Kwismus

kerststal Het lijkt er werkelijk op alsof het allemaal wat rustiger wordt hier in huis en dan vooral binnen in mij. In tegenstelling tot andere jaren is eerste kerstdag nou eens niet een dag om flink op te ruimen en schoon te maken. Ik ervaar geen stress, geen moeten, geen “waarom?!” Eerlijk gezegd is het een onwerkelijke gewaarwording, maar dan wel een fijne.
Gisteren was de dag van opruimen en schoonmaken, van boodschappen doen en gemakkelijk (want gehaald) eten. En het was de dag van een activiteit waarvan ik hoop dat het een ritueel gaat worden.
Hier gaan de kinderen vrijwel iedere avond in bad (een opblaasbadje in de douche). Zo ook gisteravond. Terwijl ze in bad zaten, heb ik snel de seizoenstafel leeggeruimd en opnieuw ingericht. Alle herfstspullen zijn opgeborgen en koning winter heeft zijn intrede gedaan. Daarnaast heeft de kerststal er zijn plek gekregen. De stal is ooit door mijn opa gemaakt en de beeldengroep is ook van mijn opa en oma geweest. Daarnaast heb ik stenen gebrukt die mijn oma verzameld heeft, naast de stenen die mijn kinderen regelmatig mee nemen. Het geeft me een fijn, warm gevoel om oud en nieuw te combineren. Niet alleen maar te kijken naar wat ik mooi vind qua uiterlijk, maar vooral naar wat ik mooi vind aan herinneringen. Bij het neerzetten van de stal was het net alsof oma er even was.

Toen ik klaar was, heb ik alle lichten beneden uitgedaan en de kinderen mochten boven aan de trap hun hun lampionnetjes (die ze op school hadden gemaakt) aan doen. Vervolgens mochten ze de engel volgen (ik had een beeldje van een engel en een kaarsje vast). Heel stilletjes liepen we de woonkamer in, naar de seizoenstafel. Daar mochten de kinderen op de meditatiekussens gaan zitten en luisteren naar het kerstverhaal van Dick Bruna. Toen het kindje Jezus in zijn kribbe lag, mochten ze de zelfgemaakte adventskaarsjes aansteken. Eigenlijk hadden ze daarna ook de lampjes van de kerstboom aan mogen doen, maar dat was ik vergeten.
Ik vond het een hele fijne manier om de kerst te starten. De verstilling, het lezen bij kaarslicht.
De kinderen waren vooral bezig met wie de kaarsjes weer uit mocht blazen, maar ik heb er alle vertrouwen in dat de ervaring ze bij blijft en dat ze het volgend jaar weer zo willen doen. Misschien dat dochterlief dan de engel mag zijn en zoonlief een herder. En misschien samen de herders bij de stal neerzetten, in plaats van de hele stal al ingericht hebben.  Ieder jaar kunnen we het een beetje uitbreiden en aanpassen aan onze wensen.

Vandaag gaan we breekbrood bakken, appeltaart en koude schotel maken, knutselen, een spelletje doen en gewoon in alle rust samen zijn. Morgen aan het eind van de middag komt het familiebezoek en maken we er een feestje van. Niet bijzonder qua eten, maar hopelijk wel bijzonder qua ervaring en samenzijn.

Merrie kwismus!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s