Richting winter…

Hoewel ik tijdens de boswandelingen met peuter en de fietstochten naar en van school enorm geniet van de prachtige herfstkleuren, merk ik dat ik gevoelsmatig al richting winter ga. Sinds anderhalve week wacht ik op de eerste sneeuwvlokken en ben ik in gedachten al bezig met het ontwerp van de kerstkaart.
Leuk is om te merken dat ook de opdrachten al met de winter te maken krijgen. Blijkbaar ben ik dus niet de enige.
Ook merkte ik dat ik de kinderen de laatste tijd wat minder zag. Ze waren druk met hun spel, met vriendjes en vriendinnetjes en ik maakte dan van de gelegenheid gebruik om snel iets voor mezelf te doen. Even achter de computer, even een boek lezen…
Nu probeer ik iedereen weer wat meer rondom de eettafel te krijgen. Even dat onderlinge contact, het samen bezig zijn zonder woorden. De geborgenheid van de winter en de vreugde van de decemberfeesten. En natuurlijk kan er dan evengoed nog heerlijk buiten gespeeld worden en lees ik ook nog gewoon dat boek, maar dat momentje bewuste aandacht en samenzijn is voor mij een waardevolle toevoeging aan de lichtjesfeesten.

 

Advertenties

Tom Tomte Wichtelkabouter

Vandaag eindelijk weer een project afgerond waar ik tevreden over ben: Tom Tomte Wichtelkabouter.
Breien zal nooit een grote hobby worden, ben ik bang, maar soms kom ik er niet onderuit. Gelukkig was dit een redelijk eenvoudig project en kon ik de foutjes mooi onder de mooie haardos van Tom verstoppen 🙂
Ik wil heel graag nog meer varianten van de Tomte maken, want ik vind het een super leuke kabouter, die ook echt bij ons in huis past.

Verder is het inmiddels al derde advent. Bij tweede advent kwamen de planten op de seizoenstafel (in de vorm van mos, dennenappels en hulst), nu zijn ook de dieren gearriveerd.
De kerststal is door mijn opa gemaakt, de beeldjes zijn van mijn oma en opa geweest. Voor ons dus extra bijzonder.
De barbaratak die ik 4 december gesnoeid heb in de tuin, doet het heel erg goed op mijn werktafel. Iedere dag komen er meer bloemetjes bij. Een klein beetje lente, al genieten we ook nog volop van de winter en de aankomende feestdagen.

Eerste advent

Sinterklaas is nog niet het land uit, maar ik heb dit jaar best moeite om dat helder voor ogen te houden. De kinderen zijn er nog wel druk mee bezig en vinden het nu al jammer dat hij bijna weg is.
Misschien komt het doordat er een kerstmarkt op school georganiseerd gaat worden en we al begonnen zijn met het maken van kerstknutsels. Misschien komt het doordat de sinterklaasspullen in de hal staan en ik ze daardoor wat weinig zie. Misschien komt het doordat ik de cadeaus nog niet ingepakt heb.
Ik weet het niet, maar het voelde goed om de seizoenstafel weer rigoreus aan te pakken. Alvast een plekje vrij te maken voor de kerstboom en natuurlijk de introductie van de winter en de adventstijd. Zeker nu dochterlief ziek thuis is en mijn doorsnee activiteiten wat aanpassing behoeven, was het fijn om creatief bezig te zijn.

De eerste advent begint met stenen, schelpen, mineralen en botten. De grondvesten van de aarde. Ik heb een klein beetje gesmokkeld door alvast wat takjes toe te voegen, maar met het mos en de plantjes wacht ik netjes tot de tweede advent zich aandient.
Zelf ben ik tevreden over het resultaat tot nu toe en ik verheug me er op de tafel te laten groeien 🙂
Ook heb ik vandaag Barbaratakken geknipt. Helaas niet van een kersenboom, omdat wij die niet hebben, maar een Prunus is vast ook goed 🙂 Ik ben heel benieuwd of de takjes met kerst bloeien.

 

Kwismus

kerststal Het lijkt er werkelijk op alsof het allemaal wat rustiger wordt hier in huis en dan vooral binnen in mij. In tegenstelling tot andere jaren is eerste kerstdag nou eens niet een dag om flink op te ruimen en schoon te maken. Ik ervaar geen stress, geen moeten, geen “waarom?!” Eerlijk gezegd is het een onwerkelijke gewaarwording, maar dan wel een fijne.
Gisteren was de dag van opruimen en schoonmaken, van boodschappen doen en gemakkelijk (want gehaald) eten. En het was de dag van een activiteit waarvan ik hoop dat het een ritueel gaat worden.
Hier gaan de kinderen vrijwel iedere avond in bad (een opblaasbadje in de douche). Zo ook gisteravond. Terwijl ze in bad zaten, heb ik snel de seizoenstafel leeggeruimd en opnieuw ingericht. Alle herfstspullen zijn opgeborgen en koning winter heeft zijn intrede gedaan. Daarnaast heeft de kerststal er zijn plek gekregen. De stal is ooit door mijn opa gemaakt en de beeldengroep is ook van mijn opa en oma geweest. Daarnaast heb ik stenen gebrukt die mijn oma verzameld heeft, naast de stenen die mijn kinderen regelmatig mee nemen. Het geeft me een fijn, warm gevoel om oud en nieuw te combineren. Niet alleen maar te kijken naar wat ik mooi vind qua uiterlijk, maar vooral naar wat ik mooi vind aan herinneringen. Bij het neerzetten van de stal was het net alsof oma er even was.

Toen ik klaar was, heb ik alle lichten beneden uitgedaan en de kinderen mochten boven aan de trap hun hun lampionnetjes (die ze op school hadden gemaakt) aan doen. Vervolgens mochten ze de engel volgen (ik had een beeldje van een engel en een kaarsje vast). Heel stilletjes liepen we de woonkamer in, naar de seizoenstafel. Daar mochten de kinderen op de meditatiekussens gaan zitten en luisteren naar het kerstverhaal van Dick Bruna. Toen het kindje Jezus in zijn kribbe lag, mochten ze de zelfgemaakte adventskaarsjes aansteken. Eigenlijk hadden ze daarna ook de lampjes van de kerstboom aan mogen doen, maar dat was ik vergeten.
Ik vond het een hele fijne manier om de kerst te starten. De verstilling, het lezen bij kaarslicht.
De kinderen waren vooral bezig met wie de kaarsjes weer uit mocht blazen, maar ik heb er alle vertrouwen in dat de ervaring ze bij blijft en dat ze het volgend jaar weer zo willen doen. Misschien dat dochterlief dan de engel mag zijn en zoonlief een herder. En misschien samen de herders bij de stal neerzetten, in plaats van de hele stal al ingericht hebben.  Ieder jaar kunnen we het een beetje uitbreiden en aanpassen aan onze wensen.

Vandaag gaan we breekbrood bakken, appeltaart en koude schotel maken, knutselen, een spelletje doen en gewoon in alle rust samen zijn. Morgen aan het eind van de middag komt het familiebezoek en maken we er een feestje van. Niet bijzonder qua eten, maar hopelijk wel bijzonder qua ervaring en samenzijn.

Merrie kwismus!

Theelichtjes

Eigenlijk is het een activiteit voor 21 december, maar op woensdag spreken de kinderen graag af en ben ik al half gaar van alle drukte. Daarnaast hebben de kinderen op donderdag kerstontbijt op school en daar moeten we ook nog een en ander voor doen.
Het leek me dus een beter idee om de er-moet-nu-rust-komen-zaterdagmiddag en de relaxte-nee-geen-televisie-meer-zondagochtend te gebruiken om te knutselen. Alle tijd om rustig bezig te zijn en ook tijd genoeg om na afloop de rommel weer netjes op te ruimen. (En rommel, daar hebben we genoeg van!)
Ik had wat glazen potjes verzameld en schoongemaakt met als idee er versierde potjes voor theelichtjes van te maken.
Gistermiddag heb ik de metalen bakjes van wat theelichtjes afgepulkt en hebben we samen kaarsjes van bijenwas gemaakt. Dat ging niet zonder slag of stoot (tot twee keer toe viel het blikje bijenwas om in het pannetje water), maar het is gelukt. Heel voorzichtig goten we samen de bijenwas in de vormjes en staken er stukjes lont in. Terwijl we wachten tot de kaarsjes hard werden, hebben we uit plakjes gekleurde bijenwas (van Stockmar) figuurtjes gestoken en die later op de kaarsjes gelegd.
Vanmorgen na het ontbijt heb ik  een berg knutselspullen op tafel gelegd en de kinderen de vrije hand gegeven. Wat vonden ze het stoer dat ze dit keer zelf met de mod podge mochten werken!
Er werd driftig geplakt, gescheurd en gesmeerd. Thijs heeft van zijn theelichtje zelfs een echte prijsbeker met handvat gemaakt 🙂
De glitters zijn rijkelijk gestrooid en die zullen we de rest van het jaar nog wel tegen gaan komen. Gelukkig ben ik zelf net een ekster, dus vind ik het niet zo erg, zo’n glinsterende woonkamer.
Al met al was het weer een hele leuke knutselactiviteit en hebben we twee originele kerstcadeautjes voor de juffen.
Tip: Om er voor te zorgen dat de kaarsjes niet al teveel gaan schuiven, heb ik een laagje sierzand in de potjes gedaan. Het staat mooi, de kaarsjes schuiven niet en de potjes worden minder warm.

Kerstboom

Gisteren vond ik eindelijk de tijd om de kerstspullen van zolder te halen (met gevaar voor eigen leven, dat dan weer wel. Het wordt tijd dat de kerstvakantie gaat beginnen, zodat ik eindelijk de zolder om kan toveren in een overzichtelijk creatief-werkhol-met-bibliotheek).
Maar goed… het is dus gelukt om de spullen van zolder te halen en de kinderen zijn er na school driftig mee aan de slag gegaan. Ze hebben al een paar jaar een eigen boompje, waar ze naar eigen inzicht een enorme berg kerstspul in mogen hangen.
Ik moet zeggen, ik heb het ze wel eens slechter zien doen.Ook over de plaatsing van de kerstfiguren was ik positief verrast. Alle dieren hebben lekker te eten (want dat is toch een belangrijk onderdeel van een kraamfeest, die baby die ligt er nog wel even) en Jozef en Maria zijn in overleg over de opvoeding van het kindeke. Want ja, het is nogal wat, zo’n baby en hoe ga je dat nou allemaal aanpakken?
Zelf heb ik gisteren onze adoptieboom versierd en gisteravond heb ik de kerstkaarten postklaar gemaakt.
Nu ga ik vol verwachting bij de brievenbus zitten, want ik verwacht natuurlijk een enorme berg kerstkaarten terug.