naaimachine extreem langzaam kan laten naaien, helpt en dat ik tips kreeg tijdens naailes helpt. Maar toch… ik heb toch maar mooi heel netjes zitten werken. Met veel geduld en toewijding de paspelband gespeld en vastgezet en netjes tussendoor de naden gestreken. Schouderklopje voor mezelf 🙂
Nu moet de blinde rits er in. Aangezien ik dat nog maar 1 keer heb gedaan en dan ook nog eens bijna een jaar geleden, wacht ik toch maar tot de volgende naailes. Nog een weekje geduld…

Advertenties

Zeemeerman (2)

Eindelijk is het dan zover: zeemeerman is foto-waardig 🙂
Het was even puzzelen hoe ik hem zou voorzien van korte haren, maar het is gelukt. Ik heb uit de losse pols een lapje gebreid  (Phildar partner 6 op naalddikte 4, gerstekorrelsteek). Haken heb ik namelijk nog niet onder de knie, maar breien kan ik wel een beetje op beginnersniveau 🙂 Ik heb op het oog hier en daar wat steken vermeerderd, danwel verminderd.
Ik had al bedacht dat ik een kroontje zou maken om eventuele oneffenheden te verdoezelen (als er iets is waar ik goed in ben, is het wel foutjes wegmoffelen 😛 ), maar eigenlijk valt het eindresultaat me niet zo tegen. Ik had op het laatst een gek flapje aan mijn breisel en dat bleek zich uitstekend te lenen voor een pony. Niemand die hoeft te weten dat het lapje eigenlijk andersom bedoeld was en dat het flapje in eerste instantie bij de nek had moeten komen. Gewoon een beetje draaien en frotten en dan lijkt het net alsof het altijd al zo had moeten zijn.
Het idee van het kroontje vond ik zo leuk, dat ik dat toch ook nog maar gemaakt heb. Natuurlijk ging dit ook niet zonder fouten, maar ach, weer wat geleerd….
Thijs wilde zijn popje graag met open oogjes (het liefst zo realistisch mogelijk, maar ik heb mijn grenzen) en ik denk er nog even over na of ik er een neus en mond bij ga maken.
Het kroontje gaat nog vastgezet worden met gouddraad en kraaltjes en dan is zeemeerman klaar voor vele avonturen.
En ik… ik ga ook alvast nadenken over popje nummer 3 🙂

Zeemeermin

Upcycle project nummer 3 is een feit!
(Het eerste was de knuffel voor Joep, toen een rokje van een oud shirt en nu deze…).

Maartje is gek op zeemeerminnen en ik vond het wel een uitdaging om zelf een popje te ontwerpen en te maken. Eerst van oude lapjes (stukje poppentricot dat ik nog had liggen en stukken van een oude broek van Maartje) om te testen. Ik heb wel wat meer mijn best gedaan dan bij de knuffel, maar gaandeweg kwam ik toch nog wel heel wat dingen tegen waar ik nog beter op kan letten. Gelukkig dat ik het helemaal niet erg vind om NOG een knuffel te maken 😉
De zeemeermin is erg scheef, een arm zit er verkeerd aan en ik had de naden zo kort geknipt dat open strijken bijna niet lukte (en op een gegeven moment had ik geen zin om het nog te proberen), MAAR… dat maakt het eigenlijk juist tot een authentiek kinderkunstwerkje, want volgens mij heb ik nog nooit in mijn leven iets echt recht gemaakt (dat lukt me zelfs niet met een liniaal, namelijk). Ook motiveerde het om de naaimachine wat meer aan de kant te schuiven en allerlei foutjes te verdoezelen met kraaltjes en gouddraad. Zo is er uiteindelijk een overduidelijk uniek handgemaakt zeemeerminnetje ontstaan, waar ik eigenlijk gewoon erg blij mee ben.
Ik heb echt enorm veel geleerd (met name het maken van het pruikje was een verademing ten opzichte van de methode die ik eerder eens heb gebruikt) en ik heb nu concrete vragen om te stellen bij de volgende naailes. Op naar upcycle project nummer 4 😉

Gebruikt:

  • restje poppentricot
  • kraaltjes van een ketting van de Wibra
  • stukje lint van de Action
  • ribstof, geknipt uit een oude broek
  • klein stukje kant
  • breiwol van Zeeman
  • roze en bruin garen, gouddraad
  • fiberfill