Schatgraven

Hoe creatief ik zelf ook ben en hoeveel (echt ontzettend veel) spullen ik ook in huis heb, ik vind het heel waardevol dat mijn kinderen ook nog naar schilderles gaan en zo af en toe een workshop volgen. Zo zijn ze vandaag gaan schatgraven bij Judith&kindercoach. 
Ze leren er andere invalshoeken, kunnen zien wat andere kinderen maken, intussen lekker kletsen en nieuwe kanten van zichzelf ontdekken. En… heel belangrijk… meestal krijgen ze er iets heel lekkers te eten ten te drinken 😉

De workshop van vandaag was een groot succes. Ze mochten niet alleen een schatkistje beschilderen en daar schatten voor uitzoeken, maar ook de schatten in zichzelf ontdekken. Kwaliteiten en eigenschappen waar ze trots op zijn en die ze met anderen kunnen delen.
Ze hebben het heel erg fijn gehad en nu… zijn ze heerlijk buiten aan het spelen en wie weet wat ze daar nog aan schatten tegen gaan komen.

Advertenties

Tekenles

Hoewel de griep me nu dan toch ook gevonden lijkt te hebben (en ik had me nog wel zo goed verstopt), kon ik er niet aan voorbij om de kinderen tekenles te geven. Ze hebben het al vaker gevraagd en eigenlijk is het helemaal niet zoveel werk. Gewoon de kist met krijt op tafel, mooi papier en klaar. In no-time staan de prachtigste resultaten op papier.
Soms kost het de kinderen wel wat moeite om de fixed mindset los te laten en open te staan voor experimenteren en vertrouwen in de eigen mogelijkheden, maar ze vroegen zojuist alweer enthousiast of ze morgen weer tekenles krijgen. Een beter compliment is er niet.

Softpastel

Nu het pastelkrijt tevoorschijn is gekomen, grijp ik er heel gemakkelijk op terug. Kleuren in elkaar over laten vloeien, experimenteren met vormen, wel of geen hartjes bij de pixies… het laat zich allemaal heel gemakkelijk uitproberen.
De kinderen zijn ook heel erg geïnteresseerd en inmiddels hebben ze het gedurfd om verzoekjes in te dienen. Dit wel pas nadat ik een tekening had gemaakt als extra cadeautje voor een kinderfeestje.
Het is grappig om te merken waar ze mee bezig zijn en hoe ik daar dan weer vanuit mezelf vorm aan kan geven. Het zijn gelukkig nog gemakkelijke opdrachtgevers, ze vinden bijna alles wel mooi.
Op deze manier genieten we nog even heel relaxt van het laatste beetje vakantie. Weinig moet, veel mag en zo probeer ik stiekem toch een soort van goed voornemen uit: proberen de lat wat lager te leggen en meer te genieten van dat wat zich voordoet. Overal is wel iets moois in te ontdekken.

Pepernoten

Gisteren hebben we pepernoten gebakken en hoewel ze overheerlijk zijn, hebben we er gewoonweg teveel voor vijf personen (al ziet onze peuter dat anders). Uiteraard vinden we het ook zonde om ze dan maar de prullenbak in te kieperen.
De kinderen versieren daarom met veel plezier kleine glazen potjes en bedenken enthousiast wie ze allemaal willen verrassen met een aardigheidje.
Vanmorgen hebben de juffen een potje in ontvangst genomen en zoonlief is wilde plannen aan het maken om zich als Piet te verkleden en vanavond in het donker bij mensen aan te bellen.
Het is mooi om te merken hoe de creativiteit alle kanten op gaat en hoe enthousiast ze zijn over het feit dat ze zelfgemaakte spulletjes uit mogen delen. Aan mij de taak om het in realistische banen te leiden 😉

Richting winter…

Hoewel ik tijdens de boswandelingen met peuter en de fietstochten naar en van school enorm geniet van de prachtige herfstkleuren, merk ik dat ik gevoelsmatig al richting winter ga. Sinds anderhalve week wacht ik op de eerste sneeuwvlokken en ben ik in gedachten al bezig met het ontwerp van de kerstkaart.
Leuk is om te merken dat ook de opdrachten al met de winter te maken krijgen. Blijkbaar ben ik dus niet de enige.
Ook merkte ik dat ik de kinderen de laatste tijd wat minder zag. Ze waren druk met hun spel, met vriendjes en vriendinnetjes en ik maakte dan van de gelegenheid gebruik om snel iets voor mezelf te doen. Even achter de computer, even een boek lezen…
Nu probeer ik iedereen weer wat meer rondom de eettafel te krijgen. Even dat onderlinge contact, het samen bezig zijn zonder woorden. De geborgenheid van de winter en de vreugde van de decemberfeesten. En natuurlijk kan er dan evengoed nog heerlijk buiten gespeeld worden en lees ik ook nog gewoon dat boek, maar dat momentje bewuste aandacht en samenzijn is voor mij een waardevolle toevoeging aan de lichtjesfeesten.

 

Sint Maarten

Gisteren heb ik voor het eerst met de kinderen Sint Maarten gelopen. Ik heb zelf fijne herinneringen aan de tijd dat ik zelf met een antieke lamp langs de deuren ging om al zingend snoepjes op te halen. Ik weet nog dat ik zo gedreven was dat ik zelfs twee liedjes zong, in plaats van alleen maar het afgeraffelde kortste liedje. Een compliment voor het mooie zingen deed me meer gloeien dan de volle zak met snoep. Al vond ik die natuurlijk ook wel heel erg de moeite waard.
Aan de kinderen stelde ik de voorwaarde dat ik met hen naar het dorp van mijn ouders zou gaan, als ze het Horster liedje “Sinter Mertens veugelke” zouden kunnen zingen. Een week lang hebben ze geoefend. Eerst de woordjes, toen het volume. Want tsja, als je heel verlegen zachtjes zingt, hoort niemand je en krijg je niets.
De moeite is in zijn geheel niet voor niets geweest. Uit volle borst zongen ze bij heel wat deuren het liedje, op verzoek ook twee keer, en ze werden rijkelijk beloond. Waar ik vroeger zuurtjes kreeg, kregen ze nu chocoladerepen en ander luxe lekkers.
Ik vertelde dat we vroeger snoepjes mee naar school namen, omdat daar dan een inzameling was voor arme kinderen. En wat ze er van zouden vinden om nu een deel van hun rijke buit te doneren aan de voedselbank. Dat idee zagen ze wel zitten en ze hebben vanmorgen eerst alles gesorteerd en toen elk een keuze gemaakt.
Vorig jaar begonnen we het wichtelen rond de sinterklaastijd. Nu al een beetje eerder. Ik vind het fijn om dit samen met de kinderen te doen. Want eerlijk is eerlijk, we hebben heel wat meer dan genoeg. Onze periode van lichtjesfeesten is heel erg fijn van start gegaan. Ik hoop voor iedereen dat deze periode zich net zo fijn voort zal zetten en er steeds meer stralende lichtjes in de wereld zullen zijn.

sintermerten
Lampionnetjes knutselen voor Sinter Merten / Sint Maarten

Give away

Omdat mijn kinderen en ik de laatste tijd veel aardige mensen ontmoeten die met een paar lieve woorden onze dag helemaal goed maken, wil ik graag dat fijne gevoel delen. Vandaar een kleine actie.
Weet jij iemand die je graag iets kleins zou willen geven? Gewoon zomaar, omdat die persoon heel aardig is of extra betekenis voor jou heeft?
Laat het hier of op Facebook in een reactie weten en misschien win je dan onderstaande pegdoll voor die bijzondere persoon.
En omdat jij ook gewoon een fantastisch mens bent, komt er dan natuurlijk ook een kleine verrassing jouw kant op.
De winactie duurt tot en met zondag 14 oktober. Maandag 15 oktober maken mijn kinderen de winnaar bekend 🙂

pegdoll_vlinder4

Vliegerfestijn

Vandaag was het weer tijd voor het vliegerfestijn. De kinderen kijken er het hele jaar naar uit en vandaag boften we met prachtig weer (al was er wat weinig wind).
De oudste twee hadden erg hun best gedaan op het versieren van hun eigen vlieger en waren trots dat ze er ook echt mee konden vliegeren. De jongste vermaakte zich vooral met het kruipen door het zand en – in een onbewaakt moment – zo ver mogelijk weg lopen.
Voor mij was het heel leerzaam, want ik had nog niet veel ervaring en zorgde voor veel knopen in het vliegertouw door het heel “behulpzaam” oprollen van de lijn. Volgend jaar zal ik mijn best doen om de lijn ofwel niet aan te raken (meest waarschijnlijke optie), of anders op de juiste manier om de haspel te wikkelen.
Intussen heb ik wel mooi al vliegerend foto’s gemaakt. Dat is toch ook wat waard 😉

 

Kinderfeestje

Doordat de kinderen pas enkele weken op hun nieuwe school zitten en dochterlief nogal een uitgesproken mening heeft, is er op haar verzoek een heel klein kinderfeestje bij ons thuis gevierd. Dochter wilde nergens naartoe en alleen haar beste vriendin uitnodigen. Een kookfeestje leek haar wel wat. Of nog liever een bakfeestje met veel snoep.
Onder het mom “u vraagt, wij draaien” heb ik dat geregeld. Het is een heerlijk feestje geworden, waar we allemaal met een voldaan gevoel op terug kunnen kijken.

Experimenteren

Vandaag ben ik lekker aan het experimenteren met ecoline. Ik heb geen plan, geen beoogd resultaat. Gewoon bezig zijn met (mijn zelfgemaakte) papier, gedroogde bladeren en planten, ecoline, een tandenborstel en een spatvenstertje.
Stempelen, spatten, wrijven… de ene keer levert het iets leuks of verrassends op, de andere keer ziet het er uit als een papier met waterpokken 😉
Op dit moment zijn de kinderen nog lekker buiten aan het spelen (o.a. mieren verzamelen), maar ik denk dat ze strakjes ook nog wel even aanschuiven. papier_experiment.jpg

Edit:
de kinderen zijn inderdaad nog flink aan de slag gegaan 🙂